Сипар дар пас пушт худ кард танг
سپر در پس پشت خود کرد تنگ
Ба каф найза бигирифт аз баҳри ҷанг
به کف نیزه بگرفت از بهر جنگ
Фурӯи баради по дар ҳилоли рикоб
فرو برد پا در هلال رکاب
Ба зин андар омад яли комёб
به زین اندر آمد یل کامیاب
Ҳаме ронад бора ба дашти набард
همی راند باره به دشت نبرد
Ки ногуҳ биёмад яке тираи гирд
که ناگه بیامد یکی تیره گرد
Бурун омад аз гирди девӣ ба дашт
برون آمد از گرد دیوی به دشت
Ки аз диданаши осмони хираи гашт
که از دیدنش آسمان خیره گشت
Сараши гунбадӣ буду болои минор
سرش گنبدی بود و بالا منار
Ду дасташи бадӣ чун ду шохи чанор
دو دستش بدی چون دو شاخ چنار
Лабаши хури ҳиндӣу ҳақи шохи шох
لبش خور هندی و حق شاخ شاخ
Даҳон , чун лаби кӯра аз ҳам фарох
دهان، چون لب کوره از هم فراخ
Димоғаши бадӣ чун танури осиёб
دماغش بدی چون تنور آسیاب
Ду чашмаши бадии машъали комёб
دو چشمش بدی مشعل کامیاب
Марвро бадӣ чун гилӣмаши ду гӯш
مرو را بدی چون گلیمش دو گوش
Сияҳи чеҳраи номаши глиминаҳи гӯш
سیه چهره نامش گلیمینه گوش
Миёнро ба занҷир бар бастаи танг
میان را به زنجیر بر بسته تنگ
Фрўҳштаҳи қуллобаи ҳамчуи санг
فروهشته قلابه همچو سنگ
Чу одам ҳаме омадӣ сӯии ҷанг
چو آدم همی آمدی سوی جنگ
Набӯдӣ ба чангаши биҷузи пораи санг
نبودی به چنگش بجز پاره سنگ
Агар кӯҳ хӯрдӣ зи сангаши яке
اگر کوه خوردی ز سنگش یکی
зи по андар афтод ӯ бе шаккӣ
ز پا اندر افتاد او بی شکی
Биёмад шитобон дар он ҷойгоҳ
بیامد شتابان در آن جایگاه
Боистод ҳар сӯй кард ӯ нигоҳ
بایستاد هر سوی کرد او نگاه
Сипаҳ диду мардон бисёр ҷанг
سپه دید و مردان بسیار جنگ
з ҳар сӯи сарои пардаи ранги ранг
ز هر سو سراپرده رنگ رنگ
Бипурсед кин лашкар ва ҷанг кист
بپرسید کاین لشکر و جنگ کیست
Сарои пардау равнақ ва ранг кист
سراپرده و رونق و رنگ کیست
Яке гуфт кин лашкари золи сом
یکی گفت کاین لشکر زال سام
Ки бабр аз наҳифаш гузорад кном
که ببر از نهیبش گذارد کنام
Чу бишунид он дев аз он номи зол
چو بشنید آن دیو از آن نام زال
Баровард бозу барафрошт ёл
برآورد بازو برافراشت یال
Биндохт бар лашкараши пораи санг
بینداخت بر لشکرش پاره سنگ
Гирифтӣ ҳамеи санги дигар ба чанг
گرفتی همی سنگ دیگر به چنگ
Даҳ ва ду тан аз марди кишту сутур
ده و دو تن از مرد کشت و ستور
Бидиданд кшўоду Қорани зи давр
بدیدند کشواد و قارن ز دور
Зҷои бод поён барангехтанд
زجا باد پایان برانگیختند
Зпикори бораи броўихтнд
زپیکار باره برآویختند
Барошуфт патёра ҳамчун наҳанг
برآشفت پتیاره همچون نهنگ
Барояшони биндохти як пораи санг
برایشان بینداخت یک پاره سنگ
Бузади гардани асби кшўоди гирд
بزد گردن اسب کشواد گرد
БиФтоди бораи ҳамон дам бамурд
بیفتاد باره همان دم بمرد
зи қуллоба , санг дигар бар гирифт
ز قلابه، سنگ دگر بر گرفت
Абри асби Қорани бузад бар шигифт
ابر اسب قارن بزد بر شگفت
Ки бора ба хок андар афтод паст
که باره به خاک اندر افتاد پست
Гирифт ӯ сабки санги дигар ба даст
گرفت او سبک سنگ دیگر به دست
Пароканда шуд лашкар аз гирди зол
پراکنده شد لشکر از گرد زال
Гурезанда ҳар як саросемаи ҳол
گریزنده هر یک سراسیمه حال
Барангехти бораи баромад ба ҷӯш
برانگیخت باره برآمد به جوش
Биёмад ба назд глиминаҳи гӯш
بیامد به نزد گلیمینه گوش
Чу патёра он дид аз он бар шигифт
چو پتیاره آن دید از آن بر شگفت
