Бифармуд то шуд нависандаи пеш

بفرمود تا شد نویسنده پیش

Нишондаш бар тахти наздики хеш

نشاندش بر تخت نزدیک خویش

Яке нома фармуд бо ройу ҳуш

یکی نامه فرمود با رای و هوش

Пар аз меҳри наздики Фртўртўш

پر از مهر نزدیک فرطورتوش

Чу моҳии баромади зи дарёии машк

چو ماهی برآمد ز دریای مشک

Гузар кард бар рӯй кофури хушк

گذر کرد بر روی کافور خشک

Бибаст аз бар коғази абрӣ чу қор

ببست از بر کاغذ ابری چو قار

Баборед азуи гавҳари шоҳвор

ببارید ازو گوهر شاهوار

Нахустин ки биниҳод сар бар замин

نخستین که بنهاد سر بر زمین

Гирифт офарин бар ҷаҳони офарин

گرفت آفرین بر جهان آفرین

Худованди пайдо ва роз наҳуфт

خداوند پیدا و راز نهفت

Худованд беёру анбозу ҷуфт

خداوند بی یار و انباز و جفت

Ба шаш рӯз на чарх бар пой кард

به شش روز نه چرخ بر پای کرد

Ҷаҳонро бадви андрў ҷой кард

جهان را بدو اندرو جای کرد

зи бурҳон ӯ зарраи меҳру моҳ

ز برهان او ذره مهر و ماه

Ба эшон шумора диҳад солу моҳ

به ایشان شماره دهد سال و ماه

зи деву даду одамӣу парӣ

ز دیو و دد و آدمی و پری

зи хуршед то заррае бенгарӣ

ز خورشید تا ذره ای بنگری

Ҳама бандагонанд ҷуиндагон

همه بندگانند جویندگان

Дарин бандагӣ низ пӯяндагон

درین بندگی نیز پویندگان

Варо дар ҷаҳон подшоҳӣ равост

ورا در جهان پادشاهی رواست

Ки ӯ офаринандаи подшост

که او آفریننده پادشاست

Взў бар шаҳаншоҳи Фртўртўш

وزو بر شهنشاه فرطورتوش

Ҷаҳондору бинои дилу поки ҳуш

جهاندار و بینا دل و پاک هوش

Сазовор бошад бадви офарин

سزاوار باشد بدو آفرین

Ки ҳам бо нажодаст ва ҳам поки дайн

که هم با نژاد است و هم پاک دین

Ҳам аз хусравони ҷаҳон бартар аст

هم از خسروان جهان برتر است

Сарафроз ва бар меҳтарон меҳтар аст

سرافراز و بر مهتران مهتر است

Худованд ганҷасту тоҷу камар

خداوند گنجست و تاج و کمر

Худованд бо зеб ва бо меҳру фар

خداوند با زیب و با مهر و فر

зи мо низ бар ваии фаровони дуруд

ز ما نیز بر وی فراوان درود

Дурудӣ ки меҳраш буд тору пуд

درودی که مهرش بود تار و پود

Расидам ба хӯбии бад-ӣни бум ва бар

رسیدم به خوبی بدین بوم و بر

Сари марзи он хусрави номвар

سر مرز آن خسرو نامور

Абои лашкару буқу кӯсу сипоҳ

ابا لشکر و بوق و کوس و سپاه

Абои номдорони заррини кулоҳ

ابا نامداران زرین کلاه

Чу аз гардиши чархи носозгор

چو از گردش چرخ ناسازگار

Марои баҳраи ин бад дар ин рӯзгор

مرا بهره این بد در این روزگار

Ки ҳайрон шавам чанд гуҳ дар ҷаҳон

که حیران شوم چند گه در جهان

Бубинами басии ошкору ниҳон

ببینم بسی آشکار و نهان

Ба наздики марзи шумо омадем

به نزدیک مرز شما آمدیم

Бад-ӣни бум ва бар чанд гуҳ дам задем

بدین بوم و بر چند گه دم زدیم

зи гуфтору кирдору фарҳанги ту

ز گفتار و کردار و فرهنگ تو

