Дарин сол , шоҳи ҷаҳони кадхудоӣ
درین سال،شاه جهان کدخدای
Фиристодае гирди впокизаҳи рой
فرستاده ای گرد وپاکیزه رای
Куҷои ном ӯ буд грзспи шер
کجا نام او بود گرزسپ شیر
Ҳам аз тухми кшўоди гирди далер
هم از تخم کشواد گرد دلیر
Абои номвари сад ҳазор аз гӯон
ابا نامور صد هزار از گوان
Далерони вгрдони равшани равон
دلیران وگردان روشن روان
Фиристод то паҳлавони зода ро
فرستاد تا پهلوان زاده را
Сипаҳбади фаромарзи озода ро
سپهبد فرامرز آزاده را
Бияёд ба наздики он боргоҳ
بیاید به نزدیک آن بارگاه
Ба дидор ӯ шод гардад сипоҳ
به دیدار او شاد گردد سپاه
Яке нома фармуд бо ройу панд
یکی نامه فرمود با رای و پند
Ба назд сипаҳбади яли зӯрманд
به نزد سپهبد یل زورمند
Яке номаи даруни ин чунин кард ёд
یکی نامه درون این چنین کرد یاد
Ки эй паҳлавони зода бо нажод
که ای پهلوان زاده با نژاد
Ту шохии вози тухмаи пели тан
تو شاخی واز تخمه پیل تن
Ҳамон сарфарозӣ ба ҳар анҷуман
همان سرفرازی به هر انجمن
Басии гирди гетии бпимўдаҳ Эй
بسی گرد گیتی بپیموده ای
Ба як рӯз , ҷое нёсуда Эй
به یک روز،جایی نیاسوده ای
Биёбону ҳомӯну дарёи вкўаҳ
بیابان و هامون و دریا وکوه
Ҳамоно ки гаштӣ аз эшон сутӯҳ
همانا که گشتی از ایشان ستوه
Чу бо дев ва бо шери ҷустии набард
چو با دیو و با شیر جستی نبرد
Шаби врўзи носудае аи зкоркрд
شب وروز ناسوده ای ا زکارکرد
Чаҳ кардӣ чаҳ бӯе ба гирди ҷаҳон
چه کردی چه بویی به گرد جهان
Ки гетӣ нахоҳад кушодани миён
که گیتی نخواهد گشادن میان
Агрбс бакӯшӣу ранҷ оварӣ
اگربس بکوشی و رنج آوری
Ҳануз ар мазораш яке нашмурӣ
هنوز ار مزارش یکی نشمری
Гуҳ омад ки сари сӯй Эрон наҳй
گه آمد که سر سوی ایران نهی
Ба фархундаи фолӣу рӯз баӣ
به فرخنده فالی و روز بهی
Биёбӣ худ влшкрномдор
بیابی خود ولشکرنامدار
Ниёзаст аз чеҳрат эй комкор
نیاز است از چهرت ای کامکار
Чу нома бихонӣ ҳам андари шитоб
چو نامه بخوانی هم اندر شتاب
Агар ташна бошӣ макун рои об
اگر تشنه باشی مکن رای آب
Чу боди андроўри сипаҳро зҷоӣ
چو باد اندرآور سپه را زجای
Бад-ӣни боргаҳи ой вҷоиӣ мапоӣ
بدین بارگه آی وجایی مپای
Ки ҳангом размасту кин хостан
که هنگام رزمست و کین خواستن
Сӯии марзи турони бёростн
سوی مرز توران بیاراستن
Фиристодаи шоҳи Эрони замин
فرستاده شاه ایران زمین
Чу боди дмон андар омад ба зин
چو باد دمان اندر آمد به زین
Ҳаме ронад бо номвари сад савор
همی راند با نامور صد سوار
Ба фармони фирӯзгари шаҳриёр
به فرمان فیروزگر شهریار
Чўомд ба наздикии марзи чин
چوآمد به نزدیکی مرز چین
Яке дашт хуш диду хуррами замин
یکی دشت خوش دید و خرم زمین
Яке чашма буд андари он паҳни дашт
یکی چشمه بود اندر آن پهن دشت
Ки аз хуррамии дидаҳо хираи гашт
که از خرمی دیده ها خیره گشت
Ҳамаи санг аз лаълу обаш чу дар
همه سنگ از لعل و آبش چو در
Намӯдӣ ҳамаи солаи он чашма , пар
نمودی همه ساله آن چشمه،پر
Ба наздики чашмаи Фрўдомднд
به نزدیک چشمه فرودآمدند
Бидон ҷои хуррами яке дам заданд
بدان جای خرم یکی دم زدند
Гузори фаромарзи гардани фароз
گذار فرامرز گردن فراز
Дарони бекарони роҳи даври вдроз
