Чу чанде ббўднд ва хӯрданд шод

چو چندی ببودند و خوردند شاد

Гӯи номвари гирди фаррухи нажод

گو نامور گرد فرخ نژاد

Чунин гуфт бо номдорони кин

چنین گفت با نامداران کین

Ки ноед писанди ҷаҳони офарин

که ناید پسند جهان آفرین

Ки мо сар ба осоиши андрнҳим

که ما سر به آسایش اندرنهیم

Дилу ҷон ба якбораи ромиши диҳем

دل و جان به یکباره رامش دهیم

Вагар мардумон дар ғаму ранҷу дард

وگر مردمان در غم و رنج و درد

Бимонанд боандау боди сард

بمانند با انده و باد سرد

Гирифтор ва дар панҷаи гургу шер

گرفتار و در پنجه گرگ و شیر

Надорад писандидаи марди далер

ندارد پسندیده مرد دلیر

Бидон марз бояд шудан чанд гоҳ

بدان مرز باید شدن چند گاه

Бабандем бар шер ва бар гурги роҳ

ببندیم بر شیر و بر گرگ راه

Кунам он бару бум аз эшон тиҳӣ

کنم آن بر و بوم از ایشان تهی

Аз он пас нишастем абои Фрҳӣ

از آن پس نشستیم ابا فرهی

Маонаши ҳама посух оростанд

مهانش همه پاسخ آراستند

Ба навъе бирав офарин хостанд

به نوعی برو آفرین خواستند

Ки эй номвари гирд ба рӯзгор

که ای نامور گرد به روزگار

Паноҳи ту додари парвардгор

پناه تو دادار پروردگار

Ҳамаи некуии боди фарҷоми ту

همه نیکویی باد فرجام تو

Бгстрдаҳи гирди ҷаҳони номи ту

بگسترده گرد جهان نام تو

Бидон раҳ ки дорӣ бирав кат ҳавост

بدان ره که داری برو کت هواست

Ту баргир куполи фармони ту рост

تو برگیر کوپال فرمان تو راست

Туе дар ҷаҳони паҳлавони сар ба сар

تویی در جهان پهلوان سر به سر

зи ту гашти пайдо ба гетии ҳунар

ز تو گشت پیدا به گیتی هنر

Паноҳ кионеу пушти маон

پناه کهانی و پشت مهان

Фурӯзанда аз туаст тоҷи каён

فروزنده از توست تاج کیان

Ту кардӣ тани аждаҳои зери хок

تو کردی تن اژدها زیر خاک

зи гурз ту гардад дили кӯҳи чок

ز گُرز تو گردد دل کوه چاک

зи теғи ту ҳомӯн чу дарё шавад

ز تیغ تو هامون چو دریا شود

Дарозии гетӣ чу паҳно шавад

درازی گیتی چو پهنا شود

Бар тири ту шеру гурги жён

بر تیر تو شیر و گرگ ژیان

Чаҳ синҷид чу ту бар зиҳи ореи камон

چه سنجد چو تو بر زه آری کمان

зи бадҳо ҳамаи рустагонро туе

ز بدها همه رستگان را تویی

Ки бо меҳру брзӣ ва бо Фрҳӣ

که با مهر و برزی و با فرهی

Яке ном кардӣ ту дар қирвон

یکی نام کردی تو در قیروان

Ки то ҳаст гетӣ намонад ниҳон

که تا هست گیتی نماند نهان

Ҳамаи марзу кишвари туро банда шуд

همه مرز و کشور تو را بنده شد

Ҳамон ҷони баси каси зи ту зинда шуд

همان جان بس کس ز تو زنده شد

Ҷаҳондори бодои нигаҳдори ту

جهاندار بادا نگهدار تو

Хиради бод дар неку бади ёри ту

خرد باد در نیک و بد یار تو

зи ҷони ту чашм бидон даври бод

ز جان تو چشم بدان دور باد

Ҳамеи душманати чашму дили кӯри бод

همی دشمنت چشم و دل کور باد

Ситоиш чу карданд ва шуд аспр

ستایش چو کردند و شد اسپری

Нишастанд гардон ба ромишгарӣ

نشستند گردان به رامشگری

Сипаҳбад чу бар зад ба моҳии синон

سپهبد چو بر زد به ماهی سنان

Дурахшон шуд аз ваии саросари ҷаҳон

درخشان شد از وی سراسر جهان

