Чу чандини бросўди гирди далер
چو چندین برآسود گرد دلیر
зи ҷо андар омад ба кирдори шер
ز جا اندر آمد به کردار شیر
Сӯии марзи чин рӯй биниҳод тафт
سوی مرز چین روی بنهاد تفت
Шабу рӯзи носуда дар роҳ рафт
شب و روز ناسوده در راه رفت
Яке кӯҳи бади андари он роҳи сахт
یکی کوه بد اندر آن راه سخت
Калон кӯҳ хондӣ варои некбахт
کلان کوه خواندی ورا نیکبخت
Чу омад ба назд калони кӯҳи хор
چو آمد به نزد کلان کوه خوار
Бидон дар нигаҳ кард гирди савор
بدان در نگه کرد گرد سوار
Дижӣ дид бигузашта сар аз сипеҳр
دژی دید بگذشته سر از سپهر
Куҷо бар дараш ҳалқае буд меҳр
کجا بر درش حلقه ای بود مهر
Зуҳали посбону мааши пардаи дор
زحل پاسبان و مهش پرده دار
Ҳамон тиру баҳроми солори бор
همان تیر و بهرام سالار بار
Сипаҳбад чу он брзкаҳро бидид
سپهبد چو آن برزکه را بدید
Пурандешаи лабро ба дандон гузид
پراندیشه لب را به دندان گزید
Шунида бад аз золу соми савор
شنیده بد از زال و سام سوار
Ки дар марз чин ҳаст як кӯҳсор
که در مرز چین هست یک کوهسار
Яке кӯҳ бошад ки чархи барин
یکی کوه باشد که چرخ برین
Азуи бргзштаҳ ба рӯй замин
ازو برگذشته به روی زمین
Калон кӯҳ хонд варои раҳнамоӣ
کلان کوه خواند ورا رهنمای
Яке пари зиёни кӯҳ бо ҳавли ҷой
یکی پر زیان کوه با هول جای
Бадви брзи девони фаровони гуруҳ
بدو برز دیوان فراوان گروه
Ки аз размашон кӯҳ гардад сутӯҳ
که از رزمشان کوه گردد ستوه
зи девону ҷодӯи ҳазорон ҳазор
ز دیوان و جادو هزاران هزار
Ки онро муҳандис надонад шумор
که آن را مهندس نداند شمار
Ки ҳаряк азишон яке лашкаранд
که هریک ازیشان یکی لشکرند
зи пелони ҷангии длоўртрнд
ز پیلان جنگی دلاورترند
Яке деви ҷодӯи сипаҳдорашон
یکی دیو جادو سپهدارشان
Ба ҳар неку бади шоҳу солорашон
به هر نیک و بد شاه و سالارشان
Ба фармон ӯ буд яксар гуруҳ
به فرمان او بود یکسر گروه
Бадии кишвари чин аз эшон сутӯҳ
بدی کشور چین از ایشان ستوه
Ба ҳангоми шоҳи оФридўни гирд
به هنگام شاه آفریدون گرد
Сипаҳдори гршсб бо дастбурд
سپهدار گرشسب با دستبرد
Магари боҷи бастад аз он ҷодӯон
مگر باج بستد از آن جادوان
Дигар кас нарафт аз паии паҳлавон
دگر کس نرفت از پی پهلوان
Чу онҷо расед он яли номвар
چو آنجا رسید آن یل نامور
Наоне ҳаме гуфт к-эии додгар
نهانی همی گفت کای دادگر
Ба қудрати чунин ҷои ту ореи падед
به قدرت چنین جا تو آری پدید
Дар бастаҳоро ту бошӣ калид
در بسته ها را تو باشی کلید
Аз он пас сипаҳро Фрўдоўрид
از آن پس سپه را فرودآورید
Саропарда номвар баркашид
سراپرده نامور برکشید
Хбршд ба назд шаҳи ҷодӯон
خبرشد به نزد شه جادوان
Ки омад зи мардуми сипоҳи равон
که آمد ز مردم سپاه روان
Сипаҳ кард ва омад зи ҳомӯн ба кӯҳ
سپه کرد و آمد ز هامون به کوه
Замин шуд зи осеби девони сутӯҳ
زمین شد ز آسیب دیوان ستوه
Чу омад ба наздики он сарфароз
چو آمد به نزدیک آن سرفراز
