Ба фармони додари фирӯзгар
به فرمان دادار فیروزگر
з рустам бишуд духти шаҳи борвар
ز رستم بشد دخت شه بارور
Яке пӯри зод онгаҳе духти шоҳ
یکی پور زاد آنگهی دخت شاه
Ки дидор ӯ орзӯ кард моҳ
که دیدار او آرزو کرد ماه
Биоварад наздики рустам чу бод
بیاورد نزدیک رستم چو باد
Таҳамтани фаромарзи номаши ниҳод
تهمتن فرامرز نامش نهاد
Чу парварда шуд бар ғаму дарду ранҷ
چو پرورده شد بر غم و درد و رنج
Гузашт аз буриш бе зиёни соли панҷ
گذشت از برش بی زیان سال پنج
Ба хурдии длороӣу пуркор буд
به خردی دلارای و پرکار بود
Нишони маӣ зу падедор буд
نشان مهی زو پدیدار بود
Чу даҳ сола шуд гашти гирди далер
چو ده ساله شد گشت گرد دلیر
Натарсед аз фил ва аз нараҳ шер
نترسید از فیل و از نره شیر
Даҳ ва шаш чу шуд бо бару ёл буд
ده و شش چو شد با بر و یال بود
Таниш чун тани рустами зол буд
تنش چون تن رستم زال بود
Яке рӯзи рустами яли поки дайн
یکی روز رستم یل پاک دین
Талаб кард бонӯ гшсб гузин
طلب کرد بانو گشسب گزین
Фаромарзи ҷангии мар ӯро супурд
فرامرز جنگی مر او را سپرد
Бадв гуфт ин ном бурдор гирд
بدو گفت این نام بردار گرد
Бародари ҷангитар аз рустамаст
برادر جنگی تر از رستمست
зи неруӣ ӯ аз Таҳамтан кам аст
ز نیروی او از تهمتن کم است
Ту ӯро з ҳар неку бад ёр бош
تو او را ز هر نیک و بد یار باش
з ҳар хубу зишташ нигаҳдор бош
ز هر خوب و زشتش نگهدار باش
Ба хоб ва ба роҳ ва ба базму шикор
به خواب و به راه و به بزم و شکار
Мабодо ки танҳо буд номдор
مبادا که تنها بود نامدار
Дили бонӯ аз паҳлавон шод шуд
دل بانو از پهلوان شاد شد
Фаромарз чун сарв озод шуд
فرامرز چون سرو آزاد شد
Ба ҳам шод буданд чун моҳу ҳур
به هم شاد بودند چون ماه و حور
Ба як ҷоишони манзилу хобу хур
به یک جایشان منزل و خواب و خور
Дилу ҷон ба шодӣ барафрӯхташ
دل و جان به شادی برافروختش
Шикор ва саворӣ биёмухташ
شکار و سواری بیاموختش
Ба андаки замонӣ чунон шуд далер
به اندک زمانی چنان شد دلیر
Ки зинҳори азу хостӣ нараҳ шер
که زنهار ازو خواستی نره شیر
Ҳар онгаҳ ки шан буд бо ҳам шикор
هر آنگه کهشان بود با هم شکار
Яли паҳлавони бонӯии номдор
یل پهلوان بانوی نامدار
Ба мардон ба ҷавшан шудӣ дар замон
به مردان به جوشن شدی در زمان
Сари мӯии худро бкрдии ниҳон
سر موی خود را بکردی نهان
Ду марди ҳужабри афкани номдор
دو مرد هژبر افکن نامدار
Намӯдӣ чу кардандӣ азми шикор
نمودی چو کردندی عزم شکار
Яке рӯз ҳар ду саворон ба роҳ
یکی روز هر دو سواران به راه
Бирафтанд монад хуршеду моҳ
برفتند ماند خورشید و ماه
Агар шер пеш омадаш ё паланг
اگر شیر پیش آمدش یا پلنگ
