Чу бишунид аз ман ҷаҳони паҳлавон
چو بشنید از من جهان پهلوان
Ба гул зад гулобии знргси равон
به گل زد گلابی زنرگس روان
Бидодаш басии хостаи дилпазир
بدادش بسی خواسته دلپذیر
Ба наздик худ хонд гуё дабир
به نزدیک خود خواند گویا دبیر
Ба гуфтори ман сӯии он шаҳриёр
به گفتار من سوی آن شهریار
Яке нома банавис алмоси вор
یکی نامه بنویس الماس وار
Дабир онгаҳ кофур ва анбар гирифт
دبیر آنگه کافور و عنبر گرفت
Ба кед онгаҳе нома Эй барграфт
به کید آنگهی نامه ای برگرفت
Нахусти офарин брҷҳондор кард
نخست آفرین برجهاندار کرد
Вази он пас сар кед бидоркрд
وز آن پس سر کید بیدارکرد
Ки ин нома аз меҳтари систон
که این نامه از مهتر سیستان
Навишта сӯй кед Ҳиндӯстон
نوشته سوی کید هندوستان
Знзди фаромарзи гирди далер
زنزد فرامرز گرد دلیر
Нажоди вай аз рустами золи шер
نژاد وی از رستم زال شیر
Зҷнгии Наримони соми савор
زجنگی نریمان سام سوار
Падар бар падари паҳлуу номдор
پدر بر پدر پهلو و نامدار
Камарбастаи шоҳи коўс кӣ
کمربسته شاه کاوس کی
Ки дорад хуҷастаи ҳамин ёлу пай
که دارد خجسته همین یال و پی
Ҷаҳони довару поку яздони параст
جهان داور و پاک و یزدان پرست
Ки бар шаҳриёрон гетӣ сараст
که بر شهریاران گیتی سرست
Ба дайни ниёкони сари афрохта
به دین نیاکان سر افراخته
Батонро саросари табаи сохта
بتان را سراسر تبه ساخته
Ҷаҳони тира аз банду шерони ӯй
جهان تیره از بند و شیران اوی
Зпилони фузунтар далерони ӯй
زپیلان فزون تر دلیران اوی
Навишта чунон рафт фармон кӣ
نوشته چنان رفت فرمان کی
Ки ман биспурам ҳиндро зери пай
که من بسپرم هند را زیر پی
Сари бадсиголон ба роҳ оварам
سر بدسگالان به راه آورم
Гирифтаи ҳама назд шоҳ оварам
گرفته همه نزد شاه آورم
?герати тоҷ бояд ки дорӣ ба сар
گرت تاج باید که داری به سر
Бибоядат гардан ниҳодан ба дар
ببایدت گردن نهادن به در
Баробари шӯии ҷаму заҳҳок ро
برابر شوی جم و ضحاک را
Ваё сар наҳй чун раҳеи хок ро
ویا سر نهی چون رهی خاک را
?герати оштии рои хезади ҳаме
گرت آشتی رای خیزد همی
Вагар дил ба кӣнаи ситезади ҳаме
و گر دل به کینه ستیزد همی
Хбрдаҳи казин ду кадомии яке
خبرده کزین دو کدامی یکی
Гузар кун сӯии неки номии яке
گذر کن سوی نیک نامی یکی
Ҳрони кӯ дар оштии кӯбад ӯ
هرآن کو در آشتی کوبد او
Дар кӣна аз ваии нёшўбд ӯ
در کینه از وی نیاشوبد او
Ду чашми бадиро бихобанд ӯй
دو چشم بدی را بخواباند اوی
Дарахти балоро наҷунбанд ӯй
درخت بلا را نجنباند اوی
Марои шоҳ бо ӯ нафармуди разм
مرا شاه با او نفرمود رزم
Ҳамоно ки ӯ пеш созад зи базм
همانا که او پیش سازد ز بزم
Ҳрони кӯи балоро биҷунбад зҷоӣ
هرآن کو بلا را بجنبد زجای
Ба неруии додари гетии худоӣ
به نیروی دادار گیتی خدای
