зи ду рӯй лашкар биёростанд

ز دو روی لشکر بیاراستند

Сафи гӯй ва чавгон биёростанд

صف گوی و چوگان بیاراستند

зи як рӯи сарафрози шери жён

ز یک رو سرافراز شیر ژیان

Абои даҳ диловари зи эрониён

ابا ده دلاور ز ایرانیان

з рӯй дигар шоҳи Фртўртўш

ز روی دگر شاه فرطورتوش

Абои даҳ ҷавонмард бо ройу ҳуш

ابا ده جوانمرد با رای و هوش

зи майдон чу бархест гирди набард

ز میدان چو برخاست گرد نبرد

Баромад хурӯшидани дору барад

برآمد خروشیدن دار و برد

Савор андар омад ба пеши савор

سوار اندر آمد به پیش سوار

Бар омад зи чавгон ба кайвони ғубор

بر آمد ز چوگان به کیوان غبار

Гуҳ ин кард ҳўӣу гуҳи он баради гӯй

گه این کرد هوی و گه آن برد گوی

Дижам карда рухсор бо гуфту гӯй

دژم کرده رخسار با گفت و گوی

Саворони Эрону гирди далер

سواران ایران و گرد دلیر

Бар гӯии рафтанд монанди шер

بر گوی رفتند مانند شیر

Яке гӯй зад паҳлавони баланд

یکی گوی زد پهلوان بلند

Ту гуфтӣ ки бар авҷи ма бар фиканд

تو گفتی که بر اوج مه بر فکند

Ҳар он гуҳ ки бар гӯй чавгон задӣ

هر آن گه که بر گوی چوگان زدی

Азуи гӯии гардон сроФшон шудӣ

ازو گوی گردان سرافشان شدی

Бидон сон шудӣ дар ҳавои нопадид

بدان سان شدی در هوا ناپدید

Ту гуфтӣ ки гардунаш бар худ кашид

تو گفتی که گردونش بر خود کشید

Ҳануз аз ҳавои номадӣ бар замин

هنوز از هوا نامدی بر زمین

Ки он ширдил паҳлавон гузин

که آن شیردل پهلوان گزین

Ба захмаши чунон тези бардоштӣ

به زخمش چنان تیز برداشتی

Ки ҳаркас ки дидяш пиндоштӣ

که هرکس که دیدیش پنداشتی

Куҷо аз хами моҳи нав гӯй биҷуст

کجا از خم ماه نو گوی بجست

Бишуд рост бар доман ма нишаст

بشد راست بر دامن مه نشست

Гар аз дом ақраб шудӣ гӯии меҳр

گر از دام عقرب شدی گوی مهر

Гирифташ ба бар бози гардуни сипеҳр

گرفتش به بر باز گردون سپهر

Ба майдон дар аз захми чавгон ӯ

به میدان در از زخم چوگان او

Наёраст рафтан касе пеши гӯ

نیارست رفتن کسی پیش گو

Саворон ки бо ӯ ба майдон баданд

سواران که با او به میدان بدند

Ҳамаи номдорон ва гардон баданд

همه نامداران و گردان بدند

Аз он захми чавгони фурӯи монданд

از آن زخم چوگان فرو ماندند

Басии офаринҳо бадви хонданд

بسی آفرین ها بدو خواندند

Замонӣ чу бигузашт азин гӯнаи кор

زمانی چو بگذشت ازین گونه کار

Бросўд аз гӯй бар номдор

برآسود از گوی بر نامدار

зи майдони сӯии кох ва айвон шуданд

ز میدان سوی کاخ و ایوان شدند

Сӯии ромишу базм шодон шуданд

سوی رامش و بزم شادان شدند

Ниҳоданд бар каф май лолаи ранг

نهادند بر کف می لاله رنگ

Причҳраҳ бар дасти мзмору чанг

پریچهره بر دست مزمار و چنگ

Ба мастӣ чунин гуфт Фртўртўш

به مستی چنین گفت فرطورتوش