Нишаст ӯ бар маснади лоҷувард

نشست او بر مسند لاجورد

Бгстрди брхоки ёқӯти зард

بگسترد برخاک یاقوت زرد

Сипаҳбади фаромарзи разми озмоӣ

سپهبد فرامرز رزم آزمای

Ба зин киёнӣ баровард пой

به زین کیانی برآورد پای

Бифармуд то лашкараши сар ба сар

بفرمود تا لشکرش سر به سر

Бибастанд бар разми шерони камар

ببستند بر رزم شیران کمر

Биёмад сӯии беша бо лашкараш

بیامد سوی بیشه با لشکرش

Сипоҳу сипаҳбад ба пеши андараш

سپاه و سپهبد به پیش اندرش

Ҳаме ронад лашкари яли сарфароз

همی راند لشکر یل سرفراز

Гурозон ва тозон абои юзу боз

گرازان و تازان ابا یوز و باز

зи гирди сипаҳ осмон шуд кабӯд

ز گرد سپه آسمان شد کبود

Ҳамаи корашони базму нахҷӣр буд

همه کارشان بزم و نخجیر بود

Бад-ӣни сони бпимўди се рӯзи роҳ

بدین سان بپیمود سه روز راه

Ба беша чу танги андромди сипоҳ

به بیشه چو تنگ اندرآمد سپاه

Бар он марғзор аз бар ҷӯйбор

بر آن مرغزار از بر جویبار

Бифармуд шери авжани номдор

بفرمود شیر اوژن نامدار

Саропардаи меҳтари неки бахт

سراپرده مهتر نیک بخت

Кашиданд пеши гули афшони дарахт

کشیدند پیش گل افشان درخت

Сӯй беша омад сипаҳдори шер

سوی بیشه آمد سپهدار شیر

Танӣ чанд бо ӯ ялони далер

تنی چند با او یلان دلیر

Бидон мардумон огаҳӣ рафт азу

بدان مردمان آگهی رفت ازو

Ба бешаи сӯй ӯ ниҳоданд рӯй

به بیشه سوی او نهادند روی

Бузургону гардони он бум ва бар

بزرگان و گردان آن بوم و بر

Бирафтанд наздики он номвар

برفتند نزدیک آن نامور

Чу диданд рӯй ҷаҳони паҳлавон

چو دیدند روی جهان پهلوان

Хурӯшии баромади зи дард аз маон

خروشی برآمد ز درد از مهان

Бинолед ҳаркаси зи тимору дард

بنالید هرکس ز تیمار و درد

Ҳамеи ҳаркас аз дарди дил ёд кард

همی هرکس از درد دل یاد کرد

Аз он зишти патёрагони шеру гург

از آن زشت پتیارگان شیر و گرگ

Чунон пурзёни душманони сутург

چنان پرزیان دشمنان سترگ

Бигуфтанд бо сарфарозони далер

بگفتند با سرفرازان دلیر

Ки эй пел вааш меҳтар нараҳ шер

که ای پیل وش مهتر نره شیر

Бибахшоӣ бар мо ки бечора ем

ببخشای بر ما که بیچاره ایم

Гирифтор дар чанг патёра ем

گرفتار در چنگ پتیاره ایم

Дарин кишвар эй меҳтари разми соз

درین کشور ای مهتر رزم ساز

Фаровони бузургони гардани фароз

فراوان بزرگان گردن فراز

Бибастанд шамшери кин бар камар

ببستند شمشیر کین بر کمر

Басии номдорони прхошхр

بسی نامداران پرخاشخر

Бирафтанд карданд пас озмӯн

برفتند کردند پس آزمون

Саранҷоми гаштанд аз эшон забун

سرانجام گشتند از ایشان زبون

Ба бечорагии разми бгзоштнд

به بیچارگی رزم بگذاشتند

Ба ноком аз он рӯй бргоштнд

به ناکام از آن روی برگاشتند

Ҳамоно ки дорандаи додгар

همانا که دارنده دادگر

Фикандаст Меҳрии бад-ӣни бум ва бар

فکندست مهری بدین بوم و بر

Ки чун ту гӯи ширдили меҳтарӣ

که چون تو گو شیردل مهتری

Диловари саворӣу кндоўрӣ

دلاور سواری و کندآوری

Бад-ӣни кишвар ва марз кардӣ гузор

بدین کشور و مرز کردی گذار