намедод бонӯи якеро диранг
نمیداد بانو یکی را درنگ
Се шери нари афканд дар марғзор
سه شیر نر افکند در مرغزار
Ду шер дигар зиндаи басти устувор
دو شیر دگر زنده بست استوار
Ба ногуҳи яке гӯрӣ омад падед
به ناگه یکی گوری آمد پدید
Чу сайли равони пеш эшон расед
چو سیل روان پیش ایشان رسید
Чу он гӯр ошуфта омад дмон
چو آن گور آشفته آمد دمان
Давон аз пасаш шарзаи шери жён
دوان از پسش شرزه شیر ژیان
Чу он гӯри наздик бонӯ расед
چو آن گور نزدیک بانو رسید
Таниш буд ларзон дамӣ орамид
تنش بود لرزان دمی آرمید
Расидаи мари он шери шарза ба шӯр
رسیده مر آن شیر شرزه به شور
Ҳамеи хост то бар дарди чарми гӯр
همیخواست تا بر درد چرم گور
Барошуфт бонӯи гӯи пурҳунар
برآشفت بانو گو پرهنر
Бузади гурз бар тораки шери нар
بزد گرز بر تارک شیر نر
Чунон зад ба тундӣ ба ёлу буриш
چنان زد به تندی به یال و برش
Ки пинҳон шуд андари замини пайкараш
که پنهان شد اندر زمین پیکرش
Ба наздики бонӯ чу шуд нараҳ гӯр
به نزدیک بانو چو شد نره گور
Ниҳод ӯ сари худ ба пои сутур
نهاد او سر خود به پای ستور
Бишуд нараҳ шери он замони нопадид
بشد نره شیر آن زمان ناپدید
Касе дар ҷаҳони ин шигифтӣ надид
کسی در جهان این شگفتی ندید
Фаромарзи рустам ба бонӯ бигуфт
فرامرز رستم به بانو بگفت
Казин гӯри зин шер мондам шигифт
کزین گور زین شیر ماندم شگفت
з ногоҳ пайдо шуда як ҷавон
ز ناگاه پیدا شده یک جوان
Ба рухи моҳи қади ҳамчуи сарви равон
به رخ ماه قد همچو سرو روان
Ба дидор чун моҳи тобанда буд
به دیدار چون ماه تابنده بود
Мутӣъи Рахши шоҳи тобанда буд
مطیعِ رُخش شاه تابنده بود
Яке ҷом дар дасти он нозанин
یکی جام در دست آن نازنین
Пар аз лаълу ёқӯт ва дару смин
پر از لعل و یاقوت و در و ثمین
Яке парниён карда сарпӯш ӯ
یکی پرنیان کرده سرپوش او
Ки бигрифта бад то сари дӯш ӯ
که بگرفته بد تا سر دوش او
Ба наздики бонӯи ббрдши фароз
به نزدیک بانو ببردش فراز
Бабўсед рӯй замини ниёз
ببوسید روی زمین نیاز
Бигуфташ ки эй моҳрӯии замин
بگفتش که ای ماهروی زمین
Манам подшоҳи парӣ дар замин
منم پادشاه پری در زمین
Парии сар ба сар дар паноҳ ман анд
پری سر به سر در پناه مناند
Фузун аз дарахтони сипоҳ ман анд
فزون از درختان سپاه مناند
Яке душманам буд Сурхоби дев
یکی دشمنم بود سرخاب دیو
Ки бар ҷинёни шоҳ будӣ ғарив
که بر جنیان شاه بودی غریو
Ба кинами шабу рӯз дар ҷанг буд
به کینم شب و روز در جنگ بود
Азуи ин ҷаҳон дар дилами танг буд
ازو این جهان در دلم تنگ بود
Ки то бар ман имрӯз ӯ чира шуд
که تا بر من امروز او چیره شد
Ки ман гӯр хар будам ӯ шер шуд