Зтиғи Наримонаш пора кунам
زتیغ نریمانش پاره کنم
Ба куполи Гаршосб чора кунам
به کوپال گرشاسب چاره کنم
Ман ин дев аз лашкар бе шумор
من این دیو از لشکر بی شمار
Наяндешам аз давлати шаҳриёр
نیندیشم از دولت شهریار
Ман аз деви кноси вор ва на гург
من از دیو کناس وار و نه گرگ
Вази он каргаданҳоу морбзрг
وز آن کرگدن ها و ماربزرگ
зи неруӣ яздон напечида ам
ز نیروی یزدان نپیچیده ام
Чунин разми ман бешимур дида ам
چنین رزم من بی شمر دیده ام
Нишаста ду рӯзами дарин марғзор
نشسته دو روزم درین مرغزار
Тафарруҷи кунон бар лаби ҷӯйбор
تفرج کنان بر لب جویبار
Замонати даҳум то паямбар расад
زمانت دهم تا پیمبر رسد
Чўомди туро теғ бар сар расад
چوآمد تو را تیغ بر سر رسد
Чу нома ба сар шуд диловар ба ҳам
چو نامه به سر شد دلاور به هم
Бифармуд коиди буриши Густаҳм
بفرمود کآید برش گستهم
Бадв дод гуфтои бркид бар
بدو داد گفتا برکید بر
Бигӯяш суханҳо ҳамаи сар ба сар
بگویش سخن ها همه سر به سر
Чу посух кунад зуд зу бозгард
چو پاسخ کند زود زو بازگرد
Нигаҳдораш ё ину сози набард
نگهدارش یا این و ساز نبرد
Ситади номаи Густаҳм ва бар зин нишаст
ستد نامه گستهم و بر زین نشست
Ба бўри накӯи хусрав ойин нишаст
به بور نکو خسرو آیین نشست
Бишуд рӯзу шаб то ба марзи клиў
بشد روز و شب تا به مرز کلیو
Ба неруии яздони кайҳони хдиў
به نیروی یزدان کیهان خدیو
Хбршди бркиди ҳиндии равон
خبرشد برکید هندی روان
Ки омад фиристодаи паҳлавон
که آمد فرستاده پهلوان
Гуруҳе пазира фиристод шоҳ
گروهی پذیره فرستاد شاه
Фиристода чун шуд ҳам аз гирд ро
فرستاده چون شد هم از گرد را
Биёмад ба наздики солори бор
بیامد به نزدیک سالار بار
Якояки ббрдши сӯии шаҳриёр
یکایک ببردش سوی شهریار
Чўомди бркоху тахти баланд
چوآمد برکاخ و تخت بلند
Ситоиш гирифт онгаҳе ҳӯшманд
ستایش گرفت آنگهی هوشمند
Заминро бабўсед Густаҳми шер
زمین را ببوسید گستهم شیر
Бидодаш паёми далерони далер
بدادش پیام دلیران دلیر
Навиштаи ҳамон номаи дилпазир
نوشته همان نامه دلپذیر
Бидоду бхўондши якояки далер
بداد و بخواندش یکایک دلیر
Зрирӣ шуд аз номаи рухсор ӯ
زریری شد از نامه رخسار او
Чу гул коҳ шуд рӯй гулнор ӯ
چو گل کاه شد روی گلنار او
Ба Густаҳм гуфт Эй набарда савор
به گستهم گفت ای نبرده سوار
Чаҳ мояи мар ӯро далерони кор
چه مایه مر او را دلیران کار
Знсл ки ин ном бурдор гирд
زنسل که این نام بردار گرد
Марвро зтхм ки бояд шимурд
مرو را زتخم که باید شمرد
Далерон кадоманду шерон ки анд
دلیران کدامند و شیران که اند
Ба разми андаруни шери мардон ки анд
به رزم اندرون شیر مردان که اند
Бадв гуфт к-эии хусрави ҳндбор
بدو گفت کای خسرو هندبار
Мар ӯро далерон буд даҳ ҳазор
مر او را دلیران بود ده هزار
