Чу чанде ббўди андари он ҷойгоҳ
چو چندی ببود اندر آن جایگاه
Равон кард бар роҳи дарёи сипоҳ
روان کرد بر راه دریا سپاه
Ба киштӣ равон шуд яли номвар
به کشتی روان شد یل نامور
Абои неки мардони заррини камар
ابا نیک مردان زرین کمر
Ҳаме рафт чун бод бар рӯй об
همی رفت چون باد بر روی آب
Чу оташи сӯии хоки дили пари шитоб
چو آتش سوی خاک دل پر شتاب
Шабонгаҳи яке кӯҳ пеш омадаш
شبانگه یکی کوه پیش آمدش
Ки болои зи даҳ майл беш омадаш
که بالا ز ده میل بیش آمدش
Чу аз тираи шаби рӯз торик шуд
چو از تیره شب روز تاریک شد
Сипаҳбад бидон кӯҳ наздик шуд
سپهبد بدان کوه نزدیک شد
Барафрӯхт сар аз миёни гуруҳ
برافروخت سر از میان گروه
Нигаҳ кард ногоҳ бар рӯй кӯҳ
نگه کرد ناگاه بر روی کوه
Яке ҳамчуи хуршед чизе бидид
یکی همچو خورشید چیزی بدید
Ки монанди он чиз ҳаргиз надид
که مانند آن چیز هرگز ندید
Фурӯзанда монандаи офтоб
فروزنده ماننده آفتاب
Бифармуд то киштии андари шитоб
بفرمود تا کشتی اندر شتاب
Бидон ҷойгаҳ ронад млоҳи пер
بدان جایگه راند ملاح پیر
Бипурсед азуи меҳтари шергир
بپرسید ازو مهتر شیرگیر
Чаҳ чизаст гуфт андарин тираи шаб
چه چیزست گفت اندرین تیره شب
Ба гуфтор млоҳ бикшод лаб
به گفتار ملاح بگشاد لب
Бадв дод посух ки мурғӣаст ин
بدو داد پاسخ که مرغیست این
Набошад ба гетии шигифтии чунин
نباشد به گیتی شگفتی چنین
Дарозӣ ва паҳноаш бошад ду майл
درازی و پهناش باشد دو میل
Гурезони зи чангол ӯ шеру пел
گریزان ز چنگال او شیر و پیل
Чу парвоз гирад сӯии осмон
چو پرواز گیرد سوی آسمان
Шавад осмон аз ду париши ниҳон
شود آسمان از دو پرش نهان
Билразад аз осеби париши сипеҳр
بلرزد از آسیب پرش سپهر
Ҳамон чашм ӯ ҳаст тобон чу меҳр
همان چشم او هست تابان چو مهر
зи бимаши бад-ӣни кишвару буму дашт
ز بیمش بدین کشور و بوم و دشت
Кас аз мурғ ва оҳӯ наёрад гузашт
کس از مرغ و آهو نیارد گذشت
На мардум на бабр ва на пели далер
نه مردم نه ببر و نه پیل دلیر
На нрождҳо ва на ғуррандаи шер
نه نراژدها و نه غرنده شیر
На парандаи мурғ ва на деву парӣ
نه پرنده مرغ و نه دیو و پری
Сазадгар базӯдӣ аз ӯ бигузарӣ
سزد گر بزودی از او بگذری
Аз ин ҳар чаҳ ояд буриш бе гумон
از این هر چه آید برش بی گمان
Ба боло дар ояд чу кӯҳии дмон
به بالا در آید چو کوهی دمان
з рӯй замин тез бирабоедаш
ز روی زمین تیز بربایدش
Ба чанголи кӯҳӣ чу коҳ оядаш
به چنگال کوهی چو کاه آیدش
зи пастии сӯии тираи абраши барад
ز پستی سوی تیره ابرش برد
Ҳам андари ҳавояш ба ҳам брдрд
هم اندر هوایش به هم بردرد
Сипаҳбади ббўди он шаби он ҷойгоҳ
سپهبد ببود آن شب آن جایگاه
Чу бинмуд хуршеди рахшони кулоҳ
چو بنمود خورشید رخشان کلاه
Ба парвоз бар рафт мурғи гарон
به پرواز بر رفت مرغ گران
зи паҳнои париш сияҳ шуд ҷаҳон
ز پهنای پرش سیه شد جهان
