Бибинанд то ахтари духтараш
ببینند تا اختر دخترش
Казу буд тозаи сару афсараш
کزو بود تازه سر و افسرش
Чигуна буд бо ҷаҳони паҳлавон
چگونه بود با جهان پهلوان
Ба ҳам дархураст ахтари ҳардуон
به هم درخور است اختر هردوان
Ситора шимур рафт толеъ бидид
ستاره شمر رفت طالع بدید
Аз он хуррамии лаб ба дандон гузид
از آن خرمی لب به دندان گزید
Биёмад ба наздик хусрав бигуфт
بیامد به نزدیک خسرو بگفت
Ки духтарат бо нек бахтаст ҷуфт
که دخترت با نیک بختست جفت
Азин духтари шоҳ ва аз паҳлавон
ازین دختر شاه و از پهلوان
Яке гирд пайдо шавад дар ҷаҳон
یکی گرد پیدا شود در جهان
Ҷавони марду гарданкашу номвар
جوان مرد و گردنکش و نامور
Хирадманд ва бо ҳонгу аврангу фар
خردمند و با هنگ و اورنگ و فر
Шавад зинда зу номи соми савор
شود زنده زو نام سام سوار
Дарахт бузургяш ояд ба бор
درخت بزرگیش آید به بار
Буд шоҳ бар кишвари ним рӯз
بود شاه بر کشور نیم روز
Буд меҳтару гирд ва гетӣ фурӯз
بود مهتر و گرد و گیتی فروز
Шавад бар ҳамаи коми фармонраво
شود بر همه کام فرمانروا
Набояд ки андӯҳи баради подшоҳ
نباید که اندوه برد پادشاه
Чу бишунид Фртўртўши ин сухан
چو بشنید فرطورتوش این سخن
ШкўФид чун наргиси андари чаман
شکوفید چون نرگس اندر چمن
Ду ганҷ гиронмоя бикшод дар
دو گنج گرانمایه بگشاد در
Ки мирос будаш зи панҷуми падар
که میراث بودش ز پنجم پدر
Ҳамаи сар ба сари лаълу фирӯза буд
همه سر به سر لعل و فیروزه بود
зи ёқӯт ва аз гавҳари нобсўд
ز یاقوت و از گوهر نابسود
Ақиқу забарҷади фузун аз шумор
عقیق و زبرجد فزون از شمار
Саросар бифармуд карданд бор
سراسر بفرمود کردند بار
Аз он сад штрўор карданд бор
از آن صد شتروار کردند بار
Ҳамон фарш густурдании садҳазор
همان فرش گستردنی صدهزار
зи олоти базму з олот хон
ز آلات بزم و ز آلات خوان
Бад-ӣн гӯна фармуд шоҳи ҷаҳон
بدین گونه فرمود شاه جهان
Ду сад аи зиҳмони тарки хуршед рӯй
دو صد ا زهمان ترک خورشید روی
Канизаки ду сад низ бо рангу буи
کنیزک دو صد نیز با رنگ و بوی
Ҳамаи бандагон бо кулоҳу камар
همه بندگان با کلاه و کمر
Парастор бо афсару тавқи зар
پرستار با افسر و طوق زر
Дигар ҷавшану тргу бргстўон
دگر جوشن و ترگ و برگستوان
з хуфтон ва аз дръу тиру камон
ز خفتان و از درع و تیر و کمان
Ду шашсад ҳам аз асби тозии нажод
دو ششصد هم از اسب تازی نژاد
Ки баргардаи шан гирд нанишонд бод
که برگرده شان گرد ننشاند باد
Бад-ӣни гӯна аз баҳри гирди ҷавон
بدین گونه از بهر گرد جوان
Фиристод он шоҳи равшани равон
فرستاد آن شاه روشن روان
Сипоҳи варо аз бузургон ва хӯрд
سپاه ورا از بزرگان و خورد
Чаҳ аз зери дастону мардони гирд
چه از زیر دستان و مردان گرد
Ба андоза халъат фиристодашон
به اندازه خلعت فرستادشان
Басии хӯбӣ ва некуӣ додашон
بسی خوبی و نیکویی دادشان
Аз он пас бирафтанд донишварон
از آن پس برفتند دانشوران
Хирадманду фархунда бо мӯбадон
خردمند و فرخنده با موبدان
Ба ойин нишастанд бар кохи шоҳ
به آیین نشستند بر کاخ شاه
Ҳамаи мӯбадону шаҳи неки хоҳ
همه موبدان و شه نیک خواه
Ҷавони сарафрози хонданди пеш
جوان سرافراز خواندند پیش
Чунон чун бади ойини покизаи кеш
چنان چون بد آیین پاکیزه کیش
Яке ақди бастанд бо доду рой
یکی عقد بستند با داد و رای
Ба хўшнўдии поки кайҳони худоӣ
به خوشنودی پاک کیهان خدای
Аз он пас бишуд модари моҳрӯӣ
از آن پس بشد مادر ماهروی
Ба ороиши чеҳраи орзӯӣ
به آرایش چهره آرزوی
Биёрост он сарви глбўӣ ро
بیاراست آن سرو گلبوی را
Длороми ҷони бахши ма рӯй ро
دلارام جان بخش مه روی را
Ба кирдори хуршед дар субҳдам
به کردار خورشید در صبحدم
