Биоварад пас меҳтари тези вир

بیاورد پس مهتر تیز ویر

Аз он пару лухтӣ ба пайкони тир

از آن پر و لختی به پیکان تیر

Барафрӯхт бо авди онро бсухт

برافروخت با عود آن را بسوخت

з ногоҳ рӯй ҳаво барфурӯхт

ز ناگاه روی هوا برفروخت

Чу дид аз ҳавои оташу тираи дӯд

چو دید از هوا آتش و تیره دود

Биёмад ба назд фаромарзи зуд

بیامد به نزد فرامرز زود

Нишаст аз бар хок ва пӯзиш гирифт

نشست از بر خاک و پوزش گرفت

Фаромарзи азуи мондаи андари шигифт

فرامرز ازو مانده اندر شگفت

Чу дидаш дижам рӯйу дили мустаманд

چو دیدش دژم روی و دل مستمند

Бипурсед аз ӯ к-эии яли ҳӯшманд

بپرسید از او کای یل هوشمند

Чаҳ омад ба рӯяти зи гетии ситам

چه آمد به رویت ز گیتی ستم

Чаҳ будат казин гӯнаи гаштии дижам

چه بودت کزین گونه گشتی دژم

Чаҳ кораст акнӯн ба ман бозгу

چه کار است اکنون به من بازگو

Ки аз ғами туро шодии орм ба рӯ

که از غم تو را شادی آرم به رو

Ки ман меҳрбонам ба золи далер

که من مهربانم به زال دلیر

Ҳамон рустам пилтан нараҳ шер

همان رستم پیلتن نره شیر

Дигар ҳарки аз тухми эшон буд

دگر هرکه از تخم ایشان بود

Ба наздики ман ҳамчуи хуишон буд

به نزدیک من همچو خویشان بود

Фаромарз бар вай ниёйиш гирифт

فرامرز بر وی نیایش گرفت

Фаровони мар ӯро ситоиш гирифт

فراوان مر او را ستایش گرفت

Ҳамаи кори лашкар бадв кард ёд

همه کار لشکر بدو کرد یاد

Ҳам аз мавҷи дарё ва аз тундбод

هم از موج دریا و از تندباد

Ки аз ман пароканда шуд лашкарам

که از من پراکنده شد لشکرم

Аз ин дард шояд ки андӯҳ хӯрам

از این درد شاید که اندوه خورم

Бадв гуфт симурғ аз ин бок нест

بدو گفت سیمرغ از این باک نیست

Кашад заҳр ҷое ки тирёк нест

کشد زهر جایی که تریاک نیست

Мадор аз чунин корҳо дил ба ранҷ

مدار از چنین کارها دل به رنج

Равони шӯ ба сӯй ҷазира маранҷ

روان شو به سوی جزیره مرنج

Ки коми ту онҷо барорам ҳама

که کام تو آنجا برآرم همه

Сипаҳро ба назд ту орми ҳама

سپه را به نزد تو آرم همه

Миндиш эй паҳлавони сипоҳ

میندیش ای پهلوان سپاه

Ки як тан нагашта аз эшон табоҳ

که یک تن نگشته از ایشان تباه

Чу гуфтори симурғ зон сон шунид

چو گفتار سیمرغ زان سان شنید

Дилаш чун кабӯтар ба бар бртпид

دلش چون کبوتر به بر برتپید

Шнокрд бо мурғи равшани равон

شناکرد با مرغ روشن روان

Вази онҷои сипаҳбади яли паҳлавон

وز آنجا سپهبد یل پهلوان

Ба оби андари афканди киштӣ ва рафт

به آب اندر افکند کشتی و رفت

Ба сӯй ҷазира хиромед тафт

به سوی جزیره خرامید تفت

Ҳаме рафт бо марди бозоргон

همی رفت با مرد بازارگان

Зболоӣ ӯ мурғи фаррухи равон

