Збонў бигӯям яке достон

زبانو بگویم یکی داستان

ЗгФтори бедори дили достон

زگفتار بیدار دل داستان

Ки ҳар рӯз будӣ ба айшу шикор

که هر روز بودی به عیش و شکار

Набӯдаш ба ғайр аз шикори ҳеҷ кор

نبودش به غیر از شکار هیچ کار

Взон рӯй бишкуфта чун гулистон

وزآن روی بشکفته چون گلستان

Бишуд сяти ҳасанаш ба Ҳиндӯстон

بشد صیت حسنش به هندوستان

Се шоҳи гиронмоя бо офарин

سه شاه گرانمایه با آفرین

Чу ҷипўри вҷипол ва рой гузин

چو جیپور وجیپال و رای گزین

Бидон ҳасани бонӯӣ баста шуданд

بدان حسن بانوی بسته شدند

Ба ишқаши асир аз шунида шуданд

به عشقش اسیر از شنیده شدند

Навиштанд ҳаряки хаттии пеши зол

نوشتند هریک خطی پیش زال

Намуданд бар золи зари аҷзи вҳол

نمودند بر زال زر عجز وحال

Се нома ба як маънии андари сухан

سه نامه به یک معنی اندر سخن

Ту гуфтӣ суханҳо яке бади збн

تو گفتی سخن ها یکی بد زبن

Срномаҳи номи тавонои худоӣ

سرنامه نام توانا خدای

Ки ӯ дод фирӯзӣу ному рой

که او داد فیروزی و نام و رای

Худованд бахшандау додгар

خداوند بخشنده و دادگر

Азуи бандаро зӯру фару ҳунар

ازو بنده را زور و فر و هنر

Бароранда кори хоҳандагон

برآرنده کار خواهندگان

Ба самти паноҳи паноҳндагон

به سمت پناه پناهندگان

Ки бар хоки даргоҳ ӯ бо ниёз

که بر خاک درگاه او با نیاز

Ки навмед гардад тиҳии дасти боз

که نومید گردد تهی دست باز

Ки зад даст дар домани хок ӯ

که زد دست در دامن خاک او

Ки надиҳад бар ӯ дод ӯ бод ӯ

که ندهد بر او داد او باد او

Пас аз офарини ҷаҳони офарин

پس از آفرین جهان آفرین

Ба золи он ҷавон паҳлавон гузин

به زال آن جوان پهلوان گزین

Знздики шоҳони Ҳиндӯстон

زنزدیک شاهان هندوستان

Дуруду сано бар шаҳи систон

درود و ثنا بر شه سیستان

Ҷаҳонро гушоиши зи бозуии тест

جهان را گشایش ز بازوی تست

Нишони саодат дар абрӯии тест

نشان سعادت در ابروی تست

Фалакро баландии зи болой ӯ

فلک را بلندی ز بالای او

Сари чархро афсар аз рой ӯ

سر چرخ را افسر از رای او

Синонат чу бо чарх тоб оварад

سنانت چو با چرخ تاب آورد

Халал дар рух офтоб оварад

خلل در رخ آفتاب آورد

Замини сурхи рӯеи з рӯй ту ёфт

زمین سرخ رویی ز روی تو یافت

Чу барқи оташи абри теғ ту ёфт

چو برق آتش ابر تیغ تو یافت

Каманди ту чун аждаҳое кунад

کمند تو چون اژدهایی کند

Ба фари ту кишвар гушойӣ кунад

به فر تو کشور گشایی کند

Бамонеи бад-ӣни фару фархундагӣ

بمانی بدین فر و فرخندگی

Ки ҳаст аз ту моро ба тани зиндагӣ

که هست از تو ما را به تن زندگی

Чу ҳастем аз фари ту сарфароз

چو هستیم از فر تو سرفراز

Буд дидаи мо зи лутфи ту боз

بود دیده ما ز لطف تو باز

Ки дар бораи бандаи кеҳтарон

که در باره بنده کهتران

Аноят накӯ бошад аз меҳтарон

عنایت نکو باشد از مهتران

Ҳаме чашм дорем аз пӯри сом

همی چشم داریم از پور سام

Бишуд хатми гуфтори мо вассалом

بشد ختم گفتار ما والسلام