Чу як ҳафта бинишаст дар пешгоҳ

چو یک هفته بنشست در پیشگاه

Сипаҳбад чунин гуфт бо подшоҳ

سپهبد چنین گفت با پادشاه

Каз он ганҷи гршсби гирди савор

کز آن گنج گرشسب گرد سوار

Ки додӣ ба ман зон нишон чанд бор

که دادی به من زان نشان چند بار

Кадомаст бинмоӣ акнӯн ба ман

کدامست بنمای اکنون به من

Сазад гар бибинад ин анҷуман

سزد گر ببیند این انجمن

Баромади шҳншаҳи з ҷой нишаст

برآمد شهنشه ز جای نشست

Абои номдорони хусрави параст

ابا نامداران خسرو پرست

Фаромарзи ял низу Эрони сипоҳ

فرامرز یل نیز و ایران سپاه

Бирафтанд аз шаҳр то ҷойгоҳ

برفتند از شهر تا جایگاه

зи як нимаи шаҳр майлӣ намӯд

ز یک نیمه شهر میلی نمود

Бидон сон ки дафтар нишоне намӯд

بدان سان که دفتر نشانی نمود

зи сангу зи гач буд майлии дароз

ز سنگ و ز گچ بود میلی دراز

Баровардаи болой ӯ бист ёз

برآورده بالای او بیست یاز

Фаромарзи андохти онро зи пой

فرامرز انداخت آن را ز پای

Падед омад онҷои яке тираи ҷой

پدید آمد آنجا یکی تیره جای

Тилисмӣ бидиданд дар тираи чоҳ

طلسمی بدیدند در تیره چاه

Дарав кард шери диловари нигоҳ

درو کرد شیر دلاور نگاه

зи фирӯзаи мардӣ ба асбии зи зар

ز فیروزه مردی به اسبی ز زر

Ба дасти андаруни ханҷари ҷони сипар

به دست اندرون خنجر جان سپر

Нишаста бар он асби заррини чунон

نشسته بر آن اسب زرین چنان

Ки гуфтӣ ба разм андараст ин замон

که گفتی به رزم اندر است این زمان

Сипаҳбади фаромарзи гирди далер

سپهبد فرامرز گرد دلیر

Якеро бифармуд рафтан ба зер

یکی را بفرمود رفتن به زیر

Бидон то бибинад ки дар жарфи чоҳ

بدان تا ببیند که در ژرف چاه

Чаҳ чизаст вонро чгўнсти роҳ

چه چیز است وآن را چگونست راه

Чу марди андари он ҷойгаҳи понҳод

چو مرد اندر آن جایگه پانهاد

Бигардед ханҷар ба кирдори бод

بگردید خنجر به کردار باد

Ба гардиш задаш дар замони теғи тез

به گردش زدش در زمان تیغ تیز

Ба ногуҳ баровард азуи растхез

به ناگه برآورد ازو رستخیز

Ҷаҳони паҳлавон дар шигифтӣ бимонад

جهان پهلوان در شگفتی بماند

Басии зери лаби ном яздон бихонад

بسی زیر لب نام یزدان بخواند

зи дард ҷавон шуд дилаши пари нижанд

ز درد جوان شد دلش پر نژند

Ҳамаи гирд бар гирд чаҳро бикунад

همه گرد بر گرد چه را بکند

Бидид он ҳамаи банду найранги чоҳ

بدید آن همه بند و نیرنگ چاه

Шикастанд ва равшан бидиданд роҳ

شکستند و روشن بدیدند راه

Дар он ҷойгаҳ шуд яли паҳлавон

در آن جایگه شد یل پهلوان

Танӣ чанд бо ӯ зи номи оварон

تنی چند با او ز نام آوران

Яке хуш саро дид ороста

یکی خوش سرا دید آراسته

зи фирӯзау лаъли пероста

ز فیروزه و لعل پیراسته

зи зар андрў дид бисёр хам

ز زر اندرو دید بسیار خم

Ки дар вай шудӣ мард бо асби гум

