Гуруҳе ба хуршеди яли бозхурд

گروهی به خورشید یل بازخورد

Барангехт ӯ асб ва бархест гирд

برانگیخت او اسب و برخاست گرد

БиФшрди хуршеди яли номҷўӣ

بیفشرد خورشید یل نامجوی

Фрўдомдши ҳаряк аз пеши рӯ

فرودآمدش هریک از پیش رو

Ду мард аз далерон душман бикушт

دو مرد از دلیران دشمن بکشت

Саранҷом , захмӣ раседаш дурушт

سرانجام،زخمی رسیدش درشت

Дигар ранҷиш омад бар асби дижам

دگر رنجش آمد بر اسب دژم

Яке санг низ омадаш бар шикам

یکی سنگ نیز آمدش بر شکم

БиФтоди хуршед ва бар пой хост

بیفتاد خورشید و بر پای خاست

Камаргоҳи барзад камӣн кард рост

کمرگاه برزد کمین کرد راست

Чу тирӣ ба ваии душмани андохтӣ

چو تیری به وی دشمن انداختی

Дигар бораи таркиши нпрдохтӣ

دگر باره ترکش نپرداختی

Пиёдаи гурезону душмани ҳазор

پیاده گریزان و دشمن هزار

Ба ҳар бешае бар яке корзор

به هر بیشه ای بر یکی کارزار

Чу душман бар ӯ ҳамла ангехтӣ

چو دشمن بر او حمله انگیختی

Дигар бора таркиш фурӯрихтӣ

دگر باره ترکش فروریختی

Чу хуршед бигузашт бар нимрўз

چو خورشید بگذشت بر نیمروز

Дарафтоди хуршед дар нимрўз

درافتاد خورشید در نیمروز

Ба зол огаҳӣ шуд ки душман чаҳ кард

به زال آگهی شد که دشمن چه کرد

Згрдон баровард якбораи гирд

زگردان برآورد یکباره گرد

Бузад бар замини хешро ҳамчуи қоф

بزد بر زمین خویش را همچو قاف

Бадаред ҷомаи зибр то ба ноф

بدرید جامه زبر تا به ناف

Ба чангол , барканд мӯии сифед

به چنگال،برکند موی سفید

Ҳаме гуфт зори вдриғои умед

همی گفت زار ودریغا امید

Чу нилӯфар аз дидагон об дод

چو نیلوفر از دیدگان آب داد

Ба дандон , сарангуштро тоб дод

به دندان،سرانگشت را تاب داد

Шуданд анҷуман дар сароиши занон

شدند انجمن در سرایش زنان

Ҳамаи дастҳо бар сару рӯи занон

همه دست ها بر سر و رو زنان

Батон ҳарякӣ кунад глнорўн

بتان هریکی کند گلنارون

Миёни андаруни шохи шохи саман

میان اندرون شاخ شاخ سمن

Ҳама мӯя карданд бар ёл ӯ

همه مویه کردند بر یال او

Барони паҳливонӣ бару ёл ӯ

برآن پهلوانی بر و یال او

Ҳамаи хештани ҷанги бади хуии ту

همه خویشتن جنگ بد خوی تو

Куҷо рафт гуфтанд неруии ту

کجا رفت گفتند نیروی تو

Ҳамон паҳливонӣ бару ёли ту

همان پهلوانی بر و یال تو

Сари найзау гурзи вкўполи ту

سر نیزه و گرز وکوپال تو

Уқоб аз камандат нагаштӣ раҳо

عقاب از کمندت نگشتی رها

Гурезони зкиди ту нрождҳо

گریزان زکید تو نراژدها

Гулати боди барад ва ниҳолат бирехт

گلت باد برد و نهالت بریخت

Таҳамтан бамурд взўораҳ гурехт

تهمتن بمرد وزواره گریخت

Дареғ аз фаромарзи вони саракашон

دریغ از فرامرز وآن سرکشان

Ки ҳаргиз наёбӣ аз эшон нишон

که هرگز نیابی از ایشان نشان

Бад-ӣни дудмон ҳаргиз анда набӯд

بدین دودمان هرگز انده نبود

Ба гардун раседаст ин дарду дӯд

