Ки ин кӯҳ набӯд биҷузи одамӣ

که این کوه نبود بجز آدمی

Куҷо асл дорад зи хоку замӣ

کجا اصل دارد ز خاک و زمی

Ҳамон наргисаши чашм ва гул ҳаст рӯй

همان نرگسش چشم و گل هست روی

Ҳамаи бӯстон сунбулаш ҳаст мӯӣ

همه بوستان سنبلش هست موی

Дилаши хусраву дасти ҷангии сипоҳ

دلش خسرو و دست جنگی سپاه

Забони поки дастуру тани боргоҳ

زبان پاک دستور و تن بارگاه

Ҳамон матбахаши меъдау чашм ва рӯй

همان مطبخش معده و چشم و روی

Взони пас дарахташи зи фарҳанги ҷӯй

وزآن پس درختش ز فرهنگ جوی

Хиради шоҳи миваи суханҳои нағз

خرد شاه میوه سخن های نغز

Ҳамон бори гуфтори покизаи нағз

همان بار گفتار پاکیزه نغز

Ба гетии чунон дон ки шохи хирад

به گیتی چنان دان که شاخ خرد

Зчрху замини сар ба сар бугзарад

زچرخ و زمین سر به سر بگذرد

Брҳмни мар ӯро писандид ва гуфт

برهمن مر او را پسندید و گفت

Ки гулзор дониш нишоед наҳуфт

که گلزار دانش نشاید نهفت