Яке ҳафта зон гӯнаи бади шодком
یکی هفته زان گونه بد شادکام
Барони бистар аз гурги бурданди ном
برآن بستر از گرگ بردند نام
Ба нўшод гуфт ар бигӯе равост
به نوشاد گفت ار بگویی رواست
Ки маъвои он гург гуё куҷост
که ماوای آن گرگ گویا کجاست
Бадв гуфт аз эдар се рӯзаи бурун
بدو گفت از ایدر سه روزه برون
Яке бешае ном ӯ мрзғўн
یکی بیشه ای نام او مرزغون
Ҳамеша дар он марғзор ояд ӯ
همیشه در آن مرغزار آید او
Ба ҳомӯни зи баҳр шикор ояд ӯ
به هامون ز بهر شکار آید او
Зосиб ӯ шер аз он марғзор
زآسیب او شیر از آن مرغزار
Гурезон шавад бар сари кӯҳсор
گریزان شود بر سر کوهسار
Палангони зи дандон ӯ хастаи дил
پلنگان ز دندان او خسته دل
Басои марзбони гурги бишкастаи дил
بسا مرزبان گرگ بشکسته دل
Сухан ҳарчӣ гӯйӣ ҷавобат диҳад
سخن هرچه گویی جوابت دهد
Ба так оҳӯон дар кабобат диҳад
به تک آهوان در کبابت دهد
Бифармуд бастани гиронмояи бор
بفرمود بستن گرانمایه بار
Кашӣдан бунаи сӯии он марғзор
کشیدن بنه سوی آن مرغزار
Чу шуд сӯии ҳомӯни шубону рама
چو شد سوی هامون شبان و رمه
Ба тундӣ бигардед як як ҳама
به تندی بگردید یک یک همه
Зҳомўни ҳамон гург пайдо набӯд
زهامون همان گرگ پیدا نبود
Нигаҳ кард ва ҷое ҳувайдо набӯд
نگه کرد و جایی هویدا نبود
Бифармуд то баркашиданд ноӣ
بفرمود تا برکشیدند نای
Чу бишунид ногуҳ даромад зҷоӣ
چو بشنید ناگه درآمد زجای
Буғурред омад ба сӯии сипоҳ
بغرید آمد به سوی سپاه
Пароканда шуд лашкари ҳндўшоаҳ
پراکنده شد لشکر هندوشاه
Бимонаданд эрониён дар миён
بماندند ایرانیان در میان
Биёмад ба кирдори ширжён
بیامد به کردار شیرژیان
Пазира шудаш бежани тизчнг
پذیره شدش بیژن تیزچنگ
Раҳо кард вомди басони наҳанг
رها کرد وآمد بسان نهنگ
Камонро бипечеду бФшрди шаст
کمان را بپیچید و بفشرد شصت
Бпиўст бо ӯ хаданги дурушт
بپیوست با او خدنگ درشت
Бузад бар бирав синаи гурги пер
بزد بر برو سینه گرگ پیر
Взў ғарқа шуд яксараи чӯби тир
وزو غرقه شد یکسره چوب تیر
Бадв гуфт гург эй бади бдҳнр
بدو گفت گرگ ای بد بدهنر
Ту зини гург гуё надории хабар
تو زین گرگ گویا نداری خبر
Ки ноланди пелони зи дандони ман
که نالند پیلان ز دندان من
Нпўинди паҳлавии майдони ман
نپویند پهلوی میدان من
Знҳсд ҳамоно ки соласт беш
زنهصد همانا که سالست بیش
Ки то ман баровардам ин ёли хеш
که تا من برآوردم این یال خویش
Ба пайкори ман кас дар ин марғзор
به پیکار من کس در این مرغزار
Наомад нигарадед дар ваии шикор
نیامد نگردید در وی شکار
Шуморо ҳамоно раседаст марг
شما را همانا رسیدست مرگ
Бад-ӣни сони биёед бо теғу тарк
بدین سان بیایید با تیغ و ترک
Азуи бежан Гев шуд дар шигифт
ازو بیژن گیو شد در شگفت
Бидон дев бар тирборон гирифт
بدان دیو بر تیرباران گرفت
Расидаи пас он гурги нирўимнд
رسیده پس آن گرگ نیرویمند
Саманди ҷавонро ба дандон фиканд
سمند جوان را به دندان فکند
Чу дид аз сари зини гӯи номдор