که من گور خر بودم او شیر شد
Чу киштяши ман гаштам аз ғами ҷудо
چو کشتیش من گشتم از غم جدا
Кунам ҷони худро ба пешати фидо
کنم جان خود را به پیشت فدا
Бипурсед бонӯ ки ин чеҳра кист
بپرسید بانو که این چهره کیست
Ки дар парниёни нақш рӯй парӣаст
که در پرنیان نقش روی پریست
Чунин дод посух ки ин нқтн аст
چنین داد پاسخ که این نقتن است
Ки ин сӯрат аз духтар нқтн аст
که این صورت از دختر نقتن است
Ба номаст он шоҳи пари таври тўш
به نامست آن شاه پر طور طوش
Ҷаҳони сӯзи духтар ба фар ва ба ҳуш
جهان سوز دختر به فر و به هوش
Фаромарз зон сӯрат аз даст шуд
فرامرز زان صورت از دست شد
зи ҷом май ошиқӣ маст шуд
ز جام می عاشقی مست شد
Се соласт раҳ то ба ҳоли аидрист
سه سال است ره تا به حال ایدریست
Вази он ҷои шаш моҳ то он парӣаст
وز آن جای شش ماه تا آن پریست
Бипурсед ҷояш бигуфташ парӣаст
بپرسید جایش بگفتش پریست
Ки шаш моҳи болои се соли андрист
که شش ماه بالا سه سال اندریست
Бидон сӯраташи дил чу хўшнўд кард
بدان صورتش دل چو خوشنود کرد
Писандидаш он роҳ ва бадрӯд кард
پسندیدش آن راه و بدرود کرد
Чу шаби сӯии айвон гоҳ омаданд
چو شب سوی ایوانگاه آمدند
Дурахшон чу хуршед ва моҳ омаданд
درخشان چو خورشید و ماه آمدند
Пас онгоҳи бонӯи маи рӯзгор
پس آنگاه بانو مه روزگار
Ба сӯзан нигореду сӯзан нигор
به سوزن نگارید و سوزن نگار
з бонӯ бимонада сети ин ёдгор
ز بانو بماندهست این یادگار
Ки аз сӯзани оранди нақш ва нигор
که از سوزن آرند نقش و نگار
Бадаш бемисол ва дигар кори чин
بدش بی مثال و دگر کار چین
Ки сӯрат нигоред он нозанин
که صورت نگارید آن نازنین
Ба наққошии нақши наққоши гашт
به نقاشی نقش نقاش گشت
Бидон сӯрати он нақш ӯ фоши гашт
بدان صورت آن نقش او فاش گشت
Ба турон бишуд фош аз Эрони замин
به توران بشد فاش از ایران زمین
Гирифт ӯ бидон нақши Мочӣну чин
گرفت او بدان نقش ماچین و چین
Ба Ҳиндӯстони сӯраташи нақши баст
به هندوستان صورتش نقش بست
Шаҳи ховар аз ишқ ӯ гашти маст
شه خاور از عشق او گشت مست
зи машриқи замину зи мағриби диёр
ز مشرق زمین و ز مغرب دیار
Шаҳонро зи бонӯи бадӣ бе қарор
شهان را ز بانو بدی بی قرار
Шукри пеши гуфтор ӯ шӯр буд
شکر پیش گفتار او شور بود
Қамари пеши рухсор ӯ кӯр буд
قمر پیش رخسار او کور بود
Чу хуршеди рухсори он моҳ дид
چو خورشید رخسار آن ماه دید
Ба рашкаши табу ларза аш шуд падед
به رشکش تب و لرزهاش شد پدید
Бидон рӯи чунин гарм гардӣда аст
بدان رو چنین گرم گردیده است
Ки рухсори зебоӣ ӯ дида аст
که رخسار زیبای او دیده است
Чаро зулф ӯро кунам машки ном
چرا زلف او را کنم مشک نام
