Фаромарз гуфт ин дарахт одамӣаст

فرامرز گفت این درخت آدمیست

Ҳамин чори гавҳари туро ҳмдмист

همین چار گوهر تو را همدمیست

Ҳам аз оташу обу вази боду хок

هم از آتش و آب و وز باد و خاک

Дарахтии бад-ӣни гӯнаи рстсти пок

درختی بدین گونه رسته‌ست پاک

Ҳамаи шох ӯ ранг рангаст низ

همه شاخ او رنگ رنگست نیز

Чу тозӣу туркӣ ва зангаст низ

چو تازی و ترکی و زنگست نیز

Чу рӯмӣ чу Кашмӣрӣ ва дилбар аст

چو رومی چو کشمیری و دلبر است

Гар эзад парастастгар бути параст

گر ایزد پرست است گر بت پرست

Ки қиўм покаст прўдгор

که قیوم پاکست پرودگار

Бад-ӣни сони дарахтии бёўрдбор

بدین سان درختی بیاوردبار

Ҳамаи ақлу ҳушу ҳамаи тобу нӯш

همه عقل و هوش و همه تاب و نوش

Диҳад дасту пой ва дигар чашми вгўш

دهد دست و پای و دگر چشم وگوش

Якеро чу ман дил бубахшад ба худ

یکی را چو من دل ببخشد به خود

Сиррӣ чун ту ҳаргиз наёрад ба худ

سری چون تو هرگز نیارد به خود

Бидон то ба уқбои маро хуш кунад

بدان تا به عقبی مرا خوش کند

Туро дидау дил бар оташ кунад

تو را دیده و دل بر آتش کند

Туро чора гуфтам ба ранҷ омадӣ

ترا چاره گفتم به رنج آمدی

Бад-ӣн гуфта худ ба ранҷ омадӣ

بدین گفته خود به رنج آمدی