Дар он ҷойгаҳ рафт бар теғи кӯҳ
در آن جایگه رفت بر تیغ کوه
Абои номдорони Эрони гуруҳ
ابا نامداران ایران گروه
Ҳисорӣ бароварда дид аз рухом
حصاری برآورده دید از رخام
Ту гуфтӣ дар он моҳ дорад кном
تو گفتی در آن ماه دارد کنام
Фузун буд паҳноаш аз панҷ майл
فزون بود پهناش از پنج میل
Бирав бар нигоридаи хаттӣ чу нил
برو بر نگاریده خطی چو نیل
Навиштаи ҷаҳони дори Ҳушанги шоҳ
نوشته جهان دار هوشنگ شاه
Басии панди некӯ дар он ҷойгоҳ
بسی پند نیکو در آن جایگاه
Ки гетӣ сипанҷасту пари дарду ранҷ
که گیتی سپنج است و پر درد و رنج
Набошад касе шодмон дар сипанҷ
نباشد کسی شادمان در سپنج
Рботист дар ваии кушодаи ду дар
رباطیست در وی گشاده دو در
Ба дар рафт бояд пар аз хӯни ҷигар
به در رفت باید پر از خون جگر
Чу зон дар даройӣ аз ин дар дигар
چو زان در درآیی از این در دگر
Дарави одамӣ чун яке раҳгузар
درو آدمی چون یکی رهگذر
На фарзанд ҳамроҳ бошад на хеш
نه فرزند همراه باشد نه خویش
з гетӣ набинад касе назд хеш
ز گیتی نبیند کسی نزد خویش
Магари ончӣ ки карда буд дар ҷаҳон
مگر آنچه که کرده بود در جهان
Бадви нек дар ошкору ниҳон
بدو نیک در آشکار و نهان
Ба некигароӣад ва некӣ кунед
به نیکی گرایید و نیکی کنید
Дил аз меҳри ин бе вафои бркнид
دل از مهر این بی وفا برکنید
Ба гетӣ мадоред ҷовиди умед
به گیتی مدارید جاوید امید
Мабандед дил дар сиёҳу сипед
مبندید دل در سیاه و سپید
Ки чун гуфтӣ осӯда хоҳам нишаст
که چون گفتی آسوده خواهم نشست
Шабихун маргат кунад зердаст
شبیخون مرگت کند زیردست
Ба ноком аз ором бардорадат
به ناکام از آرام برداردت
Сӯии хоки торики бспордт
سوی خاک تاریک بسپاردت
Макун то туоне биҷузи некуӣ
مکن تا توانی بجز نیکویی
Ки ин тухми он ҷойгаҳи бдрўӣ
که این تخم آن جایگه بدروی
Ҷаҳон офаринаст ҷовиду бас
جهان آفرین است جاوید و بس
Ба ҳар ду саро ӯст фарёди рас
به هر دو سرا اوست فریاد رس
Ба гетӣ чу ман шаҳриёрӣ набӯд
به گیتی چو من شهریاری نبود
Чу ман номвар комкорӣ набӯд
چو من نامور کامکاری نبود
Басии ранҷи барадам ба кори ҷаҳон
بسی رنج بردم به کار جهان
Ҳувайдо басӣ карда рози ниҳон
هویدا بسی کرده راز نهان
Ба фармони ман буд деву парӣ
به فرمان من بود دیو و پری
Шигифтии маро буд ва кунад оварӣ
شگفتی مرا بود و کند آوری
Чўгитии зи кирдори ман рост шуд
چوگیتی ز کردار من راست شد
Ҳамаи кор бар орзӯ хост шуд
همه کار بر آرزو خواست شد
Дилам гуфт ором хоҳам гирифт
دلم گفت آرام خواهم گرفت
Ба осӯдагӣ ҷом хоҳам гирифт
به آسودگی جام خواهم گرفت
Бросўдгии шоҳӣу кому ганҷ
برآسودگی شاهی و کام و گنج
Аз он пас ки бисёр барадем ранҷ
از آن پس که بسیار بردیم رنج
зи ногуҳ фароз омад амри худоӣ
ز ناگه فراز آمد امر خدای
Бар ангехт чун боди тундами зи ҷой
بر انگیخت چون باد تندم ز جای
Намондам ки гоҳе ғурурӣ барам
