Чу як сол бигузашт аз рӯзгор
چو یک سال بگذشت از روزگار
Бадв дод ҷони офарини кирдигор
بدو داد جان آفرین کردگار
Аз он духтари шоҳи Фртўртўш
از آن دختر شاه فرطورتوش
Яке пӯраш омад чу фаррухи сурӯш
یکی پورش آمد چو فرخ سروش
Варо ном карданд соми далер
ورا نام کردند سام دلیر
Сарафрози вФрхи паии вдлпзир
سرافراز وفرخ پی ودلپذیر
Ту гуфтӣ магар зинда шуд соми гирд
تو گفتی مگر زنده شد سام گرد
Бузургӣу гардии мар ӯро супурд
بزرگی و گردی مر او را سپرد
Пас аз соли дигари варо ҳамчунин
پس از سال دیگر ورا همچنین
Ҳамон поки яздони ҷаҳони офарин
همان پاک یزدان جهان آفرین
Азони духти шаҳи кҳилои яке
ازآن دخت شه کهیلا یکی
Падед омадаш хуби рухи кӯдакӣ
پدید آمدش خوب رخ کودکی
Ту гӯйӣ ки гршсби ял зинда шуд
تو گویی که گرشسب یل زنده شد
Фалаки пеши он номвар банда шуд
فلک پیش آن نامور بنده شد
Ва ё рустами зол , мардӣу зӯр
و یا رستم زال،مردی و زور
Бубахшед бар номвари гирди пӯр
ببخشید بر نامور گرد پور
Ба озор брзинш карданд ном
به آذار برزینش کردند نام
Ҳам аз фар ӯ ёфт ороми вком
هم از فر او یافت آرام وکام
Фаромарз чун номи аўкрди зуд
فرامرز چون نام اوکرد زود
Фиристода Эй кард монанди дӯд
فرستاده ای کرد مانند دود
Ба наздики золи зари паҳлавон
به نزدیک زال زر پهلوان
Як нома бинвишт равшани равон
یک نامه بنوشت روشن روان
Ки дорои ҷони ваҷҳони офарин
که دارای جان وجهان آفرین
Ду банда фузуд аз шумо поки дайн
دو بنده فزود از شما پاک دین
Як озорбрзин дигар соми гирд
یک آذاربرزین دگر سام گرد
Бидонам ки бошанд бо дастбурд
بدانم که باشند با دستبرد
Умедам ба додари рӯзи шумор
امیدم به دادار روز شمار
Ки зебанд бар даргаи шаҳриёр
که زیبند بر درگه شهریار
Чу нома бар номдорон расед
چو نامه بر نامداران رسید
Зшодии рӯонишон ба ҷон орамид
زشادی روانشان به جان آرمید
Фаровон ба даргоҳи ҷони офарин
فراوان به درگاه جان آفرین
Ситоиш намуданд рух бар замин
ستایش نمودند رخ بر زمین
Казон сони ду фарзанди гирди сутург
کزان سان دو فرزند گرد سترگ
Падед омад аз паҳлавони бузург
پدید آمد از پهلوان بزرگ
ЧўозоФрин гашта пардохта
چوازآفرین گشته پرداخته
Нишастанд бо равад вмии сохта
نشستند با رود ومی ساخته
Сипаҳбади яли номвари пели тан
سپهبد یل نامور پیل تن
Нигаҳдори гетӣ , сронҷмн
نگهدار گیتی،سرانجمن
Яке аҳд бинвишт бо рои вдод
یکی عهد بنوشت با رای وداد
Ба номи ду фарзанди волонжод
به نام دو فرزند والانژاد
Ҳамаи баҳра аз шаҳри коблстон
همه بهره از شهر کابلستان
Ҳам азкохи воиўони Зобулстон
هم ازکاخ وایوان زابلستان
Бидон ду гиромӣ пас дод вагуфт
بدان دو گرامی پس داد وگفت
Ки ҳамвора бо ком бошанд ҷуфт
که همواره با کام باشند جفت
Фиристодаро халъати афканд ва рафт
فرستاده را خلعت افکند و رفت
Ба пеши сипаҳбади фаромарз , тафт
به پیش سپهبد فرامرز،تفت
Мрон нома бӯсед ва биниҳод пеш
مرآن نامه بوسید و بنهاد پیش
Барони номвар офарин кард беш
برآن نامور آفرین کرد بیش
Фаромарзи дрҳндўони бозмонд
فرامرز درهندوان بازماند
Ҳамаи рӯз бо ромиш вноз монад
همه روز با رامش وناز ماند
Ба дидори он ҳар ду пӯри ҷавон
به دیدار آن هر دو پور جوان
Ҳаме буд шодону равшани равон
همی بود شادان و روشن روان
Абри ҳиндӯон , шоҳи бади шаст сол
ابر هندوان،شاه بد شصت سال
Ки дргитӣ андар набӯдаш ҳам?ил
که درگیتی اندر نبودش همال