Чу хуршед тобед ва бегоҳ шуд

چو خورشید تابید و بی گاه شد

Фалаки сар ба сари рӯ ба харгоҳ шуд

فلک سر به سر رو به خرگاه شد

Сипаҳбади сипаҳро ҳамаи брншонд

سپهبد سپه را همه برنشاند

Бифармуд корогҳонро баранд

بفرمود کارآگهان را براند

Бапушед хуфтону бргстўон

بپوشید خفتان و برگستوان

Брорости худро ба тиру камон

برآراست خود را به تیر و کمان

Сипоҳ аз пас ӯ ба пеши андарун

سپاه از پس او به پیش اندرون

Сияҳи дев дар роҳи бади раҳнамӯн

سیه دیو در راه بد رهنمون

Бидон гуҳ ки хури сӯии мағриби давид

بدان گه که خور سوی مغرب دوید

Сипаҳбад ба наздик гиреҳгон расед

سپهبد به نزدیک گرگان رسید

Чу аз даври диданди гиреҳгони савор

چو از دور دیدند گرگان سوار

Хурушону ҷӯшон чу шери шикор

خروشان و جوشان چو شیر شکار

Сӯии паҳлавон сипаҳ тохтанд

سوی پهلوان سپه تاختند

Заминро ба дандон бипардохтанд

زمین را به دندان بپرداختند

Кмонўри сарафроз бо зӯру фар

کمانور سرافراز با زور و فر

Хадангии се пар зад ба банди камар

خدنگی سه پر زد به بند کمر

Чу гиреҳгони расиданд наздаш фароз

چو گرگان رسیدند نزدش فراز

Ба зиҳ барниҳод аз камони сарфароз

به زه برنهاد از کمان سرفراز

Хадангии ниҳоди андрўи чори пар

خدنگی نهاد اندرو چار پر

Ба шаст андар оварад ва бикшод бар

به شست اندر آورد و بگشاد بر

Чу бо гӯш наздик шуд шаст ӯ

چو با گوش نزدیک شد شست او

Камони чини биФзўд аз даст ӯ

کمان چین بیفزود از دست او

Чу танг андар оварад бар гӯши шаст

چو تنگ اندر آورد بر گوش شست

Хаданг аз бар чарх чочӣ биҷуст

خدنگ از بر چرخ چاچی بجست

Бузад бар биногваши гирди далер

بزد بر بناگوش گرد دلیر

Гузар кард аз гарданаши чӯби тир

گذر کرد از گردنش چوب تیر

Ба хок андар омад тани гурги нар

به خاک اندر آمد تن گرگ نر

Ба шаст андар оварад тир дигар

به شست اندر آورد تیر دگر

Бузад бар тиҳӣгоҳи он модаи гург

بزد بر تهیگاه آن ماده گرگ

Ба хок андар афтод гурги сутург

به خاک اندر افتاد گرگ سترگ

Аз он пас танонишони ҳама пора кард

از آن پس تنانشان همه پاره کرد

Бад-ӣни сони з гиреҳгон баровард гирд

بدین سان ز گرگان برآورد گرد

Биёмад сӯии оби равшани равон

بیامد سوی آب روشن روان

Ба дили хуррам аз гардиши осмон

به دل خرم از گردش آسمان

Сар ва тан бишуст он яли номдор

سر و تن بشست آن یل نامدار

Ҳаме гуфт эй поки парвардгор

همی گفت ای پاک پروردگار

Ту додӣ марои дастгоҳи бузург

تو دادی مرا دستگاه بزرگ

Бад-ӣн нараҳ шерону гурги сутург

بدین نره شیران و گرگ سترگ

Киро баргузедӣ ки ӯ хор нест

که را برگزیدی که او خوار نیست

Бад-ӣн дод бар ҷой пайкор нест

بدین داد بر جای پیکار نیست

Киро хор кардӣ касе хортар

که را خوار کردی کسی خوارتر

Набошад ба гетӣ касе зортар

نباشد به گیتی کسی زارتر

зи фари ту як зарра моҳӣ шавад

ز فر تو یک ذره ماهی شود

зи меҳри ту кӯҳӣ чу коҳӣ шавад

