Бибастанд маро ба миррӣхи ақд

ببستند مه را به مریخ عقد

Ба муфлис бидоданд он ганҷи нақд

به مفلس بدادند آن گنج نقد

Чу будаш ба зӯру ҳунари дастбурд

چو بودش به زور و هنر دستبرد

Змидони ҷаҳони гӯии хӯбии бабрад

زمیدان جهان گوی خوبی ببرد

Ббрднди маро ба хилвати сарой

ببردند مه را به خلوت سرای

Чу шуд бастаи кобӣни он длгшоӣ

چو شد بسته کابین آن دلگشای

Чу дар хилват хос шуд Геви гирд

چو در خلوت خاص شد گیو گرد

Биёмад бар моҳ бо дастбурд

بیامد بر ماه با دستبرد

Ҳамин хост монанди густохи вор

همین خواست مانند گستاخ وار

Дароради мари он моҳро дар канор

درآرد مر آن ماه را در کنار

Зтндӣ барошуфт бонӯии гирд

زتندی برآشفت بانوی گرد

Намӯд он ҷаҳонҷӯйро дастбурд

نمود آن جهانجوی را دستبرد

Бузад бар биногваш ӯ мушти сахт

بزد بر بناگوش او مشت سخت

Бидон сон ки афтод аз рӯй тахт

بدان سان که افتاد از روی تخت

Ду даст ва ду поиш ба хами каманд

دو دست و دو پایش به خم کمند

Бибаст ва ба як кунҷаши андрФкнд

ببست و به یک کنجش اندرفکند

Ба худ ғарра бӯдан ҳам аз ҷоҳлист

به خود غره بودن هم از جاهلیست

Ки беҳтари матоъии ҳам аз ъоқлист

که بهتر مطاعی هم از عاقلیست

Худоӣ ки болоу пасти офарид

خدایی که بالا و پست آفرید

Зибардаст ҳар зери дасти офарид

زبردست هر زیر دست آفرید

Ба густохии хеш длхстаҳ шуд

به گستاخی خویش دلخسته شد

Здлхстгӣ танг барбаста шуд

زدلخستگی تنگ بربسته شد

Ба ҳркорӣ чун бенгарӣ дар ниҳон

به هرکاری چون بنگری در نهان

Ҳамоно касе аз ту ба дараҷаон

همانا کسی از تو به درجهان

Ки буд андари ин бӯстонаши наво

که بود اندر این بوستانش نوا

Ки ба зу набад булбули хуши наво

که به زو نبد بلبل خوش نوا