Чўшди ҳафтае паҳлуи номдор
چوشد هفته ای پهلو نامدار
Бифармуд рафтани сӯии марғзор
بفرمود رفتن سوی مرغزار
Гиронмоя нўшод барбаст рахт
گرانمایه نوشاد بربست رخت
Бпимўди раҳи сӯии мурғу дарахт
بپیمود ره سوی مرغ و درخت
Ду рӯз ва ду шаб чун буриданд роҳ
دو روز و دو شب چون بریدند راه
Бидиданд он гунбаду ҷойгоҳ
بدیدند آن گنبد و جایگاه
Чунин гуфт нўшод кӣ пурҳунар
چنین گفت نوشاد کی پرهنر
Чароғи киёнии ҷаҳони сурбаи сар
چراغ کیانی جهان سربه سر
Аз ин пештар мо надорем рӯй
از این پیشتر ما نداریم روی
Туро бояд акнӯн шудани ҷангҷӯӣ
تو را باید اکنون شدن جنگجوی
Фаромарз ва гургину бежан ба роҳ
فرامرز و گرگین و بیژن به راه
Кашиданд зон пас бидон ҷойгоҳ
کشیدند زان پس بدان جایگاه
Ниҳоданд рухи сӯии он марғзор
نهادند رخ سوی آن مرغزار
Нахустин падед омад он ҷӯйбор
نخستین پدید آمد آن جویبار
Ҳамаи бешау обу оҳӯу гӯр
همه بیشه و آب و آهو و گور
Гузорӣ гӯри андари он оби шӯр
گذاری گور اندر آن آب شور
Яке равад ширини равони бади барра
یکی رود شیرین روان بد بره
Ба паҳлавии он марғзории сира
به پهلوی آن مرغزاری سره
Бисотии биФкндаҳи нилӯфарӣ
بساطی بیفکنده نیلوفری
Хурушон ба ҳар гӯшаи Кебеки дарӣ
خروشان به هر گوشه کبک دری
Дарахтӣ дар он марғзори андари он
درختی در آن مرغزار اندر آن
Ҳамаи барг ӯ сабзу бориш чу хон
همه برگ او سبز و بارش چو خوان
Фурӯбаста дар пеши шохи бузург
فروبسته در پیش شاخ بزرگ
Чаҳ шер ва чаҳ бабр ва чаҳ юз ва чаҳ гург
چه شیر و چه ببر و چه یوز و چه گرگ
Гиронмоя чун шуд ба наздики кох
گرانمایه چون شد به نزدیک کاخ
Ба гунбад нигаҳ кард кохи фарох
به گنبد نگه کرد کاخ فراخ
Фурӯд омад ӯ аз буриши тизгом
فرود آمد او از برش تیزگام
Ба бежан чунин гуфт к-эии никном
به بیژن چنین گفت کای نیکنام
Нигаҳи дор ва дар пай ба нармии хиром
نگه دار و در پی به نرمی خرام
Бубинами ман ин гунбади тираи фом
ببینم من این گنبد تیره فام
Биёмад ба даргоҳи қсрблнд
بیامد به درگاه قصربلند
Ду шер жён дид баста ба банд
دو شیر ژیان دید بسته به بند
Фаромарзи шер андар омад чу гург
فرامرز شیر اندر آمد چو گرگ
Баровард ва зад он амӯди бузург
برآورد و زد آن عمود بزرگ
Чу шерон бидиданд мари одамин
چو شیران بدیدند مر آدمین
Ба чнгл дариданд як як замин
به چنگل دریدند یک یک زمین
Сари ҳарду бо хоки ҳам роз кард
سر هردو با خاک هم راز کرد
Дарӣ дид олии варо боз кард
دری دید عالی ورا باز کرد
Чу дар шуд ду сафҳа бароварда дид
چو در شد دو صفحه برآورده دید
Басӣ одамин дид карда қрид
بسی آدمین دید کرده قرید
Взони пас дарӣ дид бар дар ду мор
وزآن پس دری دید بر در دو مار
Бузургу сияҳи тан ба кирдори қор
بزرگ و سیه تن به کردار قار
Чу говони баровардаи ҳаряки сарвӣ
چو گاوان برآورده هریک سروی
Фрўҳштаҳ чун гӯсфандонаши мӯӣ
فروهشته چون گوسفندانش موی
Чу он паҳлавони аждаҳоро бидид
چو آن پهلوان اژدها را بدید
Зкинаҳ Биҷӯшеду пешаши давид
زکینه بجوشید و پیشش دوید
Камонро бурун кард онгаҳ зи дӯш
کمان را برون کرد آنگه ز دوش
Баборед тир ва ҳаме зад хурӯш
ببارید تیر و همی زد خروش
