Дигар рӯз чун хусрави осмон

دگر روز چون خسرو آسمان

Баромади згрдўни сипедаи дмон

برآمد زگردون سپیده دمان

зи чархи чаҳорум чу бинмуд чеҳр

ز چرخ چهارم چو بنمود چهر

Биёрост гетии саросар ба меҳр

بیاراست گیتی سراسر به مهر

Сипаҳбад биёмад ба тан бар зира

سپهبد بیامد به تن بر زره

Зпўлоди бастаи зираро гиреҳ

زپولاد بسته زره را گره

Броростаҳи дил ба пайкору ҷанг

برآراسته دل به پیکار و جنگ

Камон бар зиҳу таркишаши пари хаданг

کمان بر زه و ترکشش پر خدنگ

Ба зӯри ҷаҳони довари раҳнамоӣ

به زور جهان داور رهنمای

Ба аспи сиёҳ андар оварад пой

به اسپ سیاه اندر آورد پای

Хурушону ҷӯшони сӯии разми гург

خروشان و جوشان سوی رزم گرگ

Дмони зер ӯ бодпои сутург

دمان زیر او بادپای سترگ

Чу омад яке брхрўшиди сахт

چو آمد یکی برخروشید سخت

зи бонгаши фурӯи рехти барги дарахт

ز بانگش فرو ریخت برگ درخت

Чунин то ба наздик гиреҳгон расед

چنین تا به نزدیک گرگان رسید

Яке марғзорӣ хушоянда дид

یکی مرغزاری خوشاینده دید

Чу гиреҳгон шуниданд овози ӯй

چو گرگان شنیدند آواز اوی

зи бешаи сӯй ӯ ниҳоданд рӯй

ز بیشه سوی او نهادند روی

Чу гиреҳгон ки девони Мозандарон

چو گرگان که دیوان مازندران

Хурушони заминро ба дандони кунон

خروشان زمین را به دندان کنان

Ба наъраи дил кӯҳ бшикофтанд

به نعره دل کوه بشکافتند

зи нари аждаҳои сар на бартофтанд

ز نر اژدها سر نه برتافتند

Ба сарашони срўнӣ ба монанди оҷ

به سرشان سرونی به مانند عاج

Ба тани ҳамчуи ялони ҳамаи ранги соҷ

به تن همچو یلان همه رنگ ساج

Ба разми фаромарз ню омаданд

به رزم فرامرز نیو آمدند

Хурушон ба кирдор дев омаданд

خروشان به کردار دیو آمدند

Чу назд сипаҳбади расиданди танг

چو نزد سپهبد رسیدند تنگ

Ҷавон бар камон ронад тири хаданг

جوان بر کمان راند تیر خدنگ

Яке тири пайкони зҳробдор

یکی تیر پیکان زهرآبدار

Ба чарх андарун ронад гирди савор

به چرخ اندرون راند گرد سوار

Бузад бар бару синаи гурги нар

بزد بر بر و سینه گرگ نر

Дад аз захми тир андар омад ба сар

دد از زخم تیر اندر آمد به سر

БиФтод бар ҷойгаҳ ҷон бидод

بیفتاد بر جایگه جان بداد

Хурӯшед ҷуфташ даромад чу бод

خروشید جفتش درآمد چو باد

Барангехт аз рзмгаҳи тираи гирд

برانگیخت از رزمگه تیره گرد

Яке бар фаромарзи ял ҳамла кард

یکی بر فرامرز یل حمله کرد

Ба пои ткоўри дарафтоди гург

به پای تکاور درافتاد گرگ

Срўн бар сараши ҳамчуи дори бузург

سرون بر سرش همچو دار بزرگ

Сияҳро срўнии бузад бар зҳор

سیه را سرونی بزد بر زهار

Шиками брдридш ба як захми хор

شکم بردریدش به یک زخم خوار

Ба хоки андромди ткоўри здрд

به خاک اندرآمد تکاور زدرد

Ҷдошди зи пушташи яли шери мард