зи қуллоба , санг дигар бар гирифт
ز قلابه، سنگ دگر بر گرفت
Баровард бар сари фурӯи кӯфти ёл
برآورد بر سر فرو کوفت یال
Шудаш хӯрд торак аз он санги зол
شدش خورد تارک از آن سنگ زال
БиФтоди зол аз ткоўри саманд
بیفتاد زال از تکاور سمند
БиФтоди мураккаб ба хоки нижанд
بیفتاد مرکب به خاک نژند
Чу дид он чунон золи ғамноки гашт
چو دید آن چنان زال غمناک گشت
Буғурред патёра аз паҳни дашт
بغرید پتیاره از پهن دشت
Чу бархест зол аз замин , он замон
چو برخاست زال از زمین، آن زمان
зи ғуссаи дилаши гашт ӯ пари зхўн
ز غصه دلش گشت او پر زخون
Дигар низ патёра аз қаҳри зол
دگر نیز پتیاره از قهر زال
Бузад бар сари золи зар то ба ёл
بزد بر سر زال زر تا به یال
Сипар бар сроўрди золи савор
سپر بر سرآورد زال سوار
Баровард патёраи бора ба кор
برآورد پتیاره باره به کار
Чу Албурз аз ин гӯна аҳвол дид
چو البرز از این گونه احوال دید
Сипаҳро пароканда беҳол дид
سپه را پراکنده بی حال دید
Гӯи гўдлу гўсру гўнжод
گو گودل و گوسر و گونژاد
Гӯи оҳанӣни дили гӯи дили ниҳод
گو آهنین دل گو دل نهاد
Фурӯд омад аз бора чун пели маст
فرود آمد از باره چون پیل مست
зи домон , гиреҳ бар камаргоҳи баст
ز دامان، گره بر کمرگاه بست
Пиёдаи яке ҷангро соз кард
پیاده یکی جنگ را ساز کرد
Барони дашти патёра овоз кард
برآن دشت پتیاره آواز کرد
Чу бишикастӣ ин лашкару пелу кӯс
چو بشکستی این لشکر و پیل و کوس
Намоеи ҳамеи решханду фусӯс
نمایی همی ریشخند و فسوس
Чу бишунид аз ва ин глиминаҳи гӯш
چو بشنید از و این گلیمینه گوش
Чу ҷавшандаи дарёи баромад ба ҷӯш
چو جوشنده دریا برآمد به جوش
зи қуллоба сангӣ гирифт он замон
ز قلابه سنگی گرفت آن زمان
Зкини сӯй Албурз кардаш равон
زکین سوی البرز کردش روان
Ба чолокӣ Албурз шуд дар шигифт
به چالاکی البرز شد در شگفت
Гарони сангро дар ҳаво барграфт
گران سنگ را در هوا برگرفت
Пас онгаҳ барафрошт болои сар
پس آنگه برافراشت بالای سر
Зад он зишти патёраро бар камар
زد آن زشت پتیاره را بر کمر
зи занҷиру қуллобаи санг ҳо
ز زنجیر و قلابه سنگ ها
Ҳама дар намебишуд тӯтиё
همه در میانش بشد طوطیا
Чу патёраи он зарб Албурз дид
چو پتیاره آن ضرب البرز دید
Чанори қавиро ба гул бар кашид
چنار قوی را به گل بر کشید
Сиррии пурситезу дилии пуршитоб
سری پرستیز و دلی پرشتاب
Бузади ҷанг ва бификанад аз рӯй тоб
بزد جنگ و بفکند از روی تاب
Барафрошт болои сари он замон
برافراشت بالای سر آن زمان
Бузад бар сари паҳлавони ҷаҳон
بزد بر سر پهلوان جهان
Барошуфт патёра ҳамчун наҳанг
برآشفت پتیاره همچون نهنگ
Гирифташ дўоли камаргоҳи танг
گرفتش دوال کمرگاه تنگ
Ҳамон дам баровард Албурзи ҷӯш
همان دم برآورد البرز جوش
Гирифташ ду гӯши глиминаҳи гӯш
گرفتش دو گوش گلیمینه گوش
Бипечед аз ин пас ки хомӯш шуд
بپیچید از این پس که خاموش شد
БиФтод бар хок ва биҳуш шуд
بیفتاد بر خاک و بیهوش شد
Чу он кӯҳи пайкари баромади зи ҷой
چو آن کوه پیکر برآمد ز جای
Абри синааш паҳлавон кард ҷой
ابر سینه اش پهلوان کرد جای
Бибасташ ба хами каманди ялӣ
ببستش به خم کمند یلی
Гӯи ширФши паҳлуи зобулӣ
گو شیرفش پهلو زابلی
Ба хокаш баровард бар дӯш бар
به خاکش برآورد بر دوش بر
Сӯии хаймаи барадаши гӯи шери нар
سوی خیمه بردش گو شیر نر
Шигифтӣ форуманд золу сипоҳ
شگفتی فروماند زال و سپاه
Аз он зӯру бозуии он кӣнаи хоҳ