که در وی شدی مرد با اسب گم

Сари хами ҳамаи баргирифтаи зи зар

سر خم همه برگرفته ز زر

Ба занҷири пои баста бар икдгр

به زنجیر پا بسته بر یکدگر

зи ёқӯту фирӯзау гавҳарон

ز یاقوت و فیروزه و گوهران

зи лаълу забарҷади карон то карон

ز لعل و زبرجد کران تا کران

Басӣ дид ҳар ҷойгаҳи рехта

بسی دید هر جایگه ریخته

Ба ҳар як ба дигари бромихтаҳ

به هر یک به دیگر برآمیخته

Яке лавҳи ёқӯт чун офтоб

یکی لوح یاقوت چون آفتاب

Ба некӣу хӯбӣ чу як қатраи об

به نیکی و خوبی چو یک قطره آب

Бирав бар навиштаи яке панди хуб

برو بر نوشته یکی پند خوب

Суханҳои неку барӯманди хуб

سخن های نیک و برومند خوب

Навишта дар онҷо чунон ёфт шер

نوشته در آنجا چنان یافت شیر

Ки эй пурҳунари паҳлавони далер

که ای پرهنر پهلوان دلیر

Ҷаҳонгири пӯри сарафрози ман

جهانگیر پور سرافراز من

Паноҳи каёну сари анҷуман

پناه کیان و سر انجمن

зи мо бод бар ту фаровони дуруд

ز ما باد بر تو فراوان درود

Ҳамеша туро некуии тору пуд

همیشه تو را نیکویی تار و پود

Чу эдар раседӣ ба равшани равон

چو ایدر رسیدی به روشن روان

зи фари ту ин кишвари қирвон

ز فر تو این کشور قیروان

Биҳиштӣ буд боз бо рангу буи

بهشتی بود باز با رنگ و بوی

зи тири ту эй шери прхошҷўӣ

ز تیر تو ای شیر پرخاشجوی

Задуда шавад тирагиҳо азу

زدوده شود تیرگی ها ازو

Сӯии хӯбии орад дигар бора рӯй

سوی خوبی آرد دگر باره روی

Ба порнҷи хеши ин гиронмояи ганҷ

به پارنج خویش این گرانمایه گنج

Ситони онкии барадии фаровони зи ранҷ

ستان آنکه بردی فراوان ز رنج

Вале панди ман сар ба сари ёди гир

ولی پند من سر به سر یاد گیر

Ҷаҳонро зи кораши ҳамаи боди гир

جهان را ز کارش همه باد گیر

Ки бар кас намонад ҷаҳони ҷовдон

که بر کس نماند جهان جاودان

Макун тира бар хештани рӯз ва бар дигарон

مکن تیره بر خویشتن روز و بر دیگران

Збҳр замона макун дили дижам

زبهر زمانه مکن دل دژم

Ба хӯбӣ сроўр махӯр ҳеҷ ғам

به خوبی سرآور مخور هیچ غم

Кигар бас бакӯшӣу гирдоварӣ

که گر بس بکوشی و گردآوری

Раҳо боядат карда ҳам бигузарӣ

رها بایدت کرده هم بگذری

Маро низ буд эй писар ноӣу нӯш

مرا نیز بود ای پسر نای و نوش

Дилу мағзи доно ва ҳам чашму гӯш

دل و مغز دانا و هم چشم و گوش

Бузургӣу ному фузӯнӣу бахт

بزرگی و نام و فزونی و بخت

Ҷаҳони паҳливонии абои тоҷу тахт

جهان پهلوانی ابا تاج و تخت

Ба рӯй замин бар намонад ҳеҷ ҷой

به روی زمین بر نماند هیچ جای

Ки пели ман онҷоӣ наниҳод пой

که پیل من آنجای ننهاد پای

Ба шамшеру тир ва ба гурзи гарон

به شمشیر و تیر و به گرز گران

Шикастами басии лашкари бекарон

شکستم بسی لشکر بیکران

Басии шеру пелу басии аждаҳо

بسی شیر و پیل و بسی اژدها

Саронишон ҷудо кардаам борҳо

سرانشان جدا کرده ام بارها

