Бигуфт ин ва ҳам дар замон барнишаст

بگفت این و هم در زمان برنشست

Ба кӣнаи ниҳод аз бар теғи даст

به کینه نهاد از بر تیغ دست

Сипаҳ бар нишонду бузади буқу кӯс

سپه بر نشاند و بزد بوق و کوس

Замин аз сами асби гашти обнӯс

زمین از سم اسب گشت آبنوس

Биёмад ба наздики Эрони сипоҳ

بیامد به نزدیک ایران سپاه

Саворони ҷанговар кӣнаи хоҳ

سواران جنگ آور کینه خواه

Савори тилоия чу боди дмон

سوار طلایه چو باد دمان

Аз Эрон биёмад бар паҳлавон

از ایران بیامد بر پهلوان

Бадв гуфт комади зи душмани сипоҳ

بدو گفت کامد ز دشمن سپاه

Ҷаҳон шуд саросари зи лашкари сиёҳ

جهان شد سراسر ز لشکر سیاه

Чу бишунид паҳлуи баромад чу дӯд

چو بشنید پهلو برآمد چو دود

Бар шаҳ дар он разм тундӣ намӯд

بر شه در آن رزم تندی نمود

Ба асб андар омад ба кирдори бод

به اسب اندر آمد به کردار باد

зи тундӣ яке кард савганди ёд

ز تندی یکی کرد سوگند یاد

Ба ҷону сари шоҳи Эрони замин

به جان و سر شاه ایران زمین

Ба тоҷ ва ба тахт ва ба теғу нигин

به تاج و به تخت و به تیغ و نگین

Ки беҷавшану дръу бабри баён

که بی جوشن و درع و ببر بیان

Ба ҷанги андроим ба гурзи гарон

به جنگ اندرآیم به گرز گران

Барорам зи фармони яздони дамор

برآرم ز فرمان یزدان دمار

Ба неруии яздони парвардгор

به نیروی یزدان پروردگار

Бузади чанг ва омад дмони ҳамчуи абр

بزد چنگ و آمد دمان همچو ابر

Чу танг андар омад ба сони ҳужабр

چو تنگ اندر آمد به سان هژبر

Буғурреду гурз гарон баркашид

بغرید و گرز گران برکشید

Яке оташ аз рзмгаҳи ?бардамӣад

یکی آتش از رزمگه بردمید

Дарафтод дар лашкари бадгумон

درافتاد در لشکر بدگمان

Ба монанди сайл аз бар осмон

به مانند سیل از بر آسمان

Ба гурз ва ба теғи андроўрди даст

به گرز و به تیغ اندرآورد دست

Басии мардро кард бо асби паст

بسی مرد را کرد با اسب پست

Ба гурзаш замин шуд чу дарёии хӯн

به گرزش زمین شد چو دریای خون

зи теғаши сар сарварон шуд нигун

ز تیغش سر سروران شد نگون

Шудаи тира вааш сурхи рухсори меҳр

شده تیره وش سرخ رخسار مهر

зи баси хӯн ки ифшоанд ӯ бар сипеҳр

ز بس خون که افشاند او بر سپهر

Камандаш ба кирдори нари аждаҳо

کمندش به کردار نر اژدها

з дам менакардӣ ялонро раҳо

ز دم می نکردی یلان را رها

Хадангаши дили кӯҳ хоро бахаст

خدنگش دل کوه خارا بخست

Наҳифаши паии чарх гардун бибаст

نهیبش پی چرخ گردون ببست

БроФроз чун тохтӣ аз нишеб

برافراز چون تاختی از نشیب

Дили кӯҳи бгдохтӣ аз наҳиф

دل کوه بگداختی از نهیب

Ба ҳомӯн чу дар кӯҳ кардӣ шитоб

به هامون چو در کوه کردی شتاب

Шудӣ кӯҳи пӯлоди дарёии об

شدی کوه پولاد دریای آب

Бад-ӣни гӯнаи пеш ва пасу чапу рост

بدین گونه پیش و پس و چپ و راست

Ҳамеи тохт ҳар ҷо бидон сон ки хост

همی تاخت هر جا بدان سان که خواست

Ба ханҷари зи душман ба рӯзи набард

به خنجر ز دشمن به روز نبرد

Дадони ҷаҳонро яке сур кард

ددان جهان را یکی سور کرد

зи шамшери он шермарди далер

ز شمشیر آن شیرمرد دلیر

