Сари нома аз зол бисёр сол
سر نامه از زال بسیار سال
Ки гардун варо кард бепару бол
که گردون ورا کرد بی پر و بال
Азуи чархи бастади ҳамаи гирду мол
ازو چرخ بستد همه گرد و مال
Шуд аз гашти гардун , бе пари вабол
شد از گشت گردون،بی پر وبال
Ба назд набераи фаромарзи гӯ
به نزد نبیره فرامرز گو
Ки дарраанд , шоҳаст ва ҳам пешрав
که درهند،شاه است و هم پیشرو
Бидон эй писари кини ҷаҳони дидаи пер
بدان ای پسر کین جهان دیده پیر
Куҳан гашта аз аҳди наврӯзи дайр
کهن گشته از عهد نوروز دیر
Замонаи даровардаш акнӯн зпоӣ
زمانه درآوردش اکنون زپای
На зӯраш бимонадаст на ҳушу рой
نه زورش بماندست نه هوش و رای
Таниши ларза внотўонӣ гирифт
تنش لرزه وناتوانی گرفت
Дилаши рои дигар ҷаҳонӣ гирифт
دلش رای دیگر جهانی گرفت
Ба ҳар рӯз каз чарх ме бугзарад
به هر روز کز چرخ می بگذرد
Марои ҷону неру ба тани бФсрд
مرا جان و نیرو به تن بفسرد
Абои ин чунин нотавонӣу ранҷ
ابا این چنین ناتوانی و رنج
Маро хуш наёяд сарои сипанҷ
مرا خوش نیاید سرای سپنج
Ки душмани чунин бекарон бар дарост
که دشمن چنین بی کران بر دراست
Замин , шаст фарсанг пурлашкар аст
زمین،شصت فرسنگ پرلشکر است
На роҳи гурези вена рӯй раҳо
نه راه گریز ونه روی رها
Бимонадам чунин дар дили аждаҳо
بماندم چنین در دل اژدها
Ба шаҳри андаруни мардуми лашкарӣ
به شهر اندرون مردم لشکری
Фидо карда ҷонро ба Фрмонбрӣ
فدا کرده جان را به فرمانبری
Шаби врўзи пайкори ҷӯянду ҷанг
شب وروز پیکار جویند و جنگ
Бкўшидаҳанд азпии номи вннг
بکوشیده اند ازپی نام وننگ
Кунун тӯшае ҳам намонад эй писар
کنون توشه ای هم نماند ای پسر
На як донаи гандум на як донаи зар
نه یک دانه گندم نه یک دانه زر
Дар ин шаҳр агар бошад аз беш вкм
در این شهر اگر باشد از بیش وکم
Баробар бихӯраданд нон бо дирам
برابر بخوردند نان با درم
Чу аз мардуми шаҳри гаштами хаҷал
چو از مردم شهر گشتم خجل
Навиштам ман ин нома аз дарди дил
نوشتم من این نامه از درد دل
Чу фарёди мардум ба гардун расед
چو فریاد مردم به گردون رسید
Шиками гурусна беш аз ин норамед
شکم گرسنه بیش از این نارمید
Бадишон бидодам як имшаби умед
بدیشان بدادم یک امشب امید
Ки то худ чаҳ ояд ба рӯзи сифед
که تا خود چه آید به روز سفید
Ту бадрӯд бош эй гиромии писар
تو بدرود باش ای گرامی پسر
Набинӣ аз ин пас рухи золи зар
نبینی از این پس رخ زال زر
Ки фардо ба ҷое расад кохи шаҳр
که فردا به جایی رسد کاخ شهر
Марои хоки бизости зини ҳардуи баҳр
مرا خاک بیزاست زین هردو بهر
Сарое ки аз гоҳи Гаршосби шоҳ
سرایی که از گاه گرشاسب شاه
