Чунин гуфт бо номдорони хеш
چنین گفت با نامداران خویش
Бузургони кишвар ки буданд пеш
بزرگان کشور که بودند پیش
Ки эй сарфарозон бо ҳушу рой
که ای سرفرازان با هوش و رای
Хирадманд ва бо донишу раҳнамоӣ
خردمند و با دانش و رهنمای
Бидонед каз марзи Эрони замин
بدانید کز مرز ایران زمین
Ҷавонии сарафрозу покизаи дайн
جوانی سرافراز و پاکیزه دین
Ки пӯри ҷаҳон паҳлавон рустамаст
که پور جهان پهلوان رستمست
Набера з сомаст ва аз нирмст
نبیره ز سامست و از نیرمست
Бузургаст ва бо дониш ва бо нажод
بزرگست و با دانش و با نژاد
Хирадманд ва бо гавҳару фар ва дод
خردمند و با گوهر و فر و داد
Раседаст наздикии марзи мо
رسیدست نزدیکی مرز ما
Шудаи огаҳ аз донишу арзи мо
شده آگه از دانش و ارز ما
Ба пайванди мо рой дорад ҳаме
به پیوند ما رای دارد همی
Ки бо рой ӯ пой дорад ҳаме
که با رای او پای دارد همی
Сияҳи дев каз боди шамшери ӯй
سیه دیو کز باد شمشیر اوی
Фишурда шуд хӯн чу обӣ ба ҷӯй
فشرده شد خون چو آبی به جوی
зи ҳангоми заҳҳок то ин замон
ز هنگام ضحاک تا این زمان
Набардаст каси даст ӯ аз миён
نبردست کس دست او از میان
Ба гетии каси пушт ӯро надид
به گیتی کس پشت او را ندید
На дому дад аз бим ӯ орамид
نه دام و دد از بیم او آرمید
Кунун пеш ӯ чун ҳамаи бандагон
کنون پیش او چون همه بندگان
Ба фармон ӯ чун сарафкандагон
به فرمان او چون سرافکندگان
Бад-ӣни кораш эдар фиристода аст
بدین کارش ایدر فرستاده است
Ки бо ройу тадбир ва озода аст
که با رای و تدبیر و آزاده است
Пурандешаи гаштами бад-ӣни доварӣ
پراندیشه گشتم بدین داوری
Ки бо одамӣ чун бисозад парӣ
که با آدمی چون بسازد پری
Ки бо икдгри мо на ҳам гавҳарем
که با یکدگر ما نه هم گوهریم
Мабодои казин кор кайфар барем
مبادا کزین کار کیفر بریم
Чаҳ гуед ва инро чгўнсти роҳ
چه گویید و این را چگونست راه
Чаҳ созами бад-ӣни паҳлавони сипоҳ
چه سازم بدین پهلوان سپاه
Чунин посух омад з ҳар меҳтарӣ
چنین پاسخ آمد ز هر مهتری
Ки буд андари он анҷумани сарварӣ
که بود اندر آن انجمن سروری
Ки эй шоҳ бо донишу раҳнамоӣ
که ای شاه با دانش و رهنمای
Ба дониши хирадро туе раҳнамоӣ
به دانش خرد را تویی رهنمای
Валикин чу зӣ мо кунӣ хостор
ولیکن چو زی ما کنی خواستار
Бигӯеми чизе ки ояд ба кор
بگوییم چیزی که آید به کار
Нахустин ту ӯро брхўиш хон
نخستین تو او را برخویش خوان
зи нахҷӣр ва равад ва майу базми ҷон
ز نخجیر و رود و می و بزم جان
Бибин ва бидонгар писанд оядат
ببین و بدان گر پسند آیدت
Ба дилгар ҳаме фараҳманд оядат
به دل گر همی فرهمند آیدت
Ба дидору гуфтор ва хӯрд ва нишаст
به دیدار و گفتار و خورد و نشست
Ба ҳар озмоиши бросои даст
به هر آزمایش برآسای دست
Ҳамон мӯбадон низ дар анҷуман
همان موبدان نیز در انجمن
