Ба диноргўни гашти дарёии қӣр

به دینارگون گشت دریای قیر

Бузад бар дили мавҷи хуршеди пер

بزد بر دل موج خورشید پیر

Ба дарвозаҳо лашкар анбӯҳ шуд

به دروازه ها لشکر انبوه شد

Зҷўшн дар шаҳр чун кӯҳ шуд

زجوشن در شهر چون کوه شد

Надиданд касро ба девор бар

ندیدند کس را به دیوار بر

На овоз на ҷунбиши ҷонвар

نه آواز نه جنبش جانور

Савории яке найза биниҳод зуд

سواری یکی نیزه بنهاد زود

Ба бораи баромад ба крдордўд

به باره برآمد به کرداردود

Чу ӯ бе гамонаи пулии бозкрд

چو او بی گمانه پلی بازکرد

Фурӯрафт дарвозаро бозкрд

فرورفت دروازه را بازکرد

Ба шаҳри андромди саросари сипоҳ

به شهر اندرآمد سراسر سپاه

Ниҳод аз бар чарх , баҳмани кулоҳ

نهاد از بر چرخ،بهمن کلاه

Ба фарзона гуфт эй сарафрози пер

به فرزانه گفت ای سرافراز پیر

Шитобони брўкох дастон бигир

شتابان بروکاخ دستان بگیر

Ҳамоно касе бар дараш бгзрз

همانا کسی بر درش بگذرذ

Ва ё дар парастанда Эй бингарад

و یا در پرستنده ای بنگرد

Ҳмонгаҳ биёмад мунодӣгарӣ

همانگه بیامد منادیگری

Хуши овози мардии забон оварӣ

خوش آواز مردی زبان آوری

Ки шоҳ ҷаҳон гуфт беш аз се рӯз

که شاه جهان گفت بیش از سه روز

Нахоҳам ки бошед дар нимрўз

نخواهم که باشید در نیمروز

Чаҳорум ки ёбам касеро ба шаҳр

چهارم که یابم کسی را به شهر

Наёбади змои ҷзғми врнҷ , баҳр

نیابد زما جزغم ورنج،بهر

Касе кӯи сари золи пеши орадам

کسی کو سر زال پیش آردم

Здл , ранҷ вондўаҳ бардорадам

زدل، رنج واندوه برداردم

Ба яздон ки бар тахти бншонмш

به یزدان که بر تخت بنشانمش

Раво бошад ӯгар падари хўонмш

روا باشد او گر پدر خوانمش

Сипоҳаш чу ин гуфта бишунид азуӣ

سپاهش چو این گفته بشنید ازوی

Ҳамаи шаҳр аз ва шуд пар аз ҷустуҷӯӣ

همه شهر از و شد پر از جستجوی

Касеро здстон набӯд огаҳӣ

کسی را زدستان نبود آگهی

Ту гуфтӣ ҷаҳон шуд здстони тиҳӣ

تو گفتی جهان شد زدستان تهی

Се рӯзи андрони шаҳр , бедор буд

سه روز اندرآن شهر،بیدار بود

Ҳама наилоҳа зору фарёд буд

همه نالهه زار و فریاد بود

Зумуррадон намонад андари он шаҳр , кас

زمردان نماند اندر آن شهر،کس

Зану кӯдаку хиради монданди бас

زن و کودک و خرد ماندند بس

Чаҳоруми тиҳии гашти шаҳр аз сипоҳ

چهارم تهی گشت شهر از سپاه

Дар андешаи зол зар монад шоҳ

در اندیشه زال زر ماند شاه

Рухи золи бечора беранг шуд

رخ زال بیچاره بی رنگ شد

Дар он зери ҳизуми дилаш танг шуд

در آن زیر هیزم دلش تنگ شد

Ғам ночаридан дар ӯ коркард

غم ناچریدن در او کارکرد

Ба дил , тарси втнро чу биморкрд

به دل،ترس وتن را چو بیمارکرد