Ки бизадойад аз ҷони ранҷури ғам
که بزداید از جان رنجور غم
Маровро ба ойин биёростанд
مراو را به آیین بیاراستند
Ҳама ҳарчӣ беҳтар бадв хостанд
همه هرچه بهتر بدو خواستند
Ба зибоииши Зуҳра иқрор кард
به زیباییش زهره اقرار کرد
Бирав лутфи табъи худ эсор кард
برو لطف طبع خود ایثار کرد
Дигар буд дар чархи шеърӣ нигор
دگر بود در چرخ شعری نگار
Бадв кард хуршед яксар нисор
بدو کرد خورشید یکسر نثار
Ба мижгону абрӯаши баҳроми пер
به مژگان و ابروش بهرام پیر
Камон дод ва ҳам новаку теғу тир
کمان داد و هم ناوک و تیغ و تیر
Бидон гӯнаи гашти он бути ороста
بدان گونه گشت آن بت آراسته
Ки ма зосмон кард азуи хоста
که مه زآسمان کرد ازو خواسته
Чу зороиш ӯ бипардохтанд
چو زآرایش او بپرداختند
Ба хӯбии ҳамаи кор ӯ сохтанд
به خوبی همه کار او ساختند
Бирафтанд сад ходими поки рой
برفتند صد خادم پاک رای
Хирадманду донандаи раҳнамоӣ
خردمند و داننده رهنمای
Абои сад канизаки зи айвони шоҳ
ابا صد کنیزک ز ایوان شاه
Биёроста ҳамчуи хуршеду моҳ
بیاراسته همچو خورشید و ماه
Имории заррини ббрднди сад
عماری زرین ببردند صد
Бидон сон ки шоиста дидӣ хирад
بدان سان که شایسته دیدی خرد
Бирафтанд ромишгарон бе шумор
برفتند رامشگران بی شمار
Ҷаҳони бади пар аз ромиш ва мегусор
جهان بد پر از رامش و میگسار
Сару пои ромишгарони сар ба сар
سر و پای رامشگران سر به سر
Ҳамаи лаълу гавҳари баду симу зар
همه لعل و گوهر بد و سیم و زر
Яке пои кӯб ва яке чанги зан
یکی پای کوب و یکی چنگ زن
Яке бода вааш ва яке хуши сухан
یکی باده وش و یکی خوش سخن
Яке ънброФшони яке мшкбор
یکی عنبرافشان یکی مشکبار
Яке бодаи нӯш ва яке дар хумор
یکی باده نوش و یکی در خمار
Заминпурнигор аз карон то карон
زمین پرنگار از کران تا کران
Пар аз захма равад хунёгарон
پر از زخمه رود خنیاگران
Бад-ӣн сон бидиданд ма рӯй ро
بدین سان بدیدند مه روی را
Сеӣ сарви хуршеди глбўӣ ро
سهی سرو خورشید گلبوی را
Ба наздики он паҳлуи номвар
به نزدیک آن پهلو نامور
Ҷаҳонгир аз тухмаи золи зар
جهانگیر از تخمه زال زر
Фаромарз чун он санамро бидид
فرامرز چون آن صنم را بدید
зи шодии дили андари буриши бртпид
ز شادی دل اندر برش برتپید
Бимонад андари он чеҳраи длФрўз
بماند اندر آن چهره دلفروز
Ба фирӯзии он паҳлуи нимрўз
به فیروزی آن پهلو نیمروز
Шудаи шод дил ёфта кому ном
شده شاد دل یافته کام و نام
Ба коми дили хеши бардошти ҷом
به کام دل خویش برداشت جام
Яке соли онҷо ба шодӣ бимонад
یکی سال آنجا به شادی بماند
зи ҳаргунае орзӯҳо баранд
ز هرگونه ای آرزوها براند
Сар солаш омад ба дили орзӯӣ
سر سالش آمد به دل آرزوی
Ки бо лашкари оради сӯии роҳ рӯй
که با لشکر آرد سوی راه روی
Ба дидор боб омадаш рои сахт
به دیدار باب آمدش رای سخت
Дигар шоҳи фирӯзи фархундаи бахт
دگر شاه فیروز فرخنده بخت
Падар низ дар орзӯи рӯзу шаб
پدر نیز در آرزو روز و شب
Кушодӣ ба ёди фаромарзи лаб
گشادی به یاد فرامرز لب
Ҳам аз золу хуишону пайванд ӯ
هم از زال و خویشان و پیوند او
Пар аз дард буданду пари об рӯй
پر از درد بودند و پر آب روی
Чаҳ гуфт он хирадманд бо ному ҷоҳ
چه گفت آن خردمند با نام و جاه
Чу дар ғурбат афтод як чандгоҳ
چو در غربت افتاد یک چندگاه
Ки дар ғурбат ар шаҳриёрӣ кунам
که در غربت ار شهریاری کنم
Ба ҳар орзӯ комкорӣ кунам
به هر آرزو کامکاری کنم
Чу ёди омадами ҷои ороми хеш
چو یاد آمدم جای آرام خویش
Бирав буми хуишон бо коми хеш
برو بوم خویشان با کام خویش
Марои дил аз он шодӣу нозу ком
مرا دل از آن شادی و ناز و کام
Шавад талх ва гардад пар аз заҳри ҷом
شود تلخ و گردد پر از زهر جام