Писар бор кард ва чу барбаст кӯс

پسر بار کرد و چو بربست کوس

Стхр гузин гашт чун обнӯс

سطخر گزین گشت چون آبنوس

Ба моҳи даии барги резони хурӯш

به ماه دی برگ ریزان خروش

Баромади бад-ӣни сон ки бадаред гӯш

برآمد بدین سان که بدرید گوش

Ҷаҳондор бо Таҳамтани як ду рӯз

جهاندار با تهمتن یک دو روز

Бирафтанд бо гирд гетӣ фурӯз

برفتند با گرد گیتی فروز

Сиўм чун баромади ғавғои не

سیوم چون برآمد غوغای نی

Бихонад он диловари гӯи неки пай

بخواند آن دلاور گو نیک پی

Бадв гуфт к-эии марди осони набард

بدو گفت کای مرد آسان نبرد

Надида ҳануз аз ҷаҳони гарму сард

ندیده هنوز از جهان گرم و سرد

Бузургу қавӣ гарчи ҳастӣ ба зӯр

بزرگ و قوی گرچه هستی به زور

Киётар туе чашм гетӣ фурӯз

کیاتر تویی چشم گیتی فروز

Ту ба донеи ойини овардгоҳ

تو به دانی آیین آوردگاه

Вале бишинав аз ман ҳамеи расми шоҳ

ولی بشنو از من همی رسم شاه

Ба гетӣ касе кӯ буд то ҷавр

به گیتی کسی کو بود تا جور

Чу хуршеди тобади ҳамеи нуру фар

چو خورشید تابد همی نور و فر

Диҳад нури наздикро нури хеш

دهد نور نزدیک را نور خویش

На ҳар кас ки наздиктар нури хеш

نه هر کس که نزدیک تر نور خویش

Дарахтӣ буд номвари шаҳриёр

درختی بود نامور شهریار

Ҳамеша варои ҳанзалу шҳдбор

همیشه ورا حنظل و شهدبار

Касеро ки донад сазовори заҳр

کسی را که داند سزاوار زهر

з шаҳдаш набахшад ҳамеи ҳеҷ баҳр

ز شهدش نبخشد همی هیچ بهر

Ҳар он кас ки донад сазовори нӯш

هر آن کس که داند سزاوار نوش

Зшҳдш ба тани дрнсозди хурӯш

زشهدش به تن درنسازد خروش

?герат кед пеш ояду срнҳд

گرت کید پیش آید و سرنهد

Ба шакли раҳеи даст бар сар наад

به شکل رهی دست بر سر نهد

Бубахшу макаши он шаҳи номвар

ببخش و مکش آن شه نامور

Ки шох бурӣда наравед дигар

که شاخ بریده نروید دگر

Ба шаби посдори ҳшиўори ҷуфт

به شب پاسدار هشیوار جفت

Чу гул дар миёни дусад хор хуфт

چو گل در میان دوصد خوار خفت

Збигонаҳи шарбати чунон ки зи заҳр

زبیگانه شربت چنان که ز زهر

Нахустин з ҷомаш бифармоӣ баҳр

نخستین ز جامش بفرمای بهر

?герати ҷуфт бояд ба Ҳиндӯстон

گرت جفت باید به هندوستان

Нигаҳ кун бидон марзи ҷодўстон

نگه کن بدان مرز جادوستان

Зкид арча хуршеди тобад ба меҳр

زکید ارچه خورشید تابد به مهر

Чунон дон ки душмантарин аз сипеҳр

چنان دان که دشمن ترین از سپهر

Знўшод агар дев бошад накӯаст

زنوشاد اگر دیو باشد نکوست

Ки ӯ ёр ҳаст ва буд ёри дӯст

که او یار هست و بود یار دوست

зи духти касон дида барбанд дил

ز دخت کسان دیده بربند دل

Ки некӯ набошад чу он длгсл

که نیکو نباشد چو آن دلگسل

Чаҳ нопорсо бар сари тахти оҷ

چه ناپارسا بر سر تخت عاج

Чаҳ дар гулхан афтод зарринаи тоҷ

چه در گلخن افتاد زرینه تاج

Тўрои порсое ва ҷангӣ бааст

تورا پارسایی و جنگی بهست

Ба ҳар анҷуман никномӣ бааст

به هر انجمن نیکنامی بهست

Чаҳ бояд кашии танагӣ аз мардумӣ

چه باید کشی تنگی از مردمی

Чаҳ дар дев бастан ба хӯни одамӣ

چه در دیو بستن به خون آدمی

Чу дардӣ ки пари мағз гулшан наҳй

چو دردی که پر مغز گلشن نهی

Чаҳ боиста розӣ ки бориши тиҳӣ

چه بایسته رازی که بارش تهی

Чу ганҷат фузунаст бешаш макун

چو گنجت فزونست بیشش مکن

Худоро ниҳони ҷуз парастиш макун

خدا را نهان جز پرستش مکن

Ту ҳар никномии зиздони шинос

تو هر نیکنامی زیزدان شناس

Шносо чу гаштӣ ҳаме кун сипос

شناسا چو گشتی همی کن سپاس

?герат додхоҳӣ занад бонги тунд

گرت دادخواهی زند بانگ تند

Набояд ки бо ӯ шӯй ҳеҷ кунад

نباید که با او شوی هیچ کند

Агар бар ткоўр саворӣ мапуӣ

اگر بر تکاور سواری مپوی