زبالای او مرغ فرخ روان

Чу омад ба сӯии ҷазира ба ранҷ

چو آمد به سوی جزیره به رنج

Азу давр шуд дарду андӯҳу ранҷ

ازو دور شد درد و اندوه و رنج

Баромади зи обу сӯй беша рафт

برآمد ز آب و سوی بیشه رفت

Бар он марзи фархундаи пўииди тафт

بر آن مرز فرخنده پویید تفت

Яке ҷои хуррамтар аз навбаҳор

یکی جای خرم تر از نوبهار

Пар аз лолау гули лаби ҷӯйбор

پر از لاله و گل لب جویبار

Дарави коху айвони шоҳаншаҳӣ

درو کاخ و ایوان شاهنشهی

Биёрост бо хӯбӣу Фрҳӣ

بیاراست با خوبی و فرهی

Яке хуби кох аз дар паҳлавон

یکی خوب کاخ از در پهلوان

БроФрохтаҳи ҳамчуи хуррами ҷинон

برافراخته همچو خرم جنان

Ки он коху айвони дастони бадӣ

که آن کاخ و ایوان دستان بدی

Ҳамаи ҷой меҳтар прессатон бадӣ

همه جای مهتر پرستان بدی

Ба ҳангоми мурда ки дастони сом

به هنگام مرده که دستان سام

Бадаш назд симурғи орому ком

بدش نزد سیمرغ آرام و کام

Дар он кохи бади золро парвариш

در آن کاخ بد زال را پرورش

Ҳама ҳар чаҳ боист будӣ буриш

همه هر چه بایست بودی برش

Куҷои мурғи фаррухи бадаши Авестоад

کجا مرغ فرخ بدش اوستاد

Яке хусравӣ буд бо ком ва дод

یکی خسروی بود با کام و داد

Аз он кохи ҳркў сухан ронадӣ

از آن کاخ هرکو سخن راندی

Ҳамеи кохи зол зараш хондӣ

همی کاخ زال زرش خواندی

Дар он кох шуд гирди хуршеди фар

در آن کاخ شد گرد خورشید فر

Абои моҳи рухи дилбари сим бар

ابا ماه رخ دلبر سیم بر

Бихуфт ва бихӯраду бросўди шод

بخفت و بخورد و برآسود شاد

Ту гуфтӣ набад дар дилаши ранҷи ёд

تو گفتی نبد در دلش رنج یاد

Аз он пас бишуд мурғи фармони раво

از آن پس بشد مرغ فرمان روا

Ҳамеи гашти пӯяндаи андари ҳаво

همی گشت پوینده اندر هوا

Ба ҳар бешау кӯҳ ва дарё расед

به هر بیشه و کوه و دریا رسید

Парокандаи лашкар ба ҳар сӯ бидид

پراکنده لشکر به هر سو بدید

Гуруҳе ба ҳар гӯшаи афтодаи хор

گروهی به هر گوشه افتاده خوار

Ҳамаи тани пар аз дарду дили сӯгвор

همه تن پر از درد و دل سوگوار

Парешону саргаштау хастаи дил

پریشان و سرگشته و خسته دل

Ғаривон ва аз дарду ғами тираи дил

غریوان و از درد و غم تیره دل

Биёмад бар паҳлавон боз гуфт

بیامد بر پهلوان باز گفت

Ки лашкарат бо дард ва ранҷаст ҷуфт

که لشکرت با درد و رنجست جفت

Агар чаҳ нзорнду фарёди хоҳ

اگر چه نزارند و فریاد خواه

Аз эшон нагаштаст як тани табоҳ

از ایشان نگشتست یک تن تباه

Фаромарз гуфт эй худованди фар

فرامرز گفت ای خداوند فر

Яке чора Эй кун ки то дрнгр

یکی چاره ای کن که تا درنگر

Аз эдар бидон номдорон расем

از ایدر بدان نامداران رسیم

Бидон пурхиради нек ёрон расем