Яке абри баст аз бар кӯҳсор
یکی ابر بست از بر کوهسار
Дарафтод дар дштгаҳи зилзила
درافتاد در دشتگه زلزله
Куҷои ҷон ҳаме кард танро яла
کجا جان همی کرد تن را یله
зи овози девон ва аз тираи гирд
ز آواز دیوان و از تیره گرد
зи ғридни кӯсу асби набард
ز غریدن کوس و اسب نبرد
Пар овоз раъдаст гуфтӣ ҷаҳон
پر آواز رعدست گفتی جهان
Ва ё рӯз дар тира шаб шуд ниҳон
و یا روز در تیره شب شد نهان
Фаромарз чун кор аз он гӯна дид
فرامرز چون کار از آن گونه دید
Барошуфт ва аз кин сафӣ баркашид
برآشفت و از کین صفی برکشید
Ҷаҳони офаринро фаровон бихонад
جهان آفرین را فراوان بخواند
Ҳамеи гирди кӣна ба маи брФшонд
همی گرد کینه به مه برفشاند
Бифармуд то буқу кӯси набард
بفرمود تا بوق و کوس نبرد
Заданд ва ба разми андарун ҳамла кард
زدند و به رزم اندرون حمله کرد
Кашиданд шамшеру зубину гурз
کشیدند شمشیر و زوبین و گُرز
Диловари сўророн бо дастбурд
دلاور سوراران با دستبرد
зи гирди сипаҳи тираи гашти офтоб
ز گرد سپه تیره گشت آفتاب
зи ханҷари ҷаҳон буд дарёии об
ز خنجر جهان بود دریای آب
Чкочоки ханҷари баду гурзу тир
چکاچاک خنجر بد و گُرز و تیر
Замин шуд ба хӯни сар ба сари обгир
زمین شد به خون سر به سر آبگیر
Ҷаҳони яксараи ҳамчу дарё намӯд
جهان یکسره همچو دریا نمود
Наҳанги андрўи гурзу шамшер буд
نهنگ اندرو گُرز و شمشیر بود
Синон буд моҳии каманди аждаҳо
سنان بود ماهی کمند اژدها
Взўи тири парон чу мурғ аз ҳаво
وزو تیر پران چو مرغ از هوا
Саворон чу киштӣ аз он номҷўӣ
سواران چو کشتی از آن نامجوی
Равон карда аз хӯн ба ҳар ҷои ҷӯй
روان کرده از خون به هر جای جوی
Чу дарё баровард аз ҳамлаи мавҷ
چو دریا برآورد از حمله موج
Шудӣ сурхи рухсори маро ба авҷ
شدی سرخ رخسار مه را به اوج
Фаромарзи гарданкаши паҳлавон
فرامرز گردنکش پهلوان
Ба андаки замон бо сипоҳии гарон
به اندک زمان با سپاهی گران
Аз он лашкари ҷодӯон бе шумор
از آن لشکر جادوان بی شمار
Бикуштанд бисёр дар корзор
بکشتند بسیار در کارزار
Бдонгаҳ ки тира шаб омад ба танг
بدانگه که تیره شب آمد به تنگ
Гӯон бозгаштанд яксар зи ҷанг
گوان بازگشتند یکسر ز جنگ
Фаромарзи равшани дили номвар
فرامرز روشن دل نامور
Тилоия фиристод бар дашт ва дар
طلایه فرستاد بر دشت و در
Дигар рӯз чун меҳтари сӯзи чеҳр
دگر روز چون مهتر سوز چهر
Бгстрд бар хоки торики меҳр
بگسترد بر خاک تاریک مهر
Ду лашкар дигар бора бар ҳам заданд
دو لشکر دگر باره بر هم زدند
Ту гуфтӣ ба неи оташ андар заданд
تو گفتی به نی آتش اندر زدند
Бар омад дарахшидани теғи тез
بر آمد درخشیدن تیغ تیز
Замин аз наҳиф омад андари гурез
زمین از نهیب آمد اندر گریز
Аз он ҷодӯон бо хурӯшу ғарив
از آن جادوان با خروش و غریو
Далеру ситезанда ва нараҳ дев
دلیر و ستیزنده و نره دیو
Ба тани ҳарякии ҳамчуи кӯҳи сиёҳ
به تن هریکی همچو کوه سیاه
зи пӯлоду оҳани қабоу кулоҳ