Ҳамаи гирд ва шеранду шамшери зан
همه گرد و شیرند و شمشیر زن
Зиҳанду ҳамаи чли ҳазор анҷуман
زهند و همه چل هزار انجمن
Гараш марди ҷангӣ буд даҳ ҳазор
گرش مرد جنگی بود ده هزار
Ҳамаи гирди марду ҳамаи номдор
همه گرد مرد و همه نامدار
Бидорад мар ӯро ба кирдори кӯҳ
بدارد مر او را به کردار کوه
Ба танҳо занад хеши тани бргрўаҳ
به تنها زند خویش تن برگروه
Мар ӯро зшшсди ман афзӯни амӯд
مر او را زششصد من افزون عمود
Ки оради набардаш дамӣ озмуд
که آرد نبردش دمی آزمود
Яке теғ дорад ба ҳангоми ҷанг
یکی تیغ دارد به هنگام جنگ
Золмос барон ду даҳ ман ба санг
زالماس بران دو ده من به سنگ
Варои найзаи оҳанӣнаш сар аст
ورا نیزه آهنینش سر است
Самандаши яке кӯҳ чун пайкар аст
سمندش یکی کوه چون پیکر است
Ки ӯ караи Рахши рустам буд
که او کره رخش رستم بود
Ба гетии спркши чуну кам буд
به گیتی سپرکش چنو کم بود
Сияҳи абри шаш тозии тезтак
سیه ابر شش تازی تیزتک
Ба майдони чиҳил гази ҷаҳди диўрг
به میدان چهل گز جهد دیورگ
Ба дарё чу бодасту ғурон ба роғ
به دریا چو باد است و غران به راغ
Ба ҳомӯн чу шоҳину тоўси боғ
به هامون چو شاهین و طاوس باغ
Нагӯяд сухан нек донад ҳаме
نگوید سخن نیک داند همی
Зхндқи чиҳил гази ҷаҳонади ҳаме
زخندق چهل گز جهاند همی
Яке кӯҳи хороаши бинии савор
یکی کوه خاراش بینی سوار
Бидон гурзи вони олати корзор
بدان گُرز وآن آلت کارزار
Ду рӯз ва ду шабро гар уфтад ба ҷанг
دو روز و دو شب را گر افتد به جنگ
Ба ҷузи гурз чизе надорад ба чанг
بجز گُرز چیزی ندارد به چنگ
Ба танҳо занад лашкари садҳазор
به تنها زند لشکر صدهزار
Сипоҳӣ ба як ҳамла зу тормор
سپاهی به یک حمله زو تارمار
Фросони девонгар аз аспрўз
فراسان دیوان گر از اسپروز
Расиданд гетӣ бишуд тираи рӯз
رسیدند گیتی بشد تیره روز
Фросон бикушт ва Фароҳон гирифт
فراسان بکشت و فراهان گرفت
Взўи ин чунин ҳо набояд шигифт
وزو این چنین ها نباید شگفت
Дар он марзи нўшоду кнос буд
در آن مرز نوشاد و کناس بود
Ҳамеи ҷангу макри ҳамаи ёс буд
همی جنگ و مکر همه یاس بود
Чунон гург гуё ва он каргадан
چنان گرگ گویا و آن کرگدن
Чунон морҷўшо ба ёлу бадан
چنان مارجوشا به یال و بدن
Бикушту ҷаҳони гашт зон бади тиҳӣ
بکشت و جهان گشت زان بد تهی
Вази он пас туро кард хоҳад раҳе
وز آن پس تو را کرد خواهد رهی
Нажоди вай аз рустами золи зар
نژاد وی از رستم زال زر
Зсоми Наримони вологуҳар
زسام نریمان والاگهر
Згршсби вази етераду ҷамшед
زگرشسب وز اترد و جمشید
Ба шодӣу кундӣ чу тобанда шед
به شادی و کندی چو تابنده شید
Пазира шудаш ногаҳони нӯшдор
پذیره شدش ناگهان نوشدار
Баробар кашидаш сипаҳи даҳ ҳазор
برابر کشیدش سپه ده هزار
Ҷаҳони паҳлавон буд андари сипоҳ
