Чу огоҳӣ омад ба Фртўртўш

چو آگاهی آمد به فرطورتوش

Ки гирди сарафроз бо ройу ҳуш

که گرد سرافراز با رای و هوش

Гузар карда аз роҳи кждр бар асб

گذر کرده از راه کژدر بر اسب

Абои пелу лашкар чу озргшсб

ابا پیل و لشکر چو آذرگشسب

Шигифтӣ форуманд хусрав дар он

شگفتی فروماند خسرو در آن

Ҳаме гуфт ҳаркас ки ин паҳлавон

همی گفت هرکس که این پهلوان

Ҳамоно срўшист бо ҳушу фар

همانا سروشیست با هوش و فر

Ки бигузашт азин сон бар ин бум ва бар

که بگذشت ازین سان بر این بوم و بر

Агар фар яздон набӯдӣ варо

اگر فر یزدان نبودی ورا

Рухи бахт хандон набӯдӣ варо

رخ بخت خندان نبودی ورا

Диловар чу бо фари яздон буд

دلاور چو با فر یزدان بود

Гузаштани бад-ӣни роҳи осон буд

گذشتن بدین راه آسان بود

Ба мардӣ агар кӯҳи оҳани бадӣ

به مردی اگر کوه آهن بدی

Агар бар таниши чархи ҷавшани бадӣ

اگر بر تنش چرخ جوشن بدی

Ҳамоно бар ин раҳ накардӣ гузар

همانا بر این ره نکردی گذر

На гург ва на шерон ва на бабри нар

نه گرگ و نه شیران و نه ببر نر

з мардӣ бирав бар баҳона намонад

ز مردی برو بر بهانه نماند

Чу бар торак ӯ сиррӣ асб ронад

چو بر تارک او سری اسب راند

Чўомд ба наздикии шаҳри шоҳ

چوآمد به نزدیکی شهر شاه

Шҳншаҳ пазира шудаш бо сипоҳ

شهنشه پذیره شدش با سپاه

Абои пел ва бо асб ва бо ноӣу нӯш

ابا پیل و با اسب و با نای و نوش

Ҷаҳони гашт яксар зи гирди обнӯс

جهان گشت یکسر ز گرد آبنوس

Якояк чу бо ҳам расиданди танг

یکایک چو با هم رسیدند تنگ

зи асб андар омад ҷавон бе диранг

ز اسب اندر آمد جوان بی درنگ

Ҳамон шаҳ биёмад гирифташ ба бар

همان شه بیامد گرفتش به بر

Нигаҳ кард хусрав бар он ёл ва бар

نگه کرد خسرو بر آن یال و بر

Аз он брзу боло ва он фару ҳуш

از آن برز و بالا و آن فر و هوش

Шигифтӣ форуманд Фртўртўш

شگفتی فروماند فرطورتوش

Замонӣ парастиш гирифтанд дайр

زمانی پرستش گرفتند دیر

Аз он пас шаҳаншоҳу гирди далер

از آن پس شهنشاه و گرد دلیر

Нишастанд бар бодпоёни ҳама

نشستند بر بادپایان همه

Давон аз пасу пеши эшон рама

دوان از پس و پیش ایشان رمه

Яке шаҳр будаш шҳободи ном

یکی شهر بودش شهاباد نام

Ҳамаи ҷои хӯбӣу орому ком

همه جای خوبی و آرام و کام

Пар аз боғи пари гулшану пари дарахт

پر از باغ پر گلشن و پر درخت

Тамомии пар аз мардуми неки бахт

تمامی پر از مردم نیک بخت

Яке кохи шоҳона буд андрў

یکی کاخ شاهانه بود اندرو

Ба сони биҳиштии пар аз рангу бӯ

به سان بهشتی پر از رنگ و بو

Дару бому девор аз ӯ булӯр

در و بام و دیوار از او بلور

Чу хуршед тобон намӯдӣ зи давр

چو خورشید تابان نمودی ز دور

Бидон кохаши андар фурӯд оваред

بدان کاخش اندر فرود آورید

Ҳамаи фарши зарбафт чин баркашид

همه فرش زربفت چین برکشید

Аз он пас фаровони парастандагон

از آن پس فراوان پرستندگان

Парии пайкару моҳи рухи бандагон

پری پیکر و ماه رخ بندگان

Батон самани буии ҳурии нажод

بتان سمن بوی حوری نژاد

Сеӣ қаду симин бару ҳўрзод

سهی قد و سیمین بر و حورزاد

Фиристод шаҳи сӯии марди ҷавон

فرستاد شه سوی مرد جوان

Ки бехур зебо набошад ҷаҳон

که بی خور زیبا نباشد جهان

