Чўнздик дастон расед ин паём
چونزدیک دستان رسید این پیام
Бархонад дастон ба рустами тамом
برخواند دستان به رستم تمام
Ба дили рустам андеша кард аз ниҳон
به دل رستم اندیشه کرد از نهان
Ки ин ҳар се шоҳони нажоди маон
که این هر سه شاهان نژاد مهان
зи ман орзӯи ин чунин хостанд
ز من آرزو این چنین خواستند
Забонро бад-ӣн хоҳиш оростанд
زبان را بدین خواهش آراستند
Куҷо мешавад инки ҳар ду гиёҳ
کجا می شود اینکه هر دو گیاه
Бисозанд бо ҳам сифеду сиёҳ
بسازند با هم سفید و سیاه
Се шоҳанд ҳар як далер ва гузин
سه شاه اند هر یک دلیر و گزین
Чаҳ ҷипўри вҷиполи рои казин
چه جیپور وجیپال رای کزین
Агар чаҳ шавад дӯст вар душмананд
اگر چه شود دوست ور دشمنند
Ба ҳар чизи ҳараса зиён мананд
به هر چیز هرسه زیان منند
Ҳрони кас ки бонӯ рибоед зи зин
هرآن کس که بانو رباید ز زین
Вай аз меҳтарии пеш ман шуд гузин
وی از مهتری پیش من شد گزین
Чу бишунид дастони бад-ӣн сон навишт
چو بشنید دستان بدین سان نوشت
Ҷавоби ҳамаи меҳтарони хубу зишт
جواب همه مهتران خوب و زشت
ЗгФтори рустами ҳамаи сурбаи сар
زگفتار رستم همه سربه سر
Фиристодаи наздики шоҳони хабар
فرستاده نزدیک شاهان خبر
Чу посух шуниданд аз золи зар
چو پاسخ شنیدند از زال زر
Бирафтанд бо тоҷу тахту камар
برفتند با تاج و تخت و کمر
Ҳамон ҳар се шаҳ бо сипоҳи гарон
همان هر سه شه با سپاه گران
Бирафтанд гардони номи оварон
برفتند گردان نام آوران
Здрёу хушкии баромади сипоҳ
زدریا و خشکی برآمد سپاه
Ҷаҳон гашта аз гирди лашкари сиёҳ
جهان گشته از گرد لشکر سیاه
Сари сарфарозони рӯзи набард
سر سرفرازان روز نبرد
Здрё ва хушкӣ бароранда гирд
زدریا و خشکی برآرنده گرد
з ҳар марз чандон биёмад сипоҳ
ز هر مرز چندان بیامد سپاه
Ки пӯяндаро гашти душвори роҳ
که پوینده را گشت دشوار راه
Зхшкии палангу зи дарёи наҳанг
زخشکی پلنگ و ز دریا نهنگ
Савор андар омад ба майдони ҷанг
سوار اندر آمد به میدان جنگ
Чу рустам нигаҳ кард ва лашкар бидид
چو رستم نگه کرد و لشکر بدید
Сарангушти ҳайрат ба дандон гузид
سرانگشت حیرت به دندان گزید
Таҳамтан нигаҳ кард зи афрози кӯҳ
تهمتن نگه کرد ز افراز کوه
Сипаҳ дид чандон ки ки шуд сутӯҳ
سپه دید چندان که که شد ستوه
Ки ҳарчанд бинандаро буд роҳ
که هرچند بیننده را بود راه
Дирафшу синон буду пелу сипоҳ
درفش و سنان بود و پیل و سپاه
Ҳамаи домани кӯҳ лашкар гирифт
همه دامن کوه لشکر گرفت
Форуманд рустам аз он дршгФт
فروماند رستم از آن درشگفت
Аз ороиши гӯнаи гавани марғзор
از آرایش گونه گون مرغزار
Ту гуфтӣ биҳиштаст дар навбаҳор
تو گفتی بهشت است در نوبهار
Саропардау хаймаи наздики об
سراپرده و خیمه نزدیک آب
Танобаши бпиўстаҳи андари таноб
طنابش بپیوسته اندر طناب
Сарнайзаро брҳўои ҷои не
سرنیزه را برهوا جای نی
Паии мӯрро брзмини пои не
پی مور را برزمین پای نی