جهان پهلوان بود اندر سپاه
Ба найзаи з зин барграфташ зи роҳ
به نیزه ز زین برگرفتش ز راه
Ба теғи ҷаҳони гири соми савор
به تیغ جهان گیر سام سوار
Бидон лашкарӣ кард як ёдгор
بدان لشکری کرد یک یادگار
Ки гўиндш аз илмаҳи теғи тез
که گویندش از یلمه تیغ تیز
Ба осоиши разм то растхез
به آسایش رزم تا رستخیز
Ки кин ҷӯ набошӣ ту бо паҳлавон
که کین جو نباشی تو با پهلوان
Маранҷон тани хешу дигари сарон
مرنجان تن خویش و دیگر سران
Касеро ки бо ӯ ниёе ба ҷанг
کسی را که با او نیایی به جنگ
Агар субҳ созӣ набошадат нанг
اگر صبح سازی نباشدت ننگ
Ки хуршед бо теғи эрониён
که خورشید با تیغ ایرانیان
Набандад ҳамоно ба кӣнаи миён
نبندد همانا به کینه میان
Далерони лашкар чу бежани далер
دلیران لشکر چو بیژن دلیر
Збимши нтозди броҳўии шер
زبیمش نتازد برآهوی شیر
Зросби ҷаҳонгир каз теғи ӯй
زراسب جهانگیر کز تیغ اوی
Ҳужабри жён зу гурезад ба кӯй
هژبر ژیان زو گریزد به کوی
Чу гурзам кигар теғ гирад ба чанг
چو گُرزَم که گر تیغ گیرد به چنگ
Ба майдон ӯ кас надорад диранг
به میدان او کس ندارد درنگ
Сипоҳаши ҳамаи як ба як нараҳ шер
سپاهش همه یک به یک نره شیر
Ба тани жандаи пел ва ба Зуҳраи далер
به تن ژنده پیل و به زهره دلیر
Чу оҳӯ рибоед сипоҳи ту ро
چو آهو رباید سپاه تو را
Чу гулзорашони размгоҳи ту ро
چو گلزارشان رزمگاه تو را
Сиррӣ зон барояд ки сад марди азин
سری زان برآید که صد مرد ازین
Бигӯям ки брхиздти дарди азин
بگویم که برخیزدت درد ازین
Чу бинии ту ӯро бадоне ки ман
چو بینی تو او را بدانی که من
Дурӯғӣ нагуфтам дар ин анҷуман
دروغی نگفتم در این انجمن
Ту доне ки ҳар кӯ бигӯед дурӯғ
تو دانی که هر کو بگوید دروغ
Нагирад суханҳоаш дар дили фурӯғ
نگیرد سخن هاش در دل فروغ
Чу бишунид кед диловари сухан
چو بشنید کید دلاور سخن
Барошуфт бо номвари анҷуман
برآشفت با نامور انجمن
Бадв гуфт агар кӯҳи хоро буд
بدو گفت اگر کوه خارا بود
Чу санг оварад ошкоро буд
چو سنگ آورد آشکارا بود
Маро низ чандон далерон буд
مرا نیز چندان دلیران بود
Ки шерон аз эшон гурезон буд
که شیران از ایشان گریزان بود
Ба ҳангоми ҷанг ва ба рӯзи шикор
به هنگام جنگ و به روز شکار
Ба майдони шитобад чу боди баҳор
به میدان شتابد چو باد بهار
Фалаки срнпичди зи зубини ман
فلک سرنپیچد ز زوبین من
Замину замони ҳам зи ойини ман
زمین و زمان هم ز آیین من
Ман имрӯзат аз рӯз фаррух кунам
به می روزت امروز فرخ کنیم
Ки аз субҳи он посух нав кунам
چو شب روز گرددت پاسخ کنیم
Хурӯши шабистон ба ҳомӯн барем
خروش شبستان به هامون بریم
Ба дашти хушу пок гулгун кунем
به دشت خوش و پاک گلگون کنیم
Вази он пас нигаҳ кун ки гардони сипеҳр
وز آن پس نگه کن که گردان سپهر
Зболои сар бар ки гардад ба меҳр