از آن زور و بازوی آن کینه خواه
Надонист каси ин далер аз куҷост
ندانست کس این دلیر از کجاست
Дар ин дашт , борон ҷангаш чарост
در این دشت، باران جنگش چراست
Гӯи шери дили паҳлуи диўбнд
گو شیر دل پهلو دیوبند
Хирадманди бедору ахтари баланд
خردمند بیدار و اختر بلند
Пас онгаҳ биёмад ба ҷой нишаст
پس آنگه بیامد به جای نشست
Мар ӯро бабўсед Гӯдарзи даст
مر او را ببوسید گودرز دست
Сано хонд бар паҳлавони ҷаҳон
ثنا خواند بر پهلوان جهان
зи ту боди пушту паноҳи каён
ز تو باد پشت و پناه کیان
Дигар гуфт к-эии паҳлавони замин
دگر گفت کای پهلوان زمین
Ки бар ту сазад сад ҳазор офарин
که بر تو سزد صد هزار آفرین
з рӯй ҷаҳони номи ту кам мабод
ز روی جهان نام تو کم مباد
Равони маро бе ту як дам мабод
روان مرا بی تو یک دم مباد
Тилисм афкан нараҳ девони туе
طلسم افکن نره دیوان تویی
Фурӯзандаи номи Эрони туе
فروزنده نام ایران تویی
Забон бар кушоди онкии деви палид
زبان بر گشاد آنکه دیو پلید
Сано хонд бар паҳлавон чун сзид
ثنا خواند بر پهلوان چون سزید
Чунон зӯру бозу ки он дев дид
چنان زور و بازو که آن دیو دید
Биҷузи банда кӣ чора худ надид
بجز بنده کی چاره خود ندید
Бадв гуфт к-эии паҳлавони ҷаҳон
بدو گفت کای پهلوان جهان
Манам бандаи ту ба ҳар ду ҷаҳон
منم بنده تو به هر دو جهان
Бикун ҳалқаи наъли асбам ба гӯш
بکن حلقه نعل اسبم به گوش
Ки то зиндаам ҳалқа бошад ба гӯш
که تا زنده ام حلقه باشد به گوش
Чунин гуфт Албурз , бхшидмт
چنین گفت البرز، بخشیدمت
Ҳам онгаҳ ки бар зери оўрдмт
هم آنگه که بر زیر آوردمت
Магар ту насозӣ ба ман макру рию
مگر تو نسازی به من مکر و ریو
Вг на барорам дамор аз ту дев
وگ نه برآرم دمار از تو دیو
Чу некуӣ аз паҳлавон дид дев
چو نیکویی از پهلوان دید دیو
з дил кард онгаҳ буруни макру рию
ز دل کرد آنگه برون مکر و ریو
Камари басти хизматгариро миён
کمر بست خدمتگری را میان
Ҳаме хира шуд ӯ абри паҳлавон
همی خیره شد او ابر پهلوان
Ба Албурз гуфт эй сипаҳдори шер
به البرز گفت ای سپهدار شیر
Каз эшону ҷамъи далерони далер
کز ایشان و جمع دلیران دلیر
Чаҳ бошад ки гӯйӣ ба ман номи хеш
چه باشد که گویی به من نام خویش
Ҳамон манзилу ҷойу ороми хеш
همان منزل و جای و آرام خویش
Ки ман боз донам ки ту кистӣ
که من باز دانم که تو کیستی
Бад-ӣни дашти кин аз пай чистӣ
بدین دشت کین از پی چیستی
Бадв гуфт манам рустами золи сом
بدو گفت منم رستم زال سام
Таҳамтани маро боб кардаст ном
تهمتن مرا باب کردست نام
Бадв дев гуфт эй гӯи номҷўӣ
بدو دیو گفت ای گو نامجوی
Чаро омдстӣ дар ин ҷангҷӯӣ
چرا آمدستی در این جنگجوی
Таҳамтани гузаштаи бадв боз гуфт
تهمتن گذشته بدو باز گفت
Чу бишунид деви ин сухан бар шкФт
چو بشنید دیو این سخن بر شکفت
Дар ин ҳарф буданд каз он анҷуман
در این حرف بودند کز آن انجمن
Биёмад сабки Қорани рзмзн
بیامد سبک قارن رزمزن
Паём оваредаш зи дастони сом
پیام آوریدش ز دستان سام
Абои ҳадяу асби заррини лагом
ابا هدیه و اسب زرین لگام
Ки ин деви дасти тўомд ба банд
که این دیو دست توآمد به بند
На бо мости кӯи худ маро ҳаст чанд
نه با ماست کو خود مرا هست چند
Тугар боҷи хоҳии зи Эрони сипоҳ
تو گر باج خواهی ز ایران سپاه
Сӯии ҳинди бхром ва бо ман биёа
سوی هند بخرام و با من بیاه
Ҷдогўнаҳ бо бабри ҷанги оварем
جداگونه با ببر جنگ آوریم
Ҳар он кӯи сараши зери санги оварем
