Фаромарз чун кард онҷои диранг
فرامرز چون کرد آنجا درنگ
Нависанда Эй хонд бо фарҳанг
نویسنده ای خواند با فرهنگ
Бифармуд то номае дилпазир
بفرمود تا نامه ای دلپذیر
Пар аз панду андарз ва бо дору гир
پر از پند و اندرز و با دار و گیر
Нависад ба наздики он номвар
نویسد به نزدیک آن نامور
з кораш диҳад огаҳии сурбаи сар
ز کارش دهد آگهی سربه سر
Нависанда чун кард оҳанги не
نویسنده چون کرد آهنگ نی
Нахустин сарашро бибареду пай
نخستین سرش را ببرید و پی
Не аз сар баридани сухангӯии гашт
نی از سر بریدن سخنگوی گشت
Ба чавгонаши андари замони гӯии гашт
به چوگانش اندر زمان گوی گشت
Нахустин чаҳ бркоғз омад қалам
نخستین چه برکاغذ آمد قلم
зи машк сияҳ кард бар ваии рақам
ز مشک سیه کرد بر وی رقم
Ба номи худованди ҷону ҷаҳон
به نام خداوند جان و جهان
Намояндаи ошкору ниҳон
نماینده آشکار و نهان
Худованди баҳрому ноҳиду меҳр
خداوند بهرام و ناهید و مهر
Кзўисти кину кзўисти меҳр
کزویست کین و کزویست مهر
Ҷаҳондори дорои чарху фалак
جهاندار دارای چرخ و فلک
Парастиши варо аз само то смк
پرستش ورا از سما تا سمک
Взўисти орому биму умед
وزویست آرام و بیم و امید
Взўисти пайдои сиёҳу сифед
وزویست پیدا سیاه و سفید
Азуи боди бршоаҳи Эрони дуруд
ازو باد برشاه ایران درود
Каш аз оФридўн буд тору пуд
کش از آفریدون بود تار و پود
Бидон эй сарафрози ҷангии тўрг
بدان ای سرافراز جنگی طورگ
Ки моро чунин гуфт шоҳи бузург
که ما را چنین گفت شاه بزرگ
Ки дар марзи харгоҳи азин пештар
که در مرز خرگاه ازین پیشتر
Набӯдаст турони сипаҳро гузар
نبودست توران سپه را گذر
зи гоҳи манӯчеҳри яздони параст
ز گاه منوچهر یزدان پرست
Ки турони зи шамшер ӯ гашти паст
که توران ز شمشیر او گشت پست
Набӯдӣ касе ар дар ин марзи роҳ
نبودی کسی ار در این مرز راه
зи шоҳу зи гардони турони сипоҳ
ز شاه و ز گردان توران سپاه
Кунун аз чаҳ созанд таркон нишаст
کنون از چه سازند ترکان نشست
Бад-ӣни марзу бум аз чаҳ оранди даст
بدین مرز و بوم از چه آرند دست
Чу холии бадии беша аз нараҳ шер
چو خالی بدی بیشه از نره شیر
Чаро рӯбаҳи зин беша омад далер
چرا روبه زین بیشه آمد دلیر
Ту харгоҳро кун зи таркони тиҳӣ
تو خرگاه را کن ز ترکان تهی
Вагарна набинӣ ту рӯз баӣ
وگرنه نبینی تو روز بهی
Бирав беша аз рӯбаҳон кун тиҳӣ
برو بیشه از روبهان کن تهی
Нахоҳам ки ёбанд рӯз баӣ
نخواهم که یابند روز بهی
Кунун омадами ман ба наздики шоҳ
کنون آمدم من به نزدیک شاه
Бад-ӣни марз бо филу кӯсу сипоҳ
بدین مرز با فیل و کوس و سپاه
Ки аз шаҳри турони бад-ӣни бум ва бар
که از شهر توران بدین بوم و بر
Нмонм ки бошад касеро гузар
نمانم که باشد کسی را گذر
Ба таркон кунам поки харгоҳ ро
به ترکان کنم پاک خرگاه را
Ба хӯбӣ намудем ба ту роҳ ро
به خوبی نمودم به تو راه را
Агар мари туро раҳи намояди хирад
اگر مر تو را ره نماید خرد
Бадонеи зондишаҳи некии зи бад
بدانی زاندیشه نیکی ز بد
Ки дар аҳди Кайхусрави поки рой
که در عهد کیخسرو پاک رای
Шуморо набошад бад-ӣни марзи пой
شما را نباشد بدین مرز پای
Турои он ба ояд ки ганҷу сипоҳ
ترا آن به آید که گنج و سپاه
Ҳамон тахт ва дияему тоҷу кулоҳ
همان تخت و دیهیم و تاج و کلاه
Бад-ӣн марз бигзорӣ ва бигузарӣ
