Чу бар Зуҳра , тираи шаб алмос кард

چو بر زهره،تیره شب الماس کرد

Ҳавои рӯзи равшан , шаб тор кард

هوا روز روشن،شب تار کرد

Ба ҳардуи сипоҳи андромди камӣ

به هردو سپاه اندرآمد کمی

Зиҳам бозгаштанд ҳардуи ғамӣ

زهم بازگشتند هردو غمی

Сияҳи мардро шоҳ Эрон бихонад

سیه مرد را شاه ایران بخواند

Або ӯ заҳр дар сухан ҳо баранд

ابا او زهر در سخن ها براند

БдўгФт имшаб бирав бо сипоҳ

بدوگفت امشب برو با سپاه

Барояшони заҳр сӯ бигирӣд роҳ

برایشان زهر سو بگیرید راه

Ки донам ки имшаби мари он бднжод

که دانم که امشب مر آن بدنژاد

Ҳаме рӯй бар роҳи хўоҳднҳод

همی روی بر راه خواهدنهاد

Азин ранҷи комрўз бар вай расед

ازین رنج کامروز بر وی رسید

Наёрад барин буму брормид

نیارد برین بوم و برآرمید

Сияҳи мард бо номвари сӣ ҳазор

سیه مرد با نامور سی هزار

Бирафту сар роҳ кард устувор

برفت و سر راه کرد استوار

Фаромарз аз он рӯй бо хоҳарон

فرامرز از آن روی با خواهران

Чунин гуфт кини ранҷ мо шуд гарон

چنین گفت کین رنج ما شد گران

Замона ба мо даст бад баргушод

زمانه به ما دست بد برگشاد

Азин беш дигар набошем шод

ازین بیش دیگر نباشیم شاد

Набинем якдигаронро дигар

نبینیم یکدیگران را دگر

Магари пеши додари фирӯзгар

مگر پیش دادار فیروزگر

Шуморо ҳамон ба ки берун шавед

شما را همان به که بیرون شوید

Сар хеш гиред вокнўни равед

سر خویش گیرید واکنون روید

Чаҳ хуш дод фарзонаро панди роз

چه خوش داد فرزانه را پند راز

Ки имрӯз бигузашту ояндаи боз

که امروز بگذشت و آینده باز

Падари киштӣу тухм кин коштӣ

پدر کشتی و تخم کین کاشتی

Падари куштаро кӣ буд оштӣ

پدر کشته را کی بود آشتی

Ба душмани марои боздорӣади даст

به دشمن مرا بازدارید دست

Нахоҳам ман аз дасти ин дев раст

نخواهم من از دست این دیو رست

Зҳркси баромади ҳамеи хӯн ба ҷӯш

زهرکس برآمد همی خون به جوش

Заҳри дили баромад ба зорӣ , хурӯш

زهر دل برآمد به زاری،خروش

Бикунаданд пас анбари мшкбўӣ

بکندند پس عنبر مشکبوی

Ба пешаш ниҳоданд бар хок , рӯй

به پیشش نهادند بر خاک،روی

Ғаривони фаромарз ва он саракашон

غریوان فرامرز و آن سرکشان

Ҳамаи боди сард аз ҷигар баркашон

همه باد سرد از جگر برکشان

Ҳаме гуфт ҳар кас ки эй бахти мо

همی گفت هر کس که ای بخت ما

Ба душмани супурдии сари втхти мо

به دشمن سپردی سر وتخت ما

Кунун рӯй аз моҳи пайкари мтоб

کنون روی از ماه پیکر متاب

Чу бардоштӣ бе карони брштоб

چو برداشتی بی کران برشتاب

Фаромарзро гуфт бо нави гшсб

فرامرز را گفت با نو گشسب

Ки ҳаргиз набинад марои пушти асб

که هرگز نبیند مرا پشت اسب

Ту бо душмани андари набарду ситез

تو با دشمن اندر نبرد و ستیز

Чигуна намоем рӯ дар гурез

چگونه نماییم رو در گریز

Ҳаётами збҳри ту бояд ҳаме