چو دید از سر زین گو نامدار
Чу мурғии барони дев бар шуд савор
چو مرغی برآن دیو بر شد سوار
Бидон пайкараш дид чун хормўӣ
بدان پیکرش دید چون خارموی
Биҷуст ва гирифташ якояки сарвӣ
بجست و گرفتش یکایک سروی
Гирифташ ба дасти диловари срўн
گرفتش به دست دلاور سرون
Ба даст дигар ханҷари обгун
به دست دگر خنجر آبگون
Бузад бар срктФи он дев зуаш
بزد بر سرکتف آن دیو زوش
Згрдони лашкари баромади хурӯш
زگردان لشکر برآمد خروش
Чу аз ханҷари тез бедод кард
چو از خنجر تیز بیداد کرد
Тани дев аз он дарди Фрёдкрд
تن دیو از آن درد فریادکرد
Ба ёрӣ раседаш фаромарзи гӯ
به یاری رسیدش فرامرز گو
Ба шамшери сом андар оварад ғў
به شمشیر سام اندر آورد غو
Чу аз захм ӯ суст шуд нараҳ дев
چو از زخم او سست شد نره دیو
Биоварад сӯии биёбони ғарив
بیاورد سوی بیابان غریو
Пас андари дмони паҳлавону сипоҳ
پس اندر دمان پهلوان و سپاه
Ҳаво шуд зи гирди далерони сиёҳ
هوا شد ز گرد دلیران سیاه
Ҳамон диўбди сӯй кҳсор шуд
همان دیوبد سوی کهسار شد
Аз он анҷуман нопадедор шуд
از آن انجمن ناپدیدار شد
Згрдони лашкари баромади дареғ
زگردان لشکر برآمد دریغ
Ки шуд дев аз он дашт мехӯрд теғ
که شد دیو از آن دشت می خورد تیغ
Дареғи он чунон бежани Геви гирд
دریغ آن چنان بیژن گیو گرد
Ки бар дев бинишасту бодаши бабрад
که بر دیو بنشست و بادش ببرد
Ҳар он кас ки бар дев гардад савор
هر آن کس که بر دیو گردد سوار
Надонам ки чун бошад анҷоми кор
ندانم که چون باشد انجام کار
Ки донад ки ин ҷодӯии ҷангҷӯӣ
که داند که این جادوی جنگجوی
Куҷо рафт бежан чаҳ созад бадавӣ
کجا رفت بیژن چه سازد بدوی
Фаромарзи яли домани кӯҳсор
فرامرز یل دامن کوهسار
Нигаҳ кард ва омад сӯии дашту ғор
نگه کرد و آمد سوی دشت و غار
Ба ҳрдшту ғорӣ ки бад бингаред
به هردشت و غاری که بد بنگرید
зи гургу зи бежан нишоне надид
ز گرگ و ز بیژن نشانی ندید
Ба навмед омад сӯии марғзор
به نومید آمد سوی مرغزار
Бузади хайма бар домани ҷӯйбор
بزد خیمه بر دامن جویبار
Чу абри баҳорони бризндаҳи нам
چو ابر بهاران بریزنده نم
Ки бргиўи шер аз ман омад ситам
که برگیو شیر از من آمد ستم
Агар Геви Гӯдарз зон огаҳӣ
اگر گیو گودرز زان آگهی
Биёбад шавад тани зи ҷонаши тиҳӣ
بیابد شود تن ز جانش تهی
Аз он сӯ ки бежан бадв шуд савор
از آن سو که بیژن بدو شد سوار
Чу боз омад он дев бар кӯҳсор
چو باز آمد آن دیو بر کوهسار
Чу дев андар омад ба гирди дарра
چو دیو اندر آمد به گرد دره
Яке ғори бади сҳмнок ва назиҳ
یکی غار بد سهمناک و نزه
Бидон ғор дар шуд ҳамон дев зуаш
بدان غار در شد همان دیو زوش
Боистоди барҷоӣ ва бар зад хурӯш
بایستاد برجای و بر زد خروش
Бадв гуфт к-эии бежани зӯрманд
بدو گفت کای بیژن زورمند
Фурӯди ой ва биншин ба ҷои баланд
فرود آی و بنشین به جای بلند
Чу афзӯн шудаи мари туро хӯни ман
چو افزون شده مر تو را خون من
Чу хстӣ дар ин чеҳраи гулгуни ман