درآن بیکران راه دور ودراز
Ба даҳ рӯз аз он чашмаи бади давртар
به ده روز از آن چشمه بد دورتر
Згрзи спи вози лашкараш бе хабар
زگرز سپ واز لشکرش بی خبر
Ҳаме буд грзсп бар чашма сор
همی بود گرزسپ بر چشمه سار
Бидон то бросоид аз рӯзгор
بدان تا برآساید از روزگار
Чўик ҳафта бигузашт он ҷойгоҳ
چویک هفته بگذشت آن جایگاه
Биёмад фаромарзи лашкари паноҳ
بیامد فرامرز لشکر پناه
Ба дили шодмони гашти грзспи шер
به دل شادمان گشت گرزسپ شیر
Ба додар броФрин кард дайр
به دادار برآفرین کرد دیر
Зосби андромди фаромарзи гӯ
زاسب اندرآمد فرامرز گو
Савори сарафроз бо арзгў
سوار سرافراز با ارزگو
Гӯонро якояк ба бар даргирифт
گوان را یکایک به بر درگرفت
Зкори ҷаҳони пурсиш андар гирифт
زکار جهان پرسش اندر گرفت
Ҳам аз боби ваҳми шаҳриёри ҷаҳон
هم از باب وهم شهریار جهان
Згрдони Эрон , кион вмҳон
زگردان ایران،کهان ومهان
Якояк бипурсед аз он номдор
یکایک بپرسید از آن نامدار
Ки ҳастанд бо хуррамии комкор
که هستند با خرمی کامکار
БдўгФти грзспи к-эии паҳлавон
بدوگفت گرزسپ کای پهلوان
Дурустанд вшоднду равшани равон
درستند وشادند و روشن روان
Пас он номаи шоҳи Эрони замин
پس آن نامه شاه ایران زمین
Фаромарзро дод ва кард офарин
فرامرز را داد و کرد آفرین
Фаромарз чу нома шаҳ бихонад
فرامرز چو نامه شه بخواند
Ҳам андари замони сӯй Эрон баранд
هم اندر زمان سوی ایران براند
Ду манзил як кард ва омад давон
دو منزل یک کرد و آمد دوان
Абои номдорони вФрхи гӯон
ابا نامداران وفرخ گوان
Бад-ӣни гӯна то назд қнўҷи шоҳ
بدین گونه تا نزد قنوج شاه
Бпимўди гардони шабу рӯзи роҳ
بپیمود گردان شب و روز راه
Пас онгаҳ ба гурз сп фармуд шер
پس آنگه به گرز سپ فرمود شیر
Ки эй номвари паҳлавони далер
که ای نامور پهلوان دلیر
Туро рафт бояд ба наздики шоҳ
تو را رفت باید به نزدیک شاه
Ба огоҳӣ аз бандаи неки хоҳ
به آگاهی از بنده نیک خواه
Бигӯе ки он ранҷи дидаи раҳе
بگویی که آن رنج دیده رهی
Ҷудои монда аз пеши тахти маӣ
جدا مانده از پیش تخت مهی
Ба ранҷ омад аз роҳи даври вдроз
به رنج آمد از راه دور ودراز
Ба қнўҷи як ҳафтаи мондаи фароз
به قنوج یک هفته مانده فراز
Чўгрдди тани осони срмҳри вмоаҳ
چوگردد تن آسان سرمهر وماه
Гурозон бияёд ба наздики шоҳ
گرازان بیاید به نزدیک شاه
Аз он пас фаровони зи аспи вдрм
از آن پس فراوان ز اسپ ودرم
Здинору дебои заҳр беш вкм
زدینار و دیبا زهر بیش وکم
Ба грзсп дод вабаи эрониён
به گرزسپ داد وبه ایرانیان
Ҳамаи сурбаи сари гашт аз аўшодмон
همه سربه سر گشت از اوشادمان
Аз он сӯй , грзсп шуд пеши шоҳ
از آن سوی،گرزسپ شد پیش شاه
Взон рӯй дигари гӯи рзмхўоаҳ
وزآن روی دیگر گو رزمخواه
Биёмад бар хусрави ҳиндӯон
بیامد بر خسرو هندوان
Чўогоаҳ шуд рои равшани равон
چوآگاه شد رای روشن روان
Чу дидор шуд рой бо паҳлавон
چو دیدار شد رای با پهلوان
Ба асп андар омад ба дили шодмон
به اسپ اندر آمد به دل شادمان
Фаровон бипурсед рои барин
فراوان بپرسید رای برین
Ки эй ширдил паҳлавон гузин
که ای شیردل پهلوان گزین
Бирафтӣ ва моро супурдӣ ба ғам
