Диловар чу гуфтор эшон шунид
دلاور چو گفتار ایشان شنید
Чу оташи зи боди дмони ?бардамӣад
چو آتش ز باد دمان بردمید
Дилаши гашт аз эшон пар аз разму кин
دلش گشت از ایشان پر از رزم و کین
Бар абрӯи зи хашм андар оварад чин
بر ابرو ز خشم اندر آورد چین
Ба рӯй дижам гуфт бо меҳтарон
به روی دژم گفت با مهتران
Ки бо ман чаҳ доред сарҳо гарон
که با من چه دارید سرها گران
Бад-ӣни меҳрбонӣу андарзу панд
بدین مهربانی و اندرز و پند
Мадоред бозами зи номи баланд
مدارید بازم ز نام بلند
Ки ҳар чанд тундаст гирди савор
که هر چند تند است گرد سوار
Ҷавони зозмоиш буд номдор
جوان زآزمایش بود نامدار
Марогар ба тан меҳрбонӣ кунед
مرا گر به تن مهربانی کنید
Диламро бад-ӣни разм ва кин машканед
دلم را بدین رزم و کین مشکنید
Чу ин разм аз мо кунанд орзӯӣ
چو این رزم از ما کنند آرزوی
Напечам ба андарзи зини разм рӯй
نپیچم به اندرز زین رزم روی
Надорам тани худ зи сахтии дареғ
ندارم تن خود ز سختی دریغ
На аз разми шер ва на аз гурзу теғ
نه از رزمِ شیر و نه از گُرز و تیغ
Ба танҳо тани хеш ҷанг оварам
به تنها تن خویش جنگ آورم
Сари ин дадони зер санг оварам
سر این ددان زیر سنگ آورم
Ба ёрӣ нахоҳам сипоҳи бузург
به یاری نخواهم سپاه بزرگ
Ману асби шбрнг бо шеру гург
من و اسب شبرنگ با شیر و گرگ
Шумо сар ба осоиш андар диҳед
شما سر به آسایش اندر دهید
Ҳамаи дил ба нахҷӣр аз беша ва кӯҳ наед
همه دل به نخجیر از بیشه و کوه نهید
Ба зӯри ҷаҳондори яздони пок
به زور جهاندار یزدان پاک
Сари гургу шери андари орм ба хок
سر گرگ و شیر اندر آرم به خاک
Ба ёрии марои поки додари бас
به یاری مرا پاک دادار بس
Наҷӯям ҷуз ӯ ёрӣ аз ҳеҷ кас
نجویم جز او یاری از هیچ کس
Бигардам яке гирди нари аждаҳо
بگردم یکی گرد نر اژدها
Куҷо ёбад аз теғи тезами раҳо
کجا یابد از تیغ تیزم رها
Ба мардӣ бабандам камар бар миён
به مردی ببندم کمر بر میان
Ки зан дар пас парда гардад ниҳон
که زن در پس پرده گردد نهان
Бигуфт ин ва фармуд як марди кор
بگفت این و فرمود یک مرد کار
Биорад яке марди пӯлоди кор
بیارد یکی مرد پولاد کار
Чу оварад фармуд шери жён
چو آورد فرمود شیر ژیان
Зсии раши фузуни ханҷари ҷони ситон
زسی رش فزون خنجر جان ستان
Дигар ним чармӣ биоварад шер
دگر نیم چرمی بیاورد شیر
Ки бар чархро зиҳ кунад он далер
که بر چرخ را زه کند آن دلیر
Ҷавони сарафроз бо туашу тов
جوان سرافراز با توش و تاو
Яке зиҳ битобед аз чарми гов
یکی زه بتابید از چرم گاو
Биоварад ва бар гӯша ҳо зад гиреҳ
بیاورد و بر گوشه ها زد گره
Баровард чархи гаронро ба зиҳ
برآورد چرخ گران را به زه
Ҳамон тири даҳ чӯбаи тири хаданг