Бадии хусравони ҷаҳонро паноҳ
بدی خسروان جهان را پناه
Кунун кард хоҳанд бо хоки рост
کنون کرد خواهند با خاک راست
Чаҳ мояи здшмн ба моя бар балост
چه مایه زدشمن به مایه بر بلاست
Шаби тираи кин нома бинвишта ам
شب تیره کین نامه بنوشته ام
Заминро ба хӯни дил оғишта ам
زمین را به خون دل آغشته ام
Чунонам ки гоҳ парастиш намой
چنانم که گاه پرستش نمای
Ба даҳ мард , поем براردи зҷоӣ
به ده مرد،پایم برآرد زجای
Табаи гаштам аз гардиши моҳи всол
تبه گشتم از گردش ماه وسال
Кунун мурғ умрам бияфканад бол
کنون مرغ عمرم بیفکند بال
Аҷал , теғи кин бар серуми охта
اجل،تیغ کین بر سرم آخته
Ҷаҳон хоҳад аз золи пардохта
جهان خواهد از زال پرداخته
Чу аз ман براردи замонаи дамор
چو از من برآرد زمانه دمار
Змни боди бргрднт зинҳор
زمن باد برگردنت زینهار
Ки дар кобулу зобул эй ҷони боб
که در کابل و زابل ای جان باب
Наҷӯӣ ту оромиш ва хӯрд вхўоб
نجویی تو آرامش و خورد وخواب
Ба Ҳиндӯстони хуии оромгоҳ
به هندوستان خوی آرامگاه
Срондиби шамшергирӣ паноҳ
سراندیب شمشیر گیری پناه
Ки бо шоҳ Эрон нтобӣ ба ҷанг
که با شاه ایران نتابی به جنگ
Гурезони зпишши туро нест нанг
گریزان زپیشش تو را نیست ننگ
Ҷавонӣ макун , панди ман ёди дор
جوانی مکن،پند من یاد دار
Макун хира бо ҷони худ зинҳор
مکن خیره با جان خود زینهار
Ҷаҳондори баҳман , ҳазорон ҳазор
جهاندار بهمن،هزاران هزار
Сипаҳи дори всозу мардони кор
سپه دار وساز و مردان کار
Зхоўри марови рост то бохтар
زخاور مراو راست تا باختر
Ҷаҳон , зери фармон ӯ сар ба сар
جهان،زیر فرمان او سر به سر
Туро боб , куштаи ниё парвар аст
تو را باب،کشته نیا پرور است
Зхўишон ту нест кас тундараст
زخویشان تو نیست کس تندرست
Сипоҳат ҳама гашта прдхтаҳи пок
سپاهت همه گشته پردخته پاک
Баровард аз кишварати тираи хок
برآورد از کشورت تیره خاک
Чўбои душмани имрӯз дар хур на Эй
چوبا دشمن امروز در خور نه ای
Ҷавонӣ макун чун баробар на Эй
جوانی مکن چون برابر نه ای
Срхўиши гири вабаи онҷои ммон
سرخویش گیر وبه آنجا ممان
Ҳамон нома бо сипосӣ бихон
همان نامه با سپاسی بخوان
Турогар бадии пушт , ёвар ба кор
تو را گر بدی پشت،یاور به کار
Зуввораи бадии зинда , соми савор
زواره بدی زنده،سام سوار
Абои шоҳи пайкор дар хури бадӣ
ابا شاه پیکار در خور بدی
Чу бобу писар , ҳардуи ёвари бадӣ
چو باب و پسر، هردو یاور بدی
Кунун эй фаромарз , тадбири пер
کنون ای فرامرز،تدبیر پیر
Ту беҳудаи ҷонро мадаи хайри хайр
تو بیهوده جان را مده خیر خیر
Фаровон аз ин дар басӣ дар навишт