جداشد ز پشتش یل شیر مرد

Бузади дасту куполро баркашид

بزد دست و کوپال را برکشید

Чу гурги андромди дилаши ?бардамӣад

چو گرگ اندرآمد دلش بردمید

Баровард ва зад бар сараш кард паст

برآورد و زد بر سرش کرد پست

Сару ёлу гарданаши дарҳами шикаст

سر و یال و گردنش درهم شکست

Чу афканди гиреҳгони ял бо шиква

چو افکند گرگان یل با شکوه

Аз онҷо биёмад дмони зии гуруҳ

از آنجا بیامد دمان زی گروه

Пиёдаи сӯй чашма омад ба об

پیاده سوی چشمه آمد به آب

Ба рухи арғавон ва ба дили комёб

به رخ ارغوان و به دل کامیاب

Бихӯрад об ва рӯйу сар ва тан бишуст

بخورد آب و روی و سر و تن بشست

Ба андешаи хубу рои дуруст

به اندیشه خوب و رای درست

Ба пеши ҷаҳондор зорӣ намӯд

به پیش جهاندار زاری نمود

Ниёйиши сазовор ӯ брФзўд

نیایش سزاوار او برفزود

Ки эй бартар аз ҷойгоҳу макон

که ای برتر از جایگاه و مکان

Ту будӣ марои ёр бар ин дадон

تو بودی مرا یار بر این ددان

Ҳаме гуфт аз ин сони шигифтӣ ки дид

همی گفت از این سان شگفتی که دید

Бад-ӣни гӯнаи дад дар ҷаҳон кас надид

بدین گونه دد در جهان کس ندید

Чу аз офарини ҷаҳони офарин

چو از آفرین جهان آفرین

Бипардохт баргашт аз дашти кин

بپرداخت برگشت از دشت کین

Сӯии лашкар худ битозед тафт

سوی لشکر خود بتازید تفت

Гурозону нахҷӣр ҷӯён бирафт

گرازان و نخجیر جویان برفت

Вази он сӯ ки бади лашкари номдор

وز آن سو که بد لشکر نامدار

Ғамӣ гашта аз паҳлавони савор

غمی گشته از پهلوان سوار

Ҳаме гуфта ҳаркас ки шуд дайргоҳ

همی گفته هرکس که شد دیرگاه

Ҷаҳони паҳлавони меҳтари рзмхўоаҳ

جهان پهلوان مهتر رزمخواه

Зоўрдгоаҳи бозмонди ҳаме

زآوردگاه بازماند همی

Надонад касе то чаҳ бошад ҳаме

نداند کسی تا چه باشد همی

Мабодо ки чашми бади рӯзгор

مبادا که چشم بد روزگار

Расонади газандӣ ба он номдор

رساند گزندی به آن نامدار

Ба чандон набарда дами растхез

به چندان نبرده دم رستخیز

Ки пеш омадаш рӯзгори ситез

که پیش آمدش روزگار ستیز

Ҳамаи бораи фирӯз боз омадӣ

همه باره فیروز باز آمدی

Ҷаҳонро ба фарш ниёз омадӣ

جهان را به فرش نیاز آمدی

Кунун чун ки номад ба дашти набард

کنون چون که نامد به دشت نبرد

Битозем ва аз раҳ барорем гирд

بتازیم و از ره برآریم گرد

Шавему бубинем то ҳол чист

شویم و ببینیم تا حال چیست

Мабодо ки брхўд бибояд гирист

مبادا که برخود بباید گریست

Бирафтанд гардони ҳамаи ҳам замон

برفتند گردان همه هم زمان

Ғаривону пурдарду зории кунон

غریوان و پردرد و زاری کنان

Чу як майл тозон бирафтанд пеш

چو یک میل تازان برفتند پیش

Бидиданд он гирди покизаи кеш

بدیدند آن گرد پاکیزه کیش

Пиёда ба тан бар силаҳи гарон

پیاده به تن بر سلاح گران

