Аз онҷои фаромарзи бодаи ҳазор
از آنجا فرامرز باده هزار
Далерону гардону мардони кор
دلیران و گردان و مردان کار
Чўбоди вазон тохтанро бсохт
چوباد وزان تاختن را بساخت
Шаби врўзи носуду тозандаи тохт
شب وروز ناسود و تازنده تاخت
Чу бозоргаҳи дарҳами ошўФтнд
چو بازارگه درهم آشوفتند
Шудаи зинда зон хӯрдашон кӯфтанд
شده زنده زان خوردشان کوفتند
Сияҳи марди Дайлам камӣн баргушод
سیه مرد دیلم کمین برگشاد
Бидон сагзӣони теғи андрнҳод
بدان سگزیان تیغ اندرنهاد
Фаромарзи ял бо далерони кин
فرامرز یل با دلیران کین
Расиданди наздики баҳман ба кин
رسیدند نزدیک بهمن به کین
Кушоданд бозуии шамшери зан
گشادند بازوی شمشیر زن
Фдокрдаҳи ҳаряк дар он ҷой , тан
فداکرده هریک در آن جای،تن
Фаромарзи брбўди гурзи набард
فرامرز بربود گرز نبرد
Чу пели дамандаи як ҳамла кард
چو پیل دمنده یک حمله کرد
Аз он Дайламон кушта шуд шаш ҳазор
از آن دیلمان کشته شد شش هزار
Чўдрёӣ хӯн шуд ҳамаи корзор
چودریای خون شد همه کارزار
Сияҳи марди Дайлам гирифтор шуд
سیه مرد دیلم گرفتار شد
Ҳазимат дигар сӯй кҳсор шуд
هزیمت دگر سوی کهسار شد
Ҷаҳондори баҳмани назораи зкўаҳ
جهاندار بهمن نظاره زکوه
Шигифтӣ форуманд дар он гуруҳ
شگفتی فروماند در آن گروه
Гурезандагонро бипурсед шоҳ
گریزندگان را بپرسید شاه
Ки аз чист пайкори бозоргоҳ
که از چیست پیکار بازارگاه
Бигуфтанд шоҳои фаромарзи гӯ
بگفتند شاها فرامرز گو
Дигар бора лашкар кашидааст нав
دگر باره لشکر کشیده است نو
Яке тохтан кард монанди шер
یکی تاختن کرد مانند شیر
Бидон сон ки нахҷӣр бинад далер
بدان سان که نخجیر بیند دلیر
Бикушт аз далерони мо шаш ҳазор
بکشت از دلیران ما شش هزار
Сияҳи марди ялро гирифтанд хор
سیه مرد یل را گرفتند خوار
Бипурсед баҳман ба фарзона гуфт
بپرسید بهمن به فرزانه گفت
Казин дев зода бимонадам шигифт
کزین دیو زاده بماندم شگفت
Наяндешад аз лашкар бе шумор
نیندیشد از لشکر بی شمار
Натарсад зи чандини сипоҳ аз шумор
نترسد ز چندین سپاه از شمار
Дигар бора омад ба кини охтн
دگر باره آمد به کین آختن
Биоварад аз кобули ин тохтан
بیاورد از کابل این تاختن
Кунун лашкари моҳи ҳамаи ҳам гуруҳ
کنون لشکر ماه همه هم گروه
Ба новирд раҳ рафт бояд зкўаҳ
به ناورد ره رفت باید زکوه
Бигуфт всрони сипаҳро бихонад
بگفت وسران سپه را بخواند
Сипоҳ аз фаромарзи ял хира монад
سپاه از فرامرز یل خیره ماند
Бифармудашон тохтан то дарра
بفرمودشان تاختن تا دره
Ҳамаи найзау теғи кини яксара
همه نیزه و تیغ کین یکسره
Аз он пас фаромарз бо мардумон
از آن پس فرامرز با مردمان
Бигуфт он дилу дидаи дудмон
بگفت آن دل و دیده دودمان
Шумо зуди ин шаҳр гиред роҳ
شما زود این شهر گیرید راه
Ки аз кӯ фурӯд омад инак сипоҳ
که از کو فرود آمد اینک سپاه
Ҳамаи хӯрданӣ ҳар чаҳ бад дар буна
همه خوردنی هر چه بد در بنه
Ббрдндони мардуми гурусна
ببردندآن مردم گرسنه
Сӯй шаҳр доданд якбора рӯй