зи мардӣу дидору найранги ту

ز مردی و دیدار و نیرنگ تو

Шунидем ҳаргуна аз ҳаркасӣ

شنیدیم هرگونه از هرکسی

Ки доред баҳраи зи дониши басӣ

که دارید بهره ز دانش بسی

Чунин орзӯ хост дар ҷони мо

چنین آرزو خاست در جان ما

Бринсти ҷовиди паймони мо

برینست جاوید پیمان ما

Ки бо ту марои ошноӣ буд

که با تو مرا آشنایی بود

зи дидори ту равшаноӣ буд

ز دیدار تو روشنایی بود

Манам паҳлавони зодаи боФрин

منم پهلوان زاده بافرین

Сарафрози гардии зи Эрони замин

سرافراز گردی ز ایران زمین

Ҷаҳонгири пӯри ҷаҳони паҳлавон

جهانگیر پور جهان پهلوان

Сипаҳбади сарафрози равшани равон

سپهبد سرافراز روشن روان

Чу дастони ниё ва чу рустами падар

چو دستان نیا و چو رستم پدر

Ҷаҳондору гарданкашу номвар

جهاندار و گردنکش و نامور

Набераи сарафрози соми савор

نبیره سرافراز سام سوار

Ки аз ҷанги шерони рабӯдии шикор

که از جنگ شیران ربودی شکار

Бад-ӣни гӯна аз захми шамшери тез

بدین گونه از زخم شمشیر تیز

Бимонадаст азуи ном то растхез

بماندست ازو نام تا رستخیز

Кунун зу манам дар ҷаҳони ёдгор

کنون زو منم در جهان یادگار

Ба ҳар кори шоистаи корзор

به هر کار شایسته کارزار

Шунидам ки андари шабистони ту

شنیدم که اندر شبستان تو

Пас пардаи хуби рӯйони ту

پس پرده خوب رویان تو

Яке моҳи рўиисти номи орзӯӣ

یکی ماه روییست نام آرزوی

Маро хост дар дили басии орзӯӣ

مرا خاست در دل بسی آرزوی

Ки бо ту яке низ хешӣ кунам

که با تو یکی نیز خویشی کنم

Ба хӯбии басии рой бешӣ кунам

به خوبی بسی رای بیشی کنم

Ба ман даҳ ба ойини ту он моҳ ро

به من ده به آیین تو آن ماه را

Нигор самани буии дилхоҳ ро

نگار سمن بوی دلخواه را

Бад-ӣни гуфтугӯи андарун ҷанг нест

بدین گفتگو اندرون جنگ نیست

Туро ҳам ба пайванди мо нанг нест

تو را هم به پیوند ما ننگ نیست

Чаҳ гуфт он хирадманди покизаи мағз

چه گفت آن خردمند پاکیزه مغز

Чу бикшод лабро ба гуфтори нағз

چو بگشاد لب را به گفتار نغز

Ки гетӣ ба пайванди хуррам буд

که گیتی به پیوند خرم بود

Ба бегонагии дили пар аз ғам буд

به بیگانگی دل پر از غم بود

Набинӣ ки бар шохҳои дарахт

نبینی که بر شاخ های درخت

Ба пайванди бунаади яке неки бахт

به پیوند بنهد یکی نیک بخت

Чу сар баркашад шох ояд ба бар

چو سر برکشد شاخ آید به بر

Диҳад миваро бахши ту хуб тар

دهد میوه را بخش تو خوب تر

Ҳмидўн ба оби равони дрнгр

همیدون به آب روان درنگر

Ки чун ёфт пайванди об дигар

که چون یافت پیوند آب دگر

Яке чашмае ҳамчу дарё шавад

یکی چشمه ای همچو دریا شود

Ҷаҳонаши дарозӣ ва паҳно шавад

جهانش درازی و پهنا شود

Чу гашт аз навиштани сухани аспр

چو گشت از نوشتن سخن اسپری

Брорости деви сияҳи раҳбарӣ

برآراست دیو سیه رهبری

Фиристод бо ӯ диловари савор

فرستاد با او دلاور سوار