ز مهر تو کوهی چو کاهی شود

Ҳама дод байнем ва бедод нест

همه داد بینیم و بیداد نیست

Барин дод бар ҷой фарёд нест

برین داد بر جای فریاد نیست

Чу прдхтаҳ шуд зи офарини худоӣ

چو پردخته شد ز آفرین خدای

Сипоҳаши расиданди як як ба ҷой

سپاهش رسیدند یک یک به جای

Чу диданд аз он сони ду гурги жён

چو دیدند از آن سان دو گرگ ژیان

Таба гашта аз тири марди ҷавон

تبه گشته از تیر مرد جوان

Саросари сипаҳи хонданди офарин

سراسر سپه خواندند آفرین

Бар он ширдил паҳлавон гузин

بر آن شیردل پهلوان گزین

Заданд аз бар сабзатар сарой

زدند از بر سبزه تر سرای

Ба ромиш нишаст он яли поки рой

به رامش نشست آن یل پاک رای

Гӯон мегирифтанду шодии кунон

گوان می گرفتند و شادی کنان

Аз он хуррамӣ гашта бозии кунон

از آن خرمی گشته بازی کنان

Чу торик шуд чеҳраи осмон

چو تاریک شد چهره آسمان

Фурӯғи шаҳ ахтарон шуд ниҳон

فروغ شه اختران شد نهان

Аз он тирагии шамъи ахтари ҳазор

از آن تیرگی شمع اختر هزار

Ба кирдори ахгари зи дарёии қор

به کردار اخگر ز دریای قار

Баборед гуфтӣ магари сндрўс

ببارید گفتی مگر سندروس

Нишонданд бар таҳтаи обнӯс

نشاندند بر تخته آبنوس

Бихуфтанд чун ранг шаб даргузашт

بخفتند چون رنگ شب درگذشت

Хурӯши чаковаки баромад ба дашт

خروش چکاوک برآمد به دشت

Шаҳаншоҳи анҷуми яке шамъи зард

شهنشاه انجم یکی شمع زرد

Бгстрди бргнбди лоҷувард

بگسترد برگنبد لاجورد

Сипар бар ниҳоданду бастанди бор

سپر بر نهادند و بستند بار

Ҳаме рафт пеши андаруни номдор

همی رفت پیش اندرون نامدار

Або ӯ сияҳи деви ҳамроҳ буд

ابا او سیه دیو همراه بود

Ки ӯро бидон роҳи огоҳ буд

که او را بدان راه آگاه بود

Бипурсед аз ӯ паҳлавони далер

بپرسید از او پهلوان دلیر

Ки дар раҳ чаҳ бошад зи пелу зи шер

که در ره چه باشد ز پیل و ز شیر

Чунин дод посухи сияҳи деви боз

چنین داد پاسخ سیه دیو باز

Ки эй размҷуи меҳтари сарфароз

که ای رزمجو مهتر سرفراز

Яке дев пеш оядат пари зи ҳавл

یکی دیو پیش آیدت پر ز هول

Хирадманд хонд мари он деви ғӯл

خردمند خواند مر آن دیو غول

Аз ин дашти патёраи сҳмнок

از این دشت پتیاره سهمناک

Сараш бо сипеҳр ва ду поиш ба хок

سرش با سپهر و دو پایش به خاک

Ба дандон чу пел ва ба тани ҳамчуи кӯҳ

به دندان چو پیل و به تن همچو کوه

зи осеб ӯ кӯҳи хорои сутӯҳ

ز آسیب او کوه خارا ستوه

Ду чашмаш чу ду чашмаи пари зи хӯн

دو چشمش چو دو چشمه پر ز خون

Фрўҳштаҳи лабҳо чу линҷи ҳиўн

فروهشته لب ها چو لنج هیون

Сараши паҳн ҳамчун дарахти гшн

سرش پهن همچون درخت گشن

Сияҳ рӯйу рухи зарду торики тан

سیه روی و رخ زرد و تاریک تن

зи дарёии қулзуми براردи наҳанг

ز دریای قلزم برآرد نهنگ

Ҳам андари ҳаво мурғ гирад ба чанг

هم اندر هوا مرغ گیرد به چنگ

Бад-ӣни бум ва бар шеру пели далер

بدین بوم و بر شیر و پیل دلیر

Гузаштан наёрад зи болоу зер

گذشتن نیارد ز بالا و زیر