Чу чанде бросўди пеши ниё
چو چندی برآسود پیش نیا
Ҷавони сарафрози пари кимиё
جوان سرافراز پر کیمیا
Сӯии шаҳри Эрони бсичид ро
سوی شهر ایران بسیچید را
Абои ганҷу бокӯси впилу сипоҳ
ابا گنج و باکوس وپیل و سپاه
Ҳрони чизкўро дар он рӯзгор
هرآن چیزکو را در آن روزگار
Ба даст омад аз ҳрсўиӣ бе шумор
به دست آمد از هرسویی بی شمار
Згнҷу зосбони вози тоҷи втхт
زگنج و زاسبان واز تاج وتخت
Биоварад назд шаҳи неки бахт
بیاورد نزد شه نیک بخت
Чўомд ба наздики Эрони замин
چوآمد به نزدیک ایران زمین
ХбрёФт зу шаҳриёр гузин
خبریافت زو شهریار گزین
Кас омад бигуфт ин бар пилтан
کس آمد بگفت این بر پیلتن
Ки омад фаромарз бо анҷуман
که آمد فرامرز با انجمن
Зшодӣ , дили пели тани бртпид
زشادی،دل پیل تن برتپید
Ҳамон гуҳ бар шоҳи Эрони давид
همان گه بر شاه ایران دوید
Шаҳаншоҳ фармуд то меҳтарон
شهنشاه فرمود تا مهتران
Бузургони Эрони вкндоўрон
بزرگان ایران وکندآوران
Чу Гӯдарзи вбҳрому Геви далер
چو گودرز وبهرام و گیو دلیر
Абои Тӯсу Густаҳми вгргини шер
ابا توس و گستهم وگرگین شیر
Абои пели вкўсу дирафши бунафш
ابا پیل وکوس و درفش بنفش
Ҳамон номдорони зарринаи кафш
همان نامداران زرینه کفش
Ба пеши андаруни пилтан бо сипоҳ
به پیش اندرون پیلتن با سپاه
Пазира бирафтанд се рӯза ба роҳ
پذیره برفتند سه روزه به راه
Чўдидор шуд бо падар , шермард
چودیدار شد با پدر،شیرمرد
Дирафш падар дид аз тираи гирд
درفش پدر دید از تیره گرد
Пиёда шуд венем фарсанги роҳ
پیاده شد ونیم فرسنگ راه
Бпимўд бо лашкари неки хоҳ
بپیمود با لشکر نیک خواه
Чўомд бар пилтан бо сипоҳ
چوآمد بر پیلتن با سپاه
Ситудаш пдрўору барадаши зроаҳ
ستودش پدروار و بردش زراه
Таҳамтан чу рӯй фаромарз дид
تهمتن چو روی فرامرز دید
Ҳамон номдорон бо арз дид
همان نامداران با ارز دید
Фурӯд омад аз Рахш , бе хештан
فرود آمد از رخش،بی خویشتن
Зуввораи ҳмидўни абои анҷуман
زواره همیدون ابا انجمن
Гиромии писарро ба бар даргирифт
گرامی پسر را به بر درگرفت
Зшодӣ , хурӯшидани андргрФт
زشادی،خروشیدن اندرگرفت
Бабўсед рухсори пӯри ҷавон
ببوسید رخسار پور جوان
Здидор ӯ гашти равшани равон
زدیدار او گشت روشن روان
Ҳамон меҳтаронро ки бо ӯ баданд
همان مهتران را که با او بدند
Далеру абои фар внирў баданд
دلیر و ابا فر ونیرو بدند
Ба бар даргирифт вббўсидшон
به بر درگرفت وببوسیدشان
Ба чеҳра гиромӣ писандидашон
به چهره گرامی پسندیدشان
Бузургони Эрони ҳамаи тан ба тан
بزرگان ایران همه تن به تن
Расиданди зии бачаи пилтан
رسیدند زی بچه پیلتن
Ҷавонроу дигари бузургонаш ро
جوان را و دیگر بزرگانش را
Сарафрози вгрдону шеронаш ро
سرافراز وگردان و شیرانش را
Якояк гирифтандашон даркинори
یکایک گرفتندشان درکنار
Шудаи шод аз гардиши рӯзгор
شده شاد از گردش روزگار
Взонҷо бирафтанд наздики шоҳ
وزآنجا برفتند نزدیک شاه
Фаромарз чун шуд бар пешгоҳ
فرامرز چون شد بر پیشگاه
Шаҳаншоҳ бархест аз тахти зар
شهنشاه برخاست از تخت زر
Биёмад гурозон ба наздик дар
بیامد گرازان به نزدیک در
Фаромарзро танг дар барграфт
فرامرز را تنگ در برگرفت
Чу бинишаст пурсидани андргрФт
چو بنشست پرسیدن اندرگرفت
Чунин гуфт хусрав дар он анҷуман
چنین گفت خسرو در آن انجمن
Ки эй паҳлавони зодаи пели тан
که ای پهلوان زاده پیل تن
Чаро даврӣ азмо гузидӣ ҳаме
چرا دوری ازما گزیدی همی
Здидори мо дил буридӣ ҳаме
