Дигарбораи ҳрдўбробршднд
دگرباره هردوبرابرشدند
Ҳамаи пеши зубини вхнҷршднд
همه پیش زوبین وخنجرشدند
Бидон андакии лшкрпҳлўон
بدان اندکی لشکرپهلوان
Якояки Фдокрдаҳи пешаши равон
یکایک فداکرده پیشش روان
Фромрздрпиши саф бонг зад
فرامرزدرپیش صف بانگ زد
Ки эй номдорони покизаи қад
که ای نامداران پاکیزه قد
Бидонед комрўз рӯзӣаст бад
بدانید کامروز روزیست بد
Агар ном монем вагар сар равад
اگر نام مانیم وگر سر رود
Ҳрони кас ки баргардад аз корзор
هرآن کس که برگردد از کارزار
Азуи душмани дуни براردи дамор
ازو دشمن دون برآرد دمار
Бигуфт ину лашкари бромдбаҳи ҷӯш
بگفت این و لشکر برآمدبه جوش
Ту гуфтӣ замини гашти пӯлоди пӯш
تو گفتی زمین گشت پولاد پوش
Яке абри пайвасти хўнбори гашт
یکی ابر پیوست خونبار گشت
Рухи баддилони ҳамчуи бемори гашт
رخ بددلان همچو بیمار گشت
Ҳавои гашт аз теғ , знгоргўн
هوا گشت از تیغ،زنگارگون
Заминро зхўни ранги глноргўн
زمین را زخون رنگ گلنارگون
Ҷаҳони гашти ларзаи сарони ҳамчуи пел
جهان گشت لرزه سران همچو پیل
Равон аз брхок , равадӣ чу нил
روان از برخاک،رودی چو نیل
зи зубин , ҳавои гашти пурболи вор
ز زوبین،هوا گشت پربال وار
Зҷўшн , замини гашти пўлодўор
زجوشن،زمین گشت پولادوار
Зкштаҳ , дарави вдшт анбӯҳ шуд
زکشته،درو ودشت انبوه شد
Зҷўшн , замин чун яке кӯҳ шуд
زجوشن،زمین چون یکی کوه شد
Сипаҳ бозгардед ором кард
سپه بازگردید آرام کرد
Ткоўр ба зери андарун ром кард
تکاور به زیر اندرون رام کرد
Сипаҳбади сӯии лашкар шоҳ шуд
سپهبد سوی لشکر شاه شد
Взони лашкари шоҳ , огоҳ шуд
وزآن لشکر شاه، آگاه شد
Чунин гуфт к-эии номдорони кин
چنین گفت کای نامداران کین
Далерони рӯму саворони чин
دلیران روم و سواران چین
Бидонед кини разми мо бе гумон
بدانید کین رزم ما بی گمان
Ҳаме бар бузургони сроиди замон
همی بر بزرگان سرآید زمان
Фаровон ба мо солиёни бргзшт
فراوان به ما سالیان برگذشت
Нёсуд лашкари зпикори дашт
نیاسود لشکر زپیکار دشت
Миёни ман вбҳмни кӣнаи соз
میان من وبهمن کینه ساز
Чунин кор якборагӣ шуд дароз
چنین کار یکبارگی شد دراز
Сипоҳи се кишвари ҳама кушта шуд
سپاه سه کشور همه کشته شد
Ҷаҳонии зхўн , чун гул оғишта шуд
جهانی زخون،چون گل آغشته شد
Ба ҳар хӯн ки шуд андарин рӯзгор
به هر خون که شد اندرین روزگار
Гирифтор бошад ба рӯзи шумор
گرفتار باشد به روز شمار
Ки мардуми ҳама бе гуноҳанд азин
که مردم همه بی گناهند ازین
Надорад кас аз ман ба дил , ранҷи кин
ندارد کس از من به دل،رنج کین
Вдигр ки бо мо сипоҳ андакӣаст
ودیگر که با ما سپاه اندکیست
Чунон каз шумо панҷсад , азмо якеаст
چنان کز شما پانصد،ازما یکیست
Ҳамоно ки донад ба ҷузи додгар
همانا که داند به جز دادگر
Ки кӯшиш бадишон набошад ҳунар
که کوشش بدیشان نباشد هنر
Чаҳ мардӣ буд хираи хӯни рехтан
چه مردی بود خیره خون ریختن
Ду сад бо савории броўихтн ?