Бадви як ба як аждаҳои ҳамлаи барад
بدو یک به یک اژدها حمله برد
Бузади дасти теғи Наримони гирд
بزد دست تیغ نریمان گرد
Бурун кард вони ҳардуро пора кард
برون کرد وآن هردو را پاره کرد
Чу он ҳардуро зор ва бечора кард
چو آن هردو را زار و بیچاره کرد
Бузади дасти вонгаҳ фаро шуд з дар
بزد دست وآنگه فرا شد ز در
Яке дев дид андарун бо ду сар
یکی دیو دید اندرون با دو سر
Сиррӣ чун сари гови дигар чу шер
سری چون سر گاو دیگر چو شیر
Ба тани пели чнгл чу бабри далер
به تن پیل چنگل چو ببر دلیر
Бадв бонг зад гуфт к-эии одамин
بدو بانگ زد گفت کای آدمین
Чигуна бпимўдии ӣнҷои замин
چگونه بپیمودی اینجا زمین
Натарсӣ зкносу ошӯб ӯ
نترسی زکناس و آشوب او
Бигуфт ин ва омад сӯии ҷангҷӯ
بگفت این و آمد سوی جنگجو
Броўихти он дев бо паҳлавон
برآویخت آن دیو با پهلوان
Дамодами бузади чанги гурзи гарон
دمادم بزد چنگ گرز گران
Бад-ӣн гӯна шуд разм то вақти дайр
بدین گونه شد رزم تا وقت دیر
Пас онгаҳ ҷаҳони паҳлавони далер
پس آنگه جهان پهلوان دلیر
Бузади теғи ду нимаи кишташи миён
بزد تیغ دو نیمه کشتش میان
Бапушед зон сафаи парниён
بپوشید زان صفه پرنیان
Якояк чу рӯйу дили дардманд
یکایک چو روی و دل دردمند
Чу дид онгаҳе чорхонаҳи баланд
چو دید آنگهی چارخانه بلند
Дарӣ дид олии баланду бузург
دری دید عالی بلند و بزرگ
Фаро шуд барон номдору сутург
فرا شد بران نامدار و سترگ
Яке гунбади тира ва тор дид
یکی گنبد تیره و تار دید
Мар ӯро на фарш ва на девор дид
مر او را نه فرش و نه دیوار دید
Ду дидаи бимолиди пас марзбон
دو دیده بمالید پس مرزبان
Ба шеби андар он дид як нардбон
به شیب اندر آن دید یک نردبان
Фурӯ шуд бидон нардбони зӯрманд
فرو شد بدان نردبان زورمند
Бидид андари он кохи ҷои баланд
بدید اندر آن کاخ جای بلند
Се духтар нишаста чу тобандаи хур
سه دختر نشسته چو تابنده خور
Фиканда яке фарши нарм аз булӯр
فکنده یکی فرش نرم از بلور
Фурӯи хуфта бар фарши кноси дев
فرو خفته بر فرش کناس دیو
Ҳамаи макру фану ҳамаи ройу рию
همه مکر و فن و همه رای و ریو
Яке духтарии бади гули афрӯзи ном
یکی دختری بد گل افروز نام
Пазира шуд ӯрои ҳамин чндгом
پذیره شد اورا همین چندگام
Бадв гуфт к-эй одамӣ кистӣ
بدو گفت کای آدمی کیستی
Чунин омада дар пай чистӣ
چنین آمده در پی چیستی
Натарсӣ зкноси мрдорхўор
نترسی زکناس مردارخوار
Ки бедор гардад бирав зинҳор
که بیدار گردد برو زینهار
Бибахшо яке бар тану ҷони хеш
ببخشا یکی بر تن و جان خویش
Бурун бар ҳамин созу сомони хеш
برون بر همین ساز و سامان خویش
Ситабру баландӣу баси зӯрманд
ستبر و بلندی و بس زورمند
Гурез эй ҷавони зини балои газанд
گریز ای جوان زین بلای گزند
Фаромарз гуфташ ки худ гӯши дор
فرامرز گفتش که خود گوش دار
Ҳамаи лоф ӯро фаромӯши дор
همه لاف او را فراموش دار
Ҷаҳонҷӯй омад фаротар ба хашм
جهانجوی آمد فراتر به خشم
Зхўоб онгаҳе дев бикшод чашм
زخواب آنگهی دیو بگشاد چشم
Хурӯшед ва гуфт эй бади бадсигол
خروشید و گفت ای بد بدسگال
Ки бе ту ншиноди коўсу зол
که بی تو نشیناد کاوس و زال
Фаровони ту киштӣ ба майдони кин