همان تیر ده چوبه تیر خدنگ
Бифармуд гарданкаши тези чанг
بفرمود گردنکش تیز چنگ
Ки пайкони ҳаряки бадии даҳ стир
که پیکان هریک بدی ده ستیر
Ниҳоданд наздики гирди далер
نهادند نزدیک گرد دلیر
Талаб кард хуфтон бабри баён
طلب کرد خفتان ببر بیان
Ҳмонгаҳ бапушед шери жён
همانگه بپوشید شیر ژیان
Ба шбрнг бар гстўон бар фиканд
به شبرنگ برگستوان برفکند
Ба фитроки зин бар киёнии каманд
به فتراک زین بر کیانی کمند
Хадангаши з таркиш баровард пар
خدنگش ز ترکش برآورد پر
зи бимаши дили кӯҳи зеру зибр
ز بیمش دل کوه زیر و زبر
Ба дасти андаруни ханҷари чоршох
به دست اندرون خنجر چارشاخ
Азу танг гашта ҷаҳони фарох
ازو تنگ گشته جهان فراخ
Ба зини андаруни гурзаи гоўсор
به زین اندرون گُرزه گاوسار
Халидаи азуи Зуҳраи рӯзгор
خلیده ازو زهره روزگار
Ба банди камари теғи заҳри обгун
به بند کمر تیغ زهر آبگون
Чу аз брзкўаҳи аждаҳои нигун
چو از برزکوه اژدهای نگون
Нишаст аз бар асби шбрнги шод
نشست از بر اسب شبرنگ شاد
Сӯии разми нари аждаҳои ҳамчуи бод
سوی رزم نر اژدها همچو باد
Чу диданди гардони Эрони замин
چو دیدند گردان ایران زمین
Бидон сони силаҳ савор гузин
بدان سان سلاح سوار گزین
Ҳамаи даст бар осмон доштанд
همه دست بر آسمان داشتند
Фиғон аз бар чархи бгзоштнд
فغان از بر چرخ بگذاشتند
Сипаҳбади сипаҳро чу бадрӯд кард
سپهبد سپه را چو بدرود کرد
Сӯии разми аждар равон шуд чу гирд
سوی رزم اژدر روان شد چو گرد
Саросари сипоҳи шаҳи қирвон
سراسر سپاه شه قیروان
Бирафтанд ҳамроҳи он паҳлавон
برفتند همراه آن پهلوان
Чу бо аждаҳо танг шуд нараҳ шер
چو با اژدها تنگ شد نره شیر
Чунин гуфт бо меҳтарони далер
چنین گفت با مهتران دلیر
Каз эдар шуморо бибояд шудан
کز ایدر شما را بباید شدن
Набояд аз ин пештар омадан
نباید از این پیشتر آمدن
Ба яздон бинолед аз баҳри ман
به یزدان بنالید از بهر من
Ки аз аждаҳои чоки созами даҳан
که از اژدها چاک سازم دهن
Манам бе гумони дили ниҳода ба марг
منم بی گمان دل نهاده به مرگ
Гарми теғи борад ба сар чун тагарг
گرم تیغ بارد به سر چون تگرگ
На баргардам аз разм то номи хеш
نه برگردم از رزم تا نام خویش
Барорам баронам аз ин коми хеш
برآرم برانم از این کام خویش
Диловар ки ҷӯёӣ номасту нанг
دلاور که جویای نامست و ننگ
Ба мардӣ чу рӯи андрорд ба ҷанг
به مردی چو رو اندرآرد به جنگ
Натарсад зи нари аждаҳо бе гумон
نترسد ز نر اژدها بی گمان
Бар ӯ чаҳ гург ва чаҳ шери жён
بر او چه گرگ و چه شیر ژیان
Навишта нахоҳад бадан кам ва беш
نوشته نخواهد بدن کم و بیش
Чаҳ дории зи мурдани ғаму дарду риш
چه داری ز مردن غم و درد و ریش