زبالای سر بر که گردد به مهر
Бифармуд оварда шуд хон ва май
بفرمود آورده شد خوان و می
Пас аз хон хӯриш омад аз чангу не
پس از خوان خورش آمد از چنگ و نی
Чўгстҳм шуд масти кохи баланд
چوگستهم شد مست کاخ بلند
Сазовори он меҳтари ҳӯшманд
سزاوار آن مهتر هوشمند
Бифармуд то рост карданд ҷой
بفرمود تا راست کردند جای
Гуруҳе нишастанд бо кадхудоӣ
گروهی نشستند با کدخدای
Чу тҳмўру дастури покизаи тан
چو طهمور و دستور پاکیزه تن
Ба андешаҳо меҳтари рои зан
به اندیشه ها مهتر رای زن
ЧўФирўзу беҳрузи шамшери зан
چوفیروز و بهروز شمشیر زن
Глнгўии зангӣ ки бад аз Яман
گلنگوی زنگی که بد از یمن
Самани рух ки бади паҳлавони сипоҳ
سمن رخ که بد پهلوان سپاه
Саман бар ки бади кеҳтари духти шоҳ
سمن بر که بد کهتر دخت شاه
Флорнги шери авжани пилтан
فلارنگ شیر اوژن پیلتن
Чу шами дигари он гирди лшкршкн
چو شم دیگر آن گرد لشکرشکن
Ҳамаи паҳлавонони шаҳи марди шер
همه پهلوانان شه مرد شیر
Ба ҳангоми кини аждаҳои далер
به هنگام کین اژدهای دلیر
Шуданд анҷумани он шаби дербоз
شدند انجمن آن شب دیرباز
Сухан рафт зон паҳлуи сарфароз
سخن رفت زان پهلو سرفراز
Ҳамаи шаби сухан ҳои оварад буд
همه شب سخن های آورد بود
Далерон бигуфтанду хусрави шунӯд
دلیران بگفتند و خسرو شنود
Саранҷомашони ҳам зкин шуд сухан
سرانجامشان هم زکین شد سخن
Ба разми гарон достон шуд ба бен
به رزم گران داستان شد به بن
Чу шуд заъфаронӣ дару дашти ҳинд
چو شد زعفرانی در و دشت هند
Чу алмос шуд хоки дарёии санад
چو الماس شد خاک دریای سند
Ҳамон гашти симоби сар зон зкўаҳ
همان گشت سیماب سر زان زکوه
Баромади шаби тира зон шаби сутӯҳ
برآمد شب تیره زان شب ستوه
Бифармуд шаҳ то даромад дабир
بفرمود شه تا درآمد دبیر
Згли гашти мишкӣн ба рӯй ҳарир
زگل گشت مشکین به روی حریر
Нўндии шаби осоӣу гўҳрФшон
نوندی شب آسای و گوهرفشان
Давонед ва монад аз пай ӯ нишон
دوانید و ماند از پی او نشان
Ки эй паҳлавони сарфарози стхр
که ای پهلوان سرفراز ستخر
Ки коўс дорад ба рӯй ту фахр
که کاوس دارد به روی تو فخر
Дурудати змои боди кндоўрон
درودت زما باد کندآوران
Бузургони санаду диловари сарон
بزرگان سند و دلاور سران
Вази он пас бидон эй сари систон
وز آن پس بدان ای سر سیستان
Ба осон гирифтӣ ту Ҳиндӯстон
به آسان گرفتی تو هندوستان
Машав ғарраи брлшкри нӯшдор
مشو غره برلشکر نوشدار
Знўшоди кноси мурдори хор
زنوشاد کناس مردار خوار
Ба гетии чунон дон ки марзи клиў
به گیتی چنان دان که مرز کلیو
Нишоед гирифтӣ ба рой ва ба рию
نشاید گرفتی به رای و به ریو
Сипоҳами фаровону пелони ҷанг
سپاهم فراوان و پیلان جنگ
Якояк чу гурганду шеру паланг
یکایک چو گرگند و شیر و پلنگ
Чўҳндӣ кам ояд зоиронён