فراوان از این در بسی در نوشت
Ба хӯни дили вдидаҳи андари сиришт
به خون دل ودیده اندر سرشت
Ба пӯянда Эй дод бар сони бод
به پوینده ای داد بر سان باد
Расонид назд фаромарзи род
رسانید نزد فرامرز راد
Дарони ҷойгаҳ , зол ғамгин бирафт
درآن جایگه،زال غمگین برفت
Ғаривон , роҳ парастиш гирифт
غریوان،راه پرستش گرفت
Хурушони вгрёни шаби дербоз
خروشان وگریان شب دیرباز
Ҳамеи бўдтогоаҳи банки намоз
همی بودتاگاه بانک نماز
Хамидаи гуҳӣ чун камони пушт ӯ
خمیده گهی چون کمان پشت او
Гуҳии брзмини бади сарангушт ӯ
گهی برزمین بد سرانگشت او
Гуҳӣ бар ҳаво рӯй , гуҳ бар замин
گهی بر هوا روی،گه بر زمین
Гуҳии хондаи бркрдгори офарин
گهی خوانده برکردگار آفرین
Саҳаргаҳ ба хоби андромди сараш
سحرگه به خواب اندرآمد سرش
Яке мардро дид комади буриш
یکی مرد را دید کامد برش
Чунин гуфт мари золро к-эии писар
چنین گفت مر زال را کای پسر
Збҳри хӯриши дард чанде мабар
زبهر خورش درد چندی مبر
Ниёии ту худ гирди Гаршосби ном
نیای تو خود گرد گرشاسب نام
Збҳри ту ранҷӣ кашидаст сом
زبهر تو رنجی کشیدست سام
Дар ин пешгоҳаст кохи баланд
در این پیشگاهست کاخ بلند
Барояд сараши шаст тори каманд
برآید سرش شصت تار کمند
Тбрхўоаҳу белӣ , сараши бозкн
تبرخواه و بیلی،سرش بازکن
Сипаҳро аз он додани оғозкн
سپه را از آن دادن آغازکن
Гиронмоя дастон даромад зхўоб
گرانمایه دستان درآمد زخواب
Зшодӣ , рӯонаши гирифтаи шитоб
زشادی،روانش گرفته شتاب
Ҳаме гуфт кин кор аҳрӣманаст
همی گفت کین کار اهریمنست
Ки ӯ одамиро ба дил , душманаст
که او آدمی را به دل،دشمنست
Ҳар он кӯ кунад пеша , фармони дев
هر آن کو کند پیشه،فرمان دیو
Шавад гмраҳ аз роҳи кайҳони хдиў
شود گمره از راه کیهان خدیو
Надорад биҷузи бод , чизе ба даст
ندارد بجز باد،چیزی به دست
Хунак ҳар ки аз дев дӯзах бараст
خنک هر که از دیو دوزخ برست
Гуҳӣ гуфт гуфтори гршсби гирд
گهی گفت گفتار گرشسب گرد
Ба бозӣ ҳамоно ки натавон шимурд
به بازی همانا که نتوان شمرد
БФрмўдпс то ба бели втбр
بفرمودپس تا به بیل وتبر
Мрони хонаро бозкрднди сар
مرآن خانه را بازکردند سر
Яке лавҳ дид аз буриши лоҷувард
یکی لوح دید از برش لاجورد
Навишта ки ин кох , гршсб кард
نوشته که این کاخ،گرشسب کرد
Чу дидам ки ин рўзгорости пеш
چو دیدم که این روزگاراست پیش
Пураз дона кардам ман аз ранҷи хеш
پراز دانه کردم من از رنج خویش
Як имрӯзати ин дона андрхўр аст
یک امروزت این دانه اندرخور است
Ки ҳар донае дона гавҳар аст
که هر دانه ای دانه گوهر است
Ба шҳрондрўн бонг зад золи пер
به شهراندرون بانگ زد زال پیر