هر آن کو سرش زیر سنگ آوریم
Агар бабрро ман бисозам табоҳ
اگر ببر را من بسازم تباه
Ту рӯи манзилу боҷ аз ман махоҳ
تو رو منزل و باج از من مخواه
зи ту бабр агар онгаҳе ёфт неш
ز تو ببر اگر آنگهی یافت نیش
Турои боҷи орм аз андоза беш
ترا باج آرم از اندازه بیش
Чу Албурз бишунид хандид ва гуфт
چو البرز بشنید خندید و گفت
Ки бо паҳлавони офарини боди ҷуфт
که با پهلوان آفرین باد جفت
Марои орзӯ дар дили ин буду бас
مرا آرزو در دل این بود و بس
Ва гарна нахоҳем мо чизи кас
و گرنه نخواهیم ما چیز کس
Чунин гуфт Қоран ба дастони сом
چنین گفت قارن به دستان سام
Ки розӣ шуд аз ҳадя ва ин паём
که راضی شد از هدیه و این پیام
Саро парда канданд ва карданд бор
سراپرده کندند و کردند بار
Бирафтанд то зон сӯии ҳндбор
برفتند تا زان سوی هندبار
Бигуфтанд бо шоҳи Ҳиндӯстон
بگفتند با شاه هندوستان
Ки зол омад аз шаҳри Зобулстон
که زال آمد از شهر زابلستان
Пазира шудани гирд лашкар бисоз
پذیره شدن گرد لشکر بساز
Ду манзил биёмад буриши пеши боз
دو منزل بیامد برش پیش باز
Абои ҳам бадв ошкоро шуданд
ابا هم بدو آشکارا شدند
Абои ҳамдамӣ бо мудоро шуданд
ابا همدمی با مدارا شدند
зи Албурзи дастон ҳаме гуфт бод
ز البرز دستان همی گفت باد
Ҳамон рой Албурз гуфтанд боз
همان رای البرز گفتند باز
Се шаб , зол бо рой бо ҳам нишаст
سه شب، زال با رای با هم نشست
Ба рӯзи сими кӯс бар пели баст
به روز سیم کوس بر پیل بست
Шаҳи ҳинд бо лашкарии ҳамчуи кӯҳ
شه هند با لشکری همچو کوه
Ҳамон зол бо лашкари ҳам гуруҳ
همان زال با لشکر هم گروه
Кашиданд лашкари ду манзил ба роҳ
کشیدند لشکر دو منزل به راه
Ҳамаи ғарқи оҳан чу кӯҳи сиёҳ
همه غرق آهن چو کوه سیاه
Бирафтанд ҷое ки он бабр буд
برفتند جایی که آن ببر بود
Хурушону ҷӯшон ва чун абр буд
خروشان و جوشان و چون ابر بود
Бидиданд даштии пари оташкада
بدیدند دشتی پر آتشکده
Тару хушк ӯ ҷумла оташ зада
تر و خشک او جمله آتش زده
Бипурсед дастони фархундаи рой
بپرسید دستان فرخنده رای
Чигуна зада оташи ин кӯҳи ҷой
چگونه زده آتش این کوه جای
Чаро оташ тез афрӯхтанд
چرا آتش تیز افروختند
зи баҳр чаҳ ин даштро сӯхтанд
ز بهر چه این دشت را سوختند
Бадв гуфт шаҳ эй гӯи шери мард
بدو گفت شه ای گو شیر مرد
Кас аз одамии оташ ӣнҷо накард
کس از آدمی آتش اینجا نکرد
Дами бабри зини гӯна оташ занаст
دم ببر زین گونه آتش زنست
Нишонаш кунун бар шумо равшанаст
نشانش کنون بر شما روشنست
Азу хира шуд зол ва чизе нагуфт
ازو خیره شد زال و چیزی نگفت
Ба ҳам рафт чун ғунчаи ношкФт
به هم رفت چون غنچه ناشکفت
Шуниданд лашкар кашиданд саф
شنیدند لشکر کشیدند صف
Ҳамаи найзау теғу зубин ба каф
همه نیزه و تیغ و زوبین به کف
Паёмӣ фиристод ба Албурзи зол
پیامی فرستاد به البرز زال
Ки эй номвари паҳлу бе ҳам?ил
که ای نامور پهلو بی همال
Набарди аввали бор , гардан марост
نبرد اول بار، گردن مراست
Чу ман мондаи гаштами пас онгаҳ турост
چو من مانده گشتم پس آنگه تراست
Чу бишунид Албурзи гуфтори рост
چو بشنید البرز گفتار راست
Набарди аввали бор гардан шумост
نبرد اول بار گردن شماست
Чунин гуфт бо дидаи бони золи зар
چنین گفت با دیده بان زال زر
Ки бар гӯй аз бабри ғурони хабар
که بر گوی از ببر غران خبر
Бадви дида бон гуфт к-эии комёб
بدو دیده بان گفت کای کامیاب
Буд ҳафта то бабри рафта дар об