نماندم که گاهی غروری برم
Замони камӣ бештар биспурам
زمان کمی بیشتر بسپرم
На ганҷам ба коромад ва на сипос
نه گنجم به کارآمد و نه سپاس
На лашкар казу деви бад дар ҳарос
نه لشکر کزو دیو بد در هراس
зи тахтами дроФкнд дар тираи хок
ز تختم درافکند در تیره خاک
На шармаши зи ман бад на бим ва на бок
نه شرمش ز من بد نه بیم و نه باک
На ғам монад моро ва на ғмгсор
نه غم ماند ما را و نه غمگسار
На он подшоҳӣу малику диёр
نه آن پادشاهی و ملک و دیار
Ту гӯйӣ набудам ба гетии дамӣ
تو گویی نبودم به گیتی دمی
Надидам хушии ман ба гетии ҳаме
ندیدم خوشی من به گیتی همی
Ҳар он кас ки ин хат бихонад равост
هر آن کس که این خط بخواند رواست
Бидонад ки дунё мақом фаност
بداند که دنیا مقام فناست
Чу рафтӣ ва бар ту саромади ҷаҳон
چو رفتی و بر تو سرآمد جهان
Чу хобии намояди туро бе гумон
چو خوابی نماید تو را بی گمان
Чу бархонад аз ин гӯнаи гирди далер
چو برخواند از این گونه گرد دلیر
зи кору зи бори ҷаҳони гашти сайр
ز کار و ز بار جهان گشت سیر
аи зони пас равон шуд ба кохи баланд
ا زآن پس روان شد به کاخ بلند
Бар дахмаи хусрави деви банд
بر دخمه خسرو دیو بند
Яке лавҳ дид аз бар дахмаи гоҳ
یکی لوح دید از بر دخمه گاه
зи ёқӯт бар ваии хаттии бади сиёҳ
ز یاقوت بر وی خطی بد سیاه
Навишта ки ҳар кӯи бад-ӣн ҷо расад
نوشته که هر کو بدین جا رسد
Ба пурсидани дахма мо расад
به پرسیدن دخمه ما رسد
Надорам ба чизе дигар дасти рас
ندارم به چیزی دگر دست رس
Ҳамин панди ман ёдгорасту бас
همین پند من یادگار است و بس
Хирадманди озодаи неки бахт
خردمند آزاده نیک بخت
Мари ин панд ба донад аз тоҷу тахт
مر این پند به داند از تاج و تخت
Нахуст эй хирадманди озодаи хуй
نخست ای خردمند آزاده خوی
Сӯии некуии дори пайваста рӯй
سوی نیکویی دار پیوسته روی
Ки некӣ буд мари туро дастгир
که نیکی بود مر تو را دستگیر
Ба ҳар ду саро чун буд ногузир
به هر دو سرا چون بود ناگزیر
Ва дигари забонро ба гуфтори бад
و دیگر زبان را به گفتار بد
Нигаҳдор эй меҳтари пурхирад
نگهدار ای مهتر پرخرد
Дигар кори имрӯзро бе гумон
دگر کار امروز را بی گمان
Агар бхрдии бози фардои ммон
اگر بخردی باز فردا ممان
Куҷо коҳилӣ кардае ҳӯшёр
کجا کاهلی کرده ای هوشیار
Пушаймонии оради саранҷоми кор
پشیمانی آرد سرانجام کار
Касеро ки як раҳ ба покизаи рой
کسی را که یک ره به پاکیزه رای
Куҷо озмудӣ дигар мозмоӣ
کجا آزمودی دگر مازمای
Каз он озмоиши пушаймони шӯй
کز آن آزمایش پشیمان شوی
зи кирдор ӯ бози печони шӯй
ز کردار او باز پیچان شوی
Абои марди нодон ба кори дурушт
ابا مرد نادان به کار درشت
Машав гарна зон хорӣ ояд ба мушт
مشو گرنه زان خواری آید به مشت
з нодон наёяд биҷузи кори бад
ز نادان نیاید بجز کار بد
Куҷо чашм дорад зи нодони хирад
کجا چشم دارد ز نادان خرد
Сухан ҳар чаҳ гӯйӣ ба дониш бисанҷ