به گردون رسیدست این درد و دود

Сарое ки гардуни варои банда буд

سرایی که گردون ورا بنده بود

Ба дасти ситамкор , вайро рабӯд

به دست ستمکار، وی را ربود

Сароеи куҷо буд девони шикор

سرایی کجا بود دیوان شکار

Здшмн бибояд кунун зинҳор

زدشمن بباید کنون زینهار

Биё эй Таҳамтан бибин хон ту

بیا ای تهمتن ببین خوان تو

Ки парвардаи тести меҳмони ту

که پرورده تست مهمان تو

Бпрўрдӣ ӯро ба ранҷу ниёз

بپروردی او را به رنج و نیاز

Кунун бар ту чангол ӯ шуд дароз

کنون بر تو چنگال او شد دراز

Бикушт ин ҳамаи сарварони вмҳон

بکشت این همه سروران ومهان

Фаромарз , пӯён ба гирди ҷаҳон

فرامرز، پویان به گرد جهان

Гуруҳе зада даст бар рӯй хеш

گروهی زده دست بر روی خویش

Ҳама мӯя карданд бар шӯии хеш

همه مویه کردند بر شوی خویش

Гуруҳеи занони даст бар чеҳра бар

گروهی زنان دست بر چهره بر

Ҳама мӯя карданд бар икдгр

همه مویه کردند بر یکدگر

Чу шаби гашт , дастон ба хуршед гуфт

چو شب گشت،دستان به خورشید گفت

Ки морои срхўиш бояд наҳуфт

که مارا سرخویش باید نهفت

Бирав то здрўозаҳ берун шавем

برو تا زدروازه بیرون شویم

Вазин шаҳри канда ба ҳомӯн шавем

وزین شهر کنده به هامون شویم

Яке роҳ донам ба зери замин

یکی راه دانم به زیر زمین

Надонад касе ҷузи ҷаҳони офарин

نداند کسی جز جهان آفرین

Магари ҷон аз эдар ба шаҳрии кашем

مگر جان از ایدر به شهری کشیم

Ки то ҷон сипорем душмани кашем

که تا جان سپاریم دشمن کشیم

Бадв гуфт хуршед , хира магӯӣ

بدو گفت خورشید،خیره مگوی

Ба чоҳи андаруни равшанои мҷўӣ

به چاه اندرون روشنایی مجوی

Тўро дида шуд тирау пушт , хам

تورا دیده شد تیره و پشت،خم

Ба шамшеру гурзи андари оеи дижам

به شمشیر و گرز اندر آیی دژم

Чигуна шӯии сӯии шаҳр дигар

چگونه شوی سوی شهر دگر

Ки на асб монадаст моро на зар

که نه اسب ماندست ما را نه زر

Ҳамаи гирд бар гирд мо лашкараст

همه گرد بر گرد ما لشکرست

Ҷаҳони сар ба сари пар з аҳрӣманаст

جهان سر به سر پر ز اهریمنست

Бигиранд моро вбоз оваранд

بگیرند ما را وباز آورند

Сари мо ба дандон вкоз оваранд

سر ما به دندان وکاز آورند

Ҳамон ба ки эдар наоне шавем

همان به که ایدر نهانی شویم

Ба ҷон касе бегумоне шавем

به جان کسی بی گمانی شویم

Шаб омад бирафтанд ҳарду ба ҳам

شب آمد برفتند هردو به هم

Аннани пешу андари қафоашони ситам

عنان پیش و اندر قفاشان ستم

Яке марди бади дӯсти хуршед буд

یکی مرد بد دوست خورشید بود

Фаровон ба хуршедаши умед буд

فراوان به خورشیدش امید بود

Сӯии хон ӯ рафт бо золи пер

سوی خان او رفت با زال پیر

Кишоварзро гуфт меҳмон пазир

کشاورز را گفت مهمان پذیر

Ҳмонгаҳ ба хонаи даровардашон

همانگه به خانه درآوردشان

Ҳамон зери ҳизум ниҳон кардашон

همان زیر هیزم نهان کردشان