بود هفته تا ببر رفته در آب
Ҳамон дам ки ояд зи дарёи бурун
همان دم که آید ز دریا برون
Шуморо кунам ошкоро аз он
شما را کنم آشکارا از آن
Ҷаҳони дидаи дастон ба ҳамроҳи рой
جهان دیده دستان به همراه رای
Ду ҳафта дар он дашт карданд ҷой
دو هفته در آن دشت کردند جای
Валикин ба як ҳафтаи Албурзи мард
ولیکن به یک هفته البرز مرد
Яке хонаи оҳанӣ соз кард
یکی خانه آهنی ساز کرد
Дарозӣ ва пенҳои ӯ сад каманд
درازی و پنهای او صد کمند
Бифармуд то сохтанд арҷманд
بفرمود تا ساختند ارجمند
Ҳамаи ханҷар об дода ба заҳр
همه خنجر آب داده به زهر
Нишонди андари он паҳлуи пурҳунар
نشاند اندر آن پهلو پرهنر
Канораши ҳамаи ханҷари ҷони ситон
کنارش همه خنجر جان ستان
Нишонди он чунон паҳлавони ҷаҳон
نشاند آن چنان پهلوان جهان
Майонаш яке хона аз баҳри худ
میانش یکی خانه از بهر خود
Бифармуд карданд чунин ки бад
بفرمود کردند چونین که بد
Бипардохт устод аз он хонаи даст
بپرداخت استاد از آن خانه دست
Зондишаҳу фикр , як сӯ нишаст
زاندیشه و فکر، یک سو نشست
Вази он сӯ дигар золи соми савор
وز آن سو دگر زال سام سوار
Ҳаме буд мари бабрро интизор
همی بود مر ببر را انتظار
Зногаҳ бидиданд дарёи шигифт
زناگه بدیدند دریا شگفت
Майонаш яке тез оташ гирифт
میانش یکی تیز آتش گرفت
Бигуфтанд бо золи ббрости он
بگفتند با زال ببراست آن
Ки оташи ҳамеи боради андари даҳон
که آتش همی بارد اندر دهان
Баромад ба зини зол чун пели маст
برآمد به زین زال چون پیل مست
Сипаҳро бифармуд ва худ бар нишаст
سپه را بفرمود و خود بر نشست
Чу бабр омад аз жарфи дарё ба дар
چو ببر آمد از ژرف دریا به در
Сӯй лашкар омад дамии пуршарар
سوی لشکر آمد دمی پرشرر
зи бас оташ афрӯхт андари даҳон
ز بس آتش افروخت اندر دهان
Дар ва дашт шуд оташин дар замон
در و دشت شد آتشین در زمان
Силеҳ аз кафи андохти як сари ҳама
سلیح از کف انداخت یک سر همه
Бирафтанд чун бими хӯрдаи рама
برفتند چون بیم خورده رمه
зи баҳри сабк рафтани андари гурез
ز بهر سبک رفتن اندر گریز
Як афканди дръ ва яке теғи тез
یک افکند درع و یکی تیغ تیز
Яке ҷавшани афканду дигари амӯд
یکی جوشن افکند و دیگر عمود
Гурезон ва бар кӯҳи рафтанд чу дӯд
گریزان و بر کوه رفتند چو دود
Бимонаданд бар ҷойгаҳи шоҳу зол
بماندند بر جایگه شاه و زال
Сипаҳбад ба кӣна барафрошт бол
سپهبد به کینه برافراشت بال
Чу бо бабри новирди пои ситез
چو با ببر ناورد پای ستیز
Аннанро бипечед ва шуд дар гурез
عنان را بپیچید و شد در گریز
Абои рой бирка гирифтанд ҷой
ابا رای برکه گرفتند جای
БиФшрд дар ҷанги Албурзи пой
بیفشرد در جنگ البرز پای
з хоҳиш биёмад чу Гӯдарзи пеш
ز خواهش بیامد چو گودرز پیش
Каз ин оташ акнӯн бипарҳез хеш
کز این آتش اکنون بپرهیز خویش
Шарорӣ ба дил бар ниҳоданд даст
شراری به دل بر نهادند دست
Макун рӯй аз бабри ҷой бад аст
مکن روی از ببر جای بد است
Падари он ки бо шери бади ҳам набард
پدر آن که با شیر بد هم نبرد
Гурезон шуд ва ҳеҷ корӣ накард
گریزان شد و هیچ کاری نکرد
Бихандед Албурз гуфто хамӯш
بخندید البرز گفتا خموش
Ту дар кӯҳи рӯ бо глиминаҳи гӯш
تو در کوه رو با گلیمینه گوش
Накӯаши андари ин баҳр аз озори ман
نکوش اندر این بحر از آزار من
Машав бори ман чун Неи ёри ман
مشو بار من چون نیی یار من
Бирав гар кунам рӯй ҳомӯни бунафш
برو گر کنم روی هامون بنفش