Ки гуфтор перон мадоред хайр
که گفتار پیران مدارید خیر
Биёеди рӯзӣ ба хона бурид
بیایید روزی به خانه برید
Вазин кохи Гаршосб , дона бурид
وزین کاخ گرشاسب،دانه برید
Ҳамаи шаҳр аз ин кор , пургуфтугӯ
همه شهر از این کار،پرگفتگو
Ба даргоҳ дастон ниҳоданд рӯй
به درگاه دستان نهادند روی
Ба хуршед фармуд дастони сом
به خورشید فرمود دستان سام
Ки банавис марои ҳамгинонро ту ном
که بنویس مرا همگنان را تو نام
Бидиҳ ҳарякиро тўики ман хӯриш
بده هریکی را تویک من خورش
Ки танашон бияёд азин парвариш
که تنشان بیاید ازین پرورش
Аз он гӯшт корӣ заданд он бурун
از آن گوشت کاری زدند آن برون
На каси зӯргирад на неруи фузун
نه کس زورگیرد نه نیرو فزون
Чунин кард вбгзшти як чанд рӯз
چنین کرد وبگذشت یک چند روز
Чўшди хӯрдаи он донаи длФрўз
چوشد خورده آن دانه دلفروز
Бапушед мардуми ҳамаи сози ҷанг
بپوشید مردم همه ساز جنگ
Яке ҳамчуи шер ва яке чун паланг
یکی همچو شیر و یکی چون پلنگ
Кушоданд дарвоза бе огаҳӣ
گشادند دروازه بی آگهی
Шудаи мағз , хушку шикамҳо тиҳӣ
شده مغز،خشک و شکم ها تهی
Ба баҳман ниҳоданд якбора рӯй
به بهمن نهادند یکباره روی
На огоҳ аз эшон яли номҷўӣ
نه آگاه از ایشان یل نامجوی
Чу дастон чунон дид , хира бимонад
چو دستان چنان دید،خیره بماند
Ҳамон гоҳи хуршедро пеш хонд
همان گاه خورشید را پیش خواند
Набинӣ бадв гуфт ин бе бенон
نبینی بدو گفت این بی بنان
Гирифтанд кирдори аҳрӣманон
گرفتند کردار اهریمنان
Ту беруни хирому сар пул бигир
تو بیرون خرام و سر پل بگیر
Ки сарҳо бидоданд бар хираи хайр
که سرها بدادند بر خیره خیر
Яке ҷавшан номдорон бапуш
یکی جوشن نامداران بپوش
Агар ҷанг пеш оядат ҳам бакӯш
اگر جنگ پیش آیدت هم بکوش
Бишуд моҳи пайкар , сарпул гирифт
بشد ماه پیکر،سرپل گرفت
Ҳамаи лашкар , ошӯб вғлғл гирифт
همه لشکر،آشوب وغلغل گرفت
Ба бозор шуд мардуми гурусна
به بازار شد مردم گرسنه
Ҳамон лашкараши дармиёни буна
همان لشکرش درمیان بنه
Кашиданд шамшеру зубини ҷанг
کشیدند شمشیر و زوبین جنگ
Шҳншаҳ надид ҳеҷ рӯй диранг
شهنشه ندید هیچ روی درنگ
Саропарда бгзошт шуд сӯии кӯҳ
سراپرده بگذاشت شد سوی کوه
Сипаҳи пеш ӯ шуд грўҳогрўаҳ
سپه پیش او شد گروهاگروه
Назора шуданд андари он мардумон
نظاره شدند اندر آن مردمان
Изоишони басиро саромади замон
ازایشان بسی را سرآمد زمان
Бихӯраданд чизе ки бади хӯрданӣ
بخوردند چیزی که بد خوردنی
Ббрднди чизе ки бади бурданӣ
ببردند چیزی که بد بردنی
Чўбозоргаҳи хӯрданӣ танг кард
چوبازارگه خوردنی تنگ کرد
Сӯии шаҳр ҳаркас шуд оҳанг кард
