Сипаҳдори турони дилаш танг шуд
سپهدار توران دلش تنگ شد
Збонўи сӯии кӣна ва ҷанг шуд
زبانو سوی کینه و جنگ شد
Брорости лашкари паии ҷанги кин
برآراست لشکر پی جنگ کین
Чунин гуфт перони донои чин
چنین گفت پیران دانای چین
Ки эй номвари пурҳунари шаҳриёр
که ای نامور پرهنر شهریار
Яке достон гӯямат ёди дор
یکی داستان گویمت یاد دار
Ки аз хонаи хеши рӯбоҳи шод
که از خانه خویش روباه شاد
Бурун шуд яке рӯз аз бомдод
برون شد یکی روز از بامداد
Пай туъма омад сӯии марғзор
پی طعمه آمد سوی مرغزار
Яке дунба Эй дид баси хушгувор
یکی دنبه ای دید بس خوشگوار
Бадв гуфт дукон баққол нест
بدو گفت دکان بقال نیست
Дар ин дашти воин дунба беқол нест
در این دشت واین دنبه بی قال نیست
Ҳамоно ки домӣ бгстрдаҳ анд
همانا که دامی بگسترده اند
Ба доми андари он дунба оварда анд
به دام اندر آن دنبه آورده اند
Бирафт ва аз он туъмаи андари гузашт
برفت و از آن طعمه اندر گذشت
Бидид ӯ яке гург дар паҳни дашт
بدید او یکی گرگ در پهن دشت
Бигуфташ ки эй шоҳи дарандагон
بگفتش که ای شاه درندگان
Яке туъмаи бнмоимти ройгон
یکی طعمه بنمایمت رایگان
Яке дунба дидам дар ин паҳни нағз
یکی دنبه دیدم در این پهن نغز
Дар ӯ устихон нест худ ҷумлаи мағз
در او استخوان نیست خود جمله مغز
Маро нест зини бештари дастрас
مرا نیست زین بیشتر دسترس
Даҳуми мари туро чун баӣ ту зкс
دهم مر تو را چون بهی تو زکس
Дили гург чун моили дунба буд
دل گرگ چون مایل دنبه بود
Давони гашти ҳамроҳи рӯбоҳи зуд
دوان گشت همراه روباه زود
Чу омад ба наздики дунбаи фароз
چو آمد به نزدیک دنبه فراز
Шудаи тез аз ҳирси дандони оз
شده تیز از حرص دندان آز
Чу дандони барон дунба зад шӯрбахт
چو دندان برآن دنبه زد شوربخت
Ба гардан фитодаш яке банди сахт
به گردن فتادش یکی بند سخت
Талаи ҷусти бргрдни дунбаи зуд
تله جست برگردن دنبه زود
Шудаи мотами гургу рӯбоҳи суд
شده ماتم گرگ و روباه سود
Задандон рӯбоҳи равғани равон
زدندان روباه روغن روان
Тани гурги бечора аз ғами навон
تن گرگ بیچاره از غم نوان
Камӣни оварон чун бурун омаданд
کمین آوران چون برون آمدند
Бргрг тозон ба хӯн омаданд
برگرگ تازان به خون آمدند
Задандаш басии чӯб то гурги мард
زدندش بسی چوب تا گرگ مرد
Мрони дунбаи чарб рӯбоҳ хӯрд
مرآن دنبه چرب روباه خورد
Суханро з рӯбоҳ манимо писанд
سخن را ز روباه منما پسند
Мабодо чу гурги андари ое ба банд
مبادا چو گرگ اندر آیی به بند
Мабодо ки рустам камӣн созадат
مبادا که رستم کمین سازدت
Вази ин тахти шоҳии брондоздт
وز این تخت شاهی براندازدت
Буд бонӯи он дунбаи ҳамроҳи ту
بود بانو آن دنبه همراه تو
Ки ногуҳи барандозади ин тоҷи ту
که ناگه براندازد این تاج تو
Сипаҳбад чу бишунид тарсид сахт
سپهبد چو بشنید ترسید سخت
Билразед брхўд чу шохи дарахт
بلرزید برخود چو شاخ درخت
Гирифташ дил аз гуфт перони қарор
گرفتش دل از گفت پیران قرار
Здл рафташ андешаи корзор
زدل رفتش اندیشه کارزار
Збими Таҳамтани сипаҳдори гирд
زبیم تهمتن سپهدار گرد
Дигар номи бонӯ ба гетии набард
دگر نام بانو به گیتی نبرد
Пас онгоҳи бонӯ ба сад ъзу ноз
پس آنگاه بانو به صد عز و ناز
Сӯй хона омад аз он дашти боз
سوی خانه آمد از آن دشت باز
Фаромарзи ин достон боз гуфт
فرامرز این داستان باز گفت
Рухи зол монанди гули бршкФт
رخ زال مانند گل برشکفت
Барӣн низ як чанд бигузашт рӯз
براین نیز یک چند بگذشت روز
Ба бонӯи бадаши меҳр гетӣ фурӯз
به بانو بدش مهر گیتی فروز