Бидон пари хиради мард бо ройу ҳуш

بدان پر خرد مرد با رای و هوش

Ки наздикии шаҳри як рӯзаи роҳ

که نزدیکی شهر یک روزه راه

Яке марғзорасту нахҷӣргоҳ

یکی مرغزار است و نخجیرگاه

Сазад гар бидон ҷо гузорӣ кунем

سزد گر بدان جا گذاری کنیم

Яке ҳафтаи онҷо шикорӣ кунем

یکی هفته آنجا شکاری کنیم

Фаромарз гуфташ ки фармони тўрост

فرامرز گفتش که فرمان توراست

Туе меҳтару ройу паймони тўрост

تویی مهتر و رای و پیمان توراست

Сипаҳбад чу аз кӯҳ бинмуд тоҷ

سپهبد چو از کوه بنمود تاج

Ба дили пар ба машк ва ба зангори оҷ

به دل پر به مشک و به زنگار عاج

Нишастанд бар асби гардони шоҳ

نشستند بر اسب گردان شاه

Абои ширдили паҳлавону сипоҳ

ابا شیردل پهلوان و سپاه

Сӯии дашт нахҷӣр карданд рӯй

سوی دشت نخجیر کردند روی

Ҳамаи роҳи шодну нхҷирҷўӣ

همه راه شادن و نخجیرجوی

Ҷаҳондор Фртўртўш гузин

جهاندار فرطورتوش گزین

Абои раҳнамои мӯбади поки дайн

ابا رهنما موبد پاک دین

Ҷудо менагаштанд аз паҳлавон

جدا می نگشتند از پهلوان

Ба ҳар ҷо ки ӯ тез кардӣ Аннан

به هر جا که او تیز کردی عنان

Баробари бдндии або ӯ ба ҳам

برابر بدندی ابا او به هم

Бидон то бибинад аз беш вкм

بدان تا ببیند از بیش وکم

Ҳунарҳои он шермарди далер

هنرهای آن شیرمرد دلیر

Абои Ғарму гӯрону оҳӯу шер

ابا غرم و گوران و آهو و شیر

Падед омад аз дашти нахҷӣру гӯр

پدید آمد از دشت نخجیر و گور

Ба дилҳои гардони дарафтоди шӯр

به دلهای گردان درافتاد شور

Ҷаҳони паҳлавони борагӣ тез кард

جهان پهلوان بارگی تیز کرد

Баровард аз оҳӯу гӯри гирд

برآورد از آهو و گور گرد

Яке гӯр нар дид гирди далер

یکی گور نر دید گرد دلیر

Ки меомад аз брзи боло ба зер

که می آمد از برز بالا به زیر

Яке нараҳ шер аз пас ӯ дмон

یکی نره شیر از پس او دمان

Ҳаме шуд хурушони дмону жён

همی شد خروشان دمان و ژیان

Хадангии бузад бар бар гӯри нар

خدنگی بزد بر بر گور نر

Ба тезӣ баровард аз гӯри сар

به تیزی برآورد از گور  سر

Гузар кард ва аз синаи гӯри тир

گذر کرد و از سینه گور تیر

Баромад ба пешонӣ нараҳ шер

برآمد به پیشانی نره شیر

зи мағзаш бурун рафт тири хаданг

ز مغزش برون رفت تیر خدنگ

БиФтод бар дашти каш бе диранг

بیفتاد بر دشت کش بی درنگ

Бад-ӣни гӯна бар дашти нахҷӣргоҳ

بدین گونه بر دشت نخجیرگاه

Бкрдши ҳамон гӯр ва он ду табоҳ

بکردش همان گور و آن دو تباه

Дигар бора омад яке шери нар

دگر باره آمد یکی شیر نر

Буғурред бар паҳлуи номвар

بغرید بر پهلو نامور

Чу он аз камон боз бикшод шаст

چو آن از کمان باز بگشاد شست

Бузади синаи дади з тираш бахаст

بزد سینه دد ز تیرش بخست

Ба ҷанг андар омад дади тези чанг

به جنگ اندر آمد دد تیز چنگ

Пасу пушти он ширўши гашти танг