зи гардони шамшери зани як ҳазор

ز گردان شمشیر زن یک هزار

Абои ҳадяу аспи ороста

ابا هدیه و اسپ آراسته

зи динор ва аз ганҷ ва аз хоста

ز دینار و از گنج و از خواسته

Равони гашти дев аз бар роҳи давр

روان گشت دیو از بر راه دور

Битозед дар роҳи як моҳаи бўр

بتازید در راه یک ماهه بور

Биёмад сияҳи дев бо тоб ва туаш

بیامد سیه دیو با تاب و توش

Ба наздикии шоҳи Фртўртўш

به نزدیکی شاه فرطورتوش

Якеро фиристод аз пештар

یکی را فرستاد از پیشتر

Ки гуяд бидон шоҳ бо меҳру фар

که گوید بدان شاه با مهر و فر

Ки омад фиристодаи номдор

که آمد فرستاده نامدار

Бар шоҳи Фртўри покизаи вор

بر شاه فرطور پاکیزه وار

Чу бишунид он хусрави сарфароз

چو بشنید آن خسرو سرفراز

Пазира фиристод пешаши фароз

پذیره فرستاد پیشش فراز

Гӯии номвар буд ворўди ном

گوی نامور بود وارود نام

Ба наздик шаҳ ёфта рои вком

به نزدیک شه یافته رای وکام

Равони гашт ва омадпазира ба роҳ

روان گشت و آمد پذیره به راه

Худу номдорон бо дастгоҳ

خود و نامداران با دستگاه

Чу омад ба назд сияҳи деви гирд

چو آمد به نزد سیه دیو گرد

Савори сарафроз бо дастбурд

سوار سرافراز با دستبرد

Фурӯд омад аз асб ва пурсед дайр

فرود آمد از اسب و پرسید دیر

Саворӣ барафканад аз он пас чу шер

سواری برافکند از آن پس چو شیر

Ки то шоҳро зон диҳад огаҳӣ

که تا شاه را زان دهد آگهی

Аз ин ширўши мард бо Фрҳӣ

از این شیروش مرد با فرهی

Сияҳи деви широўжн ва саркашаст

سیه دیو شیراوژن و سرکشست

Ту гӯйӣ ки бар зин ки оташ аст

تو گویی که بر زین که آتش است

Чу бишунид хусрави брорости кор

چو بشنید خسرو برآراست کار

Ба наздики он анҷумани шаҳсавор

به نزدیک آن انجمن شهسوار

Биёмад сияҳи дев монанди кӯҳ

بیامد سیه دیو مانند کوه

зи гардони Эрони або ӯ гуруҳ

ز گردان ایران ابا او گروه

Чу омад дар айвони он сарфароз

چو آمد در ایوان آن سرفراز

Дурудаши расониду барадаши намоз

درودش رسانید و بردش نماز

Яке ҳадяу аспи ороста

یکی هدیه و اسپ آراسته

Абои ганҷу динор ва ҳам хоста

ابا گنج و دینار و هم خواسته

Биоварад биспурад ва нома бидод

بیاورد بسپرد و نامه بداد

Басӣ аз ҷаҳон офарин кард ёд

بسی از جهان آفرین کرد یاد

Ситоиш намӯд аз фаромарзи гирд

ستایش نمود از فرامرز گرد

зи мардӣу фарҳанг ва аз дастбурд

ز مردی و فرهنگ و از دستبرد

Аз он корҳое ки ӯ карда буд

از آن کارهایی که او کرده بود

Ба Ҳиндӯстон ва ба чини рафта буд

به هندوستان و به چین رفته بود

Ба наздики шоҳи парӣ боз гуфт

به نزدیک شاه پری باز گفت

Шҳншои пазируфту андари шкФт

شهنشا پذیرفت و اندر شکفت

Аз он пас бифармуд Фртўртўш

از آن پس بفرمود فرطورتوش

Взони пешкорон бо ройу ҳуш

وزآن پیشکاران با رای و هوش

Яке кох пурмоя пардохтанд

یکی کاخ پرمایه پرداختند