سوی شهر دادند یکباره روی
Шуд шодмона аз он номҷўӣ
شد شادمانه از آن نامجوی
Чу аз баҳману лашкари ҷанги соз
چو از بهمن و لشکر جنگ ساز
Расиданди наздики он сарфароз
رسیدند نزدیک آن سرفراز
Фаромарзи гӯи хоҳаронро бихонад
فرامرز گو خواهران را بخواند
Суханҳои пайкор ҳаргуна ронад
سخن های پیکار هرگونه راند
Сӯии майманаи ҳардуонро бхўост
سوی میمنه هردوان را بخواست
Абри майсараи мардумонро гумошт
ابر میسره مردمان را گماشت
Тхўораҳи абои даҳ ҳазор аз сипоҳ
تخواره ابا ده هزار از سپاه
Фиристод бо шаҳрёни сӯии роҳ
فرستاد با شهریان سوی راه
Шаҳаншоҳ фармуд раҳоам ро
شهنشاه فرمود رهام را
Ҳамон армёли накӯном ро
همان ارمیال نکونام را
Ки бо сад ҳазор аз далерони мард
که با صد هزار از دلیران مرد
Бароред аз мардуми шаҳр , гирд
برآرید از مردم شهر،گرد
Бирафтанд тозон сӯии роҳи шаҳр
برفتند تازان سوی راه شهر
Нбдшон ба ҷуз дар ду дидаи ду баҳр
نبدشان به جز در دو دیده دو بهر
Тхўораҳи абои он далерони кин
تخواره ابا آن دلیران کین
Ҳамон шери хуршеди покизаи дайн
همان شیر خورشید پاکیزه دین
Бкрднди размӣ дар он корзор
بکردند رزمی در آن کارزار
Ки шуд дашт монандаи лолаи зор
که شد دشت ماننده لاله زار
Тхўораҳи броўихт бо армёл
تخواره برآویخت با ارمیال
Кашиданд шамшеру куполу ёл
کشیدند شمشیر و کوپال و یال
Басӣ ҳамла кардананд монанди кӯҳ
بسی حمله کردنند مانند کوه
Нагаштанд аз икдгри каси сутӯҳ
نگشتند از یکدگر کس ستوه
Тхўораҳ саранҷом бигирифт теғ
تخواره سرانجام بگرفت تیغ
Даромад ба кирдори торики меғ
درآمد به کردار تاریک میغ
Бузад бар сари армёли далер
بزد بر سر ارمیال دلیر
Срози тани рабӯдаш ба монанди шер
سراز تن ربودش به مانند شیر
Аз он пас дили афрӯзи хуршеди гирд
از آن پس دل افروز خورشید گرد
Даромад ба раҳоам бо дастбурд
درآمد به رهام با دستبرد
Яке теғ зад сахт дар гарданаш
یکی تیغ زد سخت در گردنش
Бадаред ҷавшани ҳама дар буриш
بدرید جوشن همه در برش
зи заррини андромди ҳмонгаҳ ба хок
ز زرین اندرآمد همانگه به خاک
Сипоҳаш ба ёрии расиданди пок
سپاهش به یاری رسیدند پاک
Зшмшири хуршед , озоди гашт
زشمشیر خورشید،آزاد گشت
Пар аз хӯн , сар ва рӯй дар паҳни дашт
پر از خون، سر و روی در پهن دشت
Бросбш нишонданду бргошт рӯй
براسبش نشاندند و برگاشت روی
Расонади андрўи баҳмани кӣнаи ҷӯй
رساند اندرو بهمن کینه جوی
Аз эшон бикуштанд ҳафдаҳи ҳазор
از ایشان بکشتند هفده هزار
Зшмшири хуршеду гурзи тхўор
زشمشیر خورشید و گرز تخوار
Взони рӯи фаромарз бо хоҳарон
وزآن رو فرامرز با خواهران
Кашиданд шамшеру гурзи гарон
کشیدند شمشیر و گرز گران
Ҷаҳони ҳамчуи дарёӣ хӯн шуд равон
جهان همچو دریای خون شد روان
Зшмширу зубини ҷанги оварон
زشمشیر و زوبین جنگ آوران
Чу лашкари гуҳ аз кушта , анбӯҳ шуд
چو لشکر گه از کشته،انبوه شد
Дигар бораи лашкари сӯй кӯҳ шуд
دگر باره لشکر سوی کوه شد
Шаб омад , фаромарзи нари аждаҳо
