Чу омад аз он марзу кишвар ба дар

چو آمد از آن مرز و کشور به در

Аннан кард печони сӯии бохтар

عنان کرد پیچان سوی باختر

зи хушкӣ аз он пас ба дарё расед

ز خشکی از آن پس به دریا رسید

Яке бе карони жарф дарё бидид

یکی بی کران ژرف دریا بدید

Ки пайваста буд ӯ ба дарёии чин

که پیوسته بود او به دریای چین

Ту гуфтӣ ки ғарқаст дар ваии замин

تو گفتی که غرقست در وی زمین

Ба як соли киштии гузаштӣ бар он

به یک سال کشتی گذشتی بر آن

Бифармуд гирди ҷаҳони паҳлавон

بفرمود گرد جهان پهلوان

Чиҳил пора киштӣ бипардохтанд

چهل پاره کشتی بپرداختند

Бидон жарф дарё барандохтанд

بدان ژرف دریا برانداختند

зи чину з Мочӣн баровард пеш

ز چین و ز ماچین برآورد پیش

Ба оби андаруни марди покизаи кеш

به آب اندرون مرد پاکیزه کیش

Чу шаш ма дар он жарф дарё бирафт

چو شش مه در آن ژرف دریا برفت

Аз он пас ки моҳи андромд ба ҳафт

از آن پس که ماه اندرآمد به هفت

Баромади зногаҳи яке тундбод

برآمد زناگه یکی تندباد

Ки млоҳ аз он сӯ набӯдаш ба ёд

که ملاح از آن سو نبودش به یاد

Ҳамаи киштӣ аз ҳам пароканда кард

همه کشتی از هم پراکنده کرد

зи дарё ва киштӣ баровард гирд

ز دریا و کشتی برآورد گرد

Сипоҳу сипаҳбади зи ҳам давр кард

سپاه و سپهبد ز هم دور کرد

Дилу ҷони он ҷумла ранҷур кард

دل و جان آن جمله رنجور کرد

Аз он бод яксар парешон шуданд

از آن باد یکسر پریشان شدند

зи дарди ҷудоӣ хурушон шуданд

ز درد جدایی خروشان شدند

Сипаҳбади фаромарз бо ҷуфти хеш

سپهبد فرامرز با جفت خویش

Абои пери млоҳи длгштаҳи риш

ابا پیر ملاح دلگشته ریش

Ба ҷое фитоданд ҳамчун биҳишт

به جایی فتادند همچون بهشت

Ҷзирии пар аз мардуму пари зи кишт

جزیری پر از مردم و پر ز کشت

Ҳамаи бешаи пар буд аз миваи зор

همه بیشه پر بود از میوه زار

Ҳамаи кӯҳу ҳомӯни пар аз лолаи зор

همه کوه و هامون پر از لاله زار

Сӯии он ҷазира ниҳоданд рӯй

سوی آن جزیره نهادند روی

Хурушон аз он дард ва азҳоиу ҳўӣ

خروشان از آن درد و از های و هوی

Чу киштии зи дарё канор оваред

چو کشتی ز دریا کنار آورید

Басӣ мардум омад дар онҷои падед

بسی مردم آمد در آنجا پدید

Сарони ҳамчуи асб ва ба тани одамӣ

سران همچو اسب و به تن آدمی

Дили паҳлавони гашт аз эшон ғамӣ

دل پهلوان گشت از ایشان غمی

Аз он асби чеҳрони тании сӣу чл

از آن اسب چهران تنی سی و چل

Бирафтанд наздики он шери дил

برفتند نزدیک آن شیر دل

Ситоиш намуданд бар паҳлавон

ستایش نمودند بر پهلوان

Забонашон надонист марди ҷавон

زبانشان ندانست مرد جوان

Пар аз ғам шудаш дили зи гуфтори шан

پر از غم شدش دل ز گفتار شان

Надонисту огаҳ на аз корашон

ندانست و آگه نه از کارشان

Ниёйиш басӣ кард ва нолид зор

نیایش بسی کرد و نالید زار

Хурӯшед дар пеши парвардгор

خروشید در پیش پروردگار

зи ҷони офарини хости рӯз баӣ

ز جان آفرین خواست روز بهی

Ки пеши орадаши хӯбӣу Фрҳӣ

که پیش آردش خوبی و فرهی

Бубахшед яздон ба фирӯзу род

ببخشید یزدان به فیروز و راد

Дар баста бар рӯй ӯ баргушод

در بسته بر روی او برگشاد