з дониш бипурсанд чанде сухан
ز دانش بپرسند چندی سخن
Гар айдун ки ин номвари паҳлавон
گر ایدون که این نامور پهلوان
Сарафрозу бедору равшани равон
سرافراز و بیدار و روشن روان
Ба гавҳари дуруст ва ба дили ҳӯшёр
به گوهر درست و به دل هوشیار
Ба мардии сутур ва ба дониши савор
به مردی ستور و به دانش سوار
Вафо дораду меҳру ройу хирад
وفا دارد و مهر و رای و خرد
Равонро ба дониши ҳамеи пурвирд
روان را به دانش همی پرورد
Абои ин ҳамаи гардӣу зӯру фар
ابا این همه گردی و زور و فر
Нажоди бузургӣу шарму ҳунар
نژاد بزرگی و شرم و هنر
Сазадгар срорӣ ба пайванд ӯ
سزد گر سرآری به پیوند او
Шӯии шодмона ба пайванд ӯ
شوی شادمانه به پیوند او
Вагар он ки ояд сарафрози шер
وگر آن که آید سرافراز شیر
Сӯии кишвари мо чу ояд далер
سوی کشور ما چو آید دلیر
Бад-ӣн раҳ набояд ки дев омадаст
بدین ره نباید که دیو آمدست
Абои номдорон ню омадаст
ابا نامداران نیو آمدست
Кзидри сияҳи дев чун бозгашт
کزیدر سیه دیو چون بازگشت
Пар аз барф ва сармо шавад кӯҳу дашт
پر از برف و سرما شود کوه و دشت
Кунун меҳргон ояду моҳи дай
کنون مهرگان آید و ماه دی
Ки бФсрд хоҳад рагу ҷону пай
که بفسرد خواهد رگ و جان و پی
Зимистону сармои бад-ӣни роҳи дев
زمستان و سرما بدین راه دیو
Наёрад гузар кард ва на марди ню
نیارد گذر کرد و نه مرد نیو
Мар ӯро гузари сӯии кждр буд
مر او را گذر سوی کژدر بود
Гузаштан бидон роҳи хуштар буд
گذشتن بدان راه خوش تر بود
Дар ин роҳи аридўн ки фармони диҳӣ
در این راه اریدون که فرمان دهی
Ту шоҳӣ ва мо ҷумла наздат раҳе
تو شاهی و ما جمله نزدت رهی
Чу хоҳӣ ки ӯро ба ҳар неку бад
چو خواهی که او را به هر نیک و بد
Ба мардӣу родӣу фару хирад
به مردی و رادی و فر و خرد
Бибинӣ накӯ озмоиш кунӣ
ببینی نکو آزمایش کنی
Ҳамон озмӯнро физоиш кунӣ
همان آزمون را فزایش کنی
Ба девону ҷодӯии кндоўрон
به دیوان و جادوی کندآوران
Ба афсуну бурҳони донишварон
به افسون و برهان دانشوران
Бигӯем то ҳафт манзил ба роҳ
بگوییم تا هفت منزل به راه
Бисозанд патёраи пеши сипоҳ
بسازند پتیاره پیش سپاه
Зширону гиреҳгон ва аз аждаҳо
زشیران و گرگان و از اژدها
зи сармоу гармои з ҳар ду бало
ز سرما و گرما ز هر دو بلا
Ҳамон ҷодӯу аждару деву ғӯл
همان جادو و اژدر و دیو و غول
Казу дард ва ранҷаст ва ҳам биму ҳавл
کزو درد و رنجست و هم بیم و هول
Ҳамон каргадани дев бетарсу бок
همان کرگدن دیو بی ترس و باک
Ки аз абри мурғи андари орад ба хок
که از ابر مرغ اندر آرد به خاک
Биёянд дар роҳи он шермард
بیایند در راه آن شیرمرد
Ба разм аз замона бароранд гирд
به رزم از زمانه برآرند گرد
Ҳмидўнгар ин ширўши марди гирд
همیدون گر این شیروش مرد گرد
Ҷавони сарафроз бо дастбурд
جوان سرافراز با دستبرد
Ба фар ва ба мардӣу зӯру ҳунар