پس و پشت آن شیروش گشت تنگ

Ду чанг андар оварад ва зад эй шигифт

دو چنگ اندر آورد و زد ای شگفت

Сарин саманд сипаҳбад гирифт

سرین سمند سپهبد گرفت

Диловар бипечед бар дашти кин

دلاور بپیچید بر دشت کین

Кашид аз миёни теғ бар пушти зин

کشید از میان تیغ بر پشت زین

Бузад бар миёни даҳони ханҷараш

بزد بر میان دهان خنجرش

Ҷудо кард аз тани ду гӯшу сараш

جدا کرد از تن دو گوش و سرش

БиФтод бар ҷои шери жён

بیفتاد بر جای شیر ژیان

Ба зории баромади рӯонаши зи ҷон

به زاری برآمد روانش ز جان

Яке шери дигари зи дунболи гӯр

یکی شیر دیگر ز دنبال گور

Нишаста бароварда аз гӯри шӯр

نشسته برآورده از گور شور

Баранд аз пасаш паҳлуи номвар

براند از پسش پهلو نامور

Бидон то намояди зи мардии ҳунар

بدان تا نماید ز مردی هنر

Чу наздик шуд ба гӯр ва ба шер

چو نزدیک شد به گور و به شیر

Ҳамеи шери болои баду гӯри зер

همی شیر بالا بد و گور زیر

Бузади теғи зҳроби гавани шермард

بزد تیغ زهرآب گون شیرمرد

Ба як захми мар ҳар дуро пора кард

به یک زخم مر هر دو را پاره کرد

Чунон рост зад теғи марди далер

چنان راست زد تیغ مرد دلیر

Ки шуд нимӣ аз гӯр бар нимӣ зи шер

که شد نیمی از گور بر نیمی ز شیر

Агар ҳар ду нима бисанҷад касе

اگر هر دو نیمه بسنجد کسی

Набӯдӣ ба ҳам бар фузӯнии басӣ

نبودی به هم بر فزونی بسی

Ба як тири партоби ду Ғарми нар

به یک تیر پرتاب دو غرم نر

Ҳаме тохтанд аз пас икдгр

همی تاختند از پس یکدگر

Хадангии биндохти марди ҷавон

خدنگی بینداخت مرد جوان

Бузад бар бар Ғарми тираи равон

بزد بر بر غرم تیره روان

Шуд аз синаи Ғарми пешини бурун

شد از سینه غرم پیشین برون

Набад пару пайкони тираш ба хӯн

نبد پر و پیکان تیرش به خون

Яке гови кӯҳӣ чу кӯҳи равон

یکی گاو کوهی چو کوه روان

зи кӯҳ андар омад ба саҳрои давон

ز کوه اندر آمد به صحرا دوان

Барангехти болой бо туашу тов

برانگیخت بالای با توش و تاو

Чу шер андар омад ба наздики гов

چو شیر اندر آمد به نزدیک گاو

Бибозед шаст аз бар пушти асб

ببازید شست از بر پشت اسب

Буғурред монанди бонӯи гшсб

بغرید مانند بانو گشسب

Гирифташ ҳамеи гардану ёлу шаст

گرفتش همی گردن و یال و شست

Бипечед ва кардаш абри хоки паст

بپیچید و کردش ابر خاک پست

Палангии яке гӯри афканда буд

پلنگی یکی گور افکنده بود

Ҳамон гӯри андари кафши зинда буд

همان گور اندر کفش زنده بود

Чунон тохти асби он яли тизчнг

چنان تاخت اسب آن یل تیزچنگ

Ки брбўди гӯр аз кафи он паланг

که بربود گور از کف آن پلنگ

Чу он гӯр аз дасти он дар рабӯд

چو آن گور از دست آن در ربود

Биёмад дигар бора бирасон дӯд

بیامد دگر باره برسان دود

Бузади чанг ва бигирифт ёли паланг

بزد چنگ و بگرفت یال پلنگ