بدین مرز بگذاری و بگذری
Мабодои бад-ӣни бади ту кайфари барӣ
مبادا بدین بد تو کیفر بری
з ман бишинав ин панди пари тарсу бим
ز من بشنو این پند پر ترس و بیم
Ту чандон бикаш по ки бошад гилӣм
تو چندان بکش پا که باشد گلیم
Гар аз гуфта ман бипечӣ ту сар
گر از گفته من بپیچی تو سر
Нмонм ки бошад танатро ба сар
نمانم که باشد تنت را به سر
Ҳамон марзи харгоҳ вайрон кунам
همان مرز خرگاه ویران کنم
Турои ҷойгаҳи ком шерон кунам
ترا جایگه کام شیران کنم
Ҳамаи лашкарат ҷумла хӯрду бузург
همه لشکرت جمله خورد و بزرگ
Даҳуми мағзи Ӯшон ба шер ва ба гург
دهم مغز اوشان به شیر و به گرگ
Бипечад нома чу гашти аспр
بپیچد نامه چو گشت اسپری
Ҷаҳонҷӯй бо хашм ва бо доварӣ
جهانجوی با خشم و با داوری
Бифармуд то шери мардии далер
بفرمود تا شیر مردی دلیر
Куҷои ном ӯ буд коҳуии шер
کجا نام او بود کاهوی شیر
Мари он роҳро танги бандади камар
مر آن راه را تنگ بندد کمر
Шавад назд он марди прхошхр
شود نزد آن مرد پرخاشخر
Псиҷидаҳи роҳ ва ба тезӣ бирафт
پسیجیده راه و به تیزی برفت
Ҷаҳони дидаи коҳу ба харгаҳи тафт
جهان دیده کاهو به خرگه تفت
Чу наздикии марз харгаҳ расед
چو نزدیکی مرز خرگه رسید
зи гардони яке пешрави баргузед
ز گردان یکی پیشرو برگزید
Бифармуд то назд он марзбон
بفرمود تا نزد آن مرزبان
Равад хурраму шоду равшани равон
رود خرم و شاد و روشن روان
Бигӯед ки гарданкашии тизўир
بگوید که گردنکشی تیزویر
з назд фаромарз бо дору гир
ز نزد فرامرز با دار و گیر
Ба пайғоми сӯй ту ояд ҳаме
به پیغام سوی تو آید همی
Замонӣ ба раҳ бар напояд ҳаме
زمانی به ره بر نپاید همی
Фиристода монанди боди дмон
فرستاده مانند باد دمان
Ва ё ҳамчуи тирӣ ки раст аз камон
و یا همچو تیری که رست از کمان
Биёмад чу наздик дарё расед
بیامد چو نزدیک دریا رسید
Сӯии марзи харгаҳи яке кӯҳ дид
سوی مرز خرگه یکی کوه دید
Дижӣ буд бар рафта аз қаъри об
دژی بود بر رفته از قعر آب
Ба боло кашида сари андари саҳоб
به بالا کشیده سر اندر سحاب
Ки хур бар сараш посбонӣ намӯд
که خور بر سرش پاسبانی نمود
Зуҳал дар буриши дида бонӣ намӯд
زحل در برش دیده بانی نمود
Чунон буд бар чарх бар рафтаи танг
چنان بود بر چرخ بر رفته تنگ
Ки рухсори маро шхўдӣ ба санг
که رخسار مه را شخودی به سنگ
Чунин гуфт донои хирадманди гирд
چنین گفت دانا خردمند گرد
Ки тӯри Фаридуни дарави ранҷи барад
که تور فریدون درو رنج برد
Пар аз коху боғу пуроби равон
پر از کاخ و باغ و پرآب روان
Дарави марди фартути гаштии ҷавон
درو مرد فرتوت گشتی جوان
Силаҳу сипоҳи фаровон дар ӯ
سلاح و سپاه فراوان در او
Азуи дашти турони пар аз рангу бӯ
ازو دشت توران پر از رنگ و بو
Фиристода омад ба пои ҳисор
فرستاده آمد به پای حصار
Аз он раҳ нишинон дар хости бор
از آن ره نشینان در خواست بار
Чунин гуфт коҳуии грднФроз
چنین گفت کاهوی گردنفراز
з назд фаромарз чун кард соз
ز نزد فرامرز چون کرد ساز
з рафтан маро гуфт рӯи пештар
ز رفتن مرا گفت رو پیشتر
Вазишон бигӯ ҳолеоту хабар
وزیشان بگو حالیات و خبر
Дарун рафт гардӣ ва бо ӯ бигуфт
درون رفت گردی و با او بگفت
Сипаҳбад чу бишунид азу дар шигифт
سپهبد چو بشنید ازو در شگفت
Бифармуд то баргушоданд роҳ
بفرمود تا برگشادند راه
Фиристода омад сӯии боргоҳ