چوهندی کم آید زایرانیان
Сазадгар бибандад аз эшон миён
سزد گر ببندد از ایشان میان
Чунонам ки тарсами ман аз гуфтугӯӣ
چنانم که ترسم من از گفتگوی
Ҳам акнӯн ба ҳомӯн шудам ҷангҷӯӣ
هم اکنون به هامون شدم جنگجوی
Палангу дуҳули гӯру оҳӯи дамад
پلنگ و دهل گور و آهو دمد
Згрдон ки чун шери ҷангии дамад
زگردان که چون شیر جنگی دمد
Дарахти балоҳо ба ҷои оварем
درخت بلاها به جای آوریم
Дарони гуҳ ки дар разми пои оварем
درآن گه که در رزم پای آوریم
Ззҳоки тозӣ ки бади мордӯш
زضحاک تازی که بد ماردوش
Ки Гаршосби барзади зҳндўи хурӯш
که گرشاسب برزد زهندو خروش
Надорад касе бо шаҳи ҳинди тов
ندارد کسی با شه هند تاو
Здрёи наёбади ҳамеи божу сов
زدریا نیابد همی باژ و ساو
Кунунгар ту сози нав ойин кунӣ
کنون گر تو ساز نو آیین کنی
Битарсам ки сар дар саргин кунӣ
بترسم که سر در سر کین کنی
Бад-ӣни сони суханҳои нои дилписанд
بدین سان سخن های نا دلپسند
На фаррух буд зон чунон ҳӯшманд
نه فرخ بود زان چنان هوشمند
Забони хирадманд гуё буд
زبان خردمند گویا بود
Сухани яксараи машки бўё буд
سخن یکسره مشک بویا بود
Чу беҳуда гуфтан наёяд ба кор
چو بیهوده گفتن نیاید به کار
Ҳамин мағз гуяд сухани ҳуши дор
همین مغز گوید سخن هوش دار
Чу сршди ҳамон нома бо қадару ғам
چو سرشد همان نامه با قدر و غم
Бхўонднд аз он пас ҳамин Густаҳм
بخواندند از آن پس همین گستهم
Расӯли гиронмояро хостанд
رسول گرانمایه را خواستند
Танишро ба халъат биёростанд
تنش را به خلعت بیاراستند
Бурун шуд зи даргоҳ ӯ Густаҳм
برون شد ز درگاه او گستهم
Дижами чеҳраи бастӣ бар абрӯаши хам
دژم چهره بستی بر ابروش خم
Ҳам аз гирд раҳ шуд сӯии номдор
هم از گرد ره شد سوی نامدار
Якояки бадв рост кард ошкор
یکایک بدو راست کرد آشکار
Саросар чу дониста шуд кор кед
سراسر چو دانسته شد کار کید
Бифармуд рафтан ба парво ба сайд
بفرمود رفتن به پروا به صید
Баранд он гиронмояи лашкар чу бод
براند آن گرانمایه لشکر چو باد
Ба марз клиў омад он покзод
به مرز کلیو آمد آن پاکزاد
Вази он пас бифармуд кед бузург
وز آن پس بفرمود کید بزرگ
Пазира шудандаш ба кирдори гург
پذیره شدندش به کردار گرگ
Ба фармон ӯ номвари садҳазор
به فرمان او نامور صدهزار
Пазира шуданро бар орост кор
پذیره شدن را بر آراست کار
Чунон пели ҷангӣу ошуфтаи мард
چنان پیل جنگی و آشفته مرد
Биёмад хурушон ба дашти набард
بیامد خروشان به دشت نبرد
Зпилон ҳамоно ки шашсад фузун
زپیلان همانا که ششصد فزون
Ҳамаи тан дар оҳан шудаи нилгун
همه تن در آهن شده نیلگون
Биёбони якояки сипар бар сипар
بیابان یکایک سپر بر سپر
Ҳамаи найзаҳо дар ҳаво кард сар
همه نیزه ها در هوا کرد سر
Ҷаҳон пар шуд аз нолаи гоўдм
جهان پر شد از ناله گاودم