зи болои сӯии киштӣ оҳанг кард
ز بالا سوی کشتی آهنگ کرد
Ки бирабоед аз рӯй дарё чу гирд
که برباید از روی دریا چو گرد
Фаромарз чун мурғ зон гӯна дид
فرامرز چون مرغ زان گونه دید
Барошуфт ва як наъра Эй баркашид
برآشفت و یک نعره ای برکشید
Камонро ба зиҳ кард гирди далер
کمان را به زه کرد گرد دلیر
Чу мурғ аз ҳаво андар омад ба зер
چو مرغ از هوا اندر آمد به زیر
Хаданги сияҳи пари ҷавшани гузор
خدنگ سیه پر جوشن گذار
Куҷои кӯҳи азуи хостӣ зинҳор
کجا کوه ازو خواستی زینهار
Ниҳод аз бар чарх ва бар зад гиреҳ
نهاد از بر چرخ و بر زد گره
Даҳони хадангаши баромад ба зиҳ
دهان خدنگش برآمد به زه
Чу чап рост шуд рост оварад хам
چو چپ راست شد راست آورد خم
Шуд абрӯии чарх аз наҳифаши дижам
شد ابروی چرخ از نهیبش دژم
Чу бо дӯши танги андроўрди шаст
چو با دوش تنگ اندرآورد شست
Чу моҳии хадангаши з шасташ биҷуст
چو ماهی خدنگش ز شستش بجست
Бузад бар пари мурғи тири хаданг
بزد بر پر مرغ تیر خدنگ
Ҷаҳон кард бар мурғи парандаи танг
جهان کرد بر مرغ پرنده تنگ
Аз ӯ низ бигузашт ва парвоз кард
از او نیز بگذشت و پرواز کرد
Тани мурғ бе туашу бад соз кард
تن مرغ بی توش و بد ساز کرد
Зболои нигуни гашт ва омад ба зер
زبالا نگون گشت و آمد به زیر
Билразед дарёу кӯҳ аз нафир
بلرزید دریا و کوه از نفیر
БиФтод монанди кӯҳи сиёҳ
بیفتاد مانند کوه سیاه
зи дидор ӯ хира гашта сипоҳ
ز دیدار او خیره گشته سپاه
з киштӣ биёмад яли чираи даст
ز کشتی بیامد یل چیره دست
Ба дасти андараши теғ чун пели маст
به دست اندرش تیغ چون پیل مست
Задаш теғ бар бол то пора шуд
زدش تیغ بر بال تا پاره شد
Чунон саҳмгини мурғ бечора шуд
چنان سهمگین مرغ بیچاره شد
зи минқору парвозу чангол ӯ
ز منقار و پرواز و چنگال او
Ҳам аз устихон ва бару бол ӯ
هم از استخوان و بر و بال او
Фаровон гузин кард ва бо худ бабрад
فراوان گزین کرد و با خود ببرد
Ба ганҷур биспурад чун баршумурд
به گنجور بسپرد چون برشمرد
Ҳам аз устихонҳо яке тахти сохт
هم از استخوان ها یکی تخت ساخت
зи гардуни гардони сараши брФрохт
ز گردون گردان سرش برفراخت
Мари он тахтро пояҳо аз булӯр
مر آن تخت را پایه ها از بلور
Бирав бар нигоридаи шеру сутур
برو بر نگاریده شیر و ستور
Ҳамон пайкари мурғу моҳӣ бар он
همان پیکر مرغ و ماهی بر آن
зи беруни нигоридаи андари миён
ز بیرون نگاریده اندر میان
з боло нигоред шакли сипеҳр
ز بالا نگارید شکل سپهر
Ҳамон пайкари моҳу ноҳиду меҳр
همان پیکر ماه و ناهید و مهر
Чу баҳрому миррӣху кайвони пер
چو بهرام و مریخ و کیوان پیر
Падед оваред андрўи ногузир
پدید آورید اندرو ناگزیر
Нигоред мари тоҷи шоҳи замин
نگارید مر تاج شاه زمین
Ҷаҳондори Кайхусрави поки дайн
جهاندار کیخسرو پاک دین
Ҳамон базму разм ва ҳамон тоҷу тахт
همان بزم و رزم و همان تاج و تخت
