Чу пардохт аз ҷанги номи оварон
چو پرداخت از جنگ نام آوران
Ҳамон шер ва он лашкари бекарон
همان شیر و آن لشکر بیکران
Сипаҳ бар нишонд ва биёмад ба шаҳр
سپه بر نشاند و بیامد به شهر
Аз он ҷанг ҷустан наомадаш баҳр
از آن جنگ جستن نیامدش بهر
Забони бузургони абри шаҳриёр
زبان بزرگان ابر شهریار
Кушоданд аз бад дар он рӯзгор
گشادند از بد در آن روزگار
Пушаймон шуд аз карда хештан
پشیمان شد از کرده خویشتن
Наҳуфта биёмад зи роҳи анҷуман
نهفته بیامد ز راه انجمن
Наоне ба хона дарун рафт хор
نهانی به خانه درون رفت خوار
Ба чанги андараши ханҷари обдор
به چنگ اندرش خنجر آبدار
Бузад бар тиҳӣгоҳ ва худро бикушт
بزد بر تهیگاه و خود را بکشت
Чунон бе хиради мард беёру пушт
چنان بی خرد مرد بی یار و پشت
зи бдхўиӣу тундии хештан
ز بدخویی و تندی خویشتن
Таба кард худро дар он анҷуман
تبه کرد خود را در آن انجمن
Сипаҳдори он шоҳ бедайн ва дод
سپهدار آن شاه بی دین و داد
Бузургону мардони фаррухи нажод
بزرگان و مردان فرخ نژاد
Чу огоҳи гаштанди бархестанд
چو آگاه گشتند برخاستند
Пазира шуданро биёростанд
پذیره شدن را بیاراستند
Дар шаҳр Фрғон кушоданд зуд
در شهر فرغان گشادند زود
Бурун рафт ҳаркас ки донанда буд
برون رفت هرکس که داننده بود
Пазира бар паҳлавон омаданд
پذیره بر پهلوان آمدند
Шитобон чу бод дмон омаданд
شتابان چو باد دمان آمدند
Чу рафтанди бурданди пешаши намоз
چو رفتند بردند پیشش نماز
Ба шаҳр андар омад гӯи сарфароз
به شهر اندر آمد گو سرفراز
Бросўд дар шаҳри Фрғони се моҳ
برآسود در شهر فرغان سه ماه
Гуҳии бодаи гуҳи гӯйу нахҷӣргоҳ
گهی باده گه گوی و نخجیرگاه
Ваз эшон гузин кард як номдор
وز ایشان گزین کرد یک نامدار
Бузургу сарафроз ва бо гирудор
بزرگ و سرافراز و با گیرودار
Ба ному гуҳар ӯ зи чипол буд
به نام و گهر او ز چیپال بود
Ҷавону хирадманд ва бо ёл буд
جوان و خردمند و با یال بود
Бидон шаҳри Фрғони варо шоҳ кард
بدان شهر فرغان ورا شاه کرد
Яке аҳд барбаст ва огоҳ кард
یکی عهد بربست و آگاه کرد
Ки ҳар сол бидиҳад зи пари чарми гов
که هر سال بدهد ز پر چرم گاو
Ҳамаи зари сурх аз паии боҷу сов
همه زر سرخ از پی باج و ساو
Аз он пас брорости он шермард
از آن پس برآراست آن شیرمرد
Баровард аз лашкар аз роҳи гирд
برآورد از لشکر از راه گرد
Аннан кард печон ба роҳи диранг
عنان کرد پیچان به راه درنگ
Расиданд назд ки қофи танг
رسیدند نزد که قاف تنگ
Дарони дашти мардон фаровон баданд
درآن دشت مردان فراوان بدند
Ба рухсор чун моҳ тобон баданд
به رخسار چون ماه تابان بدند
Валикини сару поу тани пари зи мӯӣ
ولیکن سر و پا و تن پر ز موی
Ҳамаи сарви болои ҳамаи моҳ рӯй
