Ба ду ма биёмад сӯии бохтар

به دو مه بیامد سوی باختر

Бидид он бару бум бо зебу фар

بدید آن بر و بوم با زیب و فر

Яке хусравии бад дар он марзи шоҳ

یکی خسروی بد در آن مرز شاه

Ки ҳам бо гуҳар буд ва бо дастгоҳ

که هم با گهر بود و با دستگاه

Яке лашкарӣ дошт аз сад бурун

یکی لشکری داشت از صد برون

Ҳамаи ҷангҷӯӣу ҳама бо фусун

همه جنگجوی و همه با فسون

Чу бо марз ӯ паҳлавон танг шуд

چو با مرز او پهلوان تنگ شد

Дилашро дигар бар сар ҷанг шуд

دلش را دگر بر سر جنگ شد

Яке шаҳри хуш пешаш омад ба танг

یکی شهر خوش پیشش آمد به تنگ

Дар он танг ҳонг омадаш ҷои ҷанг

در آن تنگ هنگ آمدش جای جنگ

Якояк чу бишунид комади сипоҳ

یکایک چو بشنید کامد سپاه

зи бегона лашкар барошуфт шоҳ

ز بیگانه لشکر برآشفت شاه

Ҳамон шоҳро буд Фрғон ба ном

همان شاه را بود فرغان به نام

Сбксору тунду баду хеши ком

سبکسار و تند و بد و خویش کام

Сипоҳӣ ки будаш ҳамаи брншонд

سپاهی که بودش همه برنشاند

Бузади кӯс ва аз шаҳр берун баранд

بزد کوس و از شهر بیرون براند

Гӯони диловар чу шеру паланг

گوان دلاور چو شیر و پلنگ

Ҳамаи номдору ҳамаи тези чанг

همه نامدار و همه تیز چنگ

Дар оҳани ниҳон чун ки бесутун

در آهن نهان چون که بیستون

Ҳамаи чанги шастаи саросар ба хӯн

همه چنگ شسته سراسر به خون

зи гирди саворон ки бар шуд ба абр

ز گرد سواران که بر شد به ابر

Замин тира шуд ҳамчуи коми ҳужабр

زمین تیره شد همچو کام هژبر

Ҷаҳони торшди осмони хираи гашт

جهان تارشد آسمان خیره گشت

Рухи моҳу хуршеди ҳам тираи гашт

رخ ماه و خورشید هم تیره گشت

зи овози асбону бонги ялон

ز آواز اسبان و بانگ یلان

Фалаки пурхурӯшу замини пари фиғон

فلک پرخروش و زمین پر فغان

Се фарсанг аз ин гӯна лашкар баранд

سه فرسنگ از این گونه لشکر براند

Ҳамеи гирди кин бар фалак бар фишонд

همی گرد کین بر فلک بر فشاند

Ба манзил расед ва фурӯд омаданд

به منزل رسید و فرود آمدند

Ба наздикӣ диҷла равад омаданд

به نزدیکی دجله رود آمدند

Сипаҳбади фаромарзи лашкари шикан

سپهبد فرامرز لشکر شکن

Абои лашкари гшн душман фикан

ابا لشکر گشن دشمن فکن

Ҳаме ронад чун назд эшон расед

همی راند چون نزد ایشان رسید

Сипаҳро баробар фурӯд оваред

سپه را برابر فرود آورید

Шаб омад ҷаҳон шуд чу коми наҳанг

شب آمد جهان شد چو کام نهنگ

Ҳаворо зи машк сияҳ дод ранг

هوا را ز مشک سیه داد رنگ

Тилоияи з ҳар ду сипаҳ шуд бурун

طلایه ز هر دو سپه شد برون

Гӯонро ба тан дар Биҷӯшед хӯн

گوان را به تن در بجوشید خون

Нигаҳбони Эрони каёнуш буд

نگهبان ایران کیانوش بود

Ки дар ҷанг ӯ шер бе туаш буд

که در جنگ او شیر بی توش بود

Ҳамеи гашт бо номдорони ҳазор

همی گشت با نامداران هزار

Ялони сарафрози хнҷргзор

یلان سرافراز خنجرگذار

Тилоияи зи душман дар он тираи шаб

طلایه ز دشمن در آن تیره شب