سوی شهر هرکس شد آهنگ کرد
Ба гардон чин гуфт шоҳи замин
به گردان چین گفت شاه زمین
Ки ҳаргиз надидем танагии чунин
که هرگز ندیدیم تنگی چنین
Ки чун гуруснаи мардум анбӯҳ шуд
که چون گرسنه مردم انبوه شد
Збимши сипаҳ бар сркўаҳ шуд
زبیمش سپه بر سرکوه شد
Чунон шуд ки шаҳрии брўхостаҳ
چنان شد که شهری بروخاسته
Сипоҳии равонро зғми коста
سپاهی روان را زغم کاسته
Чунин гуфт ҳангоми ханда буд
چنین گفت هنگام خنده بود
Мабодои сипоҳӣ ки зинда буд
مبادا سپاهی که زنده بود
Шумо зиндау душманами бими марг
شما زنده و دشمنم بیم مرگ
Ба шҳрондри оради ҳамеи теғу трг
به شهراندر آرد همی تیغ و ترگ
Сипаҳ шуд згФтори баҳмани хаҷал
سپه شد زگفتار بهمن خجل
Ҳамеи ҳаркас тезтар шуд ба дил
همی هرکس تیزتر شد به دل
Чу хуршеди маи пайкар ӯро бидид
چو خورشید مه پیکر او را بدید
Хурӯшӣ ба чарх барин баркашид
خروشی به چرخ برین برکشید
Чўбри теғи бФшрди ангушти кин
چوبر تیغ بفشرد انگشت کین
Аз эшон танӣ чанд бар замин
از ایشان تنی چند بر زمین
Чўпрон шуд аз ёли хуршед , хишт
چوپران شد از یال خورشید،خشت
Зхўни далерон , замин , лолаи кишт
زخون دلیران،زمین،لاله کشت
Взонҷо ба шаҳр андарун шуд дижам
وزآنجا به شهر اندرون شد دژم
Аз он хӯрданӣ , баҳр ӯ ранҷи вғм
از آن خوردنی،بهر او رنج وغم
Бипурсед хурӯшедро золи пер
بپرسید خروشید را زال پیر
Ки эй духти пўргўи шергир
که ای دخت پورگو شیرگیر
Ту будӣ бад-ӣни разм , фарёдрас
تو بودی بدین رزم،فریادرس
Ҳамаи шаҳр , ҷон аз ту доранд вбс
همه شهر،جان از تو دارند وبس
Сипаҳро набоист берун шудан
سپه را نبایست بیرون شدن
Збҳри шикам дар паии хӯн шудан
زبهر شکم در پی خون شدن
БдўгФти хуршеди к-эии меҳрбон
بدوگفت خورشید کای مهربان
Шиками гурусна касе шикебади зи нон
شکم گرسنه کسی شکیبد ز نان
Набинад ҳамеи мавҷи дарёи дмн
نبیند همی موج دریا دمن
Наҷӯшад шикам гар набошад даҳан
نجوشد شکم گر نباشد دهن
Взон рӯй , баҳман ба фарзона гуфт
وزآن روی،بهمن به فرزانه گفت
Ки шояд аз эдар Бамонеи шигифт
که شاید از ایدر بمانی شگفت
Бад-ӣни хирагии мардуми зердаст
بدین خیرگی مردم زیردست
Надидам ба даврони чунин тнддст
ندیدم به دوران چنین تنددست
Дилам хира монад андари он як савор
دلم خیره ماند اندر آن یک سوار
Ки чандин ҳунар кард дар корзор
که چندین هنر کرد در کارزار
Гирифтаи српили найза ба даст
گرفته سرپیل نیزه به دست
Бибин номдорон мо кард паст
ببین نامداران ما کرد پست
Ҳаме ҳамла оварад бирасон бод
همی حمله آورد برسان باد
Надидам ки гомӣ ба пастар ниҳод
ندیدم که گامی به پس تر نهاد