Бидон то барояд зи дасти ту кор

بدان تا برآید ز دست تو کار

Дарин марзи чандон бадии дашту кишт

درین مرز چندان بدی دشت و کشت

Ки будӣ заминаш чу боғи биҳишт

که بودی زمینش چو باغ بهشت

Пар аз обу коху пар аз чорпоӣ

پر از آب و کاخ و پر از چارپای

Ҳамаи боғи пари сабзӣу пари гёӣ

همه باغ پر سبزی و پر گیای

Чаҳ дашт ва чаҳ дарё чаҳ ҳомӯни канор

چه دشت و چه دریا چه هامون کنار

Биҳиштии бади ин бешау марғзор

بهشتی بد این بیشه و مرغزار

Саросар ба чанг дадон шуд хароб

سراسر به چنگ ددان شد خراب

Набинем равшани рухи офтоб

نبینیم روشن رخ آفتاب

Тиҳӣ шуд ҷаҳон яксар аз ҷонвар

تهی شد جهان یکسر از جانور

Чаҳ дар зери кӯҳ ва чаҳ дар дашт ва дар

چه در زیر کوه و چه در دشت و در

Кунун эй сарафроз душман фикан

کنون ای سرافراز دشمن فکن

Сипаҳдори пӯри гӯи пилтан

سپهدار پور گو پیلتن

Бибахшоӣ бар ҷони бечорагон

ببخشای بر جان بیچارگان

Бибин бигноҳону ғмхўоргон

ببین بیگناهان و غمخوارگان

Ки дорандаи яздони фирӯзгар

که دارنده یزدان فیروزگر

Ба подоши ин некуии сар ба сар

به پاداش این نیکویی سر به سر

Туро ҷовдони зиндагонии дҳод

تو را جاودان زندگانی دهاد

Дар он зиндагии Комронии дҳод

در آن زندگی کامرانی دهاد

Касе каш ба некӣ буд дастрас

کسی کش به نیکی بود دسترس

Набояд ки он боздорад зи кас

نباید که آن بازدارد ز کس

Ба вижаи зи тухми ҷаҳони паҳлавон

به ویژه ز تخم جهان پهلوان

Сарафроз ва бо дастгоҳ ва тавон

سرافراز و با دستگاه و توان

Ки донад ки некӣ бааст аз ҳама

که داند که نیکی بهست از همه

Чаҳ кеҳтар чаҳ меҳтари шубону рама

چه کهتر چه مهتر شبان و رمه

Ки ҳар кас ки ӯ тухми некии бкошт

که هر کس که او تخم نیکی بکاشت

Азидр нашуд то буриш бар надошт

ازیدر نشد تا برش بر نداشت

Чунин гуфт донои некӯи сухан

چنین گفت دانای نیکو سخن

Ки некӣ кун онгаҳ ба диҷла фикан

که نیکی کن آنگه به دجله فکن

Сипаҳбад бипечед аз он дарду ғам

سپهبد بپیچید از آن درد و غم

Бадишон ки буданд аз ғами дижам

بدیشان که بودند از غم دژم

Ба дилаши андромд аз он кори дард

به دلش اندرآمد از آن کار درد

Ҳам андар замон кард сози набард

هم اندر زمان کرد ساز نبرد

Бифармуд то бодпои далер

بفرمود تا بادپای دلیر

Куҷо гоҳ оварад будӣ чу шер

کجا گاه آورد بودی چو شیر

Бирав барниҳоданд зини паланг

برو برنهادند زین پلنگ

Ҳамон баркашиданд аз кӣнаи танг

همان برکشیدند از کینه تنگ

Ббрднд бо ҷавшану дръ ва худ

ببردند با جوشن و درع و خود

Бапушед гирди нбрдозмўд

بپوشید گرد نبردآزمود

Ббрднд бо ҷавшани вдръ ва худ

ببردند با جوشن ودرع و خود

Бапушед гирди нбрдозмўд

بپوشید گرد نبردآزمود

Барафканад бргстўон бар сиёҳ

برافکند برگستوان بر سیاه

Баромади зҷои гирди лашкари паноҳ

برآمد زجا گرد لشکر پناه

Абои тарку ҷавшани баромад ба зин

ابا ترک و جوشن برآمد به زین

Баровард аз хашми чин бар ҷабин

برآورد از خشم چین بر جبین

Ба дасти андараши гурзаи гоўср

به دست اندرش گُرزه گاوسر

Миён банд карда ба заррини камар