زدیدار ما دل بریدی همی
Бабўсед рӯй замин , номдор
ببوسید روی زمین،نامدار
Басӣ офарин кард бар шаҳриёр
بسی آفرین کرد بر شهریار
Бадв гуфт к-эии шаҳриёри замин
بدو گفت کای شهریار زمین
Ба ҳарҷо ки бӯдан ба ҳинд ва ба чин
به هرجا که بودن به هند و به چین
Шаби врўз бар даргаи кирдигор
شب وروز بر درگه کردگار
Фузуни хостами давлати шаҳриёр
فزون خواستم دولت شهریار
Збхти шаҳаншоҳи некӯи гумон
زبخت شهنشاه نیکو گمان
Гирифтам ҳамаи малики Ҳиндӯстон
گرفتم همه ملک هندوستان
Агар гӯям аз кори вкрдорхўд
اگر گویم از کار وکردارخود
Заҳри чизи комд барам неки вебад
زهر چیز کآمد برم نیک وبد
Шигифтӣ бимонад дар он шаҳриёр
شگفتی بماند در آن شهریار
Ҳамин анҷумани номвари номдор
همین انجمن نامور نامدار
Аз он пас биоварад чизе ки буд
از آن پس بیاورد چیزی که بود
Агар ганҷ агар тоҷ агар гоҳ буд
اگر گنج اگر تاج اگر گاه بود
Злълу зёқўти вози сими визр
زلعل و زیاقوت واز سیم وزر
ЗФирўзаҳи вгўнаҳи гӯнаи гуҳар
زفیروزه وگونه گونه گهر
Зоспону взтиғи вбргстўон
زاسپان و وزتیغ وبرگستوان
Здръу зхФтону гурзгарон
زدرع و زخفتان و گرزگران
ЗкоФўр ва аз анбару авди вмшк
زکافور و از عنبر و عود ومشک
Зҳргўнаҳи дору чаҳтар ва чаҳ хушк
زهرگونه دارو چه تر و چه خشک
Канизони тотории вкшмрӣ
کنیزان تاتاری وکشمری
Ғуломони чинии ваҳми барбарӣ
غلامان چینی وهم بربری
Зснҷоб ва аз қоқм ва аз смўр
زسنجاب و از قاقم و از سمور
Бад-ӣн гӯна оварда аз роҳи давр
بدین گونه آورده از راه دور
Биоварад чандон ки шоҳи ҷаҳон
بیاورد چندان که شاه جهان
Шигифтӣ дар ӯ монад яксар кион
شگفتی در او ماند یکسر کهان
Збҳри бузургони Эрони сипоҳ
زبهر بزرگان ایران سپاه
Беандоза бахшед он рзмхўоаҳ
بی اندازه بخشید آن رزمخواه
Аз он пас шҳншаҳ ба ромиш нишаст
از آن پس شهنشه به رامش نشست
Абои номдорони хусрави параст
ابا نامداران خسرو پرست
Нишондаши брхўиштни шаҳриёр
نشاندش برخویشتن شهریار
Ҳаме кард ҳаргунае хостор
همی کرد هرگونه ای خواستار
Ҷавони диловар , забон баргушод
جوان دلاور،زبان برگشاد
Ҳаме кард кирдори ҳаргунаи ёд
همی کرد کردار هرگونه یاد
Заҳри чизи кӯро ба сари бргзшт
زهر چیز کو را به سر برگذشت
Чаҳ дар кӯҳи вдрёи вҳомўни вдшт
چه در کوه ودریا وهامون ودشت
Диловар ҳаме гуфту шоҳи ҷаҳон
دلاور همی گفت و شاه جهان
Бузургони Эрону фаррухи маон
بزرگان ایران و فرخ مهان
Шигифтии фурӯмонда аз кор ӯ
شگفتی فرومانده از کار او
Ҳамон мардӣу ройу кирдор ӯ
همان مردی و رای و کردار او
Ки зини сони ҷавонии бад-ӣни рӯзгор
که زین سان جوانی بدین روزگار
Ки солаш зчл нагзарад рӯзгор
که سالش زچل نگذرد روزگار
Бад-ӣни сони бпимўд рӯй замин
بدین سان بپیمود روی زمین
Гуҳии базми ҷустаи гуҳии разми вкин
گهی بزم جسته گهی رزم وکین
Ба мардӣ , ҷаҳони зер по оварад
به مردی،جهان زیر پا آورد
Ҳамеи номи шоҳӣ ба ҷо оварад
همی نام شاهی به جا آورد
Ба гетии яке достон монад азу
به گیتی یکی داستان ماند ازو
Ки ҳар ҷокаҳ бошад яке номҷўӣ
که هر جاکه باشد یکی نامجوی
Чўноми фаромарз рустам баранд
چونام فرامرز رستم برند
Ҳамаи бода бар шодӣ ӯ хуранд
همه باده بر شادی او خورند
Изоин номвар , чашми бади дўрбод
ازاین نامور،چشم بد دورباد
Саранҷоми воғоз ӯ сўрбод
سرانجام وآغاز او سورباد
Азу зинда шуд номи соми савор
ازو زنده شد نام سام سوار
Ки рухшандаи бодои бадви рӯзгор
که رخشنده بادا بدو روزگار