Бадии се ҳазор аз далерони ҳасб

بدی سه هزار از دلیران حسب

Ба ҳам боз хӯрданд гардани кашон

به هم باز خوردند گردن کشان

Шаби тор ва бе огаҳии ногаҳон

شب تار و بی آگهی ناگهان

Баромади даҳу дор ва ҳам гиру банд

برآمد ده و دار و هم گیر و بند

Ғаривони сипоҳу хурушони саманд

غریوان سپاه و خروشان سمند

Ҳамаи гурзу зубин ва ханҷар заданд

همه گرز و زوبین و خنجر زدند

Ту гуфтӣ ба неи оташ андар заданд

تو گفتی به نی آتش اندر زدند

Миёни сипаҳ буд фарсанги чор

میان سپه بود فرسنگ چار

Ду лашкар на огоҳ аз кори зор

دو لشکر نه آگاه از کار زار

Барони гӯна бар ҳам заданд он сипоҳ

برآن گونه بر هم زدند آن سپاه

Шуд аз гирди он дашти лашкари сиёҳ

شد از گرد آن دشت لشکر سیاه

Яке абр баста шуд аз тираи абр

یکی ابر بسته شد از تیره ابر

Баборед аз ӯ гурз бар худу габр

ببارید از او گرز بر خود و گبر

Дар он нимаи шаби теғ афшон шуданд

در آن نیمه شب تیغ افشان شدند

Чу барқ аз дили абр рахшон шуданд

چو برق از دل ابر رخشان شدند

Ҳамаи шаб ба ҷанги андарун бо сипоҳ

همه شب به جنگ اندرون با سپاه

Басии гашт аз номдорони табоҳ

بسی گشت از نامداران تباه

Бад-ӣни гӯна то хур бар оварад сар

بدین گونه تا خور بر آورد سر

Баромад ба боло чу заррини сипар

برآمد به بالا چو زرین سپر

Нёсуд як тан дар он дору гир

نیاسود یک تن در آن دار و گیر

Ки нӯки синон буд борони тир

که نوک سنان بود باران تیر

зи фарғонӣони андари он корзор

ز فرغانیان اندر آن کارزار

Таба гашта буданд беш аз ҳазор

تبه گشته بودند بیش از هزار

Диловари каёнуши гардани фароз

دلاور کیانوش گردن فراز

Ба зери андараши бораи тндтоз

به زیر اندرش باره تندتاز

Яке найза дар даст чун аждаҳо

یکی نیزه در دست چون اژدها

Шудаи гирди асбаш ба рӯй аз ҳаво

شده گرد اسبش به روی از هوا

Ба ҳамлаи баромад ба кирдори кӯҳ

به حمله برآمد به کردار کوه

Шуд он лашкар аз ҳамла ӯ сутӯҳ

شد آن لشکر از حمله او ستوه

Бияфканад аз эшон басии номдор

بیفکند از ایشان بسی نامدار

Саросема шуд душман аз корзор

سراسیمه شد دشمن از کارزار

Ҳамоно ки монданди мардии дивист

همانا که ماندند مردی دویست

Ҳазимати ғанимати шимурд онкӣ зист

هزیمت غنیمت شمرد آنکه زیست

Ҳамаи созу олат фурӯ рехтанд

همه ساز و آلت فرو ریختند

Аз он тунди лашкар чу бигурехтанд

از آن تند لشکر چو بگریختند

Бирафтанд беком ва беному ҳуш

برفتند بی کام و بی نام و هوش

На дар марди тоб ва на дар асби туаш

نه در مرد تاب و نه در اسب توش

Ба Фрғон чунин гуфт ҳаряк ба дард

به فرغان چنین گفت هریک به درد

Ки шуд ҳўр бар чашми мо лоҷувард

که شد هور بر چشم ما لاجورد

Аз он номвари паҳлавони далер

از آن نامور پهلوان دلیر

Ки омад бар ин марз чун нараҳ шер

که آمد بر این مرز چون نره شیر

Нигаҳ кард бояд ба рои баланд

نگه کرد باید به رای بلند