دو صد با سواری برآویختن؟
Бад-ӣни разм агар дод хоҳед дод
بدین رزم اگر داد خواهید داد
Абои шоҳ , паймон бибояд ниҳод
ابا شاه،پیمان بباید نهاد
Ки мо ҳар ду берун шавем аз миён
که ما هر دو بیرون شویم از میان
Наёяд бад-ӣни номдорони зиён
نیاید بدین نامداران زیان
Ба овардга озмоиш кунем
به آوردگه آزمایش کنیم
Ба мардӣ , ҳунарҳо намоиш кунем
به مردی،هنرها نمایش کنیم
Бубинем то чархи носозгор
ببینیم تا چرخ ناسازگار
Киро зин дугона кунад комкор
که را زین دوگانه کند کامکار
Гар имрӯз бошад марои дастрас
گر امروز باشد مرا دسترس
Кунам бо шумо ончӣ кардед пас
کنم با شما آنچه کردید پس
Саворӣ ниёзорам аз рӯми вчин
سواری نیازارم از روم وچین
На аз ҷангҷуёни Эрони замин
نه از جنگجویان ایران زمین
Ҳама дар паноҳи худованди ҳўр
همه در پناه خداوند هور
Срхўиш гиред марду сутур
سرخویش گیرید مرد و ستور
Вгршоаҳро даст бар ман буд
وگرشاه را دست بر من بود
Сипаҳи зери фармони баҳман буд
سپه زیر فرمان بهمن بود
Бигӯ ҳар чаҳ хоҳӣ бикун бо сипоҳ
بگو هر چه خواهی بکن با سپاه
Бибахшоӣ варна фурӯбанди роҳ
ببخشای ورنه فروبند راه
Сипаҳро писандида омад сухан
سپه را پسندیده آمد سخن
Ҳаме гуфт бо якдигари тан ба тан
همی گفت با یکدیگر تن به تن
Ки гуфтори ин мард , беҳуда нест
که گفتار این مرد،بیهوده نیست
Дарин солиёни шукр анбӯҳ нест
درین سالیان شکر انبوه نیست
Агар кӣнаи каши баҳманат эй шигифт
اگر کینه کش بهمنت ای شگفت
Яке роҳи майдонаш бояд гирифт
یکی راه میدانش باید گرفت
Бадишон ҳаме гуфт лашкари ҳама
بدیشان همی گفت لشکر همه
Чу бишунид шоҳи он чунон аз рама
چو بشنید شاه آن چنان از رمه
ҲамНи гоҳи пӯшеди сози набард
همن گاه پوشید ساز نبرد
Бурун шуд зи лашкари пас оҳанг кард
برون شد ز لشکر پس آهنگ کرد
Чу дастур фарзона дид он чунон
چو دستور فرزانه دید آن چنان
Чўотш биҷуст ва гирифташ Аннан
چوآتش بجست و گرفتش عنان
Бадв гуфт эй шоҳи хуршеди Фш
بدو گفت ای شاه خورشید فش
Тани хештани пеши оташи макаш
تن خویشتن پیش آتش مکش
Фаромарзро хор додӣ ҳаме
فرامرز را خوار دادی همی
Ба дасти сабк бар гроҳии ҳаме
به دست سبک بر گراهی همی
Фаровонаш дидӣ ба ҳангоми кин
فراوانش دیدی به هنگام کین
Ҳамеи наъл асбаш бидӯзад замин
همی نعل اسبش بدوزد زمین
Сипоҳӣ ба наздик ӯ як тан аст
سپاهی به نزدیک او یک تن است
Зтиғу знирўии худ эмин аст
زتیغ و زنیروی خود ایمن است
Хадангаш бидӯзад дили офтоб
خدنگش بدوزد دل آفتاب
Камандаши дароради згрдўни уқоб
کمندش درآرد زگردون عقاب
Надорад дмони пели ҷангаш ба ҷой
ندارد دمان پیل جنگش به جای
Дароради гарони кӯҳ , гурзаши зи пой
درآرد گران کوه، گُرزش ز پای
Гуҳи разм , азу дев гардад дижам
گه رزم،ازو دیو گردد دژم
зи даҳ пел , неру наёядаш кам
ز ده پیل،نیرو نیایدش کم
Чу бо аждаҳоеи ту ҳам сари шӯй