Ба ҳар чизи кон аз дар кор буд

به هر چیز کآن از در کار بود

Мари он шери дилро сазовор буд

مر آن شیر دل را سزاوار بود

зи баҳри хуру хобу ором ӯ

ز بهر خور و خواب و آرام او

Ҳамон аз паии шодӣу ком ӯ

همان از پی شادی و کام او

Аз он пас биёмад бар паҳлавон

از آن پس بیامد بر پهلوان

Абои номдорони зи перу ҷавон

ابا نامداران ز پیر و جوان

Биёрост базмӣ ки аз чархи моҳ

بیاراست بزمی که از چرخ ماه

Фурӯмонда буд андари он базмгоҳ

فرومانده بود اندر آن بزمگاه

Ба харвори бади наргису Настаран

به خروار بد نرگس و نسترن

Ҳамон сӯсану лолау ёсуман

همان سوسن و لاله و یاسمن

Нишастанд ва бар каф ниҳоданд ҷом

نشستند و بر کف نهادند جام

зи шоҳон бо дод бурданди ном

ز شاهان با داد بردند نام

Прирх ғуломон кашиданд саф

پریرخ غلامان کشیدند صف

Ниҳоданд ҳамаи ҷоми шодӣ ба каф

نهادند همه جام شادی به کف

Лабони пари зхндаҳи забони чрбгўӣ

لبان پر زخنده زبان چربگوی

Ба ғамзаи ҷигари дузу ороми ҷӯй

به غمزه جگر دوز و آرام جوی

Ба кирдори шабнам ки бар барги гул

به کردار شبنم که بر برگ گل

Нишинад саҳаргаҳи зи хӯни қатраи мл

نشیند سحرگه ز خون قطره مل

Арақ карда рухсори дилҷӯишон

عرق کرده رخسار دلجویشان

Равони оби зебоӣ дар хӯнашон

روان آب زیبای در خونشان

Рухи соқии афканда дар май фурӯғ

رخ ساقی افکنده در می فروغ

Азуи акси хуршеди тобони дурӯғ

ازو عکس خورشید تابان دروغ

зи акси рухи соқён дар шароб

ز عکس رخ ساقیان در شراب

Ҳамаи кохи бади пари мау офтоб

همه کاخ بد پر مه و آفتاب

Ба ҷоми булӯр аз никуӣ ки буд

به جام بلور از نکویی که بود

Чунон чун ба чашм бузургон намӯд

چنان چون به چشم بزرگان نمود

Ки оташ ба об андарун рехтаст

که آتش به آب اندرون ریختست

Дигар шер бо ме даромехтаст

دگر شیر با می درآمیختست

Нишастанд хунёгарон бар рада

نشستند خنیاگران بر رده

зи чангу зи барбати яке саф зада

ز چنگ و ز بربط یکی صف زده

Чу бо зери оҳанг Бам сохтанд

چو با زیر آهنگ بم ساختند

Дили Зуҳра аз тан бипардохтанд

دل زهره از تن بپرداختند

зи алҳони хубони барбати сарой

ز الحان خوبان بربط سرای

зи овози абрешиму чанг ва ноӣ

ز آواز ابریشم و چنگ و نای

Ту гуфтӣ ҳаво равад созад ҳаме

تو گفتی هوا رود سازد همی

Ва ё чархи барбати навозади ҳаме

و یا چرخ بربط نوازد همی

Гулу сунбулу наргису Настаран

گل و سنبل و نرگس و نسترن

Ки бурданд бо лолау ёсуман

که بردند با لاله و یاسمن

Фаровон ба гавҳар даромехтанд

فراوان به گوهر درآمیختند

Басии машку анбар дар он рехтанд

بسی مشک و عنبر در آن ریختند

зи боми гиронмояи айвони шоҳ

ز بام گرانمایه ایوان شاه

Ҳамеи рихтндӣ дар он базмгоҳ

همی ریختندی در آن بزمگاه

Сипеҳри андари он бзмгаҳ хира монад

سپهر اندر آن بزمگه خیره ماند

Ҳар он дар ки бФзўдш аз бар нишонд

هر آن در که بفزودش از بر نشاند

Яке моҳ аз эшон ба шодӣу ноз

یکی ماه از ایشان به شادی و ناز

Бросўд яксар ба ромиши навоз

برآسود یکسر به رامش نواز

Сари ма ба майдон хусрав шуданд

سر مه به میدان خسرو شدند

Ба чавгону бозӣ рўорў шуданд

به چوگان و بازی روارو شدند