سخن هر چه گویی به دانش بسنج
Бидон то зи гуфтори ное ба ранҷ
بدان تا ز گفتار نایی به رنج
Ки носанҷ гуфтор ноед ба кор
که ناسنج گفتار ناید به کار
Ҳамаи ранҷи дили хезад аз гуфт хор
همه رنج دل خیزد از گفت خوار
Нагӯйӣ дигар рози худ пеши зан
نگویی دگر راز خود پیش زن
Ки ҳаргиз набошад зании рои зан
که هرگز نباشد زنی رای زن
Ҳмидўн мабанд андари он чизи дил
همیدون مبند اندر آن چیز دل
Ки ногоҳ гардии зи бориши хаҷал
که ناگاه گردی ز بارش خجل
Мадор эй писар душман хӯрд хор
مدار ای پسر دشمن خورد خوار
Казу ранҷи бинии саранҷоми кор
کزو رنج بینی سرانجام کار
Ки мор ар чаҳ хӯрдаст охири замон
که مار ار چه خورد است آخر زمان
Шавад аждаҳои дмон бе гумон
شود اژدهای دمان بی گمان
Мадаи роҳи ғаммози наздики хеш
مده راه غماز نزدیک خویش
Дурӯғаст яксар ки орад ба пеш
دروغست یکسر که آرد به پیش
Чу айб касе гуфт дар пеши ту
چو عیب کسی گفت در پیش تو
Бигӯед зи ту бо бидонадяши ту
بگوید ز تو با بداندیش تو
Мабош ҳеҷ эмини зи марди ду ранг
مباش هیچ ایمن ز مرد دو رنگ
На ҳангоми базм ва на ҳангоми ҷанг
نه هنگام بزم و نه هنگام جنگ
Або ҳарки бошӣ ба икрнг бош
ابا هرکه باشی به یکرنگ باش
Хирадманд ва бо арҷ ва бо ранг бош
خردمند و با ارج و با رنگ باش
Чу бар додат эзад диҳад дасти рас
چو بر دادت ایزد دهد دست رس
Сипос аз ҷаҳони офарини дору бас
سپاس از جهان آفرین دار و بس
зи озу з бемоягон давр бош
ز آز و ز بی مایگان دور باش
Гар озодае ёру даст гир бош
گر آزاده ای یار و دست گیر باش
Ҳар он чиз коед ?бирт дар ҷаҳон
هر آن چیز کاید برت در جهان
Ба неку бад аз ошкору ниҳон
به نیک و بد از آشکار و نهان
Ҳамаи неки дону ҳамаи неки байн
همه نیک دان و همه نیک بین
Ки нек офаридаст ҷони офарин
که نیک آفریدست جان آفرین
зи кор ҷаҳондор ноед бадӣ
ز کار جهاندار ناید بدی
Ту май нӯши ин панд агар бхрдӣ
تو می نوش این پند اگر بخردی
Бад-ӣни парда бар роҳ гуфтор нест
بدین پرده بر راه گفتار نیست
Туро бо баду нек ӯ кор нест
تو را با بد و نیک او کار نیست
Чу бархонад бигирист гирди далер
چو برخواند بگریست گرد دلیر
Дар дахма бар баст ва омад ба зер
در دخمه بر بست و آمد به زیر
Дили равшанаши гашт аз он панди шод
دل روشنش گشت از آن پند شاد
Фрўдомду соз рафтани ниҳод
فرودآمد و ساز رفتن نهاد
Раҳи шаҳри Фрғони псичиди тафт
ره شهر فرغان پسیچید تفت
Барин гӯна бар хушк на моҳ бирафт
برین گونه بر خشک نه ماه برفت
Ҳамаи роҳи шодӣу нахҷӣргоҳ
همه راه شادی و نخجیرگاه
Азу шодмон гашта яксар сипоҳ
ازو شادمان گشته یکسر سپاه
Ба ҳар рӯзи ҷой дигар манзилаш
به هر روز جای دگر منزلش
Ба кор дигар гашта хуррами дилаш
به کار دگر گشته خرم دلش
Ба дарёи расиданду киштии бсохт
به دریا رسیدند و کشتی بساخت
Ба ойини он бодбони брФрохт
به آیین آن بادبان برفراخت