برفتی و ما را سپردی به غم
Ҳамаи рӯз аз орзӯи дили дижам
همه روز از آرزو دل دژم
Сӯии шаҳри қнўҷи рафтанди шод
سوی شهر قنوج رفتند شاد
Ҳамаи ҷони пар аз меҳри вдли пари здод
همه جان پر از مهر ودل پر زداد
Яке моҳ бо ромишу базми всўр
یکی ماه با رامش و بزم وسور
Бросўд ва беғам шуд аз роҳи давр
برآسود و بی غم شد از راه دور
Серумаи бророст ва омад ба дар
سرمه برآراست و آمد به در
Сӯии Зобулстон , яли пурҳунар
سوی زابلستان،یل پرهنر
Чўогоҳӣ ӯ ба дастон расед
چوآگاهی او به دستان رسید
Дил зол гуфтӣ ба бар бртпид
دل زال گفتی به بر برتپید
Набера пазира биёмад ба роҳ
نبیره پذیره بیامد به راه
зи Зобулстон бо фаровони сипоҳ
ز زابلستان با فراوان سپاه
Се рӯза бар шаҳр бозомаданд
سه روزه بر شهر بازآمدند
Ба дидор ӯ бо ниёз омаданд
به دیدار او با نیاز آمدند
Чу рӯй падар дид дастони сом
چو روی پدر دید دستان سام
Фурӯд омад аз чармаи тизгом
فرود آمد از چرمه تیزگام
Набера фурӯд омад аз асп , зуд
نبیره فرود آمد از اسپ،زود
Ниёро фаровон ситоиш намӯд
نیا را فراوان ستایش نمود
Ба бар даргирифташ ҷаҳондидаи зол
به بر درگرفتش جهاندیده زال
Ҳаме гуфташ эй паҳлу бе ҳам?ил
همی گفتش ای پهلو بی همال
Ба тангаст моам внёи впдр
به تنگست مام ونیا وپدر
Чигуна бад эй гирди хуршеди фар
چگونه بد ای گرد خورشید فر
Ки морои шаби врўз аз орзӯӣ
که مارا شب وروز از آرزوی
На пурвои нахҷӣр буд венаи гӯй
نه پروای نخجیر بود ونه گوی
Сар ва рӯйу чашму буриш бӯса дод
سر و روی و چشم و برش بوسه داد
Бадв гуфт к-эии боби фаррухи нажод
بدو گفت کای باب فرخ نژاد
Ба ҷону сари шоҳи Эрони замин
به جان و سر شاه ایران زمین
Ба хоки сёўхш бо офарин
به خاک سیاوخش با آفرین
Ки ман рӯзи вшби пеши яздони пок
که من روز وشب پیش یزدان پاک
Ниёйиши кунон бӯса додам ба хок
نیایش کنان بوسه دادم به خاک
Магари бози байнами яке чеҳри зол
مگر باز بینم یکی چهر زال
Ҳамон шоҳи ваҳми рустам бе ҳам?ил
همان شاه وهم رستم بی همال
БдўгФти зол эй гӯи боФрин
بدوگفت زال ای گو بافرین
Чаҳ кардӣ ба Ҳиндӯстон ва ба чин
چه کردی به هندوستان و به چین
Фаромарз то осмони тираи гашт
فرامرز تا آسمان تیره گشت
Ҳаме гуфт ҳар гӯнае саргузашт
همی گفت هر گونه ای سرگذشت
Зкрдори симурғу шаҳри биринҷ
زکردار سیمرغ و شهر برنج
Здрёии жарфу зҳргўнаҳи ранҷ
زدریای ژرف و زهرگونه رنج
Ҳамон аждари вгргу шери жён
همان اژدر وگرگ و شیر ژیان
Зптёраҳу деви вози ҷодӯён
زپتیاره و دیو واز جادویان
Заҳри чизкомд ба роҳи андараш
زهر چیزکامد به راه اندرش
ЗгФтори вкрдор аз лашкараш
زگفتار وکردار از لشکرش
Ҳаме гуфт вдстон бадв дод ҳуш
همی گفت ودستان بدو داد هوش
Басӣ офарин кард бар шер зуаш
بسی آفرین کرد بر شیر زوش
Бадв гуфт зол Эй набарда савор
بدو گفت زال ای نبرده سوار
Зҳнгоми гршсбу соми савор
زهنگام گرشسب و سام سوار
Ба гетии каси ин ранҷ всхтӣ надид
به گیتی کس این رنج وسختی ندید
На аз кори дида бузургон шунид
نه از کار دیده بزرگان شنید
Ки бртўи гузашт эй гӯи неки бахт
که برتو گذشت ای گو نیک بخت
Ки бодии ҳамаи сола бо тоҷи втхт
که بادی همه ساله با تاج وتخت