Зшипўру овои рўиинаҳи хам
زشیپور و آوای رویینه خم
Замин шуд якояк чу дарёии мавҷ
زمین شد یکایک چو دریای موج
Ба ҳар сӯи далерони ҳамаи фавҷи фавҷ
به هر سو دلیران همه فوج فوج
Чапу рост лашкар биёростанд
چپ و راست لشکر بیاراستند
Уқобони зҳргўнаҳи бархестанд
عقابان زهرگونه برخاستند
Рада баркашиданд як як хурӯш
رده برکشیدند یک یک خروش
Билразед дашт ва бигардед ҷӯш
بلرزید دشت و بگردید جوش
Фаромарзи зони сӯ сафӣ баркашид
فرامرز زآن سو صفی برکشید
Ки кайвони заминро ба дида надид
که کیوان زمین را به دیده ندید
Гиронмояи бежани сӯии маймана
گرانمایه بیژن سوی میمنه
Абои шоҳи нўшоди чандини буна
ابا شاه نوشاد چندین بنه
Сӯии майсараи ҳуши вари Густаҳм
سوی میسره هوش ور گستهم
Абои нӯшдору далерон ба ҳам
ابا نوشدار و دلیران به هم
Зрсби гиронмояи дилбанди Тӯс
زرسب گرانمایه دلبند توس
Ба қалби андарун бо илм буду кӯс
به قلب اندرون با علم بود و کوس
Фаромарз ҳар сӯи сафи орой буд
فرامرز هر سو صف آرای بود
Ба ҳргўшаҳ чун шер бар пой буд
به هرگوشه چون شیر بر پای بود
Вази он сӯи саф орой шуд кед ҳинд
وز آن سو صف آرای شد کید هند
Ҷаҳон нилгун шуд чу дарёии санад
جهان نیلگون شد چو دریای سند
Сӯии рости тҳмўри арўнди шоҳ
سوی راست طهمور اروند شاه
Замин шуд чу дарёии ҷӯшони сиёҳ
زمین شد چو دریای جوشان سیاه
Чу фирӯзу беҳруз дар размгоҳ
چو فیروز و بهروز در رزمگاه
Чу шаҳи марди чандини далерони шоҳ
چو شه مرد چندین دلیران شاه
Самани рух ба пеши сипаҳи бад ба дар
سمن رخ به پیش سپه بد به در
Ҷаҳони сурху зарду замини сурбаи сар
جهان سرخ و زرد و زمین سربه سر
Абои ҷавшану теғи кину сипар
ابا جوشن و تیغ کین و سپر
Ҳамеи бонги барзад чу пари хошхр
همی بانگ برزد چو پر خاشخر
Ниҳодаи сарири забарҷад ба пел
نهاده سریر زبرجد به پیل
Зпилони ҳавоу замини пари зи нил
زپیلان هوا و زمین پر ز نیل
Барони тахт бар шоҳи Ҳиндӯстон
برآن تخت بر شاه هندوستان
Назораи кунони лашкари систон
نظاره کنان لشکر سیستان
Нахустин самани рух ба майдони ҷанг
نخستین سمن رخ به میدان جنگ
Биёмад ба крдои ғурони паланг
بیامد به کردا غران پلنگ
Чу дидаш ба қалб андар омад зрсб
چو دیدش به قلب اندر آمد زرسب
Чу оташи сӯй ӯ ҷаҳонед асб
چو آتش سوی او جهانید اسب
Бадв гуфт к-эии ҳиндии бади сгол
بدو گفت کای هندی بد سگال
Чаҳ номии бад-ӣни теғу куполу ёл
چه نامی بدین تیغ و کوپال و یال
Чаҳ тозӣ ба майдони Эрони замин
چه تازی به میدان ایران زمین
Надидӣ ту разми далерони ҳамин
ندیدی تو رزم دلیران همین
Бапушам туро ҷомаи парниён
بپوشم تو را جامه پرنیان
Казин худ набандӣ ба мардии миён
کزین خود نبندی به مردی میان
Самани рух бадв гуфт к-эии порсӣ
سمن رخ بدو گفت کای پارسی
