Кунун гуфта зод сарваст беш
کنون گفته زاد سروست بیش
Ки боди офариниши зондозаҳ беш
که باد آفرینش زاندازه بیش
Ки рӯзии фаромарз бо анҷуман
که روزی فرامرز با انجمن
Нишаста чу гул дар бисоти чаман
نشسته چو گل در بساط چمن
Далерони якояк ҳаме тохтанд
دلیران یکایک همی تاختند
Чу шерони ҳама гардан афрохтанд
چو شیران همه گردن افراختند
Ба нўшод рух кард зон ғами вазид
به نوشاد رخ کرد زان غم وزید
Ки то кӣ битобем зӣ марз кед
که تا کی بتابیم زی مرز کید
Битозем ӯро ба доми оварем
بتازیم او را به دام آوریم
Аз он пас ҳамин рои ҷоми оварем
از آن پس همین رای جام آوریم
Куҷо бошад он шаҳриёри баланд
کجا باشد آن شهریار بلند
Ки бФрстмши номаи пандманд
که بفرستمش نامه پندمند
Чу сари печад аз тахти шоҳншӣ
چو سر پیچد از تخت شاهنشی
Шавад назд коўс кӣ чун раҳе
شود نزد کاوس کی چون رهی
Шавад ром ва ояд бад-ӣни боргоҳ
شود رام و آید بدین بارگاه
Биҷуз оштӣ нестмон ҳеҷ роҳ
بجز آشتی نیستمان هیچ راه
Агар сар бипечам ҳам аз ростӣ
اگر سر بپیچم هم از راستی
Ман ва кеду куполи Гаршосбӣ
من و کید و کوپال گرشاسبی
Ба майдон ӯ чун бабандам миён
به میدان او چون ببندم میان
з теғаш бабандам ба мардии миён
ز تیغش ببندم به مردی میان
Ба посух бадв гуфт к-эии рои зан
به پاسخ بدو گفت کای رای زن
Ки эй шери парвардаи пилтан
که ای شیر پرورده پیلتن
Аз эдар ба кедаст фарсанги сад
از ایدر به کید است فرسنگ صد
Нахустин биёбони бироаҳи вебад
نخستین بیابان بیراه وبد
Чу зини сад гузаштии ҳама бум ӯст
چو زین صد گذشتی همه بوم اوست
Ба ҳар марзу бӯмӣ далерон ӯст
به هر مرز و بومی دلیران اوست
Нахустин яке шаҳри бинии фарох
نخستین یکی شهر بینی فراخ
Ҳамаи боғу айвону майдону кох
همه باغ و ایوان و میدان و کاخ
Ҳамаи сабзу хуррами замини кишту варз
همه سبز و خرم زمین کشت و ورز
Чаҳ бинӣ чаҳ дидаи ҳама рӯй марз
چه بینی چه دیده همه روی مرز
Мар ӯро ҳамаи нек нураст ном
مر او را همه نیک نور است نام
Далерии дарави ҷуст бо рои ком
دلیری درو جست با رای کام
Куҷои ном ӯ нӯшдори далер
کجا نام او نوشدار دلیر
Ба разми андарун ном бурдор шер
به رزم اندرون نام بردار شیر
Взони пас чу бигузаштӣ аз неки нур
وزآن پس چو بگذشتی از نیک نور
Бибинӣ замини ҳамчуи пушти смўр
ببینی زمین همچو پشت سمور
Ҷаҳони тираи бинӣ чу фарсанги шаст
جهان تیره بینی چو فرسنگ شصت
На ҷои шикеб ва на ҷой нишаст
نه جای شکیب و نه جای نشست
Взони пас замини бинӣу сбзҷоӣ
وزآن پس زمین بینی و سبزجای
Дарахтон бисёр дар вай ба пой
درختان بسیار در وی به پای
Чаҳ авд ва чаҳ анбар чу дорад ба ғам
چه عود و چه عنبر چو دارد به غم
Ҷаҳони сурбаи сари чеҳраи зодшм
جهان سربه سر چهره زادشم
Дар он марзи чандини сипоҳи набард
در آن مرز چندین سپاه نبرد
Ҳамаи шер ва кунадовару гирди мард
همه شیر و کند آور و گرد مرد
Мари он марзро ном бошад биринҷ
مر آن مرز را نام باشد برنج
Ҳамаи ҷўзу бўзсти ҳиндии туранҷ
همه جوز و بوزست هندی ترنج
Аз он марғзораст шаш рӯзи давр
از آن مرغزار است شش روز دور
Дарави як бало карда номаши снўр
درو یک بلا کرده نامش سنور
Чу гурба ба овоз ва чун шери ҷанг
چو گربه به آواز و چون شیر جنگ
Ба тани жандаи пел ва ба гӯнаи паланг
به تن ژنده پیل و به گونه پلنگ
зи зари руста ӯро чу найзаи ду шох
ز زر رسته او را چو نیزه دو شاخ
Ду чашмаши ҳамеи тангу синаи фарох
دو چشمش همی تنگ و سینه فراخ
Ҷаҳонӣ аз он дад ба танг андаранд
جهانی از آن دد به تنگ اندرند
Шабу рӯз бо ӯ ба ҷанг андаранд
شب و روز با او به جنگ اندرند
Яке танг то пеши он марғзор
یکی تنگ تا پیش آن مرغزار
Бпиўсти баҳраи далерони кор
بپیوست بهره دلیران کار
Ҳама пос доранд бар тираи кӯҳ