بدان پرخرد نیک یاران رسیم

Бадв гуфт симурғи ман коми ту

بدو گفت سیمرغ من کام تو

Биҷӯем даҳуми дил ба ороми ту

بجویم دهم دل به آرام تو

Ҳмонгаҳ биоварад се пораи санг

همانگه بیاورد سه پاره سنگ

Чу хуршеди тобанда аз ранги ранг

چو خورشید تابنده از رنگ رنگ

Бадв дод ва гуфт эй гӯи рзмзн

بدو داد و گفت ای گو رزمزن

Ту инро ҳамеи дор бо хештан

تو این را همی دار با خویشتن

Чу бошӣ ба дарё ба кор оядат

چو باشی به دریا به کار آیدت

Ҳамон рӯзи сахтӣ ба ёр оядат

همان روز سختی به یار آیدت

Кунун бишинав аз хосият ҳояшон

کنون بشنو از خاصیت هایشان

Ки ҳарҷо бибинӣ ба гетии нишон

که هرجا ببینی به گیتی نشان

Яке онкӣ чун бод тундӣ кунад

یکی آنکه چون باد تندی کند

Сипеҳри равон бо ту тундӣ кунад

سپهر روان با تو تندی کند

Мари ин муҳраро бар сар найза кун

مر این مهره را بر سر نیزه کن

Магӯ бо кас аз ҳеҷ гӯнаи сухан

مگو با کس از هیچ گونه سخن

Ки андар замон гардад осӯдаи бод

که اندر زمان گردد آسوده باد

Аз он пас з тундӣ наёядаш ёд

از آن پس ز تندی نیایدش یاد

Дигар онкӣ чун бод ноед падед

دگر آنکه چون باد ناید پدید

Чу бебод дарё нишоед бурид

چو بی باد دریا نشاید برید

Ба об андар андоз ва онгаҳ бибин

به آب اندر انداز و آنگه ببین

Хурӯшади бодии з рӯй замин

خروشد بادی ز روی زمین

Барояд ки киштии бигардади равон

برآید که کشتی بگردد روان

Бидон сон ки ҳайрон шавад паҳлавон

بدان سان که حیران شود پهلوان

Фаромарз аз он гашти хандону шод

فرامرز از آن گشت خندان و شاد

Бишуд ранҷ бигузашта ӯро зи ёд

بشد رنج بگذشته او را ز یاد

Дигар муҳраи бад ба ранги булӯр

دگر مهره بد به رنگ بلور

Ки аз диданаш дар дил афтод шӯр

که از دیدنش در دل افتاد شور

зи сад ранг бо ҳам бромихтаҳ

ز صد رنگ با هم برآمیخته

Дарави пайкар моҳӣ ангехта

درو پیکر ماهی انگیخته

Бидод ва бигуфташ ки инро бидор

بداد و بگفتش که این را بدار

Ки ин муҳраи ?ут беҳтар ояд ба кор

که این مهره ات بهتر آید به کار

Ба баҳр ва ба хушкӣ ба ҳар ҷо шудан

به بحر و به خشکی به هر جا شدن

Бад-ӣни мари туро фол бояд задан

بدین مر تو را فال باید زدن

Ба ҷое ки онҷо ндонӣ ту роҳ

به جایی که آنجا ندانی تو راه

Ба ночор бояд шуд он ҷойгоҳ

به ناچار باید شد آن جایگاه

Ба оби андроФкни шигифтии нигар

به آب اندرافکن شگفتی نگر

Ки он сӯй печанд аз боди сар

که آن سوی پیچاند از باد سر

Ба коми ту он роҳи бнмоидт

به کام تو آن راه بنمایدت

зи дили занги андешаи бздоидт

ز دل زنگ اندیشه بزدایدت

Барафрӯхт рухсори он арҷманд

برافروخت رخسار آن ارجمند

Ту гуфтӣ баромад ба чархи баланд