میان بند کرده به زرین کمر

Биёмад сӯии бешаи гирди далер

بیامد سوی بیشه گرد دلیر

Чу танги андромд ба кирдори шер

چو تنگ اندرآمد به کردار شیر

Буғурред ғридни сҳмнок

بغرید غریدن سهمناک

Каз овоз ӯ шуд дили кӯҳи чок

کز آواز او شد دل کوه چاک

Чу шерони з беша кушоданд гӯш

چو شیران ز بیشه گشادند گوش

Аз он наъраи дилашони баромад ба ҷӯш

از آن نعره دلشان برآمد به جوش

Хурушони зи беша бурун омаданд

خروشان ز بیشه برون آمدند

Дарави дашту ҳомӯн ба ҳам барзаданд

درو دشت و هامون به هم برزدند

Чу диданди пели жёнро бар асб

چو دیدند پیل ژیان را بر اسب

Даманда ба кирдори озари гшсб

دمنده به کردار آذر گشسب

Ба кӣнаи сӯй ӯ ниҳоданд рӯй

به کینه سوی او نهادند روی

Сипаҳдори грдоФкну размҷуӣ

سپهدار گردافکن و رزمجوی

Камон бар зиҳ овараду тири хаданг

کمان بر زه آورد و تیر خدنگ

Ки чун оби бади пеши пайконаши санг

که چون آب بد پیش پیکانش سنگ

Ба чарх андарун ронад бар модаи шер

به چرخ اندرون راند بر ماده شیر

Азуи шер мода шуд аз ҷанги сайр

ازو شیر ماده شد از جنگ سیر

зи сина гузар кард бар рӯй пушт

ز سینه گذر کرد بر روی پشت

БиФтод бар чори захми дурушт

بیفتاد بر چار زخم درشت

Дади тездандон чу дидаш ки ҷуфт

دد تیزدندان چو دیدش که جفت

Бидон захм бар хок тира бихуфт

بدان زخم بر خاک تیره بخفت

Биёмад бар паҳлавони савор

بیامد بر پهلوان سوار

Яке гирд бархест аз корзор

یکی گرد برخاست از کارزار

Каз он гирд рӯй замин тира шуд

کز آن گرد روی زمین تیره شد

Дарави чашми шери жён хира шуд

درو چشم شیر ژیان خیره شد

Чу омад сӯй паҳлавон нараҳ шер

چو آمد سوی پهلوان نره شیر

Ҳамеи хости орад чу онро ба зер

همی خواست آرد چو آن را به زیر

Ҷавони хирадманди бедори дил

جوان خردمند بیدار دل

Кашид аз миёни ханҷари ҷони гусал

کشید از میان خنجر جان گسل

Чу шери андромди бузад бар сараш

چو شیر اندرآمد بزد بر سرش

Ба як захми ду нима шуд пайкараш

به یک زخم دو نیمه شد پیکرش

Чу афканда шуд он ду шери жён

چو افکنده شد آن دو شیر ژیان

Биёмад сӯии чашмаи марди ҷавон

بیامد سوی چشمه مرد جوان

Кушод аз миёни он киёнии камар

گشاد از میان آن کیانی کمر

Бурун кард хуфтону ҷавшани зибр

برون کرد خفتان و جوشن زبر

Збҳри ниёйиши сарв тан бишуст

زبهر نیایش سرو تن بشست

Яке ҷойгоҳ парастиш биҷуст

یکی جایگاه پرستش بجست

Биёмад бғлтид бар хоки дайр

بیامد بغلطید بر خاک دیر

Чунин гуфт к-эии довари дастгир

چنین گفت کای داور دستگیر

з ҳар бади туе бандагонро паноҳ

ز هر بد تویی بندگان را پناه

Ту додӣ марои мардӣу дастгоҳ

تو دادی مرا مردی و دستگاه

Тавоноӣу гардӣу фару зӯр

توانایی و گردی و فر و زور

Бидон ком аз гардиши моҳу ҳўр

بدان کام از گردش ماه و هور

Ту бахшедӣ ар на ба худ хортар

تو بخشیدی ار نه به خود خوارتر

Набинам ба гетии ҳамаи сар ба сар

نبینم به گیتی همه سر به سر

з дод ту як зарра Меҳрӣ шавад

ز داد تو یک ذره مهری شود

зи фарати пашизӣ сипеҳрӣ шавад