Ба андешаи хубу пайғому панд

به اندیشه خوب و پیغام و پند

Пазируфтан аз ваии басии боҷу сов

پذیرفتن از وی بسی باج و ساو

Ки аз ҷанг ӯ мо надорем тов

که از جنگ او ما نداریم تاو

Ба гуфтори ширин магар бугзарад

به گفتار شیرین مگر بگذرد

Дами аждаҳои хира кас нашимурд

دم اژدها خیره کس نشمرد

Мари ин разми комрўзи мо дида ем

مر این رزم کامروز ما دیده ایم

На размӣаст конро писандида ем

نه رزمیست کان را پسندیده ایم

Яке паҳлавон буд бо як ҳазор

یکی پهلوان بود با یک هزار

Аз он лашкари гшну мардони кор

از آن لشکر گشن و مردان کار

Бкрдими кӯшиш чу мо се ҳазор

بکردیم کوشش چو ما سه هزار

Мари эшон чу шерон ва мо чун шикор

مر ایشان چو شیران و ما چون شکار

Бкрднди моро бад-ӣни сони табоҳ

بکردند ما را بدین سان تباه

Бирафтанд зии паҳлавони сипоҳ

برفتند زی پهلوان سپاه

Сипаҳдор эшон набӯд огаҳӣ

سپهدار ایشان نبود آگهی

Бкрднди кишвари зи монро тиҳӣ

بکردند کشور ز مان را تهی

Ҳануз аз бадӣ то чаҳ пайдо шавад

هنوز از بدی تا چه پیدا شود

Чу солорашони разм ҷӯё шавад

چو سالارشان رزم جویا شود

Ба хӯбии балои даври гардони зи худ

به خوبی بلا دور گردان ز خود

Ки хӯбии басӣ ба зи кирдори бад

که خوبی بسی به ز کردار بد

зи разм арча андеша некуӣаст

ز رزم ارچه اندیشه نیکوییست

На ҳар каси зи гардуни дили аФрўзиист

نه هر کس ز گردون دل افروزییست

Мабодои шикастии бад-ӣни пешгоҳ

مبادا شکستی بدین پیشگاه

Расад аз бидонадяш гум карда роҳ

رسد از بداندیش گم کرده راه

Чу бишунид Фрғон аз эшон сухан

چو بشنید فرغان از ایشان سخن

Барошуфт аз номдори анҷуман

برآشفت از نامدار انجمن

Писандаш наомад чунон гуфтугӯӣ

پسندش نیامد چنان گفتگوی

Пар аз хашм ва кин кард чашмон ва рӯй

پر از خشم و کین کرد چشمان و روی

Яке бонг барзад бидон меҳтарон

یکی بانگ برزد بدان مهتران

Ки тарсндаи гаштанди номи оварон

که ترسنده گشتند نام آوران

Ҳаме гуфт каз кист чандини сухан

همی گفت کز کیست چندین سخن

Ки гуфторатон менаёяд ба бен

که گفتارتان می نیاید به بن

Шуморо дил аз разми пурбими гашт

شما را دل از رزم پربیم گشت

Ҷигаратон аз эшон ба ду ним гашт

جگرتان از ایشان به دو نیم گشت

Гуруҳеи парешон ва беарҷу ном

گروهی پریشان و بی ارج و نام

Шабу рӯзи пӯён ба нокому ком

شب و روز پویان به ناکام و کام

Парокандаи овора ҳар сӯи равон

پراکنده آواره هر سو روان

Чу мурдор чун гурги гирди ҷаҳон

چو مردار چون گرگ گرد جهان

Аз ин сон касе бар сари анҷуман

از این سان کسی بر سر انجمن

Нагӯяд бад-ӣни гӯнаи чандини сухан

نگوید بدین گونه چندین سخن

Диловар ки ҳангоми нангу набард

دلاور که هنگام ننگ و نبرد

Ҳунарҳои душман падедор кард

هنرهای دشمن پدیدار کرد

Азуи ном мардӣ наёяд падед

ازو نام مردی نیاید پدید

Нишоед зи гуфтор ӯ орамид

نشاید ز گفتار او آرمید