تو گفتی برآمد به چرخ بلند

Фаровон сано гуфт симурғ ро

فراوان ثنا گفت سیمرغ را

Ки бошӣ ҳамеша ба неки ахтро

که باشی همیشه به نیک اخترا

Туе прўронндаҳи золи зар

تویی پروراننده زال زر

Туе афсари мо ҳамаи сар ба сар

تویی افسر ما همه سر به سر

Туе раҳнамои парокандагон

تویی رهنمای پراکندگان

Туе беҳтар аз ҷумлаи донандагон

تویی بهتر از جمله دانندگان

Бадв гуфт симурғи к-эии номдор

بدو گفت سیمرغ کای نامدار

Яке бандаам кеҳтари кирдигор

یکی بنده ام کهتر کردگار

Маро бо шумо ҳақ буд дербоз

مرا با شما حق بود دیرباز

Абои золу рустами гӯи сарфароз

ابا زال و رستم گو سرفراز

Ба ҳар кор бояд ки аз неку бад

به هر کار باید که از نیک و بد

Марои огаҳии бахше аз кори худ

مرا آگهی بخشی از کار خود

Ки ман ҳар замон оем андари ?бирт

که من هر زمان آیم اندر برت

Бидон сон ки бошад яке чокарат

بدان سان که باشد یکی چاکرت

Бисозам туро кор агар ҷангу кин

بسازم تو را کار اگر جنگ و کین

Ба фармони яздони ҷони офарин

به فرمان یزدان جان آفرین

Яке пар кашид аз бар хештан

یکی پر کشید از بر خویشتن

Бидодаш бидон сарвари анҷуман

بدادش بدان سرور انجمن

Бадв гуфт ин ёдгор манаст

بدو گفت این یادگار منست

Ҳамаи пеши ту ёд кор манаст

همه پیش تو یاد کار منست

Ҳар онгаҳ ки хоҳӣ ки оем ?бирт

هر آنگه که خواهی که آیم برت

Бар оташ на аз авд бар миҷмарат

بر آتش نه از عود بر مجمرت

Сано хонд бар ваии яли номдор

ثنا خواند بر وی یل نامدار

Ба падрӯд кардан гирифташ канор

به پدرود کردن گرفتش کنار

Бабўсед рӯй ва бар равшанаш

ببوسید روی و بر روشنش

Зираро бапушед бо ҷавшанаш

زره را بپوشید با جوشنش

Ба киштӣ нишаст ва равон шуд дар об

به کشتی نشست و روان شد در آب

зи баҳри сипаҳи ҷону дил дар шитоб

ز بهر سپه جان و دل در شتاب

Мари он муҳраро барад бо хештан

مر آن مهره را برد با خویشتن

Ҳаме озмӯн кард дар анҷуман

همی آزمون کرد در انجمن

Ба ҳар ҷойгоҳӣ ки рой омадӣ

به هر جایگاهی که رای آمدی

Ба кирдори муҳра ба ҷой омадӣ

به کردار مهره به جای آمدی

Ба як моҳ дар гирди дарёи бгшт

به یک ماه در گرد دریا بگشت

Ба ҳар бешау кӯҳи андари гузашт

به هر بیشه و کوه اندر گذشت

Ба чандини замон зон сипоҳи бузург

به چندین زمان زان سپاه بزرگ

зи дарёии пари мавҷу боди сутург

ز دریای پر موج و باد سترگ

Набад як тани озурда аз ҳеҷ рӯй

نبد یک تن آزرده از هیچ روی

Набад ранҷу дардӣ аз он номҷўӣ

نبد رنج و دردی از آن نامجوی

Ҳамаи лашкар хештан дид шод

همه لشکر خویشتن دید شاد

Ба дили хуррамии паҳлуи поки зод

به دل خرمی پهلو پاک زاد