ز فرت پشیزی سپهری شود

Ҳам аз хашми ту кӯҳ резон шавад

هم از خشم تو کوه ریزان شود

зи қаҳри ту ноҳид беҷон шавад

ز قهر تو ناهید بی جان شود

Камӣу фузӯнӣу неки ахтарӣ

کمی و فزونی و نیک اختری

Баландӣу пастӣу кндоўрӣ

بلندی و پستی و کندآوری

Ғам ваандау ранҷу тимори дард

غم و انده و رنج و تیمار درد

Баӣу бузургӣ ба зани ҳам ба мард

بهی و بزرگی به زن هم به مرد

з дод ту ҳаст аз ҳама ҳар чаҳ ҳаст

ز داد تو هست از همه هر چه هست

Биҷузи ту касеро бад-ӣн нест даст

بجز تو کسی را بدین نیست دست

Бапушед аз он пас силаҳи набард

بپوشید از آن پس سلاح نبرد

Сӯии лашкари хештан рой кард

سوی لشکر خویشتن رای کرد

Ду чашми ҳамаи номдорон ба роҳ

دو چشم همه نامداران به راه

Ки кӣ бозгардад яли рзмхўоаҳ

که کی بازگردد یل رزمخواه

Ба фирӯзӣ аз разми шерони нар

به فیروزی از رزم شیران نر

Ба ханҷари зи танашон ҷудо карда сар

به خنجر ز تنشان جدا کرده سر

Чу дидандаш аз даври комади дмон

چو دیدندش از دور کامد دمان

Ба шодии баромади зи гардони фиғон

به شادی برآمد ز گردان فغان

Ситоиш кунонаш бирафтанд пеш

ستایش کنانش برفتند پیش

Бадви офарин буд аз андоза беш

بدو آفرین بود از اندازه بیش

Фрўдомд аз асби гирди далер

فرودآمد از اسب گرد دلیر

Ду танро бифармуд то ҳамчуи шер

دو تن را بفرمود تا همچو شیر

Битозед дар дашти овардгоҳ

بتازید در دشت آوردگاه

Вази он кӯҳи пайкари дадони сиёҳ

وز آن کوه پیکر ددان سیاه

Ду дандон ки бад чун ду неши гуроз

دو دندان که بد چون دو نیش گراز

Кашида биёред зии шаҳри боз

کشیده بیارید زی شهر باز

Бирафтанду диданд чун кӯҳи кӯҳ

برفتند و دیدند چون کوه کوه

Ду патёраи диданди бас бо шиква

دو پتیاره دیدند بس با شکوه

Бикунаданд дандонҳо чун сутун

بکندند دندان ها چون ستون

Дарозу фузунтар зи рони ҳиўн

دراز و فزون تر ز ران هیون

Ббрднди ҳаркас ки онро бидид

ببردند هرکس که آن را بدید

Бар он паҳлавон офарин густаред

بر آن پهلوان آفرین گسترید

Бузургони марзу сари қирвон

بزرگان مرز و سر قیروان

Якояк шигифтӣ намуданд аз он

یکایک شگفتی نمودند از آن

Ҳаме гуфт ҳаркас ки ин шери мард

همی گفت هرکس که این شیر مرد

Сркўаҳи хорои дарорад ба гирд

سرکوه خارا درآرد به گرد

Аз ин ширўши чашми бади даври бод

از این شیروش چشم بد دور باد

Бмоноди ҷовиду фирӯзи бод

بماناد جاوید و فیروز باد

Ҷаҳон аз чунин яли мабодои тиҳӣ

جهان از چنین یل مبادا تهی

Казу тоза шуд рӯзгор баӣ

کزو تازه شد روزگار بهی

Писар каз нажоди Таҳамтан буд

پسر کز نژاد تهمتن بود

Далеру ялу душмани афкан буд

دلیر و یل و دشمن افکن بود

Бад-ӣн достон зад ҷавони далер

بدین داستان زد جوان دلیر

Ки аз шер ноед биҷуз нараҳ шер

که از شیر ناید بجز نره شیر

Чаҳ ояд зи оташи биҷузи туфу тоб

چه آید ز آتش بجز تف و تاب

Ҷаҳонӣ бисӯзад чу гирад шитоб

جهانی بسوزد چو گیرد شتاب

Ба тезии фаромарз чун оташ аст

به تیزی فرامرز چون آتش است

Ҷаҳони гиру тунду ял саркаш аст

جهان گیر و تند و یل سرکش است