حیاتم زبهر تو باید همی

Равонами змҳр ту бошад ҳаме

روانم زمهر تو باشد همی

Турогар яке осеб бар тан расад

تو را گر یکی آسیب بر تن رسد

Раво дорам он ба ки брмн расад

روا دارم آن به که برمن رسد

Ба ҷонгар ҳазорон наҳиф оядам

به جان گر هزاران نهیب آیدم

Дил аз меҳри ту ношикеб оядам

دل از مهر تو ناشکیب آیدم

Бимон то ба пеши ту кушта шавем

بمان تا به پیش تو کشته شویم

Ба хок ва ба хӯн дар сиришта шавем

به خاک و به خون در سرشته شویم

ЗгФтор ӯ ҷони вдл хаста шуд

زگفتار او جان ودل خسته شد

Знўки мижа , дард , пайваста шуд

زنوک مژه،درد،پیوسته شد

Фаромарз савгандашон дод боз

فرامرز سوگندشان داد باز

Ба рӯзи сифеду шаби дербоз

به روز سفید و شب دیرباز

Ба озари гшсб ва ба висто ва занад

به آذر گشسب و به وستا و زند

Ба ҷону сари паҳлавони баланд

به جان و سر پهلوان بلند

Ки оғоз рафтан намоед тез

که آغاز رفتن نمایید تیز

Мёриди посух , марои ҳеҷ чиз

میارید پاسخ،مرا هیچ چیز

Чунин гуфт мари шоҳро раҳнмон

چنین گفت مر شاه را رهنمان

Тани хеш бо душманат баргарон

تن خویش با دشمنت برگران

Ба зӯру бузургӣу мардӣу ҳуш

به زور و بزرگی و مردی و هوش

Чаҳ бо ӯ баробар набошӣ , макуш

چه با او برابر نباشی،مکوش

Ман имрӯз белашкару ранҷи всоз

من امروز بی لشکر و رنج وساز

Чигуна шавам пеши душмани фароз

چگونه شوم پیش دشمن فراز

Ҳамоно маро беҳтар ояд басӣ

همانا مرا بهتر آید بسی

Ки аз тухм рустам бимонад касе

که از تخم رستم بماند کسی

Буд коўрди рўздгор дигар

بود کآورد روزدگار دگر

Ҷаҳонро яке дод дорад дигар

جهان را یکی داد دارد دگر

Яке бачаи шери дили паҳлавон

یکی بچه شیر دل پهلوان

Падед ояд аз кишвари ҳиндӯон

پدید آید از کشور هندوان

Чу бояд ки бар дасти ин деви зод

چو باید که بر دست این دیو زاد

Ба хира бидодем ҷонҳо ба бод

به خیره بدادیم جان ها به باد

Раҳи ҳиндӯони пеш бояд гирифт

ره هندوان پیش باید گرفت

Ҷузи он роҳ дигар нишоед гирифт

جز آن راه دیگر نشاید گرفت

Ки он бум бар дӯстон ман анд

که آن بوم بر دوستان من اند

Ба кишвар , ҳамаи бӯстон ман анд

به کشور،همه بوستان من اند

Шуморо ҳамаи кас буд ёварӣ

شما را همه کس بود یاوری

Чу рафтед кӯтаҳ шавад доварӣ

چو رفتید کوته شود داوری

Ману душмани вгрзи гарданкашон

من و دشمن وگرز گردنکشان

Аз ин разми монам ба гетии нишон

از این رزم مانم به گیتی نشان

Маро то яке олати корзор

مرا تا یکی آلت کارزار

Бимонад куҷои тарсам аз шаҳриёр

بماند کجا ترسم از شهریار

Кунунгар замонами сроиди ҳаме

کنون گر زمانم سرآید همی

Саранҷоми гул баста ояд ҳаме

سرانجام گل بسته آید همی

Куҷои ҷовдона ба гетӣ намонад

کجا جاودانه به گیتی نماند

Вагар монад азуи достон кас наронад

وگر ماند ازو داستان کس نراند