فراوان تو کشتی به میدان کین
Бпимўдӣ бисёр рӯй замин
بپیمودی بسیار روی زمین
Кунун омдстии сӯии марғзор
کنون آمدستی سوی مرغزار
Ба болои кноси мрдорхўор
به بالای کناس مردارخوار
Дили дев аз он гуфт ӯ ?бардамӣад
دل دیو از آن گفت او بردمید
Амӯди гарон аз миён баркашид
عمود گران از میان برکشید
Бузад бар сару мағзи кноси дев
بزد بر سر و مغز کناس دیو
Ба гунбади дарафтоди шӯру ғарив
به گنبد درافتاد شور و غریو
Шикасташи сару мағз ӯ бо ду дӯш
شکستش سر و مغز او با دو دوش
Баромад аз он деви тираи хурӯш
برآمد از آن دیو تیره خروش
Бёзиди чанг ва яке хораи санг
بیازید چنگ و یکی خاره سنگ
Гирифту баромади бузад бе диранг
گرفت و برآمد بزد بی درنگ
Сипари пеши барадаши фаромарзи гирд
سپر پیش بردش فرامرز گرد
Сипар бар сари даст ӯ гашт хӯрд
سپر بر سر دست او گشت خورد
Дигар бораи гурз гарон баркашид
دگر باره گرز گران برکشید
Бузад то шудаш мағзи сари нопадид
بزد تا شدش مغز سر ناپدید
Чу дев андар афтоду биҳуши гашт
چو دیو اندر افتاد و بیهوش گشت
Ҳамон гунбади тираи пурҷӯши гашт
همان گنبد تیره پرجوش گشت
Ҷаҳони паҳлавон бо се духт гузин
جهان پهلوان با سه دخت گزین
Бурун шуд з гунбад бирав пари зи чин
برون شد ز گنبد برو پر ز چین
Гули афрӯз бар вай ситоиш гирифт
گل افروز بر وی ستایش گرفت
Азони гурзу неруӣ ӯ шуд шигифт
ازآن گرز و نیروی او شد شگفت
Далеру гиронмояу арҷманд
دلیر و گرانمایه و ارجمند
Бадв гуфт к-эии паҳлавони баланд
بدو گفت کای پهلوان بلند
Здиў джогаҳ шунидам ман ин
زدیو دژآگه شنیدم من این
Ки ҳаргиз ба хокаш мабод офарин
که هرگز به خاکش مباد آفرین
Ки дар зери ин таҳтаи сангу рухом
که در زیر این تخته سنگ و رخام
Яке ганҷи ёбии ҳамаи лаъли фом
یکی گنج یابی همه لعل فام
Кунун бишинав аз ман ту бурдор ганҷ
کنون بشنو از من تو بردار گنج
Раҳои туроу марои пои ранҷ
رهایی تو را و مرا پای رنج
Азони сафау гунбади тираи гаван
ازآن صفه و گنبد تیره گون
Дили афрӯз бо паҳлавон шуд бурун
دل افروز با پهلوان شد برون
Ба бежан чунин гуфт гургин шер
به بیژن چنین گفت گرگین شیر
Ҳамоно ки дев андар оварад зер
همانا که دیو اندر آورد زیر
Казин сони се глрўӣ дорад ба чанг
کزین سان سه گلروی دارد به چنگ
Бараҳнаи чунин теғи ҳиндӣ ба чанг
برهنه چنین تیغ هندی به چنگ
Далерон бирафтанд наздики ӯй
دلیران برفتند نزدیک اوی
Ба гургин чунин гуфт к-эии ҷангҷӯӣ
به گرگین چنین گفت کای جنگجوی
Казин дар фурӯи шӯ якояк бибин
کزین در فرو شو یکایک ببین
Магар то ҳаме гӯ бибинӣ чунин
مگر تا همی گو ببینی چنین
Бабраши сарви ёл ва бификан ду неш
ببرش سرو یال و بفکن دو نیش
Чу ҷанг оварад ӯ нигаҳи дори хеш
چو جنگ آورد او نگه دار خویش
Бишуд пӯри мелоди як як бидид
بشد پور میلاد یک یک بدید
Взони пас сари дев ҷангӣ бурид
وزآن پس سر دیو جنگی برید
Биоварад биравӣ гирифт офарин
بیاورد بروی گرفت آفرین
Ки эй номвари мард бо офарин
که ای نامور مرد با آفرین
Ҷаҳон аз чунин дев беху кунӣ
جهان از چنین دیو بی خو کنی
Ба ҳинди андари ороиш нав кунӣ
به هند اندر آرایش نو کنی
Ба гурзгарони марзи Ҳиндӯстон
