Чу ҳаркас сухан гуфт аз паҳлавон
چو هرکس سخن گفت از پهلوان
Ҳамон шоҳи гардону номи оварон
همان شاه گردان و نام آوران
Пас он дев гуё забон баргушод
پس آن دیو گویا زبان برگشاد
Ҳаме кард кори фаромарзи ёд
همی کرد کار فرامرز یاد
Нахустин зи роҳи нажоду гуҳар
نخستین ز راه نژاد و گهر
Сухан гуфт аз он паҳлуи номвар
سخن گفت از آن پهلو نامور
Нажодаши якояки бадишони шимурд
نژادش یکایک بدیشان شمرد
з рустам бишуд то Наримони гирд
ز رستم بشد تا نریمان گرد
зи кўрнгу атрт ҳаме кард ёд
ز کورنگ و اترط همی کرد یاد
Чунин то ба ҷамшеди барадаши нажод
چنین تا به جمشید بردش نژاد
Ҳам аз модараши духти Гӯдарзи шер
هم از مادرش دخت گودرز شیر
Ки бо фар ва брзаст ва бо дору гир
که با فر و برز است و با دار و گیر
Бад-ӣни сон ки гуфтам нажодаш кунун
بدین سان که گفتم نژادش کنون
Ҳнрҳош бошад аз ин дар фузун
هنرهاش باشد از این در فزون
Хирадмандӣу фару авранг ӯ
خردمندی و فر و اورنگ او
Маӣу ҷавонӣу оҳанг ӯ
مهی و جوانی و آهنگ او
Агар чанд гӯям аз ин дар сухан
اگر چند گویم از این در سخن
Ба гуфтор ҳаргиз наёяд ба бен
به گفتار هرگز نیاید به بن
Кунун сездаҳ сол бошад кунун
کنون سیزده سال باشد کنون
Ки то ин ҳунари манд бо раҳнамӯн
که تا این هنر مند با رهنمون
Ҳаме пуед андари ҷаҳони номҷўӣ
همی پوید اندر جهان نامجوی
Гуҳии номи ҷӯйу гуҳии коми ҷӯй
گهی نام جوی و گهی کام جوی
Басои гургу шеру палангу наҳанг
بسا گرگ و شیر و پلنگ و نهنگ
Ки аз гурз ӯ паст шуд рӯзи ҷанг
که از گرز او پست شد روز جنگ
Басои деви ҷангӣу нари аждаҳо
بسا دیو جنگی و نر اژدها
Ки аз теғи тезаши наёбади раҳо
که از تیغ تیزش نیابد رها
Чаҳ мояи ҳисорӣ ки аз кӯҳу дашт
چه مایه حصاری که از کوه و دشت
Ки аз сами асбаши ҳамеи тозаи гашт
که از سم اسبش همی تازه گشت
Басо корзорӣ набарда савор
بسا کارزاری نبرده سوار
Басои шери дили паҳлуи номдор
بسا شیر دل پهلو نامدار
Ки аз ҷанг ӯ рӯй бргоштнд
که از جنگ او روی برگاشتند
Бадви кому умеди бгзоштнд
بدو کام و امید بگذاشتند
Падараши он сипаҳбади ҷаҳони паҳлавон
پدرش آن سپهبد جهان پهلوان
Нигаҳдори Эрону пушти гӯон
نگهدار ایران و پشت گوان
зи ҳангоми шоҳи ҷаҳон кӣ Қубод
ز هنگام شاه جهان کی قباد
Камар баста дорад ба мардӣ ва дод
کمر بسته دارد به مردی و داد
Ҳамаи кишвари тарку Мочӣну чин
همه کشور ترک و ماچین و چین
Бидон гӯна то Мисру барбари замин
بدان گونه تا مصر و بربر زمین
Бигардед яксар ба наъли сутур
بگردید یکسر به نعل ستور
Барафканад аз он анҷумани гирду шӯр
برافکند از آن انجمن گرد و شور
зи девони Мозандарон дар набард