Ки дар пеши зулфаш буд машки хом
که در پیش زلفش بود مشک خام
Нагӯям ки болоаш бар сарви рост
نگویم که بالاش بر سرو راست
Ки ҳаргиз ба болоаши сарвии нхост
که هرگز به بالاش سروی نخاست
Ба рухсор ӯ моҳи тобандаи не
به رخسار او ماه تابنده نی
Чу ширини лаби лаъл ӯ қанди не
چو شیرین لب لعل او قند نی
Балои ҷаҳон буд болой ӯ
بلای جهان بود بالای او
Матоъи ҷаҳон буд колоӣ ӯ
متاع جهان بود کالای او
Касе чун ба хубяш ҳамто набӯд
کسی چون به خوبیش همتا نبود
Ба мардяш монанди пайдо набӯд
به مردیش مانند پیدا نبود
Салаҳшӯру широФкни андари набард
سلحشور و شیرافکن اندر نبرد
Набад кас ба майдони мардии мард
نبد کس به میدان مردی مرد
Агар кӯҳ будӣ ҳам оварад ӯ
اگر کوه بودی همآورد او
Нмондӣ ба рӯй замини гирд ӯ
نماندی به روی زمین گرد او
Наҳанг аз наҳифаши гурезон дар об
نهنگ از نهیبش گریزان در آب
Пари афканда аз ҳайбат ӯ уқоб
پر افکنده از هیبت او عقاب
Куҷои шер дар бешаи бади манзилаш
کجا شیر در بیشه بُد منزلش
Шуд аз теғи бонӯи ҳаросони дилаш
شد از تیغ بانو هراسان دلش
Шабу рӯзи азми шикораши бадӣ
شب و روز عزم شکارش بدی
Ҳамаи рӯзи нхҷиргоҳши бадӣ
همه روز نخجیرگاهش بدی
Фаромарзи ҳамроҳи он моҳ буд
فرامرز همراه آن ماه بود
Ки дилхоҳи он моҳ ва он шоҳ буд
که دلخواه آن ماه و آن شاه بود
Яке рӯзи ҳамроҳ чун моҳу меҳр
یکی روز همراه چون ماه و مهر
Барафрӯхта ҳар ду чун моҳи чеҳр
برافروخته هر دو چون ماه چهر
Бирафтанд ҳар ду ба сӯии шикор
برفتند هر دو به سوی شکار
Нбдшон ба ғайр аз шикори ҳеҷ кор
نبدشان به غیر از شکار هیچ کار
Бар он караи Рахш ҳар ду савор
بر آن کره رخش هر دو سوار
Шитобон ба саҳро чу абри баҳор
شتابان به صحرا چو ابر بهار
Саворони шитобону нхҷирҷўӣ
سواران شتابان و نخجیرجوی
Ғаривони ниҳода ба нахҷӣр рӯй
غریوان نهاده به نخجیر روی
Ба пеш андарун кард бонӯи гшсб
به پیش اندرون کرد بانو گشسب
Чу боди баҳории ҳамеи тохти асб
چو باد بهاری همیتاخت اسب
Шитобони замини кӯби ҳомӯни навард
شتابان زمین کوب هامون نورد
Ниҳон кард гардони гардуни зи гирд
نهان کرد گردان گردون ز گرد
Бирафтанд пӯён ба турони замин
برفتند پویان به توران زمین
Фаровон фиканданд сайд аз камӣн
فراوان فکندند صید از کمین
Расиданди ногуҳ ба як марғзор
رسیدند ناگه به یک مرغزار
Ба ҳар гӯшае лолаи кони лолаи зор
به هر گوشهای لاله کان لاله زار
Рухи сабзаро абри шаста ба нам
رخ سبزه را ابر شسته به نم
Нишонони зи гулзор бар сари дирам
نشانان ز گلزار بر سر درم
Пар аз гӯру оҳӯи саросари замин
پر از گور و آهو سراسر زمین
Замини сар ба сари сунбулу ёсамин
