Чу он фитнаро дид коўс кӣ
چو آن فتنه را دید کاوس کی
Талаб кард он паҳлуи неки пай
طلب کرد آن پهلو نیک پی
Ҷаҳони паҳлавон буд андари шикор
جهان پهلوان بود اندر شکار
Ба шаш рӯзаи раҳи давр аз Эрони диёр
به شش روزه ره دور از ایران دیار
Ба пешаши фиристода Эй рафт зуд
به پیشش فرستاده ای رفت زود
Ба тезӣ чу оташ ба тундӣ чу дӯд
به تیزی چو آتش به تندی چو دود
Бар ӯ чунон рафт тунду дмон
بر او چنان رفت تند و دمان
Ки беруни ҷаҳди ҳамчуи тир аз камон
که بیرون جهد همچو تیر از کمان
Ба рустам расед ӯ ба як шаби шитоб
به رستم رسید او به یک شب شتاب
Бадв гуфт аз он разму базми кабоб
بدو گفت از آن رزم و بزم کباب
Вазони пас бадв дод пайғоми шоҳ
وزان پس بدو داد پیغام شاه
Ки зуди ой эй гирди лшкрпноаҳ
که زود آی ای گرد لشکرپناه
Чу бишунид Рахш ӯ ба зини дркшид
چو بشنید رخش او به زین درکشید
Ба гардони лашкар яке бингаред
به گردان لشکر یکی بنگرید
Аз осеб наълаш бинолед рикоб
از آسیب نعلش بنالید رکاب
Замини зер самаш наёвард тоб
زمین زیر سمش نیاورد تاب
Чу бишунид Рахши андари он роҳи тез
چو بشنید رخش اندر آن راه تیز
Ҳаме кард чун оташи гарми хез
همی کرد چون آتش گرم خیز
На сусти гашти ин ва на он кунад монад
نه سست گشت این و نه آن کند ماند
Чунин то ба як рӯзи худро расонад
چنین تا به یک روز خود را رساند
Ки ногуҳ ба гӯш омадаш бонги кӯс
که ناگه به گوش آمدش بانگ کوس
Нахустин яке фитна ангехт Тӯс
نخستین یکی فتنه انگیخت توس
Ҳамаи тани зи сар то дар оҳан шуда
همه تن ز سر تا در آهن شده
Ки кӯҳии ҳамаи оҳании тан шуда
که کوهی همه آهنی تن شده
Зсўии дигар буд Гӯдарзу Гев
زسوی دیگر بود گودرز و گیو
ДроФкндаҳ дар малики Эрони ғарив
درافکنده در ملک ایران غریو
Зсўӣ дигар зангаи шоўрон
زسوی دگر زنگه شاوران
Ба пӯлоди бади ғарқи ҷанги оварон
به پولاد بد غرق جنگ آوران
Ҳамаи мураккабони зери зини хаданг
همه مرکبان زیر زین خدنگ
Даровардаи танро ба хуфтон ҷанг
درآورده تن را به خفتان جنگ
Зики сӯии гургин мелод буд
زیک سوی گرگین میلاد بود
Ҳамаи лашкараши ғарқи пӯлод буд
همه لشکرش غرق پولاد بود
Зсўӣ дигар ашкаш бар нишаст
زسوی دگر اشکش بر نشست
Зира дар бару теғи ҳиндӣ ба даст
زره در بر و تیغ هندی به دست
Ҳамаи малики Эрон ба ҷӯшу хурӯш
همه ملک ایران به جوش و خروش
Дар ва дашт шуд марди пӯлоди пӯш
در و دشت شد مرد پولاد پوش
Саросар бадв гуфт коўс кӣ
سراسر بدو گفت کاوس کی
Аз он пурҳунари бонӯии неки пай
از آن پرهنر بانوی نیک پی
Чу бишунид рустами баромад ба Рахш
چو بشنید رستم برآمد به رخش
Ба майдон даромад гӯи тоҷи бахш
به میدان درآمد گو تاج بخش
Чунон наърае аз ҷигар баркашид
چنان نعره ای از جگر برکشید
СроФили сувар қиёмат дамид
سرافیل صور قیامت دمید
Сипаҳро шуд оканда зон мғзгўш
سپه را شد آکنده زان مغزگوش
Парид аз сари сарварони мағзу ҳуш
پرید از سر سروران مغز و هوش
БиФтод аз дасташони теғи ҷанг
بیفتاد از دستشان تیغ جنگ
Ба зин бар набад ҳеҷ ҷои диранг
به زین بر نبد هیچ جای درنگ
Аз овози ширнр асбон рамед
از آواز شیرنر اسبان رمید
Ба тан дар касеро равон норамед
به تن در کسی را روان نارمید
Пас аз наъраи гуфто ба овози сахт
پس از نعره گفتا به آواز سخت
Ки ойед ҷумла ба наздики тахт
که آیید جمله به نزدیک تخت
Силеҳ ҳо кунед аз тани хеши давр
سلیح ها کنید از تن خویش دور
Ки набӯд накӯи ҷанги ҳангоми сур
که نبود نکو جنگ هنگام سور
Биёед то ман кунам коратон
بیایید تا من کنم کارتان
Ки чун орми озарми пайкоратон
که چون آرم آزرم پیکارتان
Фиканданд шамшер аз кафи сипоҳ
فکندند شمشیر از کف سپاه
Бирафтанд шармандаи наздики шоҳ
برفتند شرمنده نزدیک شاه
Брорости коўси ҷашнии зи нав
برآراست کاوس جشنی ز نو
Кунун достони шигифтии шинав
کنون داستان شگفتی شنو
Ба тахти каён шод бинишаст шоҳ
به تخت کیان شاد بنشست شاه
Ба сар барниҳод он киёнии кулоҳ
به سر برنهاد آن کیانی کلاه
Яке боргаҳ кард ороста
یکی بارگه کرد آراسته
Дарави чли сутуни зари бпиростаҳ
درو چل ستون زر بپیراسته
Ниҳода дар ӯ чорсди сандалӣ
نهاده در او چارصد صندلی
Ҳамон дар миёни тахти шоҳаншаҳӣ
همان در میان تخت شاهنشهی
Бртхти шаҳи ним тахти зи зар
برتخت شه نیم تخت ز زر
Нишаста бадви рустами номвар
نشسته بدو رستم نامور
Нишастанд гардони Эрони ҳама
نشستند گردان ایران همه
Шубон буд рустами далерони рама
شبان بود رستم دلیران رمه