Нишона кунам Ковиёнии дирафш
نشانه کنم کاویانی درفش
Чу Гӯдарз бишунид гашт ӯ хамӯш
چو گودرز بشنید گشت او خموش
Ба ки рафт ӯ бо глиминаҳи гӯш
به که رفت او با گلیمینه گوش
Чу бабр андар омад дар он размгоҳ
چو ببر اندر آمد در آن رزمگاه
Басӣ хӯрд созу силеҳи сипоҳ
بسی خورد ساز و سلیح سپاه
Ба сӯии Таҳамтани равони гашти танг
به سوی تهمتن روان گشت تنگ
Таҳамтан барошуфт ҳамчун наҳанг
تهمتن برآشفت همچون نهنگ
Камонро ба қурбони гирифта ба даст
کمان را به قربان گرفته به دست
Баровард тирӣ ба зиҳ бар нишаст
برآورد تیری به زه بر نشست
Се чӯби хаданг аз камони паии зпӣ
سه چوب خدنگ از کمان پی زپی
Бузад бар сари бабри он нозукӣ
بزد بر سر ببر آن نازکی
Вази он тирномди муродаш ба мушт
وز آن تیرنامد مرادش به مشت
Бад-ӣни сон ки шуд тир ӯро накишт
بدین سان که شد تیر او را نکشت
Фурӯд омад аз борагии диўбнд
فرود آمد از بارگی دیوبند
Дар хона оҳанӣн барфаканд
در خانه آهنین برفکند
Сӯй хона шуд бабр оташ фишон
سوی خانه شد ببر آتش فشان
Кашид аз нафаси хонаро худ кашон
کشید از نفس خانه را خود کشان
Дам оварад он хонаро худ кашид
دم آورد آن خانه را خود کشید
Дарун то шудаш ҳалқ барҳам дарид
درون تا شدش حلق برهم درید
Чапу рост бар ҳалқ ӯ теғи тез
چپ و راست بر حلق او تیغ تیز
Нишаст ва набӯдаш дигар худ ситез
نشست و نبودش دگر خود ستیز
Даҳани ҳамчу ғорӣ шуд аз ҳам фарох
دهن همچو غاری شد از هم فراخ
Чаҳ ҳо доштӣ андари он санглох
چه ها داشتی اندر آن سنگلاخ
Таҳамтани камонро брорндаҳ кард
تهمتن کمان را برارنده کرد
Сдўи шаст тираш гузоранда кард
صدو شصت تیرش گذارنده کرد
Кафши оташи тирро ҷумлаи сӯхт
کفش آتش تیر را جمله سوخت
Чунонаш чапу рост бар ҳам бадухт
چنانش چپ و راست بر هم بدوخت
БиФтод бар хоку зору нижанд
بیفتاد بر خاک و زار و نژند
Бурун шуд зи хонаи гӯи деви банд
برون شد ز خانه گو دیو بند
БиФшрди бозу ба шамшери тез
بیفشرد بازو به شمشیر تیز
Задаш бар шикам чанд захми ситез
زدش بر شکم چند زخم ستیز
Баромади давони бабр оташ фишон
برآمد دوان ببر آتش فشان
Абри сӯии дарё ҳаме шуд равон
ابر سوی دریا همی شد روان
Чу Албурз дидаш зғми ёри гашт
چو البرز دیدش زغم یار گشت
Ба худ гуфт кам ранҷ бар боди гашт
به خود گفت کم رنج بر باد گشت
ЗФтрок бикшод печони каманд
زفتراک بگشاد پیچان کمند
Зҷои ҷуст ва дар гардан ӯ фиканд
زجا جست و در گردن او فکند
Қадамгоҳро бар замин кард сахт
قدمگاه را بر زمین کرد سخت
Ба зӯри худованди додари бахт
به زور خداوند دادار بخت
Здрёи пас ӯ рӯй бргоштш
زدریا پس او روی برگاشتش
Ба гурзи гарони бозуи афрошташ
به گرز گران بازو افراشتش
Чу донист ҷонаши баромади зтн
چو دانست جانش برآمد زتن
Ба зин андар омад гӯи пилтан
به زین اندر آمد گو پیلتن
Вази он рӯй , Гӯдарз дар изтироб
وز آن روی، گودرز در اضطراب
Ки фардо ба дастон чаҳ гӯям ҷавоб
که فردا به دستان چه گویم جواب
Чаҳ узр оварамгар пазиради ҳаме
چه عذر آورم گر پذیرد همی
Ки тақсир бар ман нагирад ҳаме
که تقصیر بر من نگیرد همی
Ба Гӯдарзи гуфтои глиминаҳи гӯш
به گودرز گفتا گلیمینه گوش
Ки чандин ба дастон чаҳ дории хурӯш
که چندین به دستان چه داری خروش
Биё то ки мо дар баландӣ рӯем
بیا تا که ما در بلندی رویم
Ба кӯҳу биёбон яке бингарем
به کوه و بیابان یکی بنگریم
Бубинеми кӯро чаҳ омад ба пеш
ببینیم کو را چه آمد به پیش