شب آمد،فرامرز نر اژدها
Ба шаҳри андромд ба назд ниё
به شهر اندرآمد به نزد نیا
Бабўсед даст ва бар золи пер
ببوسید دست و بر زال پیر
Ҳамаи дӯдаи он яли шери гир
همه دوده آن یل شیر گیر
Шудаи мардуми шаҳр , тозаи равон
شده مردم شهر،تازه روان
Знирўии он номўрпҳлўон
زنیروی آن نامورپهلوان
Бурун рафт ҳаркаси збҳри хӯриш
برون رفت هرکس زبهر خورش
Биоварад ҳаркаси паии парвариш
بیاورد هرکس پی پرورش
Дигар бора шуд систони донаи хоӣ
دگر باره شد سیستان دانه خای
Хӯриши хуб ҳамчун биҳишти худоӣ
خورش خوب همچون بهشت خدای
Яке ҳафта бо зол дар систон
یکی هفته با زال در سیستان
Бимонад он накӯноми гетии ситон
بماند آن نکونام گیتی ستان
Ба ҳаштум варо гуфт зол эй писар
به هشتم ورا گفت زال ای پسر
Ҷаҳонии пар аз душмани кӣнаи вар
جهانی پر از دشمن کینه ور
Шаби врўзи пархоши ҷӯянди вкин
شب وروز پرخاش جویند وکین
Гузоранда бар мо ҳамеша камӣн
گذارنده بر ما همیشه کمین
Нахоҳем ҷони бурдан аз шаҳриёр
نخواهیم جان بردن از شهریار
На ӯ низ гардан диҳад зинҳор
نه او نیز گردن دهد زینهار
Марои рои фаррухи чунон раҳ намӯд
مرا رای فرخ چنان ره نمود
Кзоидри шӯии бози кобул чу дӯд
کزایدر شوی باز کابل چو دود
Ки чун башнавад баҳмани тираи рой
که چون بشنود بهمن تیره رای
Ки ту боз кобул шудӣ аз сарой
که تو باز کابل شدی از سرای
Аз андӯҳи дили дида пурхӯн кунад
از اندوه دل دیده پرخون کند
Надонад ки пайкорҳо чун кунад
نداند که پیکارها چون کند
Ҳам андешаи оради зпикори ту
هم اندیشه آرد زپیکار تو
Азин тезаши теғи хунхори ту
ازین تیزش تیغ خونخوار تو
Змо низ ӯро шикваӣ буд
زما نیز او را شکوهی بود
Чу даршаҳр , мардуми гуруҳе буд
چو درشهر،مردم گروهی بود
Бубинеми пас то худованди пок
ببینیم پس تا خداوند پاک
Умед баӣ оварад ё ҳалок
امید بهی آورد یا هلاک
Фаромарз бишунид гуфт ниё
فرامرز بشنید گفت نیا
Шдози систон , дили пар аз кимиё
شداز سیستان،دل پر از کیمیا
Сияҳи мардро сарфарози набард
سیه مرد را سرفراز نبرد
Дигар бораи азхўиши озодкрд
دگر باره ازخویش آزادکرد
Чу баҳман хабар ёфт кон раҳ бирафт
چو بهمن خبر یافت کان ره برفت
Аз он кӯи раҳи шаҳрро бар гирифт
از آن کو ره شهر را بر گرفت
Чу пайваст бо шаҳри пикорўи ҷанг
چو پیوست با شهر پیکارو جنگ
Ҷаҳон кард бар шаҳрён , тори втнг
جهان کرد بر شهریان،تار وتنگ
Ба оҳан , заминро бкндн гирифт
به آهن،زمین را بکندن گرفت
Тани хешро бар шитобон гирифт
تن خویش را بر شتابان گرفت
Баромади барин низ солии фузун
برآمد برین نیز سالی فزون
Ки аз шаҳр , як тан наомад бурун
که از شهر،یک تن نیامد برون
Сари сол , дар шаҳр , тӯша намонад
سر سال،در شهر،توشه نماند
Шиками гуруснаи ҷони ниҳони брФшонд
شکم گرسنه جان نهان برفشاند
Бар золи рафтанди пери вҷўон
بر زال رفتند پیر وجوان
Бигуфтанд к-эии номвари паҳлавон
بگفتند کای نامور پهلوان
На тӯша бимонад ва на неруии тан