Хуй аз тани равони ҳамчуи оби равон

خوی از تن روان همچو آب روان

Хурушон бирафтанд болой ӯ

خروشان برفتند بالای او

Чу диданд бар хоки раҳи пой ӯ

چو دیدند بر خاک ره پای او

Бузургон бирав офарини хонданд

بزرگان برو آفرین خواندند

Саросари бадви гавҳар афшоданад

سراسر بدو گوهر افشاندند

Ба гардон чунин гуфт пас паҳлавон

به گردان چنین گفت پس پهلوان

Ки шояд ки мардони равшани равон

که شاید که مردان روشن روان

Гроинди зии дашти овардгоҳ

گرایند زی دشت آوردگاه

Кунанд андари он тунди гиреҳгони нигоҳ

کنند اندر آن تند گرگان نگاه

Ки ҳаргизи бад-ӣни сони ду гурги бузург

که هرگز بدین سان دو گرگ بزرگ

Далерону прхошҷўии сутург

دلیران و پرخاشجوی سترگ

Надиданд ва ншиндаҳ бошанд низ

ندیدند و نشینده باشند نیز

Ки сар шуд замонишон ба гоҳи ситез

که سر شد زمانشان به گاه ستیز

Бирафтанд гардону диданди зуд

برفتند گردان و دیدند زود

зи гиреҳгони бароварда аз теғи дӯд

ز گرگان برآورده از تیغ دود

Бидон захми бозуии гирди далер

بدان زخم بازوی گرد دلیر

Ҳаме офарин хонд бурноу пер

همی آفرین خواند برنا و پیر

Бикунаданд дандонҳоашон зи бен

بکندند دندان هاشان ز بن

Пар аз офаринашони саросари сухан

پر از آفرینشان سراسر سخن

Ба лашгари гуҳи хеши рафтанди боз

به لشگر گه خویش رفتند باز

Шудаи эмин аз рнҷўи сӯзу гудоз

شده ایمن از رنجو سوز و گداز

Ба кишвар пароканда шуд достон

به کشور پراکنده شد داستان

Миёни бузургони кшўрстон

میان بزرگان کشورستان

Ки аз гург ва аз аждаҳоу зи шер

که از گرگ و از اژدها و ز شیر

Ба теғи ҷаҳонҷӯии гирди далер

به تیغ جهانجوی گرد دلیر

Саросари тиҳии гашт рӯй замин

سراسر تهی گشت روی زمین

Бузургон ҳар марз бо офарин

بزرگان هر مرز با آفرین

Бирафтанд наздик ӯ бо нисор

برفتند نزدیک او با نثار

Ббрднд ҳар чизи комад ба кор

ببردند هر چیز کامد به کار

Дар он марзи хуррами шаҳу пҳлўн

در آن مرز خرم شه و پهلون

Абои номдорону фаррухи гӯон

ابا نامداران و فرخ گوان

Ббўднди як чанд бо ноӣу нӯш

ببودند یک چند با نای و نوش

зи ромиши ҳамаи масту сари пурхурӯш

ز رامش همه مست و سر پرخروش

Гуҳӣ дар шикор ва Нитсаатон баданд

گهی در شکار و نیستان بدند

Гуҳӣ бо ҳузур ва меситон баданд

گهی با حضور و میستان بدند

Бад-ӣни гӯнаи шаш моҳи дигари гузашт

بدین گونه شش ماه دیگر گذشت

Чаҳ дар ҷӯйбор ва чаҳ дар кӯҳу дашт

چه در جویبار و چه در کوه و دشت

Аз он пас фаромарзи равшани равон

از آن پس فرامرز روشن روان

Абои шоҳу лашкар чаҳ перу ҷавон

ابا شاه و لشکر چه پیر و جوان

Аз онҷои сӯй шаҳр бишитофтанд

از آنجا سوی شهر بشتافتند

Ҳамаи ком ва умед дарёфтанд

همه کام و امید دریافتند