Чу ту куштаам найза дар бори сӣ
چو تو کشته ام نیزه در بار سی
Самани рухи манам духтар шоҳ кед
سمن رخ منم دختر شاه کید
Ки афкандаам чун ту бисёр сайд
که افکنده ام چون تو بسیار صید
Ба мардӣ касе пушти ман бар замин
به مردی کسی پشت من بر زمین
Наёрад ба майдону ҳангоми кин
نیارد به میدان و هنگام کین
Зрсб аз суханҳои ӯ ?бардамӣад
زرسب از سخن های او بردمید
Зкўҳаҳи амӯд гарон баркашид
زکوهه عمود گران برکشید
Саман рух баровард бо ӯ амӯд
سمن رخ برآورد با او عمود
Замин шуд пуроташи ҳаво пар задуд
زمین شد پرآتش هوا پر زدود
Чкочоки буришад ба ҳурмузаду моҳ
چکاچاک برشد به هرمزد و ماه
зи ду рӯй карданд гардони нигоҳ
ز دو روی کردند گردان نگاه
Хамида зкўпол шуд поишон
خمیده زکوپال شد پایشان
Баромад синон рафт куполашон
برآمد سنان رفت کوپالشان
Наомад синони найзаи ҳам коргар
نیامد سنان نیزه هم کارگر
Баромади яке теғи прхошхр
برآمد یکی تیغ پرخاشخر
Ба шамшер барон баромади набард
به شمشیر بران برآمد نبرد
Чрнгидни теғу ошӯби мард
چرنگیدن تیغ و آشوب مرد
Чу танг андар омад диловари зрсб
چو تنگ اندر آمد دلاور زرسب
Гурез андар овараду печиди асб
گریز اندر آورد و پیچید اسب
Каманд андар оварад ва зад хам ба хам
کمند اندر آورد و زد خم به خم
Самани рухи давон дар пай ӯ дижам
سمن رخ دوان در پی او دژم
Чу бФкндаҳ шуд ҳалқа дар чин ба чин
چو بفکنده شد حلقه در چین به چین
Ба банд андар афтод духт гузин
به بند اندر افتاد دخت گزین
Бипечеду афканд бар рӯй хок
بپیچید و افکند بر روی خاک
Даромад ба хоки он тани тобнок
درآمد به خاک آن تن تابناک
Надам гиронмояи ҷангии зрсб
ندم گرانمایه جنگی زرسب
Фурӯи ҷуст монанди озари гшсб
فرو جست مانند آذر گشسب
Бибасташ ду бозии гирди ҷавон
ببستش دو بازی گرد جوان
Кашон оваредаш бар паҳлавон
کشان آوریدش بر پهلوان
Баромади зи Эрони сипаҳи бонгу ҷӯш
برآمد ز ایران سپه بانگ و جوش
зи кӯсу дуҳулҳо баромади хурӯш
ز کوس و دهل ها برآمد خروش
Фаромарз гуфташ самани рухи туе
فرامرز گفتش سمن رخ تویی
Ки дорӣ ба майдони раги паҳлавӣ
که داری به میدان رگ پهلوی
Каллаи худаш аз срФкнднди хор
کله خودش از سرفکندند خوار
Пдидн омад он гавҳари обдор
پدیدن آمد آن گوهر آبدار
Рухӣ чун баҳору лабии ҳамчуи нӯш
رخی چون بهار و لبی همچو نوش
Ба гирди синони лшкрстон ба ҷӯш
به گرد سنان لشکرستان به جوش
Бифармуд кинро бисозед банд
بفرمود کین را بسازید بند
Валикин чу ҷонаш кунед арҷманд
ولیکن چو جانش کنید ارجمند
зи андӯҳи духтари дили ҳиндӯон
ز اندوه دختر دل هندوان
Бипечед ҳар як ба ҷое навон
بپیچید هر یک به جایی نوان
Глнгўии ҷангӣ чу дарёии қӣр
گلنگوی جنگی چو دریای قیر
Давон шуд зи лашкар ба сад доруи гир
دوان شد ز لشکر به صد دارو گیر