چو خستی در این چهره گلگون من
Туро ман яке пой музд оварам
تو را من یکی پای مزد آورم
Ба дидаи замини пеш ту биспурам
به دیده زمین پیش تو بسپرم
Ки ман солиён то дар ин дашти кин
که من سالیان تا در این دشت کین
Бад-ӣни сон ба танҳо сипорам замин
بدین سان به تنها سپارم زمین
Чу ҷамшедро буд ангуштарӣ
چو جمشید را بود انگشتری
Ба фармон ӯ мурғу деву парӣ
به فرمان او مرغ و دیو و پری
Бифармуд кохӣ дар ин тираи ғор
بفرمود کاخی در این تیره غار
Ба алмос карданд дар ин санги қор
به الماس کردند در این سنگ قار
Ба фармон ӯ чун ки шуд карда кох
به فرمان او چون که شد کرده کاخ
Биоварад ганҷ аз ҷаҳони фарох
بیاورد گنج از جهان فراخ
Дар ин тира кҳсор кард ӯ ниҳон
در این تیره کهسار کرد او نهان
Вази он пас ба истахр рафт аз ҷаҳон
وز آن پس به استخر رفت از جهان
Маро посбон карда бар тираи кӯҳ
مرا پاسبان کرده بر تیره کوه
Бидон то нгҳдормш аз гуруҳ
بدان تا نگهدارمش از گروه
Маро гуфт аз эдар ту бедор бош
مرا گفت از ایدر تو بیدار باش
Шабу рӯз дар кӯҳ ҳушёр бош
شب و روز در کوه هشیار باش
Шунида бадв гуфт зи ахтари шинос
شنیده بدو گفت ز اختر شناس
Ки ин дев гардад зи дарду ҳарос
که این دیو گردد ز درد و هراس
Ки он рӯз ояд яке сарфароз
که آن روز آید یکی سرفراز
Бад-ӣн дев созад набарди дароз
بدین دیو سازد نبرد دراز
Барӣни гурги ширӣ савора шавад
براین گرگ شیری سواره شود
Вази алмос ӯ дев пора шавад
وز الماس او دیو پاره شود
Бидон кон бароранда ганҷи мост
بدان کان برآرنده گنج ماست
Гар ӯро намоеи яке раҳ сазост
گر او را نمایی یکی ره سزاست
Фурӯди ой дар ғор ва бурдор пай
فرود آی در غار و بردار پی
Бабри ганҷ бар сӯии коўс кӣ
ببر گنج بر سوی کاوس کی
Кунун бишинаву посбонро мазан
کنون بشنو و پاسبان را مزن
Ки оҳӯат гӯйанд ҳар анҷуман
که آهوت گویند هر انجمن
Бадв гуфт бежан ки афсун макун
بدو گفت بیژن که افسون مکن
Ки брмн нагирад бад-ӣни сони сухан
که برمن نگیرد بدین سان سخن
Ба ханҷари бабрами туро ёлу пушт
به خنجر ببرم تو را یال و پشت
Бидорам сарвяти бад-ӣни сон ба мушт
بدارم سرویت بدین سان به مشت
Бад-ӣни тези ханҷари намоямати ранҷ
بدین تیز خنجر نمایمت رنج
Агар худ ба дастат ҳазораст ганҷ
اگر خود به دستت هزارست گنج
Ба афсун наёрӣ ба дар баради ҷон
به افسون نیاری به در برد جان
Ҳам акнӯн азинт барорам равон
هم اکنون ازینت برآرم روان
БдўгФти гург эй гӯи дилпазир
بدوگفت گرگ ای گو دلپذیر
Ту ин гуфта ман ба бозии мгир
تو این گفته من به بازی مگیر
Зҷмшиди зини сони басӣ буд ганҷ
زجمشید زین سان بسی بود گنج
Раҳо кун маро дар сарои сипанҷ
رها کن مرا در سرای سپنج
Дар ин ғор дар шӯи шигифтии байн
در این غار در شو شگفتی بین
Ки нолад зи ганҷи далерони замин
که نالد ز گنج دلیران زمین
Аз ӯ хира шуд бежани ҷангҷӯӣ
از او خیره شد بیژن جنگجوی
Чунин гуфт к-эии зишти нохуб рӯй
چنین گفت کای زشت ناخوب روی