Бигардед бар гӯр зад бе диранг

بگردید بر گور زد بی درنگ

Бишуд тозаи пас шоҳи Фртўртўш

بشد تازه پس شاه فرطورتوش

Басӣ офарин кард зини зӯр ва туаш

بسی آفرین کرد زین زور و توش

Ба дил гуфт зин сон набинад касе

به دل گفت زین سان نبیند کسی

Чу ин номадорӣ ба гетии басӣ

چو این نامداری به گیتی بسی

Бад-ӣни шермардӣ ва ин зӯру фар

بدین شیرمردی و این زور و فر

Бад-ӣни сарфарозӣу чандини ҳунар

بدین سرفرازی و چندین هنر

Надид ва набинад чу кайвону ҳўр

ندید و نبیند چو کیوان و هور

Казу чашми бади боди пайвастаи давр

کزو چشم بد باد پیوسته دور

Касе каш бар деву шеру паланг

کسی کش بر دیو و شیر و پلنگ

Надорад зи пайкори Ӯшони диранг

ندارد ز پیکار اوشان درنگ

Худоёи нигаҳи дори ин гирди шер

خدایا نگه دار این گرد شیر

Бмоноди пайвастаи шоду далер

بماناد پیوسته شاد و دلیر

Чу як чанд дар дашти нахҷӣргоҳ

چو یک چند در دشت نخجیرگاه

Ббўднди ромиши кунон бо сипоҳ

ببودند رامش کنان با سپاه

Аз он ҷои сӯй шаҳр бозомаданд

از آن جا سوی شهر بازآمدند

Длороӣ ва бо ком ва ноз омаданд

دلارای و با کام و ناز آمدند

Нишастанд як моҳи дигар ба базм

نشستند یک ماه دیگر به بزم

Биёсуд сарҳо саросари зи разм

بیاسود سرها سراسر ز رزم

Сари моҳи дастури Фртўртўш

سر ماه دستور فرطورتوش

Чунин гуфт бо шоҳи покизаи ҳуш

چنین گفت با شاه پاکیزه هوش

Кигар чанд ромиши хуш ва хуррамаст

که گر چند رامش خوش و خرمست

Нхўонмши дили пари хара дар ғамаст

نخوانمش دل پر خره در غمست

Ҳунаргар кунун кори ин паҳлавон

هنر گر کنون کار این پهلوان

Бибинад яке шоҳи равшани равон

ببیند یکی شاه روشن روان

Дили шаҳи зи гуфтор ӯ тозаи гашт

دل شه ز گفتار او تازه گشت

Бадви шодмонӣ бе андозаи гашт

بدو شادمانی بی اندازه گشت

Чу духта шуд аз номдори анҷуман

چو دخته شد از نامدار انجمن

Парокандаи гаштанди сарони тан ба тан

پراکنده گشتند سران تن به تن

Бадв гуфт каз кор ин нараҳ шер

بدو گفت کز کار این نره شیر

Ҷавон мешавад гӯнаи марди пер

جوان می شود گونه مرد پیر

Ба мардӣу дониш ба ройу хирад

به مردی و دانش به رای و خرد

Ҳаме аз сипеҳр барин бугзарад

همی از سپهر برین بگذرد

Бадв гуфт дастури к-эии шаҳриёр

بدو گفت دستور کای شهریار

Хирадманду андари ҷаҳони номдор

خردمند و اندر جهان نامدار

Бад-ӣни номвари шермарди ҷавон

بدین نامور شیرمرد جوان

Сарафроз ва бо доду равшани равон

سرافراز و با داد و روشن روان

Баҳона намондаст аз ҳеҷ рӯй

بهانه نماندست از هیچ روی

Кунун ройу андеша ӯ бигӯӣ

کنون رای و اندیشه او بگوی

Бифармуд кохтршносони раванд

بفرمود کاخترشناسان روند

Ба даргоҳи хусрави тани осони раванд

به درگاه خسرو تن آسان روند