Азуи номаи бастади фаромарзи род

ازو نامه بستد فرامرز راد

Бихонад ва бабўсед вбри срнҳод

بخواند و ببوسید وبر سرنهاد

Здидаҳ баборед хуноб чанд

زدیده ببارید خوناب چند

Дил аз гардиши чархи гардони нижанд

دل از گردش چرخ گردان نژند

Ки бар мо ба якбора пушт оваред

که بر ما به یکباره پشت آورید

Чунин рӯзгорӣ дурушт оваред

چنین روزگاری درشت آورید

Падар , куштаи вдўдмон , мустаманд

پدر،کشته ودودمان،مستمند

Писар , зоргштаҳ , ниёйиш ба банд

پسر،زارگشته،نیایش به بند

Ҳамон систонӣ ки Гаршосб кард

همان سیستانی که گرشاسب کرد

Аз он шоҳ баҳман баровард гирд

از آن شاه بهمن برآورد گرد

Агар ман зкобл гурезон шавам

اگر من زکابل گریزان شوم

Ҳамон ба ки дар хок , резон шавам

همان به که در خاک،ریزان شوم

Ба номи баланд ар барояд равон

به نام بلند ار برآید روان

Ба аз зинда дар танг то ҷовдон

به از زنده در تنگ تا جاودان

Гурезандагар ном кардӣ баланд

گریزنده گر نام کردی بلند

Бадии пеши пешинёни арҷманд

بدی پیش پیشینیان ارجمند

Падар буд худ , паҳлавони савор

پدر بود خود،پهلوان سوار

Гурезон нагаштӣ зи Исфандиёр

گریزان نگشتی ز اسفندیار

Збҳмн нишоед гурезед пас

زبهمن نشاید گریزید پس

Дубора ба гетӣ намурдааст кас

دوباره به گیتی نمرده است کس

Бигуфт ину пӯяндаро пеш хонд

بگفت این و پوینده را پیش خواند

Збҳмни сухан ҳо бирав чанд ронад

زبهمن سخن ها برو چند راند

Ки ӯ бар дар шаҳр , ҷояш куҷост

که او بر در شهر،جایش کجاست

Ба дасти чап ва ё сӯии дасти рост

به دست چپ و یا سوی دست راست

Бадв гуфт пӯяндаи к-эии номдор

بدو گفت پوینده کای نامدار

Срсркшони сафдари номдор

سرسرکشان صفدر نامدار

Заминаст панҷоҳ фарсанг беш

زمین است پنجاه فرسنگ بیش

Ки лашкар нишондаст он тираи кеш

که لشکر نشاندست آن تیره کیش

Чапу рости шаҳру ҳамаи дашт бар

چپ و راست شهر و همه دشت بر

Ҳамаи лашкар баҳманаст сар ба сар

همه لشکر بهمن است سر به سر

Ба кирдори мӯри вмлх , он сипоҳ

به کردار مور وملخ،آن سپاه

Гирифтанд бар систон , ҷумлаи роҳ

گرفتند بر سیستان،جمله راه

Ту панди ниёяти шинав эй писар

تو پند نیایت شنو ای پسر

Сӯии ҳиндӯони шӯи ҳамНи найзаи вар

سوی هندوان شو همن نیزه ور

Ки аз баҳмани саркаши тираи хуй

که از بهمن سرکش تیره خوی

Наёбӣ раҳои ҳамеи чораи ҷӯй

نیابی رهایی همی چاره جوی

Ҷаҳон паҳлавон гуфташ эй неки мард

جهان پهلوان گفتش ای نیک مرد

Ту акнӯн сӯии шаҳр худ бозгард

تو اکنون سوی شهر خود بازگرد

Ки ман сӯй кобул шавам бе диранг

که من سوی کابل شوم بی درنگ

Ним дар хури баҳмани тези чанг

نیم در خور بهمن تیز چنگ