Дигар бора гуфт эй ҷаҳони сухан

دگر باره گفت ای جهان سخن

Ҷавонӣ ба сол ва ба дониши куҳан

جوانی به سال و به دانش کهن

Дарахтии куҷои чори гавҳар дар ӯст

درختی کجا چار گوهر در اوست

Ҳамаи мағз ӯ нағзи бинӣу пӯст

همه مغز او نغز بینی و پوست

Яке соқи фарқаши ҳазорон ҳазор

یکی ساق فرقش هزاران هزار

Сиёҳу сифеду нақби шаш ҳазор

سیاه و سفید و نقب شش هزار

Яке шох ӯ зарду дигари кабӯд

یکی شاخ او زرد و دیگر کبود

Ба ман пермарди ин сухан ҳо намӯд

به من پیرمرد این سخن ها نمود

Шунидам ки асл вай омад сифед

شنیدم که اصل وی آمد سفید

Вале фарқ ӯ нор ва ҷўзасту бед

ولی فرق او نار و جوز است و بید

Ба ҳаргуна мива бидон шох бар

به هرگونه میوه بدان شاخ بر

Чаҳ гуяд дар ин гирди вологуҳар

چه گوید در این گرد والاگهر