همه پاس دارند بر تیره کوه
Бидон то наёбад аз он сӯи гуруҳ
بدان تا نیابد از آن سو گروه
Чу зу дар гузаштӣ ба ду рӯзи роҳ
چو زو در گذشتی به دو روز راه
Яке марғзорасту обу гиёҳ
یکی مرغزار است و آب و گیاه
Дарави гунбадии солхурдаи баланд
درو گنبدی سالخورده بلند
Брҳмн нишаста яке ҳӯшманд
برهمن نشسته یکی هوشمند
Хирадманди ному дили ҳӯшёр
خردمند نام و دل هوشیار
Ҳамоно ки солаш буд як ҳазор
همانا که سالش بود یک هزار
Ҳамаи сар ба сари ҳушу фарҳангу рой
همه سر به سر هوش و فرهنگ و رای
Забонаши пар аз офарини худоӣ
زبانش پر از آفرین خدای
Ҳамаи марзи ҳиндаш ба ҷон парваранд
همه مرز هندش به جان پرورند
Мар ӯро шаҳони ҷумла фармон баранд
مر او را شهان جمله فرمان برند
Якояк бигӯед туро саргузашт
یکایک بگوید تو را سرگذشت
Ки оради згФтор ӯ саргузашт
که آرد زگفتار او سرگذشت
Азу чун гузаштӣ ба ду рӯзи роҳ
ازو چون گذشتی به دو روز راه
Падед ояд он марзи арўнди шоҳ
پدید آید آن مرز اروند شاه
Яке марзи бинии ҳама чун биҳишт
یکی مرز بینی همه چون بهشت
Тогое гулаш дорад аз гули сиришт
توگویی گلش دارد از گل سرشت
Ҳамаи кишту заръу ҳамаи беду сарв
همه کشت و زرع و همه بید و سرو
Ба боғи анҷумани тӯтӣон бо тзрў
به باغ انجمن طوطیان با تذرو
Дарахтӣ ба тарафӣу мурғии даравӣ
درختی به طرفی و مرغی دروی
зи қамарӣу булбули чамани гуфтугӯӣ
ز قمری و بلبل چمن گفتگوی
Гули кирӣу Настарани садҳазор
گل کیری و نسترن صدهزار
Бурун ояд аз паҳлавии ҷӯйбор
برون آید از پهلوی جویبار
Ҳавои мшкбору замини машки буи
هوا مشکبار و زمین مشک بوی
Батон сӯии боғ ва чаман карда рӯй
بتان سوی باغ و چمن کرده روی
Ҳамаи куштаи бинии ҷаҳони нешикар
همه کشته بینی جهان نیشکر
Дарахтони якояки ҳамаи борвар
درختان یکایک همه بارور
Мрони марзро ном бошад клиў
مرآن مرز را نام باشد کلیو
Чунон офаридаши ҷҳонбони хдиў
چنان آفریدش جهانبان خدیو
Вази он пас ҳамаи бркмини замин
وز آن پس همه برکمین زمین
Ҳамаи марзи бинӣ чу дарёии чин
همه مرز بینی چو دریای چین
Ҳамаи малик обод бошад хароб
همه ملک آباد باشد خراب
Пураз кишту заръи ваҳмаи боғу об
پراز کشت و زرع وهمه باغ و آب
Диҳӣ ки дараш шаҳриёр дигар
دهی که درش شهریار دگر
Чу кидши ҳамаи кору бор дигар
چو کیدش همه کار و بار دگر
Чу кидши ҳазорон камарбанди пеш
چو کیدش هزاران کمربند پیش
Якояки ҳамаи кешу пайванди хеш
یکایک همه کیش و پیوند خویش
Шумора ки оради сипоҳи варо
شماره که آرد سپاه ورا
Ки донад ҳамеи дастгоҳи варо
که داند همی دستگاه ورا
Сутӯҳ ояд аз ганҷи он шаҳи замин
ستوه آید از گنج آن شه زمین
Наяндешад аз душманони рӯзи кин
نیندیشد از دشمنان روز کین
Ба ҳинд андараш ҳаст ҷиполи ном
به هند اندرش هست جیپال نام
Замини зери кону замони зери ном
زمین زیر کان و زمان زیر نام
Нахустин чу паймӯдаи хоҳии замин
نخستین چو پیموده خواهی زمین
Ба ҳинди андарун лашкар кед байн
به هند اندرون لشکر کید بین
Надонам ки бо ӯ ба овардгоҳ
ندانم که با او به آوردگاه
Броиии бад-ӣни хори мояи сипоҳ
برآیی بدین خوار مایه سپاه
Фаромарз гуфт эй шаҳ бе ҷигар
فرامرز گفت ای شه بی جگر
Ба неруии дорандаи додгар
به نیروی دارنده دادگر
Ман ва кеду ҷбпол ва бе мари савор
من و کید و جبپال و بی مر سوار
Барорам ба куполу ханҷари дамор
برآرم به کوپال و خنجر دمار
Бигӯӣ то сипоҳат барояд ба зин
بگوی تا سپاهت برآید به زین
Ба пеши андари ой ва бипаймо замин
به پیش اندر آی و بپیما زمین
Бифармуд нўшод то меҳтарон
بفرمود نوشاد تا مهتران
Далерону корозмудаи сарон
دلیران و کارآزموده سران
Бирафтанду бастанди як равияи бор
برفتند و بستند یک رویه بار
Ҳамаи бомдод аз дар корзор
همه بامداد از در کارزار