Яке рӯз шуд паҳлуи номвар
یکی روز شد پهلو نامور
Бар додгари хусрави тоҷўр
بر دادگر خسرو تاجور
Бадв гуфт к-эии шоҳ бо доду роҳ
بدو گفت کای شاه با داد و راه
Басӣ вақт бошад зсолу змоаҳ
بسی وقت باشد زسال و زماه
Буруни омдстми зи пеши падар
برون آمدستم ز پیش پدر
Ҳамон шоҳи Кайхусрави тоҷўр
همان شاه کیخسرو تاجور
Ба ман бар шабӣ нагзарад бе шитоб
به من بر شبی نگذرد بی شتاب
Ки ман боби худро набинам ба хоб
که من باب خود را نبینم به خواب
Агар чаҳ шаҳаншоҳ бо ҳуши вФр
اگر چه شهنشاه با هوش وفر
Ҷаҳондору гарданкашу номвар
جهاندار و گردنکش و نامور
Басӣ шод бошад ки ман зини диёр
بسی شاد باشد که من زین دیار
Буми шод бо ромиш ва мегусор
بوم شاد با رامش و میگسار
Валикини басии рӯзгори дароз
ولیکن بسی روزگار دراز
Бибояд шудани сӯии ороми вноз
بباید شدن سوی آرام وناز
Чу ин гуфта бишунид Фртўртўш
چو این گفته بشنید فرطورتوش
Дилаши зондаҳи духтари омдбаҳи ҷӯш
دلش زانده دختر آمدبه جوش
Ба ноком боист додани ҷавоз
به ناکام بایست دادن جواز
Фаровон биёросташ баргу соз
فراوان بیاراستش برگ و ساز
Зосбу зи уштури фузун аз шумор
زاسب و ز اشتر فزون از شمار
Бифармуд то ҷумла карданд бор
بفرمود تا جمله کردند بار
Зҳргўнаҳи олат ки бад дар хӯриш
زهرگونه آلت که بد در خورش
Збҳри ҷавони мард ва аз лашкараш
زبهر جوان مرد و از لشکرش
Згнҷу здинор ва аз тоҷи втхт
زگنج و زدینار و از تاج وتخت
Бифармуд чандон шаҳи неки бахт
بفرمود چندان شه نیک بخت
Ки марди муҳандис шумориш надид
که مرد مهندس شمارش ندید
На аз номдорон пешин шунид
نه از نامداران پیشین شنید
Чу пар ҳўосл баровард роғ
چو پر حواصل برآورد راغ
Барафрӯхт кайвони зникӣ , чароғ
برافروخت کیوان زنیکی،چراغ
Сипаҳбади фаромарзи равшани равон
سپهبد فرامرز روشن روان
Бурун рафт бо номвари сарварон
برون رفت با نامور سروران
Ҳамаи шаҳр , пурнола вдрд шуд
همه شهر،پرناله ودرد شد
Рухи никхўоҳони зғм , зард шуд
رخ نیکخواهان زغم،زرد شد
Бирафтанд ҳаркаси зхўрди вбзрг
برفتند هرکس زخورد وبزرگ
Ба ҳамроҳи он шермарди сутург
به همراه آن شیرمرد سترگ
Хурушони бпимўди фарсанги бист
خروشان بپیمود فرسنگ بیست
Ҳамеи ҳаркас аз баҳр ӯ хӯн гирист
همی هرکس از بهر او خون گریست
Азу бозгаштанд аз он пас ба дард
ازو بازگشتند از آن پس به درد
Ҳама бо ғаму нолау оҳи сард
همه با غم و ناله و آه سرد
Чу зу бозгардед Фртўртўш
چو زو بازگردید فرطورتوش
Ҷавони сарафроз бо рои вҳўш
جوان سرافراز با رای وهوش
Гурозон ба роҳ андар оварад сар
گرازان به راه اندر آورد سر
Чу шери жён дар паии гўрнр
چو شیر ژیان در پی گورنر
Ба раҳ бар накардаш фаровони диранг
به ره بر نکردش فراوان درنگ
Чу бо марзи чин андар омад ба танг
چو با مرز چین اندر آمد به تنگ
Ки пайвастаи ҳиндӯон буд чин
که پیوسته هندوان بود چین
Ба қнўҷи наздик буд он замин
به قنوج نزدیک بود آن زمین
Ба зӯдии ҳамеи хости марди ҷавон
به زودی همی خواست مرد جوان
Каз он раҳ гароед ба Ҳиндӯстон
کز آن ره گراید به هندوستان
Куҷои понздаҳ сол бигузашта буд
کجا پانزده سال بگذشته بود
Каз эшон сипаҳдори баргашта буд
کز ایشان سپهدار برگشته بود
Ба ҳар сол , як раҳ згрд гузин
به هر سال،یک ره زگرد گزین
Фиристода рафтӣ ба Эрони замин
فرستاده رفتی به ایران زمین
Бадви нек , ҳар чаши гузаштӣ ба сар
بدو نیک،هر چش گذشتی به سر
Намӯдӣ ба бобу шаҳи додгар
نمودی به باب و شه دادگر