به فر و به مردی و زور و هنر
Бад-ӣни ҳафт манзил биёбад гузар
بدین هفت منزل بیابد گذر
Сазои ситоиш буд бе гумон
سزای ستایش بود بی گمان
Сутудан ба мардии мар ӯро тавон
ستودن به مردی مر او را توان
Ту низ он замон носипосӣ макун
تو نیز آن زمان ناسپاسی مکن
Биандешу ҳақ ношиносӣ макун
بیندیش و حق ناشناسی مکن
Бидон роҳи рӯи кӯи намояди ту ро
بدان راه رو کو نماید تو را
Казу орзӯҳо барояд ту ро
کزو آرزوها برآید تو را
Чу бишунид шоҳи ин писанд омадаш
چو بشنید شاه این پسند آمدش
Ҳама гуфтаҳо сӯдманд омадаш
همه گفته ها سودمند آمدش
Яке бзмгаҳи сохт шоҳаншаҳӣ
یکی بزمگه ساخت شاهنشهی
Биёрост айвону гоҳи маӣ
بیاراست ایوان و گاه مهی
Фиристоду деви сияҳро бихонад
فرستاد و دیو سیه را بخواند
Сӯии тахти зрпикрш бар нишонд
سوی تخت زرپیکرش بر نشاند
Ниҳоданд заррини яке пешгоҳ
نهادند زرین یکی پیشگاه
Нишастанд гардони абри тахти шоҳ
نشستند گردان ابر تخت شاه
Яке кох буд аз хушӣ чун биҳишт
یکی کاخ بود از خوشی چون بهشت
Ҳамон хок ӯ машку зар буду хишт
همان خاک او مشک و زر بود و خشت
Дару бом ва деворҳо пурнигор
در و بام و دیوارها پرنگار
Бадви андаруни пардаи гавҳар нигор
بدو اندرون پرده گوهر نگار
з дару зи ёқӯти сурху гуҳар
ز در و ز یاقوت سرخ و گهر
зи лаълу забарҷади нишонда ба зар
ز لعل و زبرجد نشانده به زر
Заминаши зи зарбафт ва хазу ҳарир
زمینش ز زربفت و خز و حریر
Чунон чун намӯда бадви меҳри тир
چنان چون نموده بدو مهر تیر
Ғуломони хуршеди рӯ саф зада
غلامان خورشید رو صف زده
Пасу пеши хусрави рада бар рада
پس و پیش خسرو رده بر رده
Ҳамаи лаби пар аз нӯш ва сарҳо ба пеш
همه لب پر از نوش و سرها به پیش
Парастори пеши истода ба пеш
پرستار پیش ایستاده به پیش
Ба каф бар майу чашмҳо ним маст
به کف بر می و چشم ها نیم مست
зи насрин ва аз лолаи даста ба даст
ز نسرین و از لاله دسته به دست
Фаровон бар ҳаркасӣ чун нисор
فراوان بر هرکسی چون نثار
Ба маҷлиси зи анбари зи машки ттор
به مجلس ز عنبر ز مشک تتار
Чу айвон аз он машки бўё шуда
چو ایوان از آن مشک بویا شده
зи хунёгарони кох гуё шуда
ز خنیاگران کاخ گویا شده
Чу бо зеру Бам роз барсохтӣ
چو با زیر و بم راز برساختی
Садои наво дар ҳавои тохтӣ
صدای نوا در هوا تاختی
зи оҳангу овои бонгу хурӯш
ز آهنگ و آوای بانگ و خروش
Ҳаме шодмон гашта қалби сурӯш
همی شادمان گشته قلب سروش
Ту гуфтӣ ки ноҳид бо муштарӣ
تو گفتی که ناهید با مشتری
Дар он бзмгаҳи бад ба хунёгарӣ
در آن بزمگه بد به خنیاگری
Бад-ӣни гӯна то шуд ҳавои тираи фом
بدین گونه تا شد هوا تیره فام
Ба ёд фаромарз хӯрданд ҷом
به یاد فرامرز خوردند جام
Суханашон ба дидор ӯ бади ҳама
سخنشان به دیدار او بد همه
Зумуррадӣу кирдор ӯ бади ҳама
زمردی و کردار او بد همه