زمین سر به سر سنبل و یاسمین
Биҳиштии шукуфтаи баҳори андрў
بهشتی شکفته بهار اندرو
Насимии зи доролқрори андрў
نسیمی ز دارالقرار اندرو
з ҳар шохсории шукуфтаи гулӣ
ز هر شاخساری شکفته گلی
Сароянда бар ҳар гулии булбулӣ
سراینده بر هر گلی بلبلی
Чу бонӯ бидон ҷой хуррам расед
چو بانو بدان جای خرم رسید
Гули равиш аз хуррамӣ бушковед
گل روش از خرمی بشکفید
Фаромарзро гуфт некӯ бибин
فرامرز را گفت نیکو ببین
Ки хуррами бад-ӣн сон надидам замин
که خرم بدین سان ندیدم زمین
Ҳавояши ту гӯйӣ ки ҷон парвар аст
هوایش تو گویی که جانپرور است
Сафояши ту гӯйии равон парвар аст
صفایش تو گویی روانپرور است
Бад-ӣни хуррамии ҷой кам дида ам
بدین خرمی جای کم دیدهام
з рӯй заминаш писандида ам
ز روی زمینش پسندیدهام
Чу ҳар вақт бо худ шикор афканем
چو هر وقت با خود شکار افکنیم
Дар ин беша бояд ки бор афканем
در این بیشه باید که بار افکنیم
Фаромарзи гуфтои ҳазор офарин
فرامرز گفتا هزار آفرین
Ҳама рӯзам инаст манзил гузин
همه روزم اینست منزل گزین
Чу ҳар рӯз карданд онҳо шикор
چو هر روز کردند آنها شکار
Дили зол зар шуд аз он бе қарор
دل زال زر شد از آن بی قرار
Басӣ панд медодашон золи зар
بسی پند میدادشان زال زر
Ки эй нури чашмони ман дар ба дар
که ای نور چشمان من در به در
зи нахҷӣри дашти ин замин бигузаред
ز نخجیر دشت این زمین بگذرید
Дигар дашти он роҳро ме бурид
دگر دشت آن راه را میبرید
Ки ӣнҷои туронёнро шикор
که اینجای تورانیان را شکار
Ҳамаи номи дорони ханҷари гузор
همه نام داران خنجر گذار
Ба нахҷӣргоҳи шаҳи афросйоб
به نخجیرگاه شه افراسیاب
Наёрад жёни шер кардани шитоб
نیارد ژیان شیر کردن شتاب
Напарад уқоби андрў бо диранг
نپرد عقاب اندرو با درنگ
Гурезад дар ӯ шери ҷангии паланг
گریزد در او شیر جنگی پلنگ
Бидон сарзамини роҳро биспуред
بدان سرزمین راه را بسپرید
зи панду зи андарз ман магзаред
ز پند و ز اندرز من مگذرید
Набӯд ин суханашон ба дили ҷои гир
نبود این سخنشان به دل جایگیر
з пандаш наомад сухани дилпазир
ز پندش نیامد سخن دلپذیر
Ҳамаи рӯзашони дашти дилхоҳ буд
همه روزشان دشت دلخواه بود
Бидон хуррами ободашони роҳ буд
بدان خرم آبادشان راه بود
Ба рустам чунин гуфт як рӯзи зол
به رستم چنین گفت یک روز زال
Ки фарзанди худро бидиҳ гӯшмол
که فرزند خود را بده گوشمال
Ки ҳар рӯзи шодон ба нахҷӣри ҷӯй
که هر روز شادان به نخجیر جوی
Бпўинди пӯён дар он раҳи нимувӣ
بپویند پویان در آن ره نموی
Дар онҷо ба нахҷӣр гӯрон шаванд
در آنجا به نخجیر گوران شوند
Чаҳ ҳоҷати казин ҷо ба турони раванд
چه حاجت کزین جا به توران روند