ز دیوان مازندران در نبرد
зи ханҷар ба гардун барафшонад гирд
ز خنجر به گردون برافشاند گرد
Ба танҳо тани хештани разми ҷуст
به تنها تن خویشتن رزم جست
Наҷуст аз касе ёрии андари нахуст
نجست از کسی یاری اندر نخست
зи ҷодӯ аз дев ва аз аждаҳо
ز جادو از دیو و از اژدها
Якеро наомад зи теғаши раҳо
یکی را نیامد ز تیغش رها
Намондаст андари ҷаҳони ҳеҷ кас
نماندست اندر جهان هیچ کس
Ки бар разм ӯ бошадаш дастрас
که بر رزم او باشدش دسترس
Ҳамон соми нирм ки будаш ниё
همان سام نیرم که بودش نیا
Сарафроз ва бо рой ва бо кимиё
سرافراز و با رای و با کیمیا
Ба ҳангоми аҳди Фаридуни шоҳ
به هنگام عهد فریدون شاه
Ба мардии камари баст бар гирдгоҳ
به مردی کمر بست بر گردگاه
Ҳамон кргсорони Мозандарон
همان کرگساران مازندران
Бипардохт он ял ба гурзи гарон
بپرداخت آن یل به گرز گران
Ҳазор ва сад ва шаст деви дмон
هزار و صد و شصت دیو دمان
Ки буданд ҳаряк чу шери жён
که بودند هریک چو شیر ژیان
Ки дар кргсорон бузургон баданд
که در کرگساران بزرگان بدند
Сарафрозу тунд ва сутургон баданд
سرافراز و تند و سترگان بدند
Гирифтори банд камандаш шуданд
گرفتار بند کمندش شدند
Ба хории ҳамаи зер бандаш шуданд
به خواری همه زیر بندش شدند
Чаҳ бо аждаҳо ва чаҳ бо нараҳ дев
چه با اژدها و چه با نره دیو
Чаҳ бо шеру дев ва чаҳ бо гирди ню
چه با شیر و دیو و چه با گرد نیو
Яке бад ба разми андаруни шермард
یکی بد به رزم اندرون شیرمرد
Ки бар вай барафшонад гирди набард
که بر وی برافشاند گرد نبرد
Бад-ӣни марзи кокнўни ту дорӣ нишаст
بدین مرز کاکنون تو داری نشست
Нишони паии асб ва гурзаш басаст
نشان پی اسب و گرزش بسست
Ба хуишони заҳҳок дар буми чин
به خویشان ضحاک در بوم چین
Ба ханҷар сияҳ кард рӯй замин
به خنجر سیه کرد روی زمین
Наримон ки бади боби соми савор
نریمان که بد باب سام سوار
Ҳамонаст овозааш дар диёр
همان است آوازه اش در دیار
Чўгршсби худ дар ҷаҳон кас набӯд
چوگرشسب خود در جهان کس نبود
Ки бо ӯ тавонист разм озмуд
که با او توانست رزم آزمود
Агар гӯям аз кори он номдор
اگر گویم از کار آن نامدار
Ба чандон буд ноед андари шумор
به چندان بود ناید اندر شمار
Ҳамоно шунида буд тоҷўр
همانا شنیده بود تاجور
зи кирдори мардии он пурҳунар
ز کردار مردی آن پرهنر
Ки бо ман ҳарос ва ҳамон аждаҳо
که با من هراس و همان اژدها
Чаҳ кард он диловар ба теғи ҷафо
چه کرد آن دلاور به تیغ جفا
Кунун ин ҷавон аз нажоди чунин
کنون این جوان از نژاد چنین
Хирадманд ва бо гирд ва бо офарин
خردمند و با گرد و با آفرین
Ба рухи ҳамчуи моҳ ва ба боло чу сарв
به رخ همچو ماه و به بالا چو سرو
Ба тани жандаи пел ва ба рафтани тзрў
به تن ژنده پیل و به رفتن تذرو
Ду бозуаш монандаи рони пел
دو بازوش ماننده ران پیل
Баҷушад зоўозаҳ ӯ равад нил
بجوشد زآوازه او رود نیل
Ҳунар бо нажодаш ки гуфтам ҳама
هنر با نژادش که گفتم همه
Ба назд ту эй шаҳриёри рама
به نزد تو ای شهریار رمه
Ҳамоно ки аз сад яке беш нест
همانا که از صد یکی بیش نیست
Чу ӯ номвар дар ҷаҳон кас назист
چو او نامور در جهان کس نزیست
Чу ин гуфта бишунид Фртўртўш
چو این گفته بشنید فرطورتوش
Ба дилаш андар омад аз он кори ҳуш
به دلش اندر آمد از آن کار هوش
Падед омад он шоҳро орзӯ
پدید آمد آن شاه را آرزو
Ки бинад яке чеҳри он номҷу
که بیند یکی چهر آن نامجو
Чу аз боди шаби пушти хур хам гирифт
چو از باد شب پشت خور خم گرفت
Рухи ҳўри чодар фароҳам гирифт
رخ هور چادر فراهم گرفت
Баромади яке деви гирд аз ҷаҳон
برآمد یکی دیو گرد از جهان
Ҳама ошкоро бишуд зу ниҳон
همه آشکارا بشد زو نهان
Бирафтанд ҳаркас ба дил тундараст
برفتند هرکس به دل تندرست
Чу хури чеҳраи рӯз равшан бишуст
چو خور چهره روز روشن بشست
Яке теғи зари обгун дар гирифт
یکی تیغ زر آبگون در گرفت
Ҷаҳонро бидон теғ дар зар гирифт
جهان را بدان تیغ در زر گرفت
Биёмад сияҳи деви наздики шоҳ
بیامد سیه دیو نزدیک شاه
Абови далерони Эрони сипоҳ
اباو دلیران ایران سپاه
Чунин гуфт бо шоҳи Фртўртўш
چنین گفت با شاه فرطورتوش
Ки эй шоҳи биноӣ бо ройу ҳуш
که ای شاه بینای با رای و هوش
Ббўдн дар ин шаҳр бисёр гашт
ببودن در این شهر بسیار گشت
Дили меҳтар аз мо пурозори гашт
دل مهتر از ما پرآزار گشت
Кунун посухи нома бояд навишт
کنون پاسخ نامه باید نوشت
Ба хӯбӣу некӣ чу ҳур аз биҳишт
به خوبی و نیکی چو حور از بهشت
Ту низ аз бузургӣ ва доду хирад
تو نیز از بزرگی و داد و خرد
Ҳамон кун ки дар мардумӣ ме сазад
همان کن که در مردمی می سزد
Чунин дод посухи бадви шаҳриёр
چنین داد پاسخ بدو شهریار
Ки эй неки дили сарвари номдор
که ای نیک دل سرور نامدار
Як имрӯзи дигар бар мо бпоӣ
یک امروز دیگر بر ما بپای
Ки то посухи номаи орм ба ҷой
که تا پاسخ نامه آرم به جای
Ту бо шодмонӣ ба айвони хиром
تو با شادمانی به ایوان خرام
з рафтан мабар ҳеҷ имрӯзи ном
ز رفتن مبر هیچ امروز نام
Ки мо рои пайванд ӯ сохтем
که ما رای پیوند او ساختیم
зи бегонагӣ дил бипардохтем
ز بیگانگی دل بپرداختیم
Сияҳи дев он гуфта бишунид ва рафт
سیه دیو آن گفته بشنید و رفت
Абои номдорони сӯии кохи тафт
ابا نامداران سوی کاخ تفت
Нишастанд бо ӯ далерон ба ҳам
نشستند با او دلیران به هم
Ба метоза карданд рӯй дижам
به می تازه کردند روی دژم