Бурун шуд аз он лашкар бе шумор
برون شد از آن لشکر بی شمار
Писандидаи гардони даҳ ва ду ҳазор
پسندیده گردان ده و دو هزار
Абои олати разму сози набард
ابا آلت رزم و ساز نبرد
Диловари саворон пайкор кард
دلاور سواران پیکار کرد
Бадишон чунин гуфт бе раҳи равед
بدیشان چنین گفت بی ره روید
Ба тундии сӯии роҳи кӯтаҳи равед
به تندی سوی راه کوته روید
Ки ногоҳ худро бадишони занед
که ناگاه خود را بدیشان زنید
Дилу дидаи душманони бркнид
دل و دیده دشمنان برکنید
Сголши бадишон дар андохтанд
سگالش بدیشان در انداختند
Бипардохтанд ва бурун тохтанд
بپرداختند و برون تاختند
Шаби қиргўни гоҳи бонги хурӯс
شب قیرگون گاه بانگ خروس
На овози буқ ва на овои кӯс
نه آواز بوق و نه آوای کوس
Расиданди наздики эрониён
رسیدند نزدیک ایرانیان
Ҳамаи кӣнаро танги бастаи миён
همه کینه را تنگ بسته میان
Тилоияи зи гардони зи бас тохтан
طلایه ز گردان ز بس تاختن
БиФтодаҳ аз хастагии тан ба тан
بیفتاده از خستگی تن به تن
Ҳамаи мондау хуфтаи ҷавшан ба бар
همه مانده و خفته جوشن به بر
Ҳамон бор накушода як тани камар
همان بار نگشاده یک تن کمر
Ҳамаи асб бо зину бргстўон
همه اسب با زین و برگستوان
Бостодаҳ ҳар як чу пели дмон
باستاده هر یک چو پیل دمان
Чу танг андар омад сипоҳи тўрг
چو تنگ اندر آمد سپاه طورگ
Ба лашкари гуҳи паҳлавони бузург
به لشکر گه پهلوان بزرگ
Тилоия дар он тираи шаби ҳамчуи гирд
طلایه در آن تیره شب همچو گرد
з ногуҳ бидон ҷангён боз хӯрд
ز ناگه بدان جنگیان باز خورد
Чкочок теғ омаду гурзу тир
چکاچاک تیغ آمد و گرز و تیر
Зхўни ялони гашти дашти обгир
زخون یلان گشت دشت آبگیر
Аз он доруи гир ва аз он гуфтугӯӣ
از آن دارو گیر و از آن گفتگوی
Ки буданд бо икдгри ҷангҷӯӣ
که بودند با یکدگر جنگجوی
Биҷустанд гардони Эрони зи хоб
بجستند گردان ایران ز خواب
Ҳамаи дили пар аз кину сари пуршитоб
همه دل پر از کین و سر پرشتاب
Нишастанд бар бодпоён чу шер
نشستند بر بادپایان چو شیر
Баромади хурӯш аз ялони далер
برآمد خروش از یلان دلیر
зи баси дору банд ва бигир ва бикаш
ز بس دار و بند و بگیر و بکش
Намонад ҳеҷ бо сарварони тобу ҳаш
نماند هیچ با سروران تاب و هش
Шаби тор рӯй дарахшндаи теғ
شب تار روی درخشنده تیغ
Ба кирдори барқ аз дили тираи меғ
به کردار برق از دل تیره میغ
Сипаҳбади фаромарзи ял бар нишаст
سپهبد فرامرز یل بر نشست
Пар аз хашми теғи баранда ба даст
پر از خشم تیغ برنده به دست
Яке ҳамла оварад бар сони кӯҳ
یکی حمله آورد بر سان کوه
Ба танҳо тани хештан бе гуруҳ
به تنها تن خویشتن بی گروه
Ба якбора аз ҷой баркандашон
به یکباره از جای برکندشان
Ба лашкари гуҳи худ броФкндшон
به لشکر گه خود برافکندشان
Ба ҳар сӯ ки ҳамла баровард ӯ
به هر سو که حمله برآورد او
Фурӯд оваредӣ ду сад номҷўӣ
فرود آوریدی دو صد نامجوی
Ба теғ ва ба гурз ва ба тиру каманд
به تیغ و به گرز و به تیر و کمند
Ҳамеи кишти он паҳлавонони баланд
همی کشت آن پهلوانان بلند
Фаровон аз он ҷангён кушта шуд
فراوان از آن جنگیان کشته شد
Ба сар бар сипеҳр бало гашта шуд
به سر بر سپهر بلا گشته شد
Ба кирдори солори ноҳӯшёр
به کردار سالار ناهوشیار
Баромади сипаҳро дар он корзор
برآمد سپه را در آن کارزار
Тўрги диловар чу дид он чунон
طورگ دلاور چو دید آن چنان
Ки турон сипаҳ гашта бетобу ҷон
که توران سپه گشته بی تاب و جان
Ба лашкар чунин гуфт ҷанг оваред
به لشکر چنین گفت جنگ آورید
Сипаҳдори Эрон ба чанг оваред
سپهدار ایران به چنگ آورید
Саросари шуморо зару хоста
سراسر شما را زر و خواسته