Мабодои камӣни оварон аз камӣн
مبادا کمین آوران از کمین
Бигирандашон аз паии хӯн ба кин
بگیرندشان از پی خون به کین
Ба турон заминашон баранд аз ниҳон
به توران زمینشان برند از نهان
Ба мо танг монад миёни маон
به ما تنگ ماند میان مهان
Чу бишунид рустами зи золи ин сухан
چو بشنید رستم ز زال این سخن
Бигуфто магари ин суханро зи бен
بگفتا مگر این سخن را ز بن
Ба гуфтори некӯи бадӣ эй падар
به گفتار نیکو بدی ای پدر
Ки ин рози пинҳони сухани сар ба сар
که این راز پنهان سخن سر به سر
Ки ман ҳар дуро дар каманд оварам
که من هر دو را در کمند آورم
Ба пеши ту шанро ба банд оварам
به پیش تو شان را به بند آورم
Таҳамтан ба найранг чун кард кор
تهمتن به نیرنگ چون کرد کار
Дмони Рахшро кард чун қӣру қор
دمان رخش را کرد چون قیر و قار
Дигар ҷавшани гирд ва бар гстўон
دگر جوشن گرد و برگستوان
Ба пӯлоди басти он камар бар миён
به پولاد بست آن کمر بر میان
Зира кард болои бабри баён
زره کرد بالای ببر بیان
Ту гуфтӣ ки гардид гӯйии равон
تو گفتی که گردید گویی روان
Чу кӯҳӣ бар он кӯҳ пайкар нишаст
چو کوهی بر آن کوه پیکر نشست
Гирифтаи амӯдии дигаргун ба даст
گرفته عمودی دگرگون به دست
Дигар найзаи аждҳоФш ба чанг
دگر نیزه اژدهافش به چنگ
Камон дигар чӯбаи тири хаданг
کمان دگر چوبه تیر خدنگ
Ниқобӣ барафканад бар рӯй хеш
نقابی برافکند بر روی خویش
Ки ӯро на бегона донад на хеш
که او را نه بیگانه داند نه خویش
Пас ҳар ду фарзанд раҳ барграфт
پس هر دو فرزند ره برگرفت
Шинави ин замони достони шигифт
شنو این زمان داستان شگفت
Чу аз номдорони ду гирди набард
چو از نامداران دو گرد نبرد
Замонии расонданд бар моҳи гирд
زمانی رساندند بر ماه گرد
Сӯии дашти турон ба раҳ тозён
سوی دشت توران به ره تازیان
Бирафтанд бо ҳам шикори афканон
برفتند با هم شکار افکنان
Дўонднд бар рӯй саҳрои саманд
دواندند بر روی صحرا سمند
Фиканданд бар ёли гӯрони каманд
فکندند بر یال گوران کمند
зи шамшери шерон дар он дашти кин
ز شمشیر شیران در آن دشت کین
Ба аз куштаи гардони сайди он замин
به از کشته گردان صید آن زمین
Фиканданд ҳар дами нишебу фароз
فکندند هر دم نشیب و فراز
Басии гӯру оҳӯи паии базми соз
بسی گور و آهو پی بزم ساز
Ҳужаброн ба дашту гавазнон ба кӯҳ
هژبران به دشت و گوزنان به کوه
Шудаи ғарқ дар хӯни гаравҳо гуруҳ
شده غرق در خون گروها گروه
Чунон буд бонӯ бар асби сиёҳ
چنان بود بانو بر اسب سیاه
Ки дар тирагон шаб фурӯзанд моҳ
که در تیرگان شب فروزند ماه
Бияфканад даҳ нараҳ шери жён
بیفکند ده نره شیر ژیان
Чиҳил гӯри оҳӯи гӯи паҳлавон
چهل گور آهو گو پهلوان