Ба ханҷари дил кӯҳ бшикофтам

به خنجر دل کوه بشکافتم

зи гетии ҳамаи ком дил ёфтам

ز گیتی همه کام دل یافتم

Ҳазорам фузун буд аз умри баҳр

هزارم فزون بود از عمر بهر

Гирифтам фаровони басии марзу шаҳр

گرفتم فراوان بسی مرز و شهر

Чу ҳангоми заҳҳоки тозии нажод

چو هنگام ضحاک تازی نژاد

Чу гоҳи Фаридун бо дайн ва дод

چو گاه فریدون با دین و داد

Марои рости бади кору осӯдаи рӯз

مرا راست بد کار و آسوده روز

Аз он пас ки гаштем гетӣ фурӯз

از آن پس که گشتیم گیتی فروز

Чу гуфтам ки ором хоҳам гирифт

چو گفتم که آرام خواهم گرفت

Ба осӯдагӣ ҷом хоҳам гирифт

به آسودگی جام خواهم گرفت

Шабихуни сголид ногоҳ марг

شبیخون سگالید ناگاه مرگ

Гузар кард пайконаш бар худу трг

گذر کرد پیکانش بر خود و ترگ

зи тахтами сӯии тира хок оваред

ز تختم سوی تیره خاک آورید

Серуми ногуҳи андар муғок оваред

سرم ناگه اندر مغاک آورید

Шуморо супурдем дигари ҷаҳон

شما را سپردیم دیگر جهان

зи мо ёди бодои миёни маон

ز ما یاد بادا میان مهان

Туе мари маро дар ҷаҳони ёдгор

تویی مر مرا در جهان یادگار

Ки хушнӯди бодои зи ту кирдигор

که خشنود بادا ز تو کردگار

Чу донистӣ эй номвари паҳлавон

چو دانستی ای نامور پهلوان

Ки гетӣ намонад ҳамеи ҷовдон

که گیتی نماند همی جاودان

зи баҳри ҷаҳони ранҷ бар тан манеҳ

ز بهر جهان رنج بر تن منه

Дилатро ба бдрўзи ҳаргизи мада

دلت را به بدروز هرگز مده

Паии дарҳаму ганҷи худро мсўз

پی درهم و گنج خود را مسوز

Ки набӯд умед аз шабӣ то ба рӯз

که نبود امید از شبی تا به روز

Ки мо аз ниҳодаи пушаймони шудем

که ما از نهاده پشیمان شدیم

Аз ин пас ки дар хоки пинҳони шудем

از این پس که در خاک پنهان شدیم

Ба гетӣ дар он кӯш эй номдор

به گیتی در آن کوش ای نامدار

Ки яздон буд аз ту хушнӯди вор

که یزدان بود از تو خشنود وار

Сипаҳбад чу бархонад андарзи боб

سپهبد چو برخواند اندرز باب

Ба чеҳра равон кард аз чашми об

به چهره روان کرد از چشم آب

Баровард аз дили яке боди сард

برآورد از دل یکی باد سرد

Равон кард аз дидагони оби зард

روان کرد از دیدگان آب زرد

Фаровони зи кори ниё ёд кард

فراوان ز کار نیا یاد کرد

Аз он пас сари хамҳо бозкрд

از آن پس سر خم ها بازکرد

Бубахшед аз он ҳар касеро басӣ

ببخشید از آن هر کسی را بسی

Азуи шоду хуррами дили ҳаркасӣ

ازو شاد و خرم دل هرکسی

Дар он марзи як сол ва шаш ма бимонад

در آن مرز یک سال و شش مه بماند

Аз он пас сипоҳ ва далерон баранд

از آن پس سپاه و دلیران براند

Ду манзили шаҳи қирвону сарон

دو منزل شه قیروان و سران

Бирафтанд ҳамроҳи он паҳлавон

برفتند همراه آن پهلوان

Бкрднди бадрӯд бо икдгр

بکردند بدرود با یکدگر

Шаҳи номдору яли номвар

شه نامدار و یل نامور