چو با اژدهایی تو هم سر شوی
Азон ба ки бо ӯ баробари шӯй
ازآن به که با او برابر شوی
Чунин дод посухи варои шаҳриёр
چنین داد پاسخ ورا شهریار
Ки чун ӯ буд мари марои хостор
که چون او بود مر مرا خواستار
Марогар ба рафтани дирангӣ буд
مرا گر به رفتن درنگی بود
Гуҳи ном ҷустан чу нанагӣ буд
گه نام جستن چو ننگی بود
Аннани баст аз дасти донандаи мард
عنان بست از دست داننده مرد
Бузади асб ва оҳанг оварад кард
بزد اسب و آهنگ آورد کرد
Азони кор , донандаи огоҳ буд
ازآن کار،داننده آگاه بود
Сипаҳбад на андари хури шоҳ буд
سپهبد نه اندر خور شاه بود
Ҳмонгаҳи раҳоами Гӯдарз ро
همانگه رهام گودرز را
Бихонад он далерони он марз ро
بخواند آن دلیران آن مرز را
Чу сақлоби рӯми вдгри разми ёр
چو سقلاب روم ودگر رزم یار
Баон равад вдилми диловари савор
بهان رود ودیلم دلاور سوار
Бадишон чунин гуфт к-эии саракашон
بدیشان چنین گفت کای سرکشان
Мадоред гуфтори перони гӯон
مدارید گفتار پیران گوان
Бидонед кини шоҳи мо саркаш аст
بدانید کین شاه ما سرکش است
Ҳам оварад ӯ чун яке оташ аст
هم آورد او چون یکی آتش است
Чўбо ӯ баробар наёяд ба кин
چوبا او برابر نیاید به کین
Набояд ки осеб ёбад чунин
نباید که آسیب یابد چنین
Сазадгар шумо назд эшон шавед
سزد گر شما نزد ایشان شوید
Ба ёрӣ бар шоҳ Эрон шавед
به یاری بر شاه ایران شوید
Чу донед кони аждаҳои дижам
چو دانید کان اژدهای دژم
Ба шоҳи ҷаҳони андроид ба дам
به شاه جهان اندرآید به دم
Шумо ҳамла оред ва андар наед
شما حمله آرید و اندر نهید
Сипосӣ ба шоҳи ҷаҳони брнҳид
سپاسی به شاه جهان برنهید
Бирафтанд прмоигон ҳар чаҳор
برفتند پرمایگان هر چهار
Наоне ба наздикии шаҳриёр
نهانی به نزدیکی شهریار
Ҳама бар сипаҳбад камӣн сохтанд
همه بر سپهبد کمین ساختند
Ҳамаи теғи кин аз миёни охтнд
همه تیغ کین از میان آختند
Чу чашми сипаҳбад ба баҳман расед
چو چشم سپهبد به بهمن رسید
Фрўдомд ва офарин густаред
فرودآمد و آفرین گسترید
Взони пас бадв гуфт к-эии шаҳриёр
وزآن پس بدو گفت کای شهریار
Ба гетии ҳамаи тухми зиштии макор
به گیتی همه تخم زشتی مکار
Чунон дон ки гетии сроиисти танг
چنان دان که گیتی سراییست تنگ
Набошад дарави брксиро диранг
نباشد درو برکسی را درنگ
Гар аз паҳлавони кӣна Эй доштӣ
گر از پهلوان کینه ای داشتی
Кунун сар згрдўн барафроштӣ
کنون سر زگردون برافراشتی
Ба ком ту шуд кишвари нимрўз
به کام تو شد کشور نیمروز
Шаб омад ки мо худ набинем рӯз
شب آمد که ما خود نبینیم روز
Змои кӣнаи паҳлавони охтӣ
زما کینه پهلوان آختی
Замин аз бузургон бипардохтӣ
زمین از بزرگان بپرداختی
Гиронмояи золӣ ки ҳангоми кин
گرانمایه زالی که هنگام کین
Сутӯҳ омад аз сами асбаши замин
ستوه آمد از سم اسبش زمین
Кунун чун асирон ба банд андар аст
کنون چون اسیران به بند اندر است
Ба перӣ ба доми газанди андрост
