Бидон хуррамӣ бозгаштанд шод

بدان خرمی بازگشتند شاد

Ба киштӣ нишастанд монанди бод

به کشتی نشستند مانند باد

Сӯии марз ховар кашиданд рахт

سوی مرز خاور کشیدند رخت

Хабар шуд аз эшон бар шоҳи тахт

خبر شد از ایشان بر شاه تخت

Биёрост лашкари сӯии корзор

بیاراست لشکر سوی کارزار

Сипаҳи бади зи зангии фузун аз шумор

سپه بد ز زنگی فزون از شمار

Сипоҳони кӯшндаи кӯҳи кӯҳ

سپاهان کوشنده کوه کوه

Ки дидаи зи дидорашони бади сутӯҳ

که دیده ز دیدارشان بد ستوه

Ба боло чу кӯҳ ва ба чеҳра чу дев

به بالا چو کوه و به چهره چو دیو

Забун буд дар ҷангашон нараҳ дев

زبون بود در جنگشان نره دیو

Набад олати размашони дастгир

نبد آلت رزمشان دستگیر

На асб ва на ҷавшан на гурз ва на тир

نه اسب و نه جوشن نه گرز و نه تیر

Ба чанги андарун устихон доштанд

به چنگ اندرون استخوان داشتند

Ки дар разм бар кӯҳи бгзоштнд

که در رزم بر کوه بگذاشتند

зи шамшер ва аз найзау гурзу теғ

ز شمشیر و از نیزه و گرز و تیغ

Нбдшон ба ҳангоми мардии гриғ

نبدشان به هنگام مردی گریغ

Даманда бидон размгоҳ омаданд

دمنده بدان رزمگاه آمدند

Диловар ба ҷанг сипоҳ омаданд

دلاور به جنگ سپاه آمدند

Фаромарз чун дид аз он гӯнаи кор

فرامرز چون دید از آن گونه کار

Брорости лашкари яли номдор

برآراست لشکر یل نامدار

Бар он зангёни разм ва пайкор кард

بر آن زنگیان رزم و پیکار کرد

Баровард аз ҷони бадхоҳи гирд

برآورد از جان بدخواه گرد

Яке гирд бархест аз дашти ҷанг

یکی گرد برخاست از دشت جنگ

Ки бигирифт аз рӯй хуршеди ранг

که بگرفت از روی خورشید رنگ

Сипаҳбад чунин гуфт бо сарварон

سپهبد چنین گفت با سروران

Ки на теғ бояд на гурзи гарон

که نه تیغ باید نه گرز گران

Ба тиру камон разм ҷӯйеду бас

به تیر و کمان رزم جویید و بس

Ки яздон буд ёру фарёди рас

که یزدان بود یار و فریاد رس

Баромади ғариву хурӯш аз сипоҳ

برآمد غریو و خروش از سپاه

Яке абр бар хост дар размгоҳ

یکی ابر بر خاست در رزمگاه

Баборед аз он абри борони марг

ببارید از آن ابر باران مرگ

Набад захми ҷуз бар тану тору трг

نبد زخم جز بر تن و تار و ترگ

Нигун шуд зи зангии басии сарварон

نگون شد ز زنگی بسی سروران

Нагаштанд аз ҷанги Эрони сарон

نگشتند از جنگ ایران سران

Ба наздики Эрон сипоҳ омаданд

به نزدیک ایران سپاه آمدند

Пар аз кӣна ва рзмхўоаҳ омаданд

پر از کینه و رزمخواه آمدند

Сипаҳбад бифармуд то теғи тез

سپهبد بفرمود تا تیغ تیز

Кашанд ва бароранд аз кини ситез

کشند و برآرند از کین ستیز

Кашиданд шамшеру гурзи гарон

کشیدند شمشیر و گرز گران

Бёмихт бо ҳам сипоҳи гарон

بیامیخت با هم سپاه گران

зи дидори зангӣу гирди сипоҳ

ز دیدار زنگی و گرد سپاه

Чунон буд теғи андари овардгоҳ

چنان بود تیغ اندر آوردگاه

Ки бар абри тираи дарахшндаи барқ

که بر ابر تیره درخشنده برق

Ҳаме омадӣ бар сару ёлу фарқ

همی آمدی بر سر و یال و فرق

Басии номдорони Эрону занг

بسی نامداران ایران و زنگ

Бидоданд сар аз паии ному нанг

بدادند سر از پی نام و ننگ

Се рӯз ва се шаби ҷанги бади зини нишон

سه روز و سه شب جنگ بد زین نشان

Шудаи ханҷару устихони срФшон

شده خنجر و استخوان سرفشان

Чаҳоруми яке бод бархест сахт

چهارم یکی باد برخاست سخت

Ба ҳомӯн баровард гардии зи бахт

به هامون برآورد گردی ز بخت

Бузад бар тани лашкари зангён

بزد بر تن لشکر زنگیان

Яке ҳамла карданд эрониён

یکی حمله کردند ایرانیان

Сипаҳбади сӯии ханҷар оҳанг кард

سپهبد سوی خنجر آهنگ کرد

Баровард ва аз лашкари занги гирд

برآورد و از لشکر زنگ گرد

Сипоҳаши бад-ӣни сони ҳамаи ҳам гаравӣ

سپاهش بدین سان همه هم گروی

Сӯии лашкар душманон кард рӯй

سوی لشکر دشمنان کرد روی

Ба шамшер аз он лашкари номдор

به شمشیر از آن لشکر نامدار

Бикуштанд бисёр дар корзор

بکشتند بسیار در کارزار

Чу дарёӣ алмос шуд кони лаъл

چو دریای الماس شد کان لعل

Сркштаҳи Фрсўд дар зери наъл

سرکشته فرسود در زیر نعل

Сипаҳбади фаромарзи равшани равон

سپهبد فرامرز روشن روان

Ба чанги андаруни теғ ҳамчун каён

به چنگ اندرون تیغ همچون کیان

Ба ҳар захми даҳ сар фикандӣ ба дӯш

به هر زخم ده سر فکندی به دوش

зи бонгаши саросари ҷаҳони пурхурӯш

ز بانگش سراسر جهان پرخروش

Ба сирӣ расед он сипоҳи далер

به سیری رسید آن سپاه دلیر

Гурезон бирафтанд болоу зер

گریزان برفتند بالا و زیر

Чу нўгўсФндони зи чанголи гург

چو نوگوسفندان ز چنگال گرگ

Парокандаи гашти он сипоҳи бузург

پراکنده گشت آن سپاه بزرگ

Ба тороҷ дод он ҳамаи буми занг

به تاراج داد آن همه بوم زنگ

Ҷаҳон бар дил зангён кард танг

جهان بر دل زنگیان کرد تنگ

Ҳамаи дашт аз эшон сару поу даст

همه دشت از ایشان سر و پا و دست

Ба зери паии пели нари куштаи паст

به زیر پی پیل نر کشته پست