فرستاده آمد سوی بارگاه
Забон кард чун тиру дил чун камон
زبان کرد چون تیر و دل چون کمان
Бигуфто ки коҳу биёмад дмон
بگفتا که کاهو بیامد دمان
Чу бишунид ҷангии тўрги далер
چو بشنید جنگی طورگ دلیر
з гардон гузин кард мардӣ чу шер
ز گردان گزین کرد مردی چو شیر
Ки коҳуии ялро пазира шавад
که کاهوی یل را پذیره شود
Буриш бо дирафш ва табира шавад
برش با درفش و تبیره شود
Мҳоўри бадии номи он номдор
محاور بدی نام آن نامدار
Пазира шуданро биёрост кор
پذیره شدن را بیاراست کار
Або чанд мардӣ ба кирдори бод
ابا چند مردی به کردار باد
Хурушону ҷӯшони сӯии марди род
خروشان و جوشان سوی مرد راد
Ба киштӣ гузар кард ва омад давон
به کشتی گذر کرد و آمد دوان
Ба наздики коҳуии равшани равон
به نزدیک کاهوی روشن روان
Чу коҳуии шери авжан ӯро бидид
چو کاهوی شیر اوژن او را بدید
Мҳоўри баробар сафӣ баркашид
محاور برابر صفی برکشید
Ду меҳтари расиданд ҳар ду ба ҳам
دو مهتر رسیدند هر دو به هم
Бипурсед коҳуӣ аз беш вкм
بپرسید کاهوی از بیش وکم
Взонҷо бирафтанд назд тўрг
وزآنجا برفتند نزد طورگ
Расониди пайғоми гирди сутург
رسانید پیغام گرد سترگ
Дарон нома биниҳод наздик ӯ
درآن نامه بنهاد نزدیک او
Нависанда бархонад бишунид ӯ
نویسنده برخواند بشنید او
Тўрг диловар барошуфт ва гуфт
طورگ دلاور برآشفت و گفت
Чаро дошт бояд сухан дар наҳуфт
چرا داشت باید سخن در نهفت
Фаромарз гар ҳаст шамшерзан
فرامرز گر هست شمشیرزن
На ман кмтрстм ба неруӣу тан
نه من کمترستم به نیروی و تن
На шоҳи ман аз шоҳ ӯ камтар аст
نه شاه من از شاه او کمتر است
Гуҳи кӣнаи садбор аз ӯ бартар аст
گه کینه صدبار از او برتر است
Дижу лашкару марзу дарёии об
دژ و لشکر و مرز و دریای آب
Ба гетии каси инро набояд ба хоб
به گیتی کس این را نباید به خواب
Ки гуяд ки бигзору зин диж бирав
که گوید که بگذار و زین دژ برو
Ки ман буд хоҳам сипаҳдори нав
که من بود خواهم سپهدار نو
Чу бар худ бибинад ҷавони зӯр беш
چو بر خود ببیند جوان زور بیش
Кунад бегмони такя бар зӯри хеш
کند بیگمان تکیه بر زور خویش
Надонад ки пел ар чаҳ бошад далер
نداند که پیل ار چه باشد دلیر
Забунтар буд ӯ ба чанголи шер
زبون تر بود او به چنگال شیر
Ба худ брнагирам чунин ному нанг
به خود برنگیرم چنین نام و ننگ
На баргардам аз вай ба ҳангоми ҷанг
نه برگردم از وی به هنگام جنگ
Се рӯзаш нигаҳ дошт меҳмони хеш
سه روزش نگه داشت مهمان خویش
Абои сарфарозону ёрони хеш
ابا سرفرازان و یاران خویش
Ба рӯзи чаҳорум бадв гуфт рӯ
به روز چهارم بدو گفت رو
Ба наздики он ном бурдор гӯ
به نزدیک آن نام بردار گو
Бигӯяш ки эй мард беҳушу рой
بگویش که ای مرد بی هوش و رای
Ҳамоно ки гуяд чунин поки рой
همانا که گوید چنین پاک رای
Ту дар кор тундӣ ндонӣ ки ман
تو در کار تندی ندانی که من
Баровардаам сар ба ҳар анҷуман
برآورده ام سر به هر انجمن
На онам ки гӯйӣ бару буму роҳ
نه آنم که گویی بر و بوم و راه
Рҳокн бирав сӯии турони сипоҳ
رهاکن برو سوی توران سپاه
Бророи кору мёсои ҳеҷ
برآرای کار و میاسای هیچ
Ки ман размро кард хоҳам бсич
که من رزم را کرد خواهم بسیچ
Ҳамоно туро зиндагонӣ намонад
همانا تو را زندگانی نماند
Наҳант зи Эрони бад-ӣн марз ронад
نهانت ز ایران بدین مرز راند