Згнҷ ар сухани рости гӯйии чунин
زگنج ار سخن راست گویی چنین
Бад-ӣн кор кардӣ никуии ҳамин
بدین کار کردی نکویی همین
Ҳмидўни саворами сӯии ганҷ бар
همیدون سوارم سوی گنج بر
БкоФи он дар ганҷ бурдор сар
بکاف آن در گنج بردار سر
Дигар чун туро рой овезӣ аст
دگر چون تو را رای آویزی است
Савори туро ханҷар тезӣ аст
سوار تو را خنجر تیزی است
Бидорам ба дастати якояки сарвӣ
بدارم به دستت یکایک سروی
Бабрами ҳамеи ёлат аз чорсўӣ
ببرم همی یالت از چارسوی
Ба ғор андарун рафт деви баланд
به غار اندرون رفت دیو بلند
Ба чнгли яке санги хораи бикунад
به چنگل یکی سنگ خواره بکند
Яке мғФр оҳанӣн барграфт
یکی مغفر آهنین برگرفت
Гиронмояи бежан чу дид он шигифт
گرانمایه بیژن چو دید آن شگفت
Ба ханҷари сарашро бибаред хор
به خنجر سرش را ببرید خوار
БиФтоди он дев дар ғори тор
بیفتاد آن دیو در غار تار
Аз он деви патёраи як сӯ ҷаҳид
از آن دیو پتیاره یک سو جهید
Ба ғори андарун гург шуд нопадид
به غار اندرون گرگ شد ناپدید
Фурушад бидон нардбони номвар
فروشد بدان نردبان نامور
Фурӯ карда дид ӯ зи хорои ду дар
فرو کرده دید او ز خارا دو در
Гиронмояи бежан чу дар боз кард
گرانمایه بیژن چو در باز کرد
Ба номи худо рафтан оғоз кард
به نام خدا رفتن آغاز کرد
Яке чори сафа бароварда дид
یکی چار صفه برآورده دید
Ту гуфтӣ худояши чунон офарид
تو گفتی خدایش چنان آفرید
Дарави зар ба хирмани фурӯи рехта
درو زر به خرمن فرو ریخته
з ҳар сӯи чароғии дроўихтаҳ
ز هر سو چراغی درآویخته
Якояки бадви риштаи зари ноб
یکایک بدو رشته زر ناب
Фрўҳштаҳ яксар ба дар хўшоб
فروهشته یکسر به در خوشاب
Ҷавоҳир чу оташи фурӯзони даравӣ
جواهر چو آتش فروزان دروی
Взони гавҳарон хира шуд ҷангҷӯӣ
وزآن گوهران خیره شد جنگجوی
зи зрпораҳи таҳтаи ниҳода ба ҳам
ز زرپاره تخته نهاده به هم
Ниҳода бар он таҳтаи ҳам тоҷи ҷам
نهاده بر آن تخته هم تاج جم
Фрўҳштаҳ зон тоҷи зари гӯшвор
فروهشته زان تاج زر گوشوار
Ҳамаи донаи гавҳари шоҳвор
همه دانه گوهر شاهوار
Барони тахти зебои даҳ ангуштарӣ
برآن تخت زیبا ده انگشتری
Чу рухсораи Зуҳрау муштарӣ
چو رخساره زهره و مشتری
Камарҳои заррини фузун аз ҳазор
کمرهای زرین فزون از هزار
Ба ҳргўшаҳи бади ҷомаи шоҳвор
به هرگوشه بد جامه شاهوار
зи машку зи анбари зи кофури ноб
ز مشک و ز عنبر ز کافور ناب
зи фирӯзау лаъл ва дар хўшоб
ز فیروزه و لعل و در خوشاب
Чунон бад каз андозау ҳади бурун
چنان بد کز اندازه و حد برون
Ниҳода ба сари тоҷи гавҳар нигор
نهاده به سر تاج گوهر نگار
Ду шамшер заррин кашид аз ниёам
دو شمشیر زرین کشید از نیام
Ду ангуштарии лаъли хуршеди фом
دو انگشتری لعل خورشید فام
Се ҷоми мурассаъ ба дар ятем
سه جام مرصع به در یتیم
Баровард аз он ганҷ беранҷу бим
برآورد از آن گنج بی رنج و بیم
Киёнии камар бар миёни басти шер
کیانی کمر بر میان بست شیر
Бурун омад аз ганҷи хонаи далер
برون آمد از گنج خانه دلیر