Бипурс ва бидиҳ дод бо ӯ бигӯӣ

بپرس و بده داد با او بگوی

Бабри андарони ранҷ кишвар бубахш

ببر اندران رنج کشور ببخش

Камарбастагонро ҳаме зар бубахш

کمربستگان را همی زر ببخش

Ба ҳангоми кини ҳеҷ гӯна маханд

به هنگام کین هیچ گونه مخند

Чу хандад шавад кори шоҳӣ ба банд

چو خندد شود کار شاهی به بند

Суханҳои шоҳии ҳмидўн буд

سخن های شاهی همیدون بود

Далерии ту доне ки он чун буд

دلیری تو دانی که آن چون بود

Бигуфт ин ва бӯсед чашмаш ба меҳр

بگفت این و بوسید چشمش به مهر

Фаромарз бигирист пуроби чеҳр

فرامرز بگریست پرآب چهر

Ҷаҳондори баргашти пас пилтан

جهاندار برگشت پس پیلتن

Бадв гуфт эй дидаи анҷуман

بدو گفت ای دیده انجمن

зи тезии яке оташ афрӯхтӣ

ز تیزی یکی آتش افروختی

Ду чашми ману золи зари сӯхтӣ

دو چشم من و زال زر سوختی

Чу ёбад аз ин огаҳии золи пер

چو یابد از این آگهی زال پیر

Зрнҷи дили хуфта ӯ мурдаи гир

زرنج دل خفته او مرده گیر

Вале чун ба наздики коўс кӣ

ولی چون به نزدیک کاوس کی

Забонат чунин гуфта афканди пай

زبانت چنین گفته افکند پی

Наёрам ки гӯям зира бозгард

نیارم که گویم زره بازگرد

Мабодо ки бахт андар ояд ба гирд

مبادا که بخت اندر آید به گرد

Аз ин пас ки рустам ба Зобулстон

از این پس که رستم به زابلستان

Набинад туро бо майу гулистон

نبیند تو را با می و گلستان

Шавад заъфарони ранги гулгуни ӯй

شود زعفران رنگ گلگون اوی

Аз он ғам шавад хоки болини ӯй

از آن غم شود خاک بالین اوی

Набинам туро чун ба базми шикор

نبینم تو را چون به بزم شکار

Чаҳ гӯям чаҳ созам бидон рӯзгор

چه گویم چه سازم بدان روزگار

Ҳамон модарат бедилу мустаманд

همان مادرت بی دل و مستمند

Шабу рӯзи тарсони зи биму газанд

شب و روز ترسان ز بیم و گزند

Умедам чунонаст ки зинда ба меҳр

امیدم چنانست که زنده به مهر

Расонади ту бо ман худои сипеҳр

رساند تو با من خدای سپهر

Нигаҳдори ин рои фирӯзи ман

نگهدار این رای فیروز من

Ба разм ва ба базм эй дили афрӯзи ман

به رزم و به بزم ای دل افروز من

Ситеза макун бо балоеи бузург

ستیزه مکن با بلایی بزرگ

Биандеш зон мори вони тираи гург

بیندیش زان مار وآن تیره گرگ

Ба андеша ва рой барбанд кор

به اندیشه و رای بربند کار

Магар бугзарад бртўи ин рӯзгор

مگر بگذرد برتو این روزگار

Ҳзркни зи кнос ва бо ӯ магарад

حذرکن ز کناس و با او مگرد

Мабодо ки ҳўр андар ояд ба гирд

مبادا که هور اندر آید به گرد

Дигар чун ба нокоми ҷанг оварӣ

دگر چون به ناکام جنگ آوری

Ба пайкори эшон диранг оварӣ

به پیکار ایشان درنگ آوری

Камар сахт кун гурзро пеши дор

کمر سخت کن گرز را پیش دار

Далерӣу фарҳанг бо хеши дор

دلیری و فرهنگ با خویش دار

Нигаҳдори мари бежани Гев ро

نگهدار مر بیژن  گیو را

Ҷаҳондидаи гургин яли ню ро

جهاندیده گرگین یل نیو را

Далерӣ чу гурзам ки дар рӯзи кин

دلیری چو گرزم که در روز کین

Надорад касе тоб ӯ бар замин

ندارد کسی تاب او بر زمین

Чу гурзам ки ларзад замини зер ӯ

چو گرزم که لرزد زمین زیر او

Замин нолад аз гурзу шамшер ӯ

زمین نالد از گرز و شمشیر او

Падар бар падари чокари соми шер

پدر بر پدر چاکر سام شیر

Ҳунарманди гирди савори далер

هنرمند گرد سوار دلیر

Далерӣ чу Густаҳм ки дар рӯзи кин

دلیری چو گستهم که در روز کین

Синон барнадорад зи равшани замин

سنان برندارد ز روشن زمین

Зросби гиронмояи фарзанди Тӯс

زراسب گرانمایه فرزند توس

Ки бошад ба ҳарҷо сазовори кӯс

که باشد به هرجا سزاوار کوس

Нигаҳи дори дилашон ки ҳангоми кор

نگه دار دلشان که هنگام کار

Аз эшон яке ба ки ҳиндии ҳазор

از ایشان یکی به که هندی هزار