به پیری به دام گزند اندراست
Зтхми Наримони соми савор
زتخم نریمان سام سوار
Намондаст ҷузи ман касе ёдгор
نماندست جز من کسی یادگار
Сазадгар ба ҷое ки акнӯн маро
سزدگر به جایی که اکنون مرا
Нарезӣ бад-ӣни хирагии хӯни маро
نریزی بدین خیرگی خون مرا
Яке бошам аз чокарони споӣ
یکی باشم از چاکران سپای
Агар кӣна аз дил бирезӣ ба ҷой
اگر کینه از دل بریزی به جای
Вагар худ нахоҳӣ ки бинии рухам
وگر خود نخواهی که بینی رخم
Ба хӯни яке боздиҳи посухам
به خون یکی بازده پاسخم
Бимон то зҳндўстон бигузарам
بمان تا زهندوستان بگذرم
Дигар бораи Эрон замин нагузарам
دگر باره ایران زمین نگذرم
Агар душманам , душман , овора ба
اگر دشمنم،دشمن،آواره به
Зхўн , дасти кӯтоҳ , якбора ба
زخون،دست کوتاه،یکباره به
Бидон сар чаҳ сахтаст бозори хӯн
بدان سر چه سختست بازار خون
Мабод ҳеҷ мардум , гирифтори хӯн
مباد هیچ مردم،گرفتار خون
Чунин дод посухи варои шаҳриёр
چنین داد پاسخ ورا شهریار
Ки савганд дорам ба парвардгор
که سوگند دارم به پروردگار
Ки аз тухми рустами нмонми яке
که از تخم رستم نمانم یکی
На аз кишвару кох ӯ андакӣ
نه از کشور و کاخ او اندکی
Вагарна ба ҷонати ббхшўдмӣ
وگرنه به جانت ببخشودمی
Зхўн , рӯзгории бросўдмӣ
زخون،روزگاری برآسودمی
Биовар кунун то чаҳ дорӣ ба бар
بیاور کنون تا چه داری به بر
Куҷои рӯзгор ту омад ба сар
کجا روزگار تو آمد به سر
ЗгФтори беҳуда , дами баста ба
زگفتار بیهوده،دم بسته به
Ба пайкон , тани душманони хаста ба
به پیکان، تن دشمنان خسته به
Сипаҳбад чу аз шоҳи навмеди гашт
سپهبد چو از شاه نومید گشت
Тан аз хашм , ларзанда чун беди гашт
تن از خشم، لرزنده چون بید گشت
Чунин гуфт каз мардуми бднжод
چنین گفت کز مردم بدنژاد
Ҳамоно бимонад ҳамеи адл ва дод
همانا بماند همی عدل و داد
Ҳар он каз хирад , мағз дорад тиҳӣ
هر آن کز خرد،مغز دارد تهی
Набошад дарави шодии вФрҳӣ
نباشد درو شادی وفرهی
Ту шоҳӣ , кунун пеш дастӣ намой
تو شاهی،کنون پیش دستی نمای
Бубинем то чархро чист рой
ببینیم تا چرخ را چیست رای
Барангехти шбрнгро шаҳриёр
برانگیخت شبرنگ را شهریار
Ба дасти андаруни гурзаи гоўсор
به دست اندرون گُرزه گاوسار
Даромад ба кирдори кӯҳи гарон
درآمد به کردار کوه گران
Бузади гурз чун путки оҳангарон
بزد گُرز چون پتک آهنگران
На даст сипаҳбад шуд аз захм , хам
نه دست سپهبد شد از زخم،خم
На неру шуд аз чанги пирӯз , кам
نه نیرو شد از چنگ پیروز،کم
Сипаҳбад хурӯшед к-эии ширдил
سپهبد خروشید کای شیردل
Ниёии тўози захм ту шуд хаҷал
نیای تواز زخم تو شد خجل
Туро кондроўрд , захми ин буд
تو را کاندرآورد، زخم این بود
Раҳи кӣна ҷустан на ойин буд
ره کینه جستن نه آیین بود
Бибинӣ кунун захми мардони ҷанг
ببینی کنون زخم مردان جنگ
Ки гардад зхўнти замин , лаъли ранг
که گردد زخونت زمین،لعل رنگ