зи купол ва аз гурз он нараҳ шер

ز کوپال و از گرز آن نره شیر

Намонданд зинда дар он размгоҳ

نماندند زنده در آن رزمگاه

зи гардони Фрғони яке разми хоҳ

ز گردان فرغان یکی رزم خواه

Ҳмидўни сипоҳи ҷаҳони паҳлавон

همیدون سپاه جهان پهلوان

Ба кӯшиши дарун буд бо навҷавон

به کوشش درون بود با نوجوان

Чу Фрғон бидид он чунон разми сахт

چو فرغان بدید آن چنان رزم سخت

Бидонаст каши рӯзи баргашту бахт

بدانست کش روز برگشت و بخت

Сияҳ шуд ҷаҳони пеши чашмаш ба ранг

سیه شد جهان پیش چشمش به رنگ

Надид ҳеҷ роҳи фусуну диранг

ندید هیچ راه فسون و درنگ

Замин аз сипаҳ шуд ба монанди хӯн

زمین از سپه شد به مانند خون

Дирафши сари номдорони нигун

درفش سر نامداران نگون

Аннани бргроиид ва бигурехт зуд

عنان برگرایید و بگریخت زود

Чу аз разм ҷустан намӯд ончӣ буд

چو از رزم جستن نمود آنچه بود

Ба танҳо гурезону дил бо ду ним

به تنها گریزان و دل با دو نیم

зи гардони Эрони пари андӯҳу бим

ز گردان ایران پر اندوه و بیم

Ба шаҳр андарун рафт ва дар сахт кард

به شهر اندرون رفت و در سخت کرد

Дилаши пари зи тимор аз он кор кард

دلش پر ز تیمار از آن کار کرد

Фаромарз фармуд то теғи тез

فرامرز فرمود تا تیغ تیز

Кашиданд ва карданд дили пари ситез

کشیدند و کردند دل پر ستیز

Аз эшон ки монда бидон ҷойгоҳ

از ایشان که مانده بدان جایگاه

Диҳистон ки бад назд он ҷанги гоҳ

دهستان که بد نزد آن جنگ گاه

Бикуштанду хстнд азишон басӣ

بکشتند و خستند ازیشان بسی

Намонад аз бузургон дар онҷо касе

نماند از بزرگان در آنجا کسی

Чу аз марз Фрғон баровард дӯд

چو از مرز فرغان برآورد دود

зи кишвар ҳар он кас ки фарзона буд

ز کشور هر آن کس که فرزانه بود

Ба назд сипаҳбад ба зорӣ шуданд

به نزد سپهبد به زاری شدند

Хурушони зи бад зинҳорӣ шуданд

خروشان ز بد زینهاری شدند

зи бедодӣ бе хиради шаҳриёр

ز بیدادی بی خرد شهریار

Бигуфтанд бо паҳлуи номдор

بگفتند با پهلو نامدار

Ки аз роҳ бедод шуд размҷуӣ

که از راه بیداد شد رزمجوی

Вагарнаи каси ин бад накард орзӯӣ

وگرنه کس این بد نکرد آرزوی

Кунун чун худованди фирӯзгар

کنون چون خداوند فیروزگر

Туро дод мардӣу неруӣу фар

تو را داد مردی و نیروی و فر

Азин бигноҳони ситами даври дор

ازین بیگناهان ستم دور دار

Биандеш аз ин чархи нопойдор

بیندیش از این چرخ ناپایدار

Ба фирӯзии рӯзгори набард

به فیروزی روزگار نبرد

Сазадгар бибахшое эй родмард

سزد گر ببخشایی ای رادمرد

Бибахшо ва аз рӯзгори дижам

ببخشا و از روزگار دژم

Дил никхўоҳон макун пари зи ғам

دل نیکخواهان مکن پر ز غم

Ба яздон ки ҷону ҷаҳони офарид

به یزدان که جان و جهان آفرید

Замину сипеҳру замони офарид

زمین و سپهر و زمان آفرید

Ки безор гаштем азин шаҳриёр

که بیزار گشتیم ازین شهریار

Ки нафрин бар ӯ боди бади рӯзгор

که نفرین بر او باد بد روزگار

Сипаҳбади ббхшўдшони яксара

سپهبد ببخشودشان یکسره

Амон дод гурги жён аз барра

امان داد گرگ ژیان از بره