Казу нӯши брбохти заҳраш ба неш
کزو نوش برباخت زهرش به نیش
Бигуфто баландӣ рӯем нохўшст
بگفتا بلندی رویم ناخوشست
Ки аз бабр , ин дашти протшст
که از ببر، این دشت پرآتشست
Мабодои кашем аз сари кӯҳи сар
مبادا کشیم از سر کوه سر
Бисӯзем аз он оташи шуълаи вар
بسوزیم از آن آتش شعله ور
Ҳам охир бирафтанд дили пурнаҳиф
هم آخر برفتند دل پرنهیب
Бар афрози кӯҳи гарон аз нишеб
بر افراز کوه گران از نشیب
Бидиданд он аждаҳоеи дирафш
بدیدند آن اژدهایی درفش
Зада зу шуда рӯй ҳомӯни бунафш
زده زو شده روی هامون بنفش
Шитобон аз он ки ба зер омаданд
شتابان از آن که به زیر آمدند
Бар паҳлавон далер омаданд
بر پهلوان دلیر آمدند
Аз он рӯй , дастони хурушон ба дард
از آن روی، دستان خروشان به درد
Ба дил гуфт Албурзро бабр хӯрд
به دل گفت البرز را ببر خورد
Чунин гуфт бо номдорони ҳинд
چنین گفت با نامداران هند
На дар рӯму чин ва на дар ҳинду санад
نه در روم و چین و نه در هند و سند
Ба гетӣ чу Албурзи мардии нхост
به گیتی چو البرز مردی نخاست
Чу ӯ номадорӣ ба зӯр аз куҷост
چو او نامداری به زور از کجاست
Дариғо яли номвар хор шуд
دریغا یل نامور خوار شد
Бирав рӯзи равшан , шаб тор шуд
برو روز روشن، شب تار شد
Дар он бад ки омад давони дидаи бон
در آن بد که آمد دوان دیده بان
Бадв гуфт к-эии номвари паҳлавон
بدو گفت کای نامور پهلوان
Махӯр ғам ки андешаҳо ҳеҷ нест
مخور غم که اندیشه ها هیچ نیست
Ки Албурз аз бабр , дил риш нест
که البرز از ببر، دل ریش نیست
Дами оташи афшон ӯ гашти сард
دم آتش افشان او گشت سرد
Фитодааст биҷон ба дашти набард
فتاده است بیجان به دشت نبرد
Чу бишунид шаҳи ин сухан хира монад
چو بشنید شه این سخن خیره ماند
Ба Албурзи яли оФрирн ҳо бихонад
به البرز یل آفریرن ها بخواند
Бидид он дирафши аждаҳое ба пой
بدید آن درفش اژدهایی به پای
Ситодаи буриши гирд лашкар напой
ستاده برش گرد لشکر نپای
Чмону чарони бораи пели тан
چمان و چران باره پیل تن
Хурушону ҷӯшону каф бар даҳан
خروشان و جوشان و کف بر دهن
Ки яъне сипаҳбади гӯи шери нар
که یعنی سپهبد گو شیر نر
зи фирӯзӣ аз бабри бибридаи сар
ز فیروزی از ببر ببریده سر
Форуманд золи зари андари шигифт
فروماند زال زر اندر شگفت
Сарангушти ҳайрат ба дандон гирифт
سرانگشت حیرت به دندان گرفت
Забонаш дуо кард бар паҳлавон
زبانش دعا کرد بر پهلوان
Ба дил гуфт кин коши бабри баён
به دل گفت کاین کاش ببر بیان
Бихӯрадӣ варои хор дар анҷуман
بخوردی ورا خوار در انجمن
Магари бозгаштии газандаш ба ман
مگر بازگشتی گزندش به من
Надорем мо низ аз ин нанги ёд
نداریم ما نیز از این ننگ یاد
Ки фардои зи мо боҷ хоҳад ситод
که فردا ز ما باج خواهد ستاد
Дариғо ки Эрон ба нанг андар аст
دریغا که ایران به ننگ اندر است
Сари ман ба коми наҳанг андар аст
سر من به کام نهنگ اندر است
Азин бад ки омад глиминаҳи гӯш
ازین بد که آمد گلیمینه گوش
Ба наздики он пераи сари пари хурӯш
به نزدیک آن پیره سر پر خروش
Ба дастон чунин гуфт к-эии никмрд
به دستان چنین گفت کای نیکمرد
Чаҳ бади дидае ту ба Албурзи мард
چه بد دیده ای تو به البرز مرد
Чаро душмании ту Аё неки ном
چرا دشمنی تو ایا نیک نام
Ки инаст пӯри ту рустам ба ном
که این است پور تو رستم به نام
Бигуфташ саросари ҳамаи шарҳи ҳол
بگفتش سراسر همه شرح حال
Аз он гуфта бишкуфта шуд қалби зол