به گرزگران مرز هندوستان
Башуе наҳй рухи сӯии систон
بشویی نهی رخ سوی سیستان
Бихандед гӯ гуфт ки эй сарфароз
بخندید گو گفت که ای سرفراز
Ҳамоно кат омад ба Эрони ниёз
همانا کت آمد به ایران نیاز
Дил аз буми истахри бркни нахуст
دل از بوم استخر برکن نخست
Ки ҳиндат бибояд ба шамшери шаст
که هندت بباید به شمشیر شست
Бигир ин сари дев чун бод бар
بگیر این سر دیو چون باد بر
Ба наздики дили хастаи нўшод бар
به نزدیک دل خسته نوشاد بر
Бигӯяш ки шуд деви ту шоди зӣ
بگویش که شد دیو تو شاد زی
Ба коми дили худ ба ободи зӣ
به کام دل خود به آباد زی
Саропои духтат раҳо шуд зи дев
سراپای دختت رها شد ز دیو
Ба фармони волои кайҳони хдиў
به فرمان والای کیهان خدیو
Бишуд тези гургин барони шоҳи роҳ
بشد تیز گرگین برآن شاه راه
Чу дида бидидаш ҳам аз дидгоҳ
چو دیده بدیدش هم از دیدگاه
Чунин гуфт к-эии шоҳи боҳуши рук
چنین گفت کای شاه باهوش رک
Зҳомўн саворӣ биёмад сабк
زهامون سواری بیامد سبک
Битарсед нўшоди кони фараи манд
بترسید نوشاد کان فره مند
Мабодо ки ояд здиўши газанд
مبادا که آید زدیوش گزند
Шитобон давиданд пеши фароз
شتابان دویدند پیش فراز
Чунин гуфт к-эии шоҳи гардани фароз
چنین گفت کای شاه گردن فراز
Тиҳии гашти гунбади з рӯй кнос
تهی گشت گنبد ز روی کناس
Ҷаҳон эмин омад зи ҷангу ҳарос
جهان ایمن آمد ز جنگ و هراس
Сргнбди осои деви баланд
سرگنبد آسای دیو بلند
Биоварад дар паҳн майдон фиканд
بیاورد در پهن میدان فکند
Аз он сари басои марди мадҳуши гашт
از آن سر بسا مرد مدهوش گشت
Басои сусти инкори хомӯши гашт
بسا سست انکار خاموش گشت
Фурӯд омад аз бораи нўшоди чуст
فرود آمد از باره نوشاد چست
Ситоиши кунони рух ба хуноби шаст
ستایش کنان رخ به خوناب شست
Сараши пеши додари хуршеду моҳ
سرش پیش دادار خورشید و ماه
Ниҳод ва баромад бибаред роҳ
نهاد و برآمد ببرید راه
Чу омад сӯй паҳлавон гузин
چو آمد سوی پهلوان گزین
Здодор кардаш басии офарин
زدادار کردش بسی آفرین
Бадв гуфт к-эии шоҳ гетӣ фурӯз
بدو گفت کای شاه گیتی فروز
Чароғи стхру маи нимрўз
چراغ ستخر و مه نیمروز
Тусозӣ чунин девро хору паст
تو سازی چنین دیو را خوار و پست
Ки бибаред ёл ва барафканад паст
که ببرید یال و برافکند پست
Чу наврӯз кардӣ ҳамаи рӯзи ман
چو نوروز کردی همه روز من
Намӯдӣ марои се дили афрӯзи ман
نمودی مرا سه دل افروز من
Чу чашмаши се духт гиромӣ бидид
چو چشمش سه دخت گرامی بدید
Зошкши ду рух шуд ҳамеи нопадид
زاشکش دو رخ شد همی ناپدید
Бифармуд то сӯй кишвар баранд
بفرمود تا سوی کشور برند
Аз эдар ба наздик модар баранд
از ایدر به نزدیک مادر برند
Ба гунбад дарун шуд шубону рама
به گنبد درون شد شبان و رمه
Бидиданд гардони саросари ҳама
بدیدند گردان سراسر همه
Тани тираи дев берун кашид
تن تیره دیو بیرون کشید
Згнбди сӯии паҳн ҳомӯн кашид
زگنبد سوی پهن هامون کشید
Ду деви фурӯмоя ҳар ду баланд
دو دیو فرومایه هر دو بلند
Биоварад бар рӯй майдон фиканд
بیاورد بر روی میدان فکند
Дил ҳар як хира зон гӯ бимонад
دل هر یک خیره زان گو بماند
Ҷудо ҳар яке ном яздон бихонад
جدا هر یکی نام یزدان بخواند