Чунин дод посух , хирадманди мард
چنین داد پاسخ،خردمند مرد
Ки шоҳи ҷаҳони хира андеша кард
که شاه جهان خیره اندیشه کرد
Бакӯшад ҳамеи ҳаркас аз бҳрон
بکوشد همی هرکس از بهرآن
Басо каз паии нон фидо кард ҷон
بسا کز پی نان فدا کرد جان
Зкўшши гуҳи разми вкин чора нест
زکوشش گه رزم وکین چاره نیست
Сипаҳро зпикор , биғораҳ нест
سپه را زپیکار،بیغاره نیست
Сарафрози хуршед минӯ намой
سرافراز خورشید مینو نمای
Гурезон баранд лашкариро зҷоӣ
گریزان براند لشکری را زجای
Агар шоҳ азу гирад имрӯзи кин
اگر شاه ازو گیرد امروز کین
Набошад раҳ доду ойини дайн
نباشد ره داد و آیین دین
Чўшоаҳи ҷаҳон , дили пар аз кин кунед
چوشاه جهان،دل پر از کین کنید
Брўбхти бедор , нафрин кунед
بروبخت بیدار،نفرین کنید
Чунон номадорӣ бар шаҳриёр
چنان نامداری بر شهریار
Бааст аз сипоҳӣ ки ноед кор
بهست از سپاهی که ناید کار
Ҳам акнӯн бисозам яке пои дом
هم اکنون بسازم یکی پای دام
Казин чора шоҳо бароядат ком
کزین چاره شاها برآیدت کام
Шиками гурусна чун хӯриш ёбад ӯ
شکم گرسنه چون خورش یابد او
Нигараданд аз теғи барандаи рӯ
نگرداند از تیغ برنده رو
Шаби тира , бозорёнро бихонад
شب تیره،بازاریان را بخواند
Заҳр дар суханҳо фаровон баранд
زهر در سخن ها فراوان براند
Бифармуд то зуди бархестанд
بفرمود تا زود برخاستند
Дуконҳо ба ойин биёростанд
دکان ها به آیین بیاراستند
Змоҳӣ ва аз мурғи бирёни гарм
زماهی و از مرغ بریان گرم
Ҳамон чарбу ширин ва аз нони нарм
همان چرب و شیرین و از نان نرم
Чаҳ нор ва чаҳ ангури вбодому себ
چه نار و چه انگور وبادام و سیب
Кзони гуруснаро набӯдӣ шикеб
کزآن گرسنه را نبودی شکیب
Сияҳи мардро гуфт то сӣ ҳазор
سیه مرد را گفت تا سی هزار
Сипаҳи дору зубини ваҳми найзаи дор
سپه دار و زوبین وهم نیزه دار
Бисозед дар хаймаҳоашон камӣн
بسازید در خیمه هاشان کمین
Набояд ки бошад каси огоҳи азин
نباید که باشد کس آگاه ازین
Чу шуд рӯз , омад ба пои сипоҳ
چو شد روز،آمد به پای سپاه
Ба бозор карданд ҳаркаси нигоҳ
به بازار کردند هرکس نگاه
Биҳишти барин буд гӯйии дуруст
بهشت برین بود گویی درست
Ҳамаи шаҳриёрони поишони гашти суст
همه شهریاران پایشان گشت سست
Сӯй Нитсаатон омад аз буии нӯш
سوی نیستان آمد از بوی نوش
Ҳаме рафт аз он буи , мардуми зҳўш
همی رفت از آن بوی،مردم زهوش
Ҳамон гоҳ дарвоза карданд боз
همان گاه دروازه کردند باز
Хабар шуд ба дастони гардани фароз
خبر شد به دستان گردن فراز
Фиристод наздики эшон паём
فرستاد نزدیک ایشان پیام
Ки рӯбаҳи ҳаме дунба бинад на дом