از آن گفته بشکفته شد قلب زال
Равон шуд дар он дам бар паҳлавон
روان شد در آن دم بر پهلوان
зи шавқ ӯ Рахши ҳамчуи боди дмон
ز شوق او رخش همچو باد دمان
Раседаш чу наздики он диўбнд
رسیدش چو نزدیک آن دیوبند
Ду дасташи ҳамоил ба гардан фиканд
دو دستش حمایل به گردن فکند
Ки дорандаи малики Эрони туе
که دارنده ملک ایران تویی
Навозандаи малики Эрони туе
نوازنده ملک ایران تویی
Ҷаҳонат ба кому фалаки ёри бод
جهانت به کام و فلک یار باد
Ҷаҳони офаринати нигаҳдори бод
جهان آفرینت نگهدار باد
Ба коми ту бодои сипеҳри баланд
به کام تو بادا سپهر بلند
з чашм бидонат мабодои газанд
ز چشم بدانت مبادا گزند
Пас аз офарини рустами пилтан
پس از آفرین رستم پیلتن
Бифармуд то номвари анҷуман
بفرمود تا نامور انجمن
Ки канданд пӯсташ ҳаме тофтанд
که کندند پوستش همی تافتند
зи баҳраши яке ҷавшанӣ сохтанд
ز بهرش یکی جوشنی ساختند
Ҷаҳонӣ аз он пилтан равшан аст
جهانی از آن پیلتن روشن است
Ки бабр беонашҳаме ҷавшан аст
که ببر بیانش همی جوشن است
Кушодаи дил ва никхўоаҳ омаданд
گشاده دل و نیکخواه آمدند
Аз онҷо ба меҳмон шоҳ омаданд
از آنجا به مهمان شاه آمدند
Пас аз хӯрдани шаби варо шоҳ гуфт
پس از خوردن شب ورا شاه گفت
Ҳадисӣ ба рустам чу гули бршкФт
حدیثی به رستم چو گل برشکفت
Ки дорам пас пардаи як духтарӣ
که دارم پس پرده یک دختری
Самани доғу гули перҳани дилбарӣ
سمن داغ و گل پیرهن دلبری
Ҷамолаши ҳам аз моҳи нав бартар аст
جمالش هم از ماه نو برتر است
Ду абрӯяш аз моҳи ҳам беҳтар аст
دو ابرویش از ماه هم بهتر است
Биорам агар зон писандаш кунӣ
بیارم اگر زآن پسندش کنی
Ба ҳам обхўрорҷмндш кунӣ
به هم آبخورارجمندش کنی
Таҳамтани азуи ин сухан чу шнФт
تهمتن ازو این سخن چو شنفت
Ба домони Лутфии броўихт ва гуфт
به دامان لطفی برآویخت و گفت
Ки аз ваии ҳаётами абри лаби расон
که از وی حیاتم ابر لب رسان
Бифармуд то қозӣ омад чу бод
بفرمود تا قاضی آمد چو باد
Ҳамон шаби никоҳи мау муштарӣ
همان شب نکاح مه و مشتری
Бибастанд бо неки ҳам ахтарӣ
ببستند با نیک هم اختری
Ба шоҳин , тзрўи ҷаҳон пер шуд
به شاهین، تذرو جهان پیر شد
Тзрўи ҷаҳони оқибат зер шуд
تذرو جهان عاقبت زیر شد
Таҳамтани миён аз талаби ҷои ҷуст
تهمتن میان از طلب جای جست
Ҳаме аз садафи ҷой гавҳар биҷуст
همی از صدف جای گوهر بجست
Чу афканди шоҳин , тзрў аз ҷаҳон
چو افکند شاهین، تذرو از جهان
зи соқаш камар кард андари миён
ز ساقش کمر کرد اندر میان
Ба гардани варо соидаш зад ба тўӣ
به گردن ورا ساعدش زد به طوی
Вази он ҳавзи андохти моҳии бадавӣ
وز آن حوض انداخت ماهی بدوی
Алиф бар ду шохи алиф лоам кард
الف بر دو شاخ الف لام کرد
Калиди зар аз нуқра хом кард
کلید زر از نقره خام کرد
Згўҳр ки чун дар садафи гашти пар
زگوهر که چون در صدف گشت پر
Аз он дод яздони яке дона дар
از آن داد یزدان یکی دانه در
Мари он дона дар , фаромарз буд
مر آن دانه در، فرامرز بود
Сарафрозу фирӯз ҳар марз буд
سرافراز و فیروز هر مرز بود
Дигар рӯзи дастони абои он сипоҳ
دگر روز دستان ابا آن سپاه
Таҳамтан ки ӯ буд лашкари паноҳ
تهمتن که او بود لشکر پناه
Сӯии шаҳр Эрон гирифтанд роҳ
سوی شهر ایران گرفتند راه
Ба Эрони расиданд бо он сипоҳ
به ایران رسیدند با آن سپاه
Ба поён шуд ин достони куҳан
به پایان شد این داستان کهن
Дигар аз фаромарз бишинав сухан
دگر از فرامرز بشنو سخن