Кунам коратони ҳаряки ороста
کنم کارتان هریک آراسته
Яке паҳлавон буд номаши қлўн
یکی پهلوان بود نامش قلون
Сутурги джогоаҳу ризндаҳи хӯн
سترگ دژآگاه و ریزنده خون
Ба неруии пел ва ба тани ҳамчуи кӯҳ
به نیروی پیل و به تن همچو کوه
Куҷои кӯҳи гаштии зи чангаши сутӯҳ
کجا کوه گشتی ز چنگش ستوه
Ба тундии баромад бар паҳлавон
به تندی برآمد بر پهلوان
Яке бар хурӯшед к-эии бадгумон
یکی بر خروشید کای بدگمان
Бибинӣ кунун захми шерони нар
ببینی کنون زخم شیران نر
Агар пойдорӣ кунӣ тарки сар
اگر پایداری کنی ترک سر
Фаромарзи пурхашми гашт аз қлўн
فرامرز پرخشم گشت از قلون
Бузади чанг ва омад зи лашкари бурун
بزد چنگ و آمد ز لشکر برون
Биёмад дмон то буриши паҳлавон
بیامد دمان تا برش پهلوان
Ба танҳогароӣад сӯяши Аннан
به تنها گرایید سویش عنان
Бадв гуфт эй бдрги нобакор
بدو گفت ای بدرگ نابکار
Ба майдони кӣнаи яке пойдор
به میدان کینه یکی پایدار
Чу дидаш диловари қлўни сутург
چو دیدش دلاور قلون سترگ
Хурушон биёмад чу дарандаи гург
خروشان بیامد چو درنده گرگ
Дмон чу Н ба назд сипаҳбад расед
دمان چو ن به نزد سپهبد رسید
зи зини кӯҳаи гурз гарон баркашид
ز زین کوهه گرز گران برکشید
Бароварда ва зад бар сари шери мард
برآورده و زد بر سر شیر مرد
Сипаҳбад бипечед асби набард
سپهبد بپیچید اسب نبرد
Ба тундӣ биёмад пас пушти ӯй
به تندی بیامد پس پشت اوی
Гирифташ камарбанд монанди гӯй
گرفتش کمربند مانند گوی
Баровардаш аз пушти зин чун паланг
برآوردش از پشت زین چون پلنگ
Ту гуфтӣ надорад чу як пуштаи санг
تو گفتی ندارد چو یک پشته سنگ
Ба торак бидон сон задаш бар замин
به تارک بدان سان زدش بر زمین
Ки пайдо набӯдаш зи гардани сарин
که پیدا نبودش ز گردن سرین
Сӯии ханҷари ҷони ситони дасти барад
سوی خنجر جان ستان دست برد
Ба таркон намӯдӣ дигар дастбурд
به ترکان نمودی دگر دستبرد
Чу тундар буғурред ва бар зад хурӯш
چو تندر بغرید و بر زد خروش
Аз ӯ кӯҳу дарёи баромад ба ҷӯш
از او کوه و دریا برآمد به جوش
зи теғаши замини сар ба сар нам гирифт
ز تیغش زمین سر به سر نم گرفت
зи гирди набардаши фалак хам гирифт
ز گرد نبردش فلک خم گرفت
Ба теғи сроФшону гурзи набард
به تیغ سرافشان و گرز نبرد
Аз он номдорон баровард гирд
از آن نامداران برآورد گرد
Бад-ӣни гӯна то тираи шаб чок зад
بدین گونه تا تیره شب چاک زد
Хур аз осмони акс бар хок зад
خور از آسمان عکس بر خاک زد
Сипаҳбад нёсуд бо саракашон
سپهبد نیاسود با سرکشان
Шудаи теғашон аз адуи срФшон
شده تیغشان از عدو سرفشان
Тўрги ҷафои пеша чун он бидид
طورگ جفا پیشه چون آن بدید
Каз он гӯна бар лашкараш он расед
کز آن گونه بر لشکرش آن رسید
Ҳазимат гирифт аз сипоҳи бузург
هزیمت گرفت از سپاه بزرگ
Ба кирдори оҳӯ ба чанголи гург
به کردار آهو به چنگال گرگ
Зпси гурзу шамшер аз пеши об
زپس گرز و شمشیر از پیش آب
Ҳамаи бахташон андар омад ба хоб
همه بختشان اندر آمد به خواب
Ба якбор аз ҷо барангехтанд
به یکبار از جا برانگیختند
Бидон жарфи дарё фурӯ рехтанд
بدان ژرف دریا فرو ریختند
Чунинаст ойини ҷангу набард
چنین است آیین جنگ و نبرد
Яке зу тани осону дигар ба дард
یکی زو تن آسان و دیگر به درد
Тўргу гуруҳеи зи гарданкашон
طورگ و گروهی ز گردنکشان
Ба дарёи расиданд чун биҳшон
به دریا رسیدند چون بیهشان
Ба киштӣ фиканданд ҷон аз наҳиф
به کشتی فکندند جان از نهیب
Набад ҷангро рӯзгори фиреб
نبد جنگ را روزگار فریب
Ба диж дар шуданд ва бибастанд дар
به دژ در شدند و ببستند در
Сарон бекулоҳу миён бе камар
سران بی کلاه و میان بی کمر