که روبه همی دنبه بیند نه دام
Зиздони куҷои девро душманаст
زیزدان کجا دیو را دشمنست
Ки он хӯрданӣ , дом аҳрӣман аст
که آن خوردنی،دام اهریمن است
Агар бозгардед , беҳтар буд
اگر بازگردید،بهتر بود
Ки марг аз пас бастаи афсар буд
که مرگ از پس بسته افسر بود
Ба шаҳри андарун гар бимиред пок
به شهر اندرون گر بمیرید پاک
Аз он ба ки душмани намояди ҳалок
از آن به که دشمن نماید هلاک
На каси бозгашт ва на пзрФти панд
نه کس بازگشت و نه پذرفت پند
Ҳамаи панди перон буд сӯдманд
همه پند پیران بود سودمند
Зпирони суханҳо бибояд шунид
زپیران سخن ها بباید شنید
Чуовро гуҳари як ба як баргузед
چواو را گهر یک به یک برگزید
Суханҳои некӯ накӯ доштӣ
سخن های نیکو نکو داشتی
Набаҳра ҳамеи хори бгзоштӣ
نبهره همی خوار بگذاشتی
Сухан ҳар чаҳ аз зргромӣ тараст
سخن هر چه از زرگرامی ترست
Сухан бар сухан , худ гиромӣ тараст
سخن بر سخن،خود گرامی ترست
Агар бишинавӣ , бшнўонми сухан
اگر بشنوی،بشنوانم سخن
Вагарнаи забони ҳеҷ ранҷа макун
وگرنه زبان هیچ رنجه مکن
Хирад , ҳмчўдрё , сухан , гавҳар аст
خرد،همچودریا،سخن،گوهر است
Чунонаст ки гавҳар ба дарё дар аст
چنان است که گوهر به دریا در است
Карона здрё наёяд падед
کرانه زدریا نیاید پدید
Чу яздони хирад бегумон ӯ бидид
چو یزدان خرد بی گمان او بدید
Касе каз хирад , мағздоради тиҳӣ
کسی کز خرد،مغزدارد تهی
Надорад заҳри дўҷҳони огаҳӣ
ندارد زهر دوجهان آگهی
Чу фармон дастон накарданд гӯш
چو فرمان دستان نکردند گوش
Ба хуршеди гуфто ки акнӯн бакӯш
به خورشید گفتا که اکنون بکوش
Бирав то сари пули нигаҳдорашон
برو تا سر پل نگهدارشان
Ба душман ба якбораи мспоршон
به دشمن به یکباره مسپارشان
Сарпул чу бигирифт бордгр
سرپل چو بگرفت باردگر
Ниҳоданд мардум ба бозор , сар
نهادند مردم به بازار،سر
Намонад андари он шаҳр , бурноу пер
نماند اندر آن شهر،برنا و پیر
Ба лшкргаҳ омад ҳамеи хираи хайр
به لشکرگه آمد همی خیره خیر
Ба тороҷ хӯрдан кушоданд даст
به تاراج خوردن گشادند دست
Ббрднди ҳамеи ҳаркасии гашти паст
ببردند همی هرکسی گشت پست
Ҳаме гуфт бозории хираи сар
همی گفت بازاری خیره سر
Чу хӯрдӣ фаровон аз андар мабар
چو خوردی فراوان از اندر مبر
Сияҳи мард бо лашкари пари зкин
سیه مرد با لشکر پر زکین
Зногаҳ бурун омаданд аз камӣн
زناگه برون آمدند از کمین
Ниҳоданд бар мардумон , теғи тез
نهادند بر مردمان،تیغ تیز
Баромад аз эшон яке растхез
برآمد از ایشان یکی رستخیز
Чўони шаҳр аз даст дастон бирафт
چوآن شهر از دست دستان برفت
Шитобид назд фаромарзи тафт
شتابید نزد فرامرز تفت