نه توشه بماند و نه نیروی تن
Ба душман бибояд задани хештан
به دشمن بباید زدن خویشتن
Магари тӯшаи онҷо ба чанги оварем
مگر توشه آنجا به چنگ آوریم
Вагар ҳеҷ пайкори вҷнги оварем
وگر هیچ پیکار وجنگ آوریم
Чунин посух оварад мрзоли пер
چنین پاسخ آورد مرزال پیر
Ки гардад тиҳии беша аз нараҳ шер
که گردد تهی بیشه از نره شیر
ТФўбод бар мард чунон тФў
تفوباد بر مرد چونان تفو
Ки ҷонро фурушади збҳри гулӯ
که جان را فروشد زبهر گلو
Ҳаме додашон панд ва судӣ надошт
همی دادشان پند و سودی نداشت
Нагаштанд агар чаҳ нбрдозмост
نگشتند اگر چه نبردآزماست
Аз он гуфтугӯ огаҳӣ шуд ба шоҳ
از آن گفتگو آگهی شد به شاه
Камӣни сохт наздики бозоргоҳ
کمین ساخت نزدیک بازارگاه
Хӯриш ҳо бифармуд коФзўн кунанд
خورش ها بفرمود کافزون کنند
Дуконҳо ҳамаи хуб гулгун кунанд
دکان ها همه خوب گلگون کنند
Хӯриши лўзи навсохти чандини хӯриш
خورش لوز نوساخت چندین خورش
Ки аз буи он ёфт тани парвариш
که از بوی آن یافت تن پرورش
Саҳаргоҳ , ҳангоми бонги хурӯс
سحرگاه،هنگام بانگ خروس
Баромади здргоаҳи шаҳи бонги кӯс
برآمد زدرگاه شه بانگ کوس
Дили шаҳрёни гашт аз он шоди хор
دل شهریان گشت از آن شاد خوار
Ки шуд шаҳ дигар бора бар кӯҳсор
که شد شه دگر باره بر کوهسار
Кушоданд дарвозаи пайрави ҷавон
گشادند دروازه پیرو جوان
Ба бозори рафтанди ҷӯёии нон
به بازار رفتند جویای نان
Ба хуршед фармуд пас золи зар
به خورشید فرمود پس زال زر
Ки эй ҷону орому чашми падар
که ای جان و آرام و چشم پدر
Дамӣ то сарпул ба беруни хиром
دمی تا سرپل به بیرون خرام
Бакӯш аз паии дӯдае неки ном
بکوش از پی دوده ای نیک نام
Ба коми бади андеши заҳр оварӣ
به کام بد اندیش زهر آوری
Магари мардумонро ба шаҳр оварӣ
مگر مردمان را به شهر آوری
Сарпул чу бигирифт он моҳи чеҳр
سرپل چو بگرفت آن ماه چهر
Форуманд хираи зкори сипеҳр
فروماند خیره زکار سپهر
Ба бозор чун дасти бурдандашон
به بازار چون دست بردندشان
Тиҳии гашт аз хӯрданиҳо дукон
تهی گشت از خوردنی ها دکان
Яке сусти гашти викии дил ба ҷӯш
یکی سست گشت ویکی دل به جوش
Ки омад зногаҳ ба ҳрсўи хурӯш
که آمد زناگه به هرسو خروش
Камӣн баргушоданд иксрспоаҳ
کمین برگشادند یکسرسپاه
Барояшони заҳри гӯшаи бастанди роҳ
برایشان زهر گوشه بستند راه
Збҳри гулӯ ҷон бидоданд пок
زبهر گلو جان بدادند پاک
Ба хӯрдан фиканданд тан дар ҳалок
به خوردن فکندند تن در هلاک
Збозори гуҳи хӯн брФтн гирифт
زبازار گه خون برفتن گرفت
Пиёдаи сарашро нуҳуфтан гирифт
پیاده سرش را نهفتن گرفت
Кас аз гурзу шамшери кини ҷони набард
کس از گرز و شمشیر کین جان نبرد
Ба роҳи андаруни пушт ӯ гашт хӯрд
به راه اندرون پشت او گشت خورد
Сипоҳ аз куҷо роҳ бигрифта буд
سپاه از کجا راه بگرفته بود
Брўбод , худ аз сараш дар рабӯд
بروباد،خود از سرش در ربود
Аз эшон намонданд зиндаи яке
از ایشان نماندند زنده یکی
Наомад ба шаҳри андаруни кӯдакӣ
نیامد به شهر اندرون کودکی