Се шоҳи гарони ҳамчуи пелони маст
سه شاه گران همچو پیلان مست
Ҳамеи пелашон ҷойгоҳ нишаст
همی پیلشان جایگاه نشست
Дамандаи сипоҳӣ чу дарёии занг
دمنده سپاهی چو دریای زنگ
Ба болои дарахт ва ба бозу чу санг
به بالا درخت و به بازو چو سنگ
Биёроста пушти пелони ҷанг
بیاراسته پشت پیلان جنگ
Ба пӯлоду дебоу чарми паланг
به پولاد و دیبا و چرم پلنگ
Ҳамаи гардани пел бо тавқи зар
همه گردن پیل با طوق زر
Саворони абри пелу заррини камар
سواران ابر پیل و زرین کمر
Таҳамтани здидоршон хира монад
تهمتن زدیدارشان خیره ماند
Фиристод бонӯии маро бихонад
فرستاد بانوی مه را بخواند
Пас онгоҳи бонӯу дастони равон
پس آنگاه بانو و دستان روان
Бирафтанд наздики он паҳлавон
برفتند نزدیک آن پهلوان
Чу рафтанди бртиғи он кӯҳи сахт
چو رفتند برتیغ آن کوه سخت
Бидиданд он лашкару тоҷу тахт
بدیدند آن لشکر و تاج و تخت
Сипоҳӣ бидиданд беш аз шумор
سپاهی بدیدند بیش از شمار
Набад ҳеҷ пайдои миёну канор
نبد هیچ پیدا میان و کنار
Збси хаймау гоҳу пардаи сарой
زبس خیمه و گاه و پرده سرای
Заминро кушода надиданд ҷой
زمین را گشاده ندیدند جای
Нишаста ба ҳар анҷумани хусравӣ
نشسته به هر انجمن خسروی
Заҳри кишварии номвари меҳтарӣ
زهر کشوری نامور مهتری
Барафрӯхт рухсори бонӯ чу моҳ
برافروخت رخسار بانو چو ماه
Бадв гуфт дастон ки инак сипоҳ
بدو گفت دستان که اینک سپاه
Ҳамаи хостгорон рӯй тавонад
همه خواستگاران روی تواند
Шабу рӯз дар гуфтугӯӣ тавонад
شب و روز در گفتگوی تواند
Заминро злшгр намондаст тов
زمین را زلشگر نماندست تاو
Гаронаст брпшти моҳӣу гов
گرانست برپشت ماهی و گاو
Ҳамеи тарсам эй равшани пурхирад
همی ترسم ای روشن پرخرد
Ки гирад ба Ҳиндӯстонати барад
که گیرد به هندوستانت برد
Ззинт рибоед чу аз прдлӣ
ززینت رباید چو از پردلی
Змо давр монад маи кобулӣ
زما دور ماند مه کابلی
Бадв гуфт бонӯ ки эй паҳлавон
بدو گفت بانو که ای پهلوان
Ба андешаи мспори ҷону равон
به اندیشه مسپار جان و روان
Паноҳам ба яздони фарёди рас
پناهم به یزدان فریاد رس
Ба сахтӣ нагирад марои дасти кас
به سختی نگیرد مرا دست کس
Агар ёр бошад худованди ҳўр
اگر یار باشد خداوند هور
Физояндаи донишу пару зӯр
فزاینده دانش و پر و زور
Аз эшон набошад касе ҳам набард
از ایشان نباشد کسی هم نبرد
Надонам зҳндў касеро ба мард
ندانم زهندو کسی را به مرد
Ба неруии ҷони офарини кирдигор
به نیروی جان آفرین کردگار
Натарсам зи хасмони бади рӯзгор
نترسم ز خصمان بد روزگار
Набошад ба зӯрами магари пӯри ту
نباشد به زورم مگر پور تو
Абои боб ман ҳаст дастури ту
ابا باب من هست دستور تو
Баров офарин кард золи далер
براو آفرین کرد زال دلیر
Ки рӯбаҳ чаҳ синҷид ба пайкори шер
که روبه چه سنجد به پیکار شیر
Дилу Зуҳра паҳлавонят ҳаст
دل و زهره پهلوانیت هست
Ҳамеи рӯзгор ҷавонят ҳаст
همی روزگار جوانیت هست