Чу хуршед бинмуд заррини дирафш
چو خورشید بنمود زرین درفش
Сифеда баровард теғи бунафш
سفیده برآورد تیغ بنفش
Сршоаҳи анҷуми баромади зхўоб
سرشاه انجم برآمد زخواب
Буруни ҷусти кофур аз машки ноб
برون جست کافور از مشک ناب
Ҳамаи тоҷдорон рӯй замин
همه تاجداران روی زمین
Ки буданд бо тоҷу тахту нигин
که بودند با تاج و تخت و نگین
Ба умед рӯй дарахшндаи моҳ
به امید روی درخشنده ماه
Камарбаст шоҳони заррини кулоҳ
کمربست شاهان زرین کلاه
Ба майдони се шаҳ бо сипоҳ омаданд
به میدان سه شه با سپاه آمدند
Ҳамаи хостгорон моҳ омаданд
همه خواستگاران ماه آمدند
Ки то аз миёни духтари номдор
که تا از میان دختر نامدار
Зшоҳон кадомин кунад хостор
زشاهان کدامین کند خواستار
Бурун омад аз шаҳри дастон ба роҳ
برون آمد از شهر دستان به راه
Абои номдорони зобули сипоҳ
ابا نامداران زابل سپاه
Зики сӯи зуввораи абои саракашон
زیک سو زواره ابا سرکشان
Биёмад бурун бо сипоҳи гарон
بیامد برون با سپاه گران
Ҳамон рустам ва ҳам фаромарзи род
همان رستم و هم فرامرز راد
Абои номдорони дастони нажод
ابا نامداران دستان نژاد
Кашиданд бар дашти пардаи сарой
کشیدند بر دشت پرده سرای
Ншстндгрдони ҳамаи ҷо ба ҷой
نشستندگردان همه جا به جای
Гиронмояи дастони хуршеди нур
گرانمایه دستان خورشید نور
Баромад чу ҷамшед бар тахти хур
برآمد چو جمشید بر تخت خور
Бузургон нишастанд дар пешгоҳ
بزرگان نشستند در پیشگاه
Ба сар барниҳоданд заррини кулоҳ
به سر برنهادند زرین کلاه
Парии пайкарони пеши тахташ ба пой
پری پیکران پیش تختش به پای
Сари зулфашон бар самани машки соӣ
سر زلفشان بر سمن مشک سای
Таҳамтан нишаст аз бар тахти зар
تهمتن نشست از بر تخت زر
Абои номдорони заррини камар
ابا نامداران زرین کمر
Гиронмояи бонӯи зира пӯш шуд
گرانمایه بانو زره پوش شد
Ба зулмати ниҳони чашма нӯш шуд
به ظلمت نهان چشمه نوش شد
Камари таркиш хусравоне бибаст
کمر ترکش خسروانی ببست
Яке найзаи паҳливонӣ ба даст
یکی نیزه پهلوانی به دست
Биёмад ба наздики дастони фароз
بیامد به نزدیک دستان فراز
Пиёда шуду баради пешаши намоз
پیاده شد و برد پیشش نماز
Пас онгаҳ баромад ба болои бўр
پس آنگه برآمد به بالای بور
Чу ширӣ ки бар гӯр ояд ба шӯр
چو شیری که بر گور آید به شور
Нахуст ӯ биёмад ба овардгоҳ
نخست او بیامد به آوردگاه
Наҳанги жён буд ҷипўри шоҳ
نهنگ ژیان بود جیپور شاه
Бапушед сози ҷавонони ҷанг
بپوشید ساز جوانان جنگ
Зтркши фурӯи ҳашта дами паланг
زترکش فرو هشته دم پلنگ
Замонии дарони дашт ҷавлон намӯд
زمانی درآن دشت جولان نمود
зи бозуи ҳунарҳои мардон намӯд
ز بازو هنرهای مردان نمود
Дар оварад ҷиполи як ҳамла кард
در آورد جیپال یک حمله کرد
Чу шер андар омад ба азми набард
چو شیر اندر آمد به عزم نبرد
Бигуфташ ки эй бдрг шавам тан
بگفتش که ای بدرگ شوم تن
Ба майдони кини пеши дастӣ ба ман
به میدان کین پیش دستی به من
Ндонӣ ки чун рой ҷанг оварам
ندانی که چون رای جنگ آورم
Сари сарварони зер санг оварам
سر سروران زیر سنگ آورم
Чу рой гузин дид ин кор кард
چو رای گزین دید این کار کرد
Ба майдон даромад чу шери набард
به میدان درآمد چو شیر نبرد
Чунин гуфт к-эии мардум бе хирад
چنین گفت کای مردم بی خرد
Кунанд ончунон каз хиради бархӯрд
کنند آنچنان کز خرد برخورد
Ба ҳар ҷанги пешам сипар бификанед
به هر جنگ پیشم سپر بفکنید
Дарин ҷанг чун пеш дастӣ кунед
درین جنگ چون پیش دستی کنید
Нахустин шуморо дрорми зи асб
نخستین شما را درآرم ز اسب
Пас онгаҳ кунам ҷанги бонӯи гшсб
پس آنگه کنم جنگ بانو گشسب
Аз ин гуфта ошуфта шуд золи зар
از این گفته آشفته شد زال زر
Ба бонӯӣ ял гуфт бинмо ҳунар
به بانوی یل گفت بنما هنر
Ки ин ҳарасаи шаҳи теғро баркашанд
که این هرسه شه تیغ را برکشند
Сипаҳи як ба як икдгрро кашанд
سپه یک به یک یکدگر را کشند