همه سرو بالا همه ماه روی
Ба так тезрави ҳамчуи боди дмон
به تک تیزرو همچو باد دمان
Гурезони зи мардум чу тир аз камон
گریزان ز مردم چو تیر از کمان
Аз он номдорони Эрони сипоҳ
از آن نامداران ایران سپاه
Бар асбони тозӣу пӯяндаи роҳ
بر اسبان تازی و پوینده راه
Ки ҳангоми рафтори парони уқоб
که هنگام رفتار پران عقاب
Нарафт аз паии асбашон дар шитоб
نرفت از پی اسبشان در شتاب
Басӣ бо каманд ва камон тохтанд
بسی با کمند و کمان تاختند
Басии банду найранг ҳо сохтанд
بسی بند و نیرنگ ها ساختند
Казишон якеро ба банд оваранд
کزیشان یکی را به بند آورند
Бар паҳлавон баланд оваранд
بر پهلوان بلند آورند
зи ҳомӯни баромади яке тираи дӯд
ز هامون برآمد یکی تیره دود
Наомад аз он тохтан ҳеҷ суд
نیامد از آن تاختن هیچ سود
Ҳамаи мондаи гаштанд ва бозомаданд
همه مانده گشتند و بازآمدند
Пар аз дарду ранҷ ва гудоз омаданд
پر از درد و رنج و گداز آمدند
Бихандед гирди ҷаҳони паҳлавон
بخندید گرد جهان پهلوان
Чунин гуфт бо меҳтарону гӯон
چنین گفت با مهتران و گوان
Ки ин мардумонро ба хами каманд
که این مردمان را به خم کمند
Ҷаҳони дида ҳаргиз наёрад ба банд
جهان دیده هرگز نیارد به بند
Шумо ранҷа гаштед ва худ бо сутур
شما رنجه گشتید و خود با ستور
На азми жёнст ё нараҳ гӯр
نه عزم ژیانست یا نره گور
Шунидам ки ин мардумонро ба ном
شنیدم که این مردمان را به نام
Бузургону дорои густардаи ком
بزرگان و دارای گسترده کام
Бидонанд ва нснос хонанд шан
بدانند و نسناس خوانند شان
Ҳамон мардуми деви донндшон
همان مردم دیو دانندشان
Бигуфт ин ва бигирифт роҳи дароз
بگفت این و بگرفت راه دراز
Биёмад ба наздики дарёи фароз
بیامد به نزدیک دریا فراز
зи як дасти дарёи зи як дасти кӯҳ
ز یک دست دریا ز یک دست کوه
Шудаи дев аз он кӯҳу дарёи сутӯҳ
شده دیو از آن کوه و دریا ستوه
Ду ма бар лаби жарф дарё бимонад
دو مه بر لب ژرف دریا بماند
з ҳар гӯшае корвонон бихонад
ز هر گوشه ای کاروانان بخواند
Ба даҳ моҳи киштии фаровони бсохт
به ده ماه کشتی فراوان بساخت
Ба дарёи даруни бодбони брФрохт
به دریا درون بادبان برفراخت
Равон кард киштӣ ба дарёии тунд
روان کرد کشتی به دریای تند
Дарави бод бо вай накард ҳеҷ кунад
درو باد با وی نکرد هیچ کند
Баромад ба хӯбӣ ва бо Фрҳӣ
برآمد به خوبی و با فرهی
Аз он жарфи дарё ба тахти маӣ
از آن ژرف دریا به تخت مهی
Биоварад тахт аз бар лолаи зор
بیاورد تخت از بر لاله زار
Нишаст аз бар равад бо мегусор
نشست از بر رود با میگسار
Бихӯрад ва бихуфту баромади фароз
بخورد و بخفت و برآمد فراز
Ба дили хуррам аз ранҷи роҳи дароз
به دل خرم از رنج راه دراز