Нишаста бирав хусрави неки бахт
نشسته برو خسرو نیک بخت
Бар тахт ӯ рустами золу сом
بر تخت او رستم زال و سام
Абои паҳлавонони Эрони тамом
ابا پهلوانان ایران تمام
Бидон сон нигоред он пеши байн
بدان سان نگارید آن پیش بین
Казу хираи гаштии бути орои чин
کزو خیره گشتی بت آرای چین
Ҳамаи меху чӯбаши бад аз сими ноб
همه میخ و چوبش بد از سیم ناب
Нишондаи дарав дару лаъли хўшоб
نشانده درو در و لعل خوشاب
зи ёқӯту фирӯзау симу зар
ز یاقوت و فیروزه و سیم و زر
Сдўбисти харвор бар борбар
صدوبیست خروار بر باربر
зи асбону пелону бргстўон
ز اسبان و پیلان و برگستوان
Ҳамон найзау теғ аз ҳиндӯон
همان نیزه و تیغ از هندوان
Абои боҷи Ҳиндӯстони сар ба сар
ابا باج هندوستان سر به سر
Фиристод назд шаҳи номвар
فرستاد نزد شه نامور
Чу бурданди наздикии шаҳриёр
چو بردند نزدیکی شهریار
Чунон ганҷ бо тахти гавҳар нигор
چنان گنج با تخت گوهر نگار
Бидон тахти пурмояи шоҳи замин
بدان تخت پرمایه شاه زمین
Басӣ хуррамӣ кард ва хонд офарин
بسی خرمی کرد و خواند آفرین
Фаровон ситудаш гӯи пилтан
فراوان ستودش گو پیلتن
Фаромарзи ял низ дар анҷуман
فرامرز یل نیز در انجمن
Биёрост он тахтро шаҳриёр
بیاراست آن تخت را شهریار
Ҳамон ганҷу дебои гўҳрнгор
همان گنج و دیبای گوهرنگار
з ҳар гӯнаи зарбафти шоҳаншаҳӣ
ز هر گونه زربفت شاهنشهی
БиФзўд бо дод ва бо Фрҳӣ
بیفزود با داد و با فرهی
Дарави чори манзар падедор кард
درو چار منظر پدیدار کرد
Ба тадбир ва аз рой ҳушёр кард
به تدبیر و از رای هشیار کرد
Ки дар ваии дайу тиру меҳру баҳор
که در وی دی و تیر و مهر و بهار
Чу бинишастӣ он хусрави номдор
چو بنشستی آن خسرو نامدار
Ба даии маи бадии ҳамчуи фасли рабиъ
به دی مه بدی همچو فصل ربیع
Пар аз шакли хубу зи ранги бадеъ
پر از شکل خوب و ز رنگ بدیع
Бадии меҳру моҳ аз хушӣ чун биҳишт
بدی مهر و ماه از خوشی چون بهشت
Ки фасли рабиъи андрўи лолаи кишт
که فصل ربیع اندرو لاله کشت
Баҳорони худ аз хуррамии бади чунон
بهاران خود از خرمی بد چنان
Ки барадии азуи рашки хуррами ҷинон
که بردی ازو رشک خرم جنان
Ҳамон гардиши ахтарони андрў
همان گردش اختران اندرو
Падед оваред он шаҳи неки ху
پدید آورید آن شه نیک خو
Ба ҳар кори шаҳро ки рой омадӣ
به هر کار شه را که رای آمدی
Ба неку бад аз вай ба ҷой омадӣ
به نیک و بد از وی به جای آمدی
Шаҳи пурманиши хусрави никном
شه پرمنش خسرو نیکنام
Мари он тахтро тоқ дс кард ном
مر آن تخت را طاق دس کرد نام
Шаҳони диловар ки бар тахти зар
شهان دلاور که بر تخت زر
Ба Эрони замин аз паии икдгр
به ایران زمین از پی یکدگر
Нишастанд ба фари шоҳаншаҳӣ
نشستند به فر شاهنشهی
Бар он тахти зебоӣ бо Фрҳӣ
بر آن تخت زیبای با فرهی
Ба андозаи хештани ҳаркасӣ
به اندازه خویشتن هرکسی
Фузудӣ бар он некуиҳо басӣ
فزودی بر آن نیکویی ها بسی