Кашиданд ҳар сӯии сайд аз фароз
کشیدند هر سوی صید از فراز
Ба наздикии чашмаи длнўоз
به نزدیکی چشمه دلنواز
Лаби чашма чун чашми дилдори хеш
لب چشمه چون چشم دلدار خویش
Ҳавояш чу зулфи рухи ёри хеш
هوایش چو زلف رخ یار خویش
Нишастанд ҳар ду ба шодӣ ба ҳам
نشستند هر دو به شادی به هم
Нбдшон ба даврон ба дили ҳеҷ ғам
نبدشان به دوران به دل هیچ غم
Ба гетӣ надонам азин ба сухан
به گیتی ندانم ازین به سخن
Ки ғамгин набошӣ зчрхи куҳан
که غمگین نباشی زچرخ کهن
Ба як даст бигирифт ҷоми шароб
به یک دست بگرفت جام شراب
Ба даст дигар рони гӯрони кабоб
به دست دگر ران گوران کباب
з май рӯишони ҳамчуи гулнор буд
ز می رویشان همچو گلنار بود
Змў бар гули он машки тотор буд
زمو بر گل آن مشک تاتار بود
з рӯй биёбони яке гирд хост
ز روی بیابان یکی گرد خاست
Ту гуфтӣ яке аждаҳо буд рост
تو گفتی یکی اژدها بود راست
Саворӣ падед омад аз тираи гирд
سواری پدید آمد از تیره گرد
Ки чашми далерони магар хира кард
که چشم دلیران مگر خیره کرد
Нишаста ба як мураккаби ҳамчуи қор
نشسته به یک مرکب همچو قار
Чу кӯҳӣ ки бар кӯҳ бошад савор
چو کوهی که بر کوه باشد سوار
Хурушон ба кирдори ошуфтаи маст
خروشان به کردار آشفته مست
Гирифтаи яке теғи ҳиндӣ ба даст
گرفته یکی تیغ هندی به دست
Дмони ҳамчуи оташ ба тундӣ чу бод
دمان همچو آتش به تندی چو باد
Хурушон чу ширӣ забон баргушод
خروشان چو شیری زبان برگشاد
Бигуфто маро ном гӯйанд зуд
بگفتا مرا نام گویند زود
Ки аз тан кунам сари шуморо дуруд
که از تن کنم سر شما را درود
Бигӯед то ҳар дуро ном чист
بگویید تا هر دو را نام چیست
Бад-ӣни ҷойгаҳ ҳар дуро ком чист
بدین جایگه هر دو را کام چیست
Манам кӯҳи тани кӯҳи зода ба ном
منم کوه تن کوه زاده به نام
Дар ин сарзамини солу моҳами тамом
در این سرزمین سال و ماهم تمام
Чу сайёди бега ки ҳастам камӣн
چو صیاد بیگه که هستم کمین
Ки сайдӣ биёбам магар ҳамчунин
که صیدی بیابم مگر همچنین
Ҳамоно ки давлати маро ёр шуд
همانا که دولت مرا یار شد
Саодати қарини бахт бедор шуд
سعادت قرین بخت بیدار شد
Каз ин сони шикорӣ дар омад ба дом
کز این سان شکاری در آمد به دام
Чунин хуби сӯрати канизу ғулом
چنین خوب صورت کنیز و غلام
Чу зин дар брмтон ба турони шитоб
چو زین در برمتان به توران شتاب
Шуморо фурушам ба афросйоб
شما را فروشم به افراسیاب
зи байъи шумо ман тавонгар шавам
ز بیع شما من توانگر شوم
Ҳамон соҳиби тахт ва афсар шавам
همان صاحب تخت و افسر شوم
Навозад агар бандаро додгар
نوازد اگر بنده را دادگر
Диҳад ин чунин ганҷ бе дардисар
دهد این چنین گنج بی دردسر