ز پولاد و آهن قبا و کلاه
Хурушони зи лашкар бурун омаданд
خروشان ز لشکر برون آمدند
Ту гуфтӣ ба оташ дарун омаданд
تو گفتی به آتش درون آمدند
зи гардони Эрони ду чл кушта шуд
ز گردان ایران دو چل کشته شد
Куҷои рӯзи ҷанг оварон гашта шуд
کجا روز جنگ آوران گشته شد
Фиғонии баромади зи Эрони сипоҳ
فغانی برآمد ز ایران سپاه
Бар эрониёни гашти гетии табоҳ
بر ایرانیان گشت گیتی تباه
зи овардга рӯй бргоштнд
ز آوردگه روی برگاشتند
Далерони ҳамаи ҷои бгзоштнд
دلیران همه جای بگذاشتند
Хабар шуд бар паҳлавони далер
خبر شد بر پهلوان دلیر
Ки аз ҳамла дев бигурехт шер
که از حمله دیو بگریخت شیر
Сипаҳбад ба абрӯ баровард чин
سپهبد به ابرو برآورد چین
Сараши пари зи хашму дили андӯҳгин
سرش پر ز خشم و دل اندوهگین
Барангехти пӯлоди сами борагӣ
برانگیخت پولاد سم بارگی
Ба найза даромад ба якборагӣ
به نیزه درآمد به یکبارگی
Бар он нараҳ девони яке ҳамлаи барад
بر آن نره دیوان یکی حمله برد
Бадаред гуфтӣ замин дар набард
بدرید گفتی زمین در نبرد
Якеро бузади найзае бар камар
یکی را بزد نیزه ای بر کمر
Казон нима пушташ омад ба дар
کزان نیمه پشتش آمد به در
БиФтоди ҳам дар замон ҷон бидод
بیفتاد هم در زمان جان بداد
Ба кини сари сӯии он ду дигари ниҳод
به کین سر سوی آن دو دیگر نهاد
Сӯии гурзаи гови сари дасти барад
سوی گُرزه گاو سر دست برد
Дигар девро бо замин кард хӯрд
دگر دیو را با زمین کرد خورد
Биёмад бар дайгарӣ бо шитоб
بیامد بر دیگری با شتاب
Ба дасти андараши ханҷари ним тоб
به دست اندرش خنجر نیم تاب
Бузад бар сараш то миёни ду пой
بزد بر سرش تا میان دو پای
Ба ду нима шуд деви монда ба ҷой
به دو نیمه شد دیو مانده به جای
Бдонгаҳ ки бар худ бипечед дев
بدانگه که بر خود بپیچید دیو
БиФтод аз ваии баромади ғарив
بیفتاد از وی برآمد غریو
Яке саҳмгини дев бо ёл ва туаш
یکی سهمگین دیو با یال و توش
Казу буд гуфтӣ ҷаҳон дар хурӯш
کزو بود گفتی جهان در خروش
Хурушон биёмад бар паҳлавон
خروشان بیامد بر پهلوان
Бадаред гуфтӣ ба шӯриши ҷаҳон
بدرید گفتی به شورش جهان
Дроўихт бо шери дарандаи дев
درآویخت با شیر درنده دیو
Диловари ҷавони сарафрозу ню
دلاور جوان سرافراز و نیو
Яке ҳамла бар деви ворунаи барад
یکی حمله بر دیو وارونه برد
Чунон чун буд кори мардони гирд
چنان چون بود کار مردان گرد
Бузад бар сараши гурзаи гов рӯй
بزد بر سرش گُرزه گاو روی
Ту гуфтӣ биФтоди кӯҳӣ ба рӯй
تو گفتی بیفتاد کوهی به روی
Чунон бади гумони фаромарзи шер
چنان بد گمان فرامرز شیر
Ки сараш андар омад зи боло ба зер
که سرش اندر آمد ز بالا به زیر
Шуд аз ҷодӯӣ чун яке аждаҳо
شد از جادوی چون یکی اژدها
Бидон сон казу каси наёбади раҳо
بدان سان کزو کس نیابد رها
Хурӯшед ва бар паҳлавон ҳамла кард
خروشید و بر پهلوان حمله کرد
зи майдони кӣнаи барангехти гирд
ز میدان کینه برانگیخت گرد