Бигуфт ин ва пас ҷангро зон намӯд
بگفت این و پس جنگ را زان نمود
Баромади зҷои асб , монанди дӯд
برآمد زجا اسب،مانند دود
БроФрохти гурзи сад ва шаст ман
برافراخت گُرز صد و شصت من
Чўкўҳӣ барафканад бар шоҳи тан
چوکوهی برافکند بر شاه تن
Чўсқлоби рӯму далерони шоҳ
چوسقلاب روم و دلیران شاه
Бидиданд комад чу кӯҳи сиёҳ
بدیدند کامد چو کوه سیاه
Яке ҳамла карданд бо дор вагир
یکی حمله کردند با دار وگیر
Ниҳоданд ҳаряки дарави теғу тир
نهادند هریک درو تیغ و تیر
Сипаҳбад чу он дид баргашти азу
سپهبد چو آن دید برگشت ازو
Бидон панҷ сардор биниҳод рӯй
بدان پنج سردار بنهاد روی
Дар афкандашони пеш , ҳамчун рама
در افکندشان پیش،همچون رمه
Гурезони азуи номдорони ҳама
گریزان ازو نامداران همه
Чўбод андар омад ба сқлӣ расед
چوباد اندر آمد به سقلی رسید
Хурӯшӣ ба чарх барин баркашид
خروشی به چرخ برین برکشید
Бузади гурзи бргрдни бодпоӣ
بزد گُرز بر گردن بادپای
Рӯонаш ту гуфтӣ ба тан дар нмондши равон
روانش تو گفتی به تن در نماندش روان
Сипаҳбад ба захм дигар кард даст
سپهبد به زخم دگر کرد دست
Ба ҳуш омад взўд бар пои ҷуст
به هوش آمد وزود بر پای جست
Пшўтни зқлби сипаҳ чун бидид
پشوتن زقلب سپه چون بدید
Хурӯшеду теғ аз миён баркашид
خروشید و تیغ از میان برکشید
Биёмаду броўихт бо пели тан
بیامد و برآویخت با پیل تن
Барояшон назора шуданд анҷуман
برایشان نظاره شدند انجمن
Чу ин панҷ бо ваии броўихтнд
چو این پنج با وی برآویختند
Азуи шоҳ ва сақлоб бигурехтанд
ازو شاه و سقلاب بگریختند
Шуданд аз миёнаи миёни сипоҳ
شدند از میانه میان سپاه
Наҳиф омадаш пеши сақлоби шоҳ
نهیب آمدش پیش سقلاب شاه
Чунин нозанини тира гаван гашта дашт
چنین نازنین تیره گون گشته دشت
Сипаҳбад аз он панҷ тан барнагашт
سپهبد از آن پنج تن برنگشت
Яке гурз зад бар сари разми ёр
یکی گُرز زد بر سر رزم یار
Ту гуфтӣ ки шуд хокро хостор
تو گفتی که شد خاک را خواستار
Гурезон шуданд он чаҳор дигар
گریزان شدند آن چهار دگر
Бидон хоки хушку пар аз хӯн , ҷигар
بدان خاک خشک و پر از خون،جگر
Ббўди он шабу бомдодон дигар
ببود آن شب و بامدادان دگر
Сркўаҳ бигирифт заррини сипар
سرکوه بگرفت زرین سپر
Ғўкўс бархест воўоз ноӣ
غوکوس برخاست وآواز نای
Сипоҳи андромд чу дарёи зҷоӣ
سپاه اندرآمد چو دریا زجای
Ҷаҳонии куҷо буд диноргўн
جهانی کجا بود دینارگون
Згрди сипаҳи гашти знгоргўн
زگرد سپه گشت زنگارگون
Заминро намуданд чун лолаи зор
زمین را نمودند چون لاله زار
Пар аз кушта карданд аз хаста , хор
پر از کشته کردند از خسته،خار
Ҳаво гуфтӣ оҳани бипушади ҳаме
هوا گفتی آهن بپوشد همی
Замин гуфтӣ аз хӯн баҷушад ҳаме
زمین گفتی از خون بجوشد همی
Знўки синонҳо миёни ҳаво
زنوک سنان ها میان هوا
Зхоки паии асби фармони раво
زخاک پی اسب فرمان روا
Ситора ту гуфтӣ ки резон шуда аст