зи баҳри сияҳи дев ял сохтанд

ز بهر سیه دیو یل ساختند

зи гардон чу пардохт он боргоҳ

ز گردان چو پرداخت آن بارگاه

Биёмад нишаст аз бар тахти шоҳ

بیامد نشست از بر تخت شاه

Биоварад он номаи дили писанд

بیاورد آن نامه دل پسند

Взўи меҳр бардошт бикшод банд

وزو مهر برداشت بگشاد بند

Чу бархонад номаи дабири ҷавон

چو برخواند نامه دبیر جوان

Шигифтӣ намуданд перу ҷавон

شگفتی نمودند پیر و جوان

Аз он ҷустани меҳру пайванд ӯ

از آن جستن مهر و پیوند او

Пурандеша шуд хусрави номҷу

پراندیشه شد خسرو نامجو

зи як раҳ ба пайванд ӯ шоди гашт

ز یک ره به پیوند او شاد گشت

з рӯй дигар пари зи фарёди гашт

ز روی دگر پر ز فریاد گشت

Ки бо одамӣ набӯд аз бен вафо

که با آدمی نبود از بن وفا

Гирифтори хашманду кину ҷафо

گرفتار خشمند و کین و جفا

Ба оғоз агар чанд некӣ кунанд

به آغاز اگر چند نیکی کنند

Саранҷоми аҳд ва вафо башикананд

سرانجام عهد و وفا بشکنند

Набошанд пайваста бар як ниҳод

نباشند پیوسته بر یک نهاد

Наҷунбад з ҳар ҷо ба ҳар хираи бод

نجنبد ز هر جا به هر خیره باد

Ба ҷои никуӣ бадӣ оваранд

به جای نکویی بدی آورند

Ба ҳар ростӣ дар кажӣ оваранд

به هر راستی در کژی آورند

Вагар сар бипечам азин гуфтугӯӣ

وگر سر بپیچم ازین گفتگوی

Нахоҳам ки духтар шавад ҷуфти ӯй

نخواهم که دختر شود جفت اوی

Пар аз дард гардад дили паҳлавон

پر از درد گردد دل پهلوان

з соғар гароед ба тиру камон

ز ساغر گراید به تیر و کمان

Ба ноком бо ӯ бибояд задан

به ناکام با او بباید زدن

Аз он пас надонам чаҳ шояд бадан

از آن پس ندانم چه شاید بدن

Яке кӣна пайдо шавад дар ниҳон

یکی کینه پیدا شود در نهان

Басӣ бар сар ояд сари андари замон

بسی بر سر آید سر اندر زمان

Аз он пас ки донад биҷузи кирдигор

از آن پس که داند بجز کردگار

Ки фирӯзи баргардад аз корзор

که فیروز برگردد از کارزار

Чунин гуфт донандаи пеши байн

چنین گفت داننده پیش بین

Ки ҳаркас ки пайдо кунад тухми кин

که هرکس که پیدا کند تخم کین

зи кирдори худ зуд печон шавад

ز کردار خود زود پیچان شود

Сари подшоҳяш вайрон шавад

سر پادشاهیش ویران شود

Ба гетии буриши ранҷу сахтӣ буд

به گیتی برش رنج و سختی بود

Ба маҳшари ҳамон шӯрбахтӣ буд

به محشر همان شوربختی بود

Пас он ба ки бо дод дод оварем

پس آن به که با داد داد آوریم

Ба посухи ҳамаи меҳри ёди оварем

به پاسخ همه مهر یاد آوریم

Ки гетӣ фусунасту пари дарду ранҷ

که گیتی فسونست و پر درد و رنج

Ба яксон намонад сарои сипанҷ

به یکسان نماند سرای سپنج

Ҳамаи меҳтарии боди фармони мо

همه مهتری باد فرمان ما

Накӯи корӣу ройу паймони мо

نکو کاری و رای و پیمان ما

Чу зондишаҳ бекарон шуд сутӯҳ

چو زاندیشه بیکران شد ستوه

Баровард сар кард зии рухи сутӯҳ

برآورد سر کرد زی رخ ستوه