Забон кард берун чу Марии сиёҳ
زبان کرد بیرون چو ماری سیاه
Шуд аз туфи заҳраши ҷаҳонии табоҳ
شد از تف زهرش جهانی تباه
Битарсед азуи паҳлуи разми ҷӯй
بترسید ازو پهلو رزم جوی
Камон кард беруни гӯи кӣнаи ҷӯй
کمان کرد بیرون گو کینه جوی
Баромад бар аждаҳо бо хаданг
برآمد بر اژدها با خدنگ
Бидон сон ки бар Ғарм тозад паланг
بدان سان که بر غرم تازد پلنگ
зи чочӣ камонаш баборед тир
ز چاچی کمانش ببارید تیر
зи тираш бар хок шуд обгир
ز تیرش بر خاک شد آبگیر
Бузад бар сараши ханҷари ҷони ситон
بزد بر سرش خنجر جان ستان
Ба ду нима кардаш зи сар то миён
به دو نیمه کردش ز سر تا میان
Чу зон дев ҷодӯ баровард гирд
چو زان دیو جادو برآورد گرد
Вази он лашкари ҷодӯон ҳамла кард
وز آن لشکر جادوان حمله کرد
Чу эрониёни ончунон дастбурд
چو ایرانیان آنچنان دستبرد
Бидиданд аз он ширўши марди гирд
بدیدند از آن شیروش مرد گرد
Кашиданд аз кини ҳамаи теғи тез
کشیدند از کین همه تیغ تیز
зи девони баромади дами растхез
ز دیوان برآمد دم رستخیز
Бикуштанд чандон аз он ҷодӯон
بکشتند چندان از آن جادوان
Ки каси кӯҳу саҳроу ҳомӯни румон
که کس کوه و صحرا و هامون رمان
Ҳазимат шуд он лашкар бе карон
هزیمت شد آن لشکر بی کران
Намонад ҳеҷ бар дашт аз он ҷовдон
نماند هیچ بر دشت از آن جاودان
Гурезон бирафтанд дар ғори кӯҳ
گریزان برفتند در غار کوه
зи шамшери шери диловари сутӯҳ
ز شمشیر شیر دلاور ستوه
Сипаҳбади ҳамеи тохт чун нараҳ шер
سپهبد همی تاخت چون نره شیر
Яке кӯҳи пайкари самандаш ба зер
یکی کوه پیکر سمندش به زیر
Барин гӯна то шуд ба пои ҳисор
برین گونه تا شد به پای حصار
Баровард аз он нараҳ девони дамор
برآورد از آن نره دیوان دمار
Дар диж бибастанд ҷанги оварон
در دژ ببستند جنگ آوران
Баборед аз он кӯҳи санги гарон
ببارید از آن کوه سنگ گران
Фаромарз аз он ҷойгаҳи бозгашт
فرامرز از آن جایگه بازگشت
Биоварад лашкар бидон паҳни дашт
بیاورد لشکر بدان پهن دشت
Шаб омад биёсуд дар размгоҳ
شب آمد بیاسود در رزمگاه
Тилоия фиристод ҳар сӯ ба роҳ
طلایه فرستاد هر سو به راه
Чу шуд рӯзи равшани сипаҳи брншонд
چو شد روز روشن سپه برنشاند
Ба тезии сӯии ҷанг ҷодӯ баранд
به تیزی سوی جنگ جادو براند
Пурандеша омад ба ҷои набард
پراندیشه آمد به جای نبرد
Казон диж чигуна бароранд гирд
کزان دژ چگونه برآرند گرد
Басии гашт дар гирди дижи чораи ҷӯй
بسی گشت در گرد دژ چاره جوی
Надид андрў чора нанамуд рӯй
ندید اندرو چاره ننمود روی
Ҳаме гуфт эй довари доварон
همی گفت ای داور داوران
Марои роҳи даҳ сӯии бадгавҳарон
مرا راه ده سوی بدگوهران
Ниёйиш басӣ кард ва шуд бози ҷой
نیایش بسی کرد و شد باز جای
Ғамии гашт аз он деви нопоки рой
غمی گشت از آن دیو ناپاک رای
Дар андеша омад пар аз ғам бирафт
در اندیشه آمد پر از غم برفت
Ҳаме буд навмед ва бо дард хуфт
همی بود نومید و با درد خفت