ستاره تو گفتی که ریزان شده است
Вагар ҳўри тобони гурезон шуда аст
وگر هور تابان گریزان شده است
Бидон гуҳ ки бар дашт бркинаҳ хост
بدان گه که بر دشت برکینه خاست
Фиристод баҳмани сӯии чапу рост
فرستاد بهمن سوی چپ و راست
Ки яксар сипаҳро ба ҷанг оваред
که یکسر سپه را به جنگ آورید
Нахоҳам касе кӯ диранг оваред
نخواهم کسی کو درنگ آورید
Бакӯшед то як тан аз душманон
بکوشید تا یک تن از دشمنان
Намонанд зинда аз ин баданашон
نمانند زنده از این بدنشان
ЗгФтори шоҳ , он сипоҳи бузург
زگفتار شاه،آن سپاه بزرگ
Яке гашт чун шеру дигари чўгрг
یکی گشت چون شیر و دیگر چوگرگ
Яке ҳалқа кард он шигифти аждаҳо
یکی حلقه کرد آن شگفت اژدها
Кзони ҷони мардуми наёбади раҳо
کزآن جان مردم نیابد رها
Яке морҷони гирро брФрошт
یکی مارجان گیر را برفراشت
Яке тири длдўзро бргмошт
یکی تیر دلدوز را برگماشت
Чунон ҳалқа карданд бар сагзӣон
چنان حلقه کردند بر سگزیان
Ки берун саворӣ намонад аз миён
که بیرون سواری نماند از میان
Ниҳоданд бар теғи барандаи даст
نهادند بر تیغ برنده دست
Зхўни ялон , хок карданд паст
زخون یلان،خاک کردند پست
Фаромарз бо чанд хуишони хеш
فرامرز با چند خویشان خویش
Ниҳоданд якборагии пои пеш
نهادند یکبارگی پای پیش
Баннои охати худ аз сарони номдор
بنا آخت خود از سران نامدار
Зхўишони пас пушт ӯ даҳ савор
زخویشان پس پشت او ده سوار
Дарафтоди андари миёни сипоҳ
درافتاد اندر میان سپاه
Чу дар хирман афтод боди сиёҳ
چو در خرمن افتاد باد سیاه
Бидон рӯй кӯи хингро раҳ намӯд
بدان روی کو خنگ را ره نمود
Баровард аз он рӯй , якбораи дӯд
برآورد از آن روی،یکباره دود
Аз Эрони сипаҳ , мард чандон бикушт
از ایران سپه،مرد چندان بکشت
Ки дар дастаи теғаши афшурди мушт
که در دسته تیغش افشرد مشت
Чу бигузашт як нима аз тираи рӯз
چو بگذشت یک نیمه از تیره روز
Згрдўни Фрўгшт гетӣ фурӯз
زگردون فروگشت گیتی فروز
Азони рӯи сияҳи мард , ҳаштсад ҳазор
ازآن رو سیه مرد،هشتصد هزار
Даромад якояк чу дарёии қор
درآمد یکایک چو دریای قار
Збси чоки чоку збси дор вагир
زبس چاک چاک و زبس دار وگیر
Бинолед миррӣху кайвони пер
بنالید مریخ و کیوان پیر
Ту гуфтӣ намондаст брчрх , ҳўр
تو گفتی نماندست برچرخ،هور
На дар мард , неру на дар бора , зӯр
نه در مرد،نیرو نه در باره،زور
Зкштаҳи чунон гашт ҳар ду сипоҳ
زکشته چنان گشت هر دو سپاه
Ки бар зиндагон танг шуд ҷойгоҳ
که بر زندگان تنگ شد جایگاه
Яке теғ бар китфи бонӯи гшсб
یکی تیغ بر کتف بانو گشسب
Биёмад валикин науфтод аз асб
بیامد ولیکن نیفتاد از اسب
Тхўораҳ чу ӯро бидон сон бидид
تخواره چو او را بدان سان بدید
Боситод бар сараш захмӣ расед
باستاد بر سرش زخمی رسید
Фаровон бикуштанд аз он саракашон
فراوان بکشتند از آن سرکشان
Чунон рӯзро кас надорад нишон
چنان روز را کس ندارد نشان