Дигар рӯз чун шед зад бар дирафш

دگر روز چون شید زد بر درفش

Чу кофур шуд рӯй чархи бунафш

چو کافور شد روی چرخ بنفش

Нишаст аз бар тахт , шоҳи парӣ

نشست از بر تخت،شاه پری

зи андешаи дили давр ва аз ғами барӣ

ز اندیشه دل دور و از غم بری

Яке хуб нома бифармуд шоҳ

یکی خوب نامه بفرمود شاه

Ба назд фаромарзи лашкари паноҳ

به نزد فرامرز لشکر پناه

Нависанда биниҳод бар номаи даст

نویسنده بنهاد بر نامه دست

Қалам пой бикшоду лабро бибаст

قلم پای بگشاد و لب را ببست

Саросари пиёдаи ҳамеи сохташ

سراسر پیاده همی ساختش

Ба сар бар яке афсарии сохташ

به سر بر یکی افسری ساختش

з афсар баборед дар смин

ز افسر ببارید در ثمین

Ҳама дар ӯ сар ба сари офарин

همه در او سر به سر آفرین

Нахуст аз ҷаҳон офарин кард ёд

نخست از جهان آفرین کرد یاد

Ки бошад азуи сар ба сари адл ва дод

که باشد ازو سر به سر عدل و داد

Ҳамон кӯи сипеҳри равони офарид

همان کو سپهر روان آفرید

Дигар ошкору ниҳони офарид

دگر آشکار و نهان آفرید

Ҷаҳонро ҷуз ӯ нест каси подшоҳ

جهان را جز او نیست کس پادشاه

Азуи ҳам бадви ҷуст бояд паноҳ

ازو هم بدو جست باید پناه

зи хуршед ва аз зарра то пелу мӯр

ز خورشید و از ذره تا پیل و مور

зи хоки сияҳ то ба кайвону ҳўр

ز خاک سیه تا به کیوان و هور

Ба яктое ӯро стоиидаҳ анд

به یکتایی او را ستاییده اند

Ҳамаи бандагиро Фзоиидаҳ анд

همه بندگی را فزاییده اند

Ҷуз ӯро надонам худои ҷаҳон

جز او را ندانم خدای جهان

Сазоӣ парастидани андари ниҳон

سزای پرستیدن اندر نهان

Взў бар сипаҳдори Эрони замин

وزو بر سپهدار ایران زمین

Сипаҳбади фаромарз бо офарин

سپهبد فرامرز با آفرین

Сипаҳдори пӯри гӯи пилтан

سپهدار پور گو پیلتن

Сазовор ҳар маҷлису анҷуман

سزاوار هر مجلس و انجمن

Ки бо фар ва брзасту номи нажод

که با فر و برز است و نام نژاد

Гиронмояи гирд бо фар ва дод

گرانمایه گرد با فر و داد

Худованди неруӣу фархундагӣ

خداوند نیروی و فرخندگی

Нигаҳдори гетӣ ба мардонагӣ

نگهدار گیتی به مردانگی

Биёмад чу ин номаи дилписанд

بیامد چو این نامه دلپسند

зи дасти сияҳи деви гирди баланд

ز دست سیه دیو گرد بلند

Ҳамаи мардумӣ буд ва бо доду рой

همه مردمی بود و با داد و رای

Чу фирдавс дар гоҳ шодӣ намой

چو فردوس در گاه شادی نمای

Ба сон биҳиштӣ биёроста

به سان بهشتی بیاراسته

Ба гуфтори покизаи пероста

به گفتار پاکیزه پیراسته

Ба дили шодмони гаштам аз рой ӯ

به دل شادمان گشتم از رای او

Аз он нағз гуфт дили орой ӯ

از آن نغز گفت دل آرای او

Ҳамонаст кони паҳлавон зода гуфт

همانست کان پهلوان زاده گفت

Раҳ никмрдӣ нишоед наҳуфт

ره نیکمردی نشاید نهفت

Ки хуррам ба пайванд бошад ҷаҳон

که خرم به پیوند باشد جهان

Ҳаминаст назд киону маон

همینست نزد کهان و مهان

Ҷаҳони паҳлавони зодаи пурҳунар

جهان پهلوان زاده پرهنر

СроФзору широўжну номвар

سرافزار و شیراوژن و نامور

Агар рой дорад ба хешии мо

اگر رای دارد به خویشی ما

Ҳамон сарфарозӣ ба бешии мо

همان سرفرازی به بیشی ما

Мабодо ки ин рой гардад куҳан

مبادا که این رای گردد کهن

Бринсти ҷовиди моро сухан

برینست جاوید ما را سخن

Кунун орзӯ дорам эй паҳлавон

کنون آرزو دارم ای پهلوان

Ки пайчии бад-ӣни роҳи моро Аннан

که پیچی بدین راه ما را عنان

Абои паҳлавонони Эрони ҳама

ابا پهلوانان ایران همه

Ки ҳастанд назд сипаҳбади рама

که هستند نزد سپهبد رمه

Бияёд бад-ӣни номвари марзбон

بیاید بدین نامور مرزبان

Бибинад сари мояи дори замон

ببیند سر مایه دار زمان

Ба дидор ӯ низ хуррам шавем

به دیدار او نیز خرم شویم

Бигӯем чанде ва ҳам бишинавем

بگوییم چندی و هم بشنویم

Буд чанд бо номдорони хеш

بود چند با نامداران خویش

Бидонади мари ин хонаам ҷои хеш

بداند مر این خانه ام جای خویش

зи гуфтори ширинаш ромиш барем

ز گفتار شیرینش رامش بریم

зи паймон ва аз рой ӯ нагузарем

ز پیمان و از رای او نگذریم

Азин номаро бртў бар беш ва кам

ازین نامه را برتو بر بیش و کم

Набояд ки бошӣ ба хондани дижам

نباید که باشی به خواندن دژم

зи гуфтор бартар кашидем даст

ز گفتار برتر کشیدیم دست

Сияҳ дев донад дигар ҳарчӣ ҳаст

سیه دیو داند دگر هرچه هست

Чу бинвишт номаи пас андар навишт

چو بنوشت نامه پس اندر نوشت

Ба меҳру вафои тухм некӣ бикушт

به مهر و وفا تخم نیکی بکشت

Бророст бо номаи чандон нисор

برآراست با نامه چندان نثار

зи ҳаргунае ҳадяи бади шоҳвор

ز هرگونه ای هدیه بد شاهوار

Кигар баршумурдии яке корвон

که گر برشمردی یکی کاروان

Фузун омадӣ ранҷи барадии гумон

فزون آمدی رنج بردی گمان

зи лаълу зи пирӯзау симу зар

ز لعل و ز پیروزه و سیم و زر

зи ёқӯту лؤлؤ ва дару гуҳар

ز یاقوت و لؤلؤ و در و گهر

зи зарринаи тоҷу зи фирӯзаи тахт

ز زرینه تاج و ز فیروزه تخت

Сазовори он меҳтари неки бахт

سزاوار آن مهتر نیک بخت

Ҳам аз тавқ ва ҳам ёрау гӯшвор

هم از طوق و هم یاره و گوشوار

Ҳам аз афсару ҷоми гавҳар нигор

هم از افسر و جام گوهر نگار

зи шамшер ва аз ҷавшану дръ ва худ

ز شمشیر و از جوشن و درع و خود

зи бргстўони ончии шоиста буд

ز برگستوان آنچه شایسته بود

Парии рухи канизон бо нозу шарм

پری رخ کنیزان با ناز و شرم

Ғуломони зебоу овози нарм

غلامان زیبا و آواز نرم

Ҳамаи пок бо ҷомаи зарнигор

همه پاک با جامه زرنگار

Камарбанди заррину богӯшвор

کمربند زرین و باگوشوار

зи юзу зи шоҳин ва аз чарху боз

ز یوز و ز شاهین و از چرخ و باز

Сияҳи гӯш ва аз бошаҳи сарфароз

سیه گوش و از باشه سرفراز

Шаҳаншоҳи бедори равшани равон

شهنشاه بیدار روشن روان

Фиристод наздики гирди жён

فرستاد نزدیک گرد ژیان

Брорости халъати сияҳи дев ро

برآراست خلعت سیه دیو را

Саворони гарданкаши ню ро

سواران گردنکش نیو را

Кулоҳ ва қабо доду асбу камар

کلاه و قبا داد و اسب و کمر

зи ҳаргунаи динору зару гуҳар

ز هرگونه دینار و زر و گهر

Гасӣ кардашон бори он шодмон

گسی کردشان بار آن شادمان

Бирафтанд пари офаринҳо забон

برفتند پر آفرین ها زبان

Чу эшон бирафтанд Фртўртўш

چو ایشان برفتند فرطورتوش

Сипаҳдор бо донишу ройу ҳуш

سپهدار با دانش و رای و هوش

Бифармуд то деву ҷодӯи сарон

بفرمود تا دیو و جادو سران

Бирафтанд донандаи кндоўрон

برفتند داننده کندآوران

Ба ҷодӯгарӣ ва ба найрангу пўӣ

به جادوگری و به نیرنگ و پوی

Ҳамаи роҳи он паҳлуи номҷўӣ

همه راه آن پهلو نامجوی

Пар аз дев карданду пари гургу шер

پر از دیو کردند و پر گرگ و شیر

Пар аз ҷодӯу аждаҳои далер

پر از جادو و اژدهای دلیر

Ба найранги азин гӯна барсохтанд

به نیرنگ ازین گونه برساختند

Дил аз карданӣ ҳо бипардохтанд

دل از کردنی ها بپرداختند

Аз ин рӯи сияҳи дев бо рой ва дод

از این رو سیه دیو با رای و داد

Ҳаме ронад бо сарварони ҳамчуи бод

همی راند با سروران همچو باد

Чу рафтанд назд сипаҳдори гирд

چو رفتند نزد سپهدار گرد

Сияҳи деви он ҳадяҳо пеши барад

سیه دیو آن هدیه ها پیش برد

Фаромарз аз он ҳадяҳо хира монад

فرامرز از آن هدیه ها خیره ماند

Саросар бар эрониёни брФшонд

سراسر بر ایرانیان برفشاند

Аз он пас сияҳи дев нома бидод

از آن پس سیه دیو نامه بداد

Суханҳои хусрав бадв кард ёд

سخنهای خسرو بدو کرد یاد

Ҷавони диловар чу нома бихонад

جوان دلاور چو نامه بخواند